Atos 27
Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs NAA
1 జలపథేనాస్మాకమ్ ఇతోలియాదేశం ప్రతి యాత్రాయాం నిశ్చితాయాం సత్యాం తే యూలియనామ్నో మహారాజస్య సంఘాతాన్తర్గతస్య సేనాపతేః సమీపే పౌలం తదన్యాన్ కతినయజనాంశ్చ సమార్పయన్|
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 వయమ్ ఆద్రాముత్తీయం పోతమేకమ్ ఆరుహ్య ఆశియాదేశస్య తటసమీపేన యాతుం మతిం కృత్వా లఙ్గరమ్ ఉత్థాప్య పోతమ్ అమోచయామ; మాకిదనియాదేశస్థథిషలనీకీనివాస్యారిస్తార్ఖనామా కశ్చిద్ జనోఽస్మాభిః సార్ద్ధమ్ ఆసీత్|
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 పరస్మిన్ దివసే ఽస్మాభిః సీదోన్నగరే పోతే లాగితే తత్ర యూలియః సేనాపతిః పౌలం ప్రతి సౌజన్యం ప్రదర్థ్య సాన్త్వనార్థం బన్ధుబాన్ధవాన్ ఉపయాతుమ్ అనుజజ్ఞౌ|
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 తస్మాత్ పోతే మోచితే సతి సమ్ముఖవాయోః సమ్భవాద్ వయం కుప్రోపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 కిలికియాయాః పామ్ఫూలియాయాశ్చ సముద్రస్య పారం గత్వా లూకియాదేశాన్తర్గతం మురానగరమ్ ఉపాతిష్ఠామ|
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 తత్స్థానాద్ ఇతాలియాదేశం గచ్ఛతి యః సికన్దరియానగరస్య పోతస్తం తత్ర ప్రాప్య శతసేనాపతిస్తం పోతమ్ అస్మాన్ ఆరోహయత్|
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 తతః పరం బహూని దినాని శనైః శనైః ర్గత్వా క్నీదపార్శ్వోపస్థ్తిेః పూర్వ్వం ప్రతికూలేన పవనేన వయం సల్మోన్యాః సమ్ముఖమ్ ఉపస్థాయ క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 కష్టేన తముత్తీర్య్య లాసేయానగరస్యాధః సున్దరనామకం ఖాతమ్ ఉపాతిష్ఠామ|
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 ఇత్థం బహుతిథః కాలో యాపిత ఉపవాసదినఞ్చాతీతం, తత్కారణాత్ నౌవర్త్మని భయఙ్కరే సతి పౌలో వినయేన కథితవాన్,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 హే మహేచ్ఛా అహం నిశ్చయం జానామి యాత్రాయామస్యామ్ అస్మాకం క్లేశా బహూనామపచయాశ్చ భవిష్యన్తి, తే కేవలం పోతసామగ్ర్యోరితి నహి, కిన్త్వస్మాకం ప్రాణానామపి|
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 తదా శతసేనాపతిః పౌैेలోక్తవాక్యతోపి కర్ణధారస్య పోతవణిజశ్చ వాక్యం బహుమంస్త|
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 తత్ ఖాతం శీతకాలే వాసార్హస్థానం న తస్మాద్ అవాచీప్రతీచోర్దిశోః క్రీత్యాః ఫైనీకియఖాతం యాతుం యది శక్నువన్తస్తర్హి తత్ర శీతకాలం యాపయితుం ప్రాయేణ సర్వ్వే మన్త్రయామాసుః|
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 తతః పరం దక్షిణవాయు ర్మన్దం వహతీతి విలోక్య నిజాభిప్రాయస్య సిద్ధేః సుయోగో భవతీతి బుద్ధ్వా పోతం మోచయిత్వా క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన చలితవన్తః|
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 కిన్త్వల్పక్షణాత్ పరమేవ ఉరక్లుదోన్నామా ప్రతికూలః ప్రచణ్డో వాయు ర్వహన్ పోతేఽలగీత్
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 తస్యాభిముఖం గన్తుమ్ పోతస్యాశక్తత్వాద్ వయం వాయునా స్వయం నీతాః|
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 అనన్తరం క్లౌదీనామ్న ఉపద్వీపస్య కూలసమీపేన పోతం గమయిత్వా బహునా కష్టేన క్షుద్రనావమ్ అరక్షామ|
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 తే తామారుహ్య రజ్జ్చా పోతస్యాధోభాగమ్ అబధ్నన్ తదనన్తరం చేత్ పోతో సైకతే లగతీతి భయాద్ వాతవసనాన్యమోచయన్ తతః పోతో వాయునా చాలితః|
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 కిన్తు క్రమశో వాయోః ప్రబలత్వాత్ పోతో దోలాయమానోఽభవత్ పరస్మిన్ దివసే పోతస్థాని కతిపయాని ద్రవ్యాణి తోయే నిక్షిప్తాని|
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 తృతీయదివసే వయం స్వహస్తైః పోతసజ్జనద్రవ్యాణి నిక్షిప్తవన్తః|
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 తతో బహుదినాని యావత్ సూర్య్యనక్షత్రాదీని సమాచ్ఛన్నాని తతో ఽతీవ వాత్యాగమాద్ అస్మాకం ప్రాణరక్షాయాః కాపి ప్రత్యాశా నాతిష్ఠత్|
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 బహుదినేషు లోకైరనాహారేణ యాపితేషు సర్వ్వేషాం సాక్షత్ పౌలస్తిష్ఠన్ అకథయత్, హే మహేచ్ఛాః క్రీత్యుపద్వీపాత్ పోతం న మోచయితుమ్ అహం పూర్వ్వం యద్ అవదం తద్గ్రహణం యుష్మాకమ్ ఉచితమ్ ఆసీత్ తథా కృతే యుష్మాకమ్ ఏషా విపద్ ఏషోఽపచయశ్చ నాఘటిష్యేతామ్|
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 కిన్తు సామ్ప్రతం యుష్మాన్ వినీయ బ్రవీమ్యహం, యూయం న క్షుభ్యత యుష్మాకమ్ ఏకస్యాపి ప్రాణినో హాని ర్న భవిష్యతి, కేవలస్య పోతస్య హాని ర్భవిష్యతి|
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 యతో యస్యేశ్వరస్య లోకోఽహం యఞ్చాహం పరిచరామి తదీయ ఏకో దూతో హ్యో రాత్రౌ మమాన్తికే తిష్ఠన్ కథితవాన్,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 హే పౌల మా భైషీః కైసరస్య సమ్ముఖే త్వయోపస్థాతవ్యం; తవైతాన్ సఙ్గినో లోకాన్ ఈశ్వరస్తుభ్యం దత్తవాన్|
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 అతఏవ హే మహేచ్ఛా యూయం స్థిరమనసో భవత మహ్యం యా కథాకథి సావశ్యం ఘటిష్యతే మమైతాదృశీ విశ్వాస ఈశ్వరే విద్యతే,
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 కిన్తు కస్యచిద్ ఉపద్వీపస్యోపరి పతితవ్యమ్ అస్మాభిః|
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 తతః పరమ్ ఆద్రియాసముద్రే పోతస్తథైవ దోలాయమానః సన్ ఇతస్తతో గచ్ఛన్ చతుర్దశదివసస్య రాత్రే ర్ద్వితీయప్రహరసమయే కస్యచిత్ స్థలస్య సమీపముపతిష్ఠతీతి పోతీయలోకా అన్వమన్యన్త|
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 తతస్తే జలం పరిమాయ తత్ర వింశతి ర్వ్యామా జలానీతి జ్ఞాతవన్తః| కిఞ్చిద్దూరం గత్వా పునరపి జలం పరిమితవన్తః| తత్ర పఞ్చదశ వ్యామా జలాని దృష్ట్వా
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 చేత్ పాషాణే లగతీతి భయాత్ పోతస్య పశ్చాద్భాగతశ్చతురో లఙ్గరాన్ నిక్షిప్య దివాకరమ్ అపేక్ష్య సర్వ్వే స్థితవన్తః|
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 కిన్తు పోతీయలోకాః పోతాగ్రభాగే లఙ్గరనిక్షేపం ఛలం కృత్వా జలధౌ క్షుద్రనావమ్ అవరోహ్య పలాయితుమ్ అచేష్టన్త|
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 తతః పౌలః సేనాపతయే సైన్యగణాయ చ కథితవాన్, ఏతే యది పోతమధ్యే న తిష్ఠన్తి తర్హి యుష్మాకం రక్షణం న శక్యం|
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 తదా సేనాగణో రజ్జూన్ ఛిత్వా నావం జలే పతితుమ్ అదదాత్|
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 ప్రభాతసమయే పౌలః సర్వ్వాన్ జనాన్ భోజనార్థం ప్రార్థ్య వ్యాహరత్, అద్య చతుర్దశదినాని యావద్ యూయమ్ అపేక్షమానా అనాహారాః కాలమ్ అయాపయత కిమపి నాభుంగ్ధం|
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 అతో వినయేेఽహం భక్ష్యం భుజ్యతాం తతో యుష్మాకం మఙ్గలం భవిష్యతి, యుష్మాకం కస్యచిజ్జనస్య శిరసః కేశైకోపి న నంక్ష్యతి|
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 ఇతి వ్యాహృత్య పౌలం పూపం గృహీత్వేశ్వరం ధన్యం భాషమాణస్తం భంక్త్వా భోక్తుమ్ ఆరబ్ధవాన్|
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 అనన్తరం సర్వ్వే చ సుస్థిరాః సన్తః ఖాద్యాని పర్ప్యగృహ్లన్|
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 అస్మాకం పోతే షట్సప్తత్యధికశతద్వయలోకా ఆసన్|
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 సర్వ్వేషు లోకేషు యథేష్టం భుక్తవత్సు పోతస్థన్ గోధూమాన్ జలధౌ నిక్షిప్య తైః పోతస్య భారో లఘూకృతః|
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 దినే జాతేఽపి స కో దేశ ఇతి తదా న పర్య్యచీయత; కిన్తు తత్ర సమతటమ్ ఏకం ఖాతం దృష్ట్వా యది శక్నుమస్తర్హి వయం తస్యాభ్యన్తరం పోతం గమయామ ఇతి మతిం కృత్వా తే లఙ్గరాన్ ఛిత్త్వా జలధౌ త్యక్తవన్తః|
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 తథా కర్ణబన్ధనం మోచయిత్వా ప్రధానం వాతవసనమ్ ఉత్తోల్య తీరసమీపం గతవన్తః|
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 కిన్తు ద్వయోః సముద్రయోః సఙ్గమస్థానే సైకతోపరి పోతే నిక్షిప్తే ఽగ్రభాగే బాధితే పశ్చాద్భాగే ప్రబలతరఙ్గోఽలగత్ తేన పోతో భగ్నః|
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 తస్మాద్ బన్దయశ్చేద్ బాహుభిస్తరన్తః పలాయన్తే ఇత్యాశఙ్కయా సేనాగణస్తాన్ హన్తుమ్ అమన్త్రయత్;
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 కిన్తు శతసేనాపతిః పౌలం రక్షితుం ప్రయత్నం కృత్వా తాన్ తచ్చేష్టాయా నివర్త్య ఇత్యాదిష్టవాన్, యే బాహుతరణం జానన్తి తేఽగ్రే ప్రోల్లమ్ప్య సముద్రే పతిత్వా బాహుభిస్తీర్త్త్వా కూలం యాన్తు|
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 అపరమ్ అవశిష్టా జనాః కాష్ఠం పోతీయం ద్రవ్యం వా యేన యత్ ప్రాప్యతే తదవలమ్బ్య యాన్తు; ఇత్థం సర్వ్వే భూమిం ప్రాప్య ప్రాణై ర్జీవితాః|
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.