Atos 27
Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs ARC
1 జలపథేనాస్మాకమ్ ఇతోలియాదేశం ప్రతి యాత్రాయాం నిశ్చితాయాం సత్యాం తే యూలియనామ్నో మహారాజస్య సంఘాతాన్తర్గతస్య సేనాపతేః సమీపే పౌలం తదన్యాన్ కతినయజనాంశ్చ సమార్పయన్|
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 వయమ్ ఆద్రాముత్తీయం పోతమేకమ్ ఆరుహ్య ఆశియాదేశస్య తటసమీపేన యాతుం మతిం కృత్వా లఙ్గరమ్ ఉత్థాప్య పోతమ్ అమోచయామ; మాకిదనియాదేశస్థథిషలనీకీనివాస్యారిస్తార్ఖనామా కశ్చిద్ జనోఽస్మాభిః సార్ద్ధమ్ ఆసీత్|
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 పరస్మిన్ దివసే ఽస్మాభిః సీదోన్నగరే పోతే లాగితే తత్ర యూలియః సేనాపతిః పౌలం ప్రతి సౌజన్యం ప్రదర్థ్య సాన్త్వనార్థం బన్ధుబాన్ధవాన్ ఉపయాతుమ్ అనుజజ్ఞౌ|
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 తస్మాత్ పోతే మోచితే సతి సమ్ముఖవాయోః సమ్భవాద్ వయం కుప్రోపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 కిలికియాయాః పామ్ఫూలియాయాశ్చ సముద్రస్య పారం గత్వా లూకియాదేశాన్తర్గతం మురానగరమ్ ఉపాతిష్ఠామ|
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 తత్స్థానాద్ ఇతాలియాదేశం గచ్ఛతి యః సికన్దరియానగరస్య పోతస్తం తత్ర ప్రాప్య శతసేనాపతిస్తం పోతమ్ అస్మాన్ ఆరోహయత్|
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 తతః పరం బహూని దినాని శనైః శనైః ర్గత్వా క్నీదపార్శ్వోపస్థ్తిेః పూర్వ్వం ప్రతికూలేన పవనేన వయం సల్మోన్యాః సమ్ముఖమ్ ఉపస్థాయ క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 కష్టేన తముత్తీర్య్య లాసేయానగరస్యాధః సున్దరనామకం ఖాతమ్ ఉపాతిష్ఠామ|
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 ఇత్థం బహుతిథః కాలో యాపిత ఉపవాసదినఞ్చాతీతం, తత్కారణాత్ నౌవర్త్మని భయఙ్కరే సతి పౌలో వినయేన కథితవాన్,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 హే మహేచ్ఛా అహం నిశ్చయం జానామి యాత్రాయామస్యామ్ అస్మాకం క్లేశా బహూనామపచయాశ్చ భవిష్యన్తి, తే కేవలం పోతసామగ్ర్యోరితి నహి, కిన్త్వస్మాకం ప్రాణానామపి|
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 తదా శతసేనాపతిః పౌैेలోక్తవాక్యతోపి కర్ణధారస్య పోతవణిజశ్చ వాక్యం బహుమంస్త|
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 తత్ ఖాతం శీతకాలే వాసార్హస్థానం న తస్మాద్ అవాచీప్రతీచోర్దిశోః క్రీత్యాః ఫైనీకియఖాతం యాతుం యది శక్నువన్తస్తర్హి తత్ర శీతకాలం యాపయితుం ప్రాయేణ సర్వ్వే మన్త్రయామాసుః|
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 తతః పరం దక్షిణవాయు ర్మన్దం వహతీతి విలోక్య నిజాభిప్రాయస్య సిద్ధేః సుయోగో భవతీతి బుద్ధ్వా పోతం మోచయిత్వా క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన చలితవన్తః|
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 కిన్త్వల్పక్షణాత్ పరమేవ ఉరక్లుదోన్నామా ప్రతికూలః ప్రచణ్డో వాయు ర్వహన్ పోతేఽలగీత్
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 తస్యాభిముఖం గన్తుమ్ పోతస్యాశక్తత్వాద్ వయం వాయునా స్వయం నీతాః|
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 అనన్తరం క్లౌదీనామ్న ఉపద్వీపస్య కూలసమీపేన పోతం గమయిత్వా బహునా కష్టేన క్షుద్రనావమ్ అరక్షామ|
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 తే తామారుహ్య రజ్జ్చా పోతస్యాధోభాగమ్ అబధ్నన్ తదనన్తరం చేత్ పోతో సైకతే లగతీతి భయాద్ వాతవసనాన్యమోచయన్ తతః పోతో వాయునా చాలితః|
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 కిన్తు క్రమశో వాయోః ప్రబలత్వాత్ పోతో దోలాయమానోఽభవత్ పరస్మిన్ దివసే పోతస్థాని కతిపయాని ద్రవ్యాణి తోయే నిక్షిప్తాని|
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 తృతీయదివసే వయం స్వహస్తైః పోతసజ్జనద్రవ్యాణి నిక్షిప్తవన్తః|
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 తతో బహుదినాని యావత్ సూర్య్యనక్షత్రాదీని సమాచ్ఛన్నాని తతో ఽతీవ వాత్యాగమాద్ అస్మాకం ప్రాణరక్షాయాః కాపి ప్రత్యాశా నాతిష్ఠత్|
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 బహుదినేషు లోకైరనాహారేణ యాపితేషు సర్వ్వేషాం సాక్షత్ పౌలస్తిష్ఠన్ అకథయత్, హే మహేచ్ఛాః క్రీత్యుపద్వీపాత్ పోతం న మోచయితుమ్ అహం పూర్వ్వం యద్ అవదం తద్గ్రహణం యుష్మాకమ్ ఉచితమ్ ఆసీత్ తథా కృతే యుష్మాకమ్ ఏషా విపద్ ఏషోఽపచయశ్చ నాఘటిష్యేతామ్|
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 కిన్తు సామ్ప్రతం యుష్మాన్ వినీయ బ్రవీమ్యహం, యూయం న క్షుభ్యత యుష్మాకమ్ ఏకస్యాపి ప్రాణినో హాని ర్న భవిష్యతి, కేవలస్య పోతస్య హాని ర్భవిష్యతి|
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 యతో యస్యేశ్వరస్య లోకోఽహం యఞ్చాహం పరిచరామి తదీయ ఏకో దూతో హ్యో రాత్రౌ మమాన్తికే తిష్ఠన్ కథితవాన్,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 హే పౌల మా భైషీః కైసరస్య సమ్ముఖే త్వయోపస్థాతవ్యం; తవైతాన్ సఙ్గినో లోకాన్ ఈశ్వరస్తుభ్యం దత్తవాన్|
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 అతఏవ హే మహేచ్ఛా యూయం స్థిరమనసో భవత మహ్యం యా కథాకథి సావశ్యం ఘటిష్యతే మమైతాదృశీ విశ్వాస ఈశ్వరే విద్యతే,
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 కిన్తు కస్యచిద్ ఉపద్వీపస్యోపరి పతితవ్యమ్ అస్మాభిః|
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 తతః పరమ్ ఆద్రియాసముద్రే పోతస్తథైవ దోలాయమానః సన్ ఇతస్తతో గచ్ఛన్ చతుర్దశదివసస్య రాత్రే ర్ద్వితీయప్రహరసమయే కస్యచిత్ స్థలస్య సమీపముపతిష్ఠతీతి పోతీయలోకా అన్వమన్యన్త|
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 తతస్తే జలం పరిమాయ తత్ర వింశతి ర్వ్యామా జలానీతి జ్ఞాతవన్తః| కిఞ్చిద్దూరం గత్వా పునరపి జలం పరిమితవన్తః| తత్ర పఞ్చదశ వ్యామా జలాని దృష్ట్వా
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 చేత్ పాషాణే లగతీతి భయాత్ పోతస్య పశ్చాద్భాగతశ్చతురో లఙ్గరాన్ నిక్షిప్య దివాకరమ్ అపేక్ష్య సర్వ్వే స్థితవన్తః|
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 కిన్తు పోతీయలోకాః పోతాగ్రభాగే లఙ్గరనిక్షేపం ఛలం కృత్వా జలధౌ క్షుద్రనావమ్ అవరోహ్య పలాయితుమ్ అచేష్టన్త|
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 తతః పౌలః సేనాపతయే సైన్యగణాయ చ కథితవాన్, ఏతే యది పోతమధ్యే న తిష్ఠన్తి తర్హి యుష్మాకం రక్షణం న శక్యం|
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 తదా సేనాగణో రజ్జూన్ ఛిత్వా నావం జలే పతితుమ్ అదదాత్|
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 ప్రభాతసమయే పౌలః సర్వ్వాన్ జనాన్ భోజనార్థం ప్రార్థ్య వ్యాహరత్, అద్య చతుర్దశదినాని యావద్ యూయమ్ అపేక్షమానా అనాహారాః కాలమ్ అయాపయత కిమపి నాభుంగ్ధం|
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 అతో వినయేेఽహం భక్ష్యం భుజ్యతాం తతో యుష్మాకం మఙ్గలం భవిష్యతి, యుష్మాకం కస్యచిజ్జనస్య శిరసః కేశైకోపి న నంక్ష్యతి|
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 ఇతి వ్యాహృత్య పౌలం పూపం గృహీత్వేశ్వరం ధన్యం భాషమాణస్తం భంక్త్వా భోక్తుమ్ ఆరబ్ధవాన్|
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 అనన్తరం సర్వ్వే చ సుస్థిరాః సన్తః ఖాద్యాని పర్ప్యగృహ్లన్|
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 అస్మాకం పోతే షట్సప్తత్యధికశతద్వయలోకా ఆసన్|
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 సర్వ్వేషు లోకేషు యథేష్టం భుక్తవత్సు పోతస్థన్ గోధూమాన్ జలధౌ నిక్షిప్య తైః పోతస్య భారో లఘూకృతః|
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 దినే జాతేఽపి స కో దేశ ఇతి తదా న పర్య్యచీయత; కిన్తు తత్ర సమతటమ్ ఏకం ఖాతం దృష్ట్వా యది శక్నుమస్తర్హి వయం తస్యాభ్యన్తరం పోతం గమయామ ఇతి మతిం కృత్వా తే లఙ్గరాన్ ఛిత్త్వా జలధౌ త్యక్తవన్తః|
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 తథా కర్ణబన్ధనం మోచయిత్వా ప్రధానం వాతవసనమ్ ఉత్తోల్య తీరసమీపం గతవన్తః|
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 కిన్తు ద్వయోః సముద్రయోః సఙ్గమస్థానే సైకతోపరి పోతే నిక్షిప్తే ఽగ్రభాగే బాధితే పశ్చాద్భాగే ప్రబలతరఙ్గోఽలగత్ తేన పోతో భగ్నః|
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 తస్మాద్ బన్దయశ్చేద్ బాహుభిస్తరన్తః పలాయన్తే ఇత్యాశఙ్కయా సేనాగణస్తాన్ హన్తుమ్ అమన్త్రయత్;
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 కిన్తు శతసేనాపతిః పౌలం రక్షితుం ప్రయత్నం కృత్వా తాన్ తచ్చేష్టాయా నివర్త్య ఇత్యాదిష్టవాన్, యే బాహుతరణం జానన్తి తేఽగ్రే ప్రోల్లమ్ప్య సముద్రే పతిత్వా బాహుభిస్తీర్త్త్వా కూలం యాన్తు|
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 అపరమ్ అవశిష్టా జనాః కాష్ఠం పోతీయం ద్రవ్యం వా యేన యత్ ప్రాప్యతే తదవలమ్బ్య యాన్తు; ఇత్థం సర్వ్వే భూమిం ప్రాప్య ప్రాణై ర్జీవితాః|
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.