Atos 27

Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ జలపథేనాస్మాకమ్ ఇతోలియాదేశం ప్రతి యాత్రాయాం నిశ్చితాయాం సత్యాం తే యూలియనామ్నో మహారాజస్య సంఘాతాన్తర్గతస్య సేనాపతేః సమీపే పౌలం తదన్యాన్ కతినయజనాంశ్చ సమార్పయన్|

¹ Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.

² వయమ్ ఆద్రాముత్తీయం పోతమేకమ్ ఆరుహ్య ఆశియాదేశస్య తటసమీపేన యాతుం మతిం కృత్వా లఙ్గరమ్ ఉత్థాప్య పోతమ్ అమోచయామ; మాకిదనియాదేశస్థథిషలనీకీనివాస్యారిస్తార్ఖనామా కశ్చిద్ జనోఽస్మాభిః సార్ద్ధమ్ ఆసీత్|

² Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.

³ పరస్మిన్ దివసే ఽస్మాభిః సీదోన్నగరే పోతే లాగితే తత్ర యూలియః సేనాపతిః పౌలం ప్రతి సౌజన్యం ప్రదర్థ్య సాన్త్వనార్థం బన్ధుబాన్ధవాన్ ఉపయాతుమ్ అనుజజ్ఞౌ|

³ No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.

⁴ తస్మాత్ పోతే మోచితే సతి సమ్ముఖవాయోః సమ్భవాద్ వయం కుప్రోపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|

⁴ Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;

⁵ కిలికియాయాః పామ్ఫూలియాయాశ్చ సముద్రస్య పారం గత్వా లూకియాదేశాన్తర్గతం మురానగరమ్ ఉపాతిష్ఠామ|

⁵ e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

⁶ తత్స్థానాద్ ఇతాలియాదేశం గచ్ఛతి యః సికన్దరియానగరస్య పోతస్తం తత్ర ప్రాప్య శతసేనాపతిస్తం పోతమ్ అస్మాన్ ఆరోహయత్|

⁶ Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.

⁷ తతః పరం బహూని దినాని శనైః శనైః ర్గత్వా క్నీదపార్శ్వోపస్థ్తిेః పూర్వ్వం ప్రతికూలేన పవనేన వయం సల్మోన్యాః సమ్ముఖమ్ ఉపస్థాయ క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన గతవన్తః|

⁷ Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.

⁸ కష్టేన తముత్తీర్య్య లాసేయానగరస్యాధః సున్దరనామకం ఖాతమ్ ఉపాతిష్ఠామ|

⁸ Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.

⁹ ఇత్థం బహుతిథః కాలో యాపిత ఉపవాసదినఞ్చాతీతం, తత్కారణాత్ నౌవర్త్మని భయఙ్కరే సతి పౌలో వినయేన కథితవాన్,

⁹ Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,

¹⁰ హే మహేచ్ఛా అహం నిశ్చయం జానామి యాత్రాయామస్యామ్ అస్మాకం క్లేశా బహూనామపచయాశ్చ భవిష్యన్తి, తే కేవలం పోతసామగ్ర్యోరితి నహి, కిన్త్వస్మాకం ప్రాణానామపి|

¹⁰ dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.

¹¹ తదా శతసేనాపతిః పౌैेలోక్తవాక్యతోపి కర్ణధారస్య పోతవణిజశ్చ వాక్యం బహుమంస్త|

¹¹ Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.

¹² తత్ ఖాతం శీతకాలే వాసార్హస్థానం న తస్మాద్ అవాచీప్రతీచోర్దిశోః క్రీత్యాః ఫైనీకియఖాతం యాతుం యది శక్నువన్తస్తర్హి తత్ర శీతకాలం యాపయితుం ప్రాయేణ సర్వ్వే మన్త్రయామాసుః|

¹² Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.

¹³ తతః పరం దక్షిణవాయు ర్మన్దం వహతీతి విలోక్య నిజాభిప్రాయస్య సిద్ధేః సుయోగో భవతీతి బుద్ధ్వా పోతం మోచయిత్వా క్రీత్యుపద్వీపస్య తీరసమీపేన చలితవన్తః|

¹³ Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.

¹⁴ కిన్త్వల్పక్షణాత్ పరమేవ ఉరక్లుదోన్నామా ప్రతికూలః ప్రచణ్డో వాయు ర్వహన్ పోతేఽలగీత్

¹⁴ Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;

¹⁵ తస్యాభిముఖం గన్తుమ్ పోతస్యాశక్తత్వాద్ వయం వాయునా స్వయం నీతాః|

¹⁵ e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.

¹⁶ అనన్తరం క్లౌదీనామ్న ఉపద్వీపస్య కూలసమీపేన పోతం గమయిత్వా బహునా కష్టేన క్షుద్రనావమ్ అరక్షామ|

¹⁶ Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;

¹⁷ తే తామారుహ్య రజ్జ్చా పోతస్యాధోభాగమ్ అబధ్నన్ తదనన్తరం చేత్ పోతో సైకతే లగతీతి భయాద్ వాతవసనాన్యమోచయన్ తతః పోతో వాయునా చాలితః|

¹⁷ e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.

¹⁸ కిన్తు క్రమశో వాయోః ప్రబలత్వాత్ పోతో దోలాయమానోఽభవత్ పరస్మిన్ దివసే పోతస్థాని కతిపయాని ద్రవ్యాణి తోయే నిక్షిప్తాని|

¹⁸ Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.

¹⁹ తృతీయదివసే వయం స్వహస్తైః పోతసజ్జనద్రవ్యాణి నిక్షిప్తవన్తః|

¹⁹ E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.

²⁰ తతో బహుదినాని యావత్ సూర్య్యనక్షత్రాదీని సమాచ్ఛన్నాని తతో ఽతీవ వాత్యాగమాద్ అస్మాకం ప్రాణరక్షాయాః కాపి ప్రత్యాశా నాతిష్ఠత్|

²⁰ E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.

²¹ బహుదినేషు లోకైరనాహారేణ యాపితేషు సర్వ్వేషాం సాక్షత్ పౌలస్తిష్ఠన్ అకథయత్, హే మహేచ్ఛాః క్రీత్యుపద్వీపాత్ పోతం న మోచయితుమ్ అహం పూర్వ్వం యద్ అవదం తద్గ్రహణం యుష్మాకమ్ ఉచితమ్ ఆసీత్ తథా కృతే యుష్మాకమ్ ఏషా విపద్ ఏషోఽపచయశ్చ నాఘటిష్యేతామ్|

²¹ Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.

²² కిన్తు సామ్ప్రతం యుష్మాన్ వినీయ బ్రవీమ్యహం, యూయం న క్షుభ్యత యుష్మాకమ్ ఏకస్యాపి ప్రాణినో హాని ర్న భవిష్యతి, కేవలస్య పోతస్య హాని ర్భవిష్యతి|

²² Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.

²³ యతో యస్యేశ్వరస్య లోకోఽహం యఞ్చాహం పరిచరామి తదీయ ఏకో దూతో హ్యో రాత్రౌ మమాన్తికే తిష్ఠన్ కథితవాన్,

²³ Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,

²⁴ హే పౌల మా భైషీః కైసరస్య సమ్ముఖే త్వయోపస్థాతవ్యం; తవైతాన్ సఙ్గినో లోకాన్ ఈశ్వరస్తుభ్యం దత్తవాన్|

²⁴ dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.

²⁵ అతఏవ హే మహేచ్ఛా యూయం స్థిరమనసో భవత మహ్యం యా కథాకథి సావశ్యం ఘటిష్యతే మమైతాదృశీ విశ్వాస ఈశ్వరే విద్యతే,

²⁵ Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.

²⁶ కిన్తు కస్యచిద్ ఉపద్వీపస్యోపరి పతితవ్యమ్ అస్మాభిః|

²⁶ Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.

²⁷ తతః పరమ్ ఆద్రియాసముద్రే పోతస్తథైవ దోలాయమానః సన్ ఇతస్తతో గచ్ఛన్ చతుర్దశదివసస్య రాత్రే ర్ద్వితీయప్రహరసమయే కస్యచిత్ స్థలస్య సమీపముపతిష్ఠతీతి పోతీయలోకా అన్వమన్యన్త|

²⁷ Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.

²⁸ తతస్తే జలం పరిమాయ తత్ర వింశతి ర్వ్యామా జలానీతి జ్ఞాతవన్తః| కిఞ్చిద్దూరం గత్వా పునరపి జలం పరిమితవన్తః| తత్ర పఞ్చదశ వ్యామా జలాని దృష్ట్వా

²⁸ E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.

²⁹ చేత్ పాషాణే లగతీతి భయాత్ పోతస్య పశ్చాద్భాగతశ్చతురో లఙ్గరాన్ నిక్షిప్య దివాకరమ్ అపేక్ష్య సర్వ్వే స్థితవన్తః|

²⁹ E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.

³⁰ కిన్తు పోతీయలోకాః పోతాగ్రభాగే లఙ్గరనిక్షేపం ఛలం కృత్వా జలధౌ క్షుద్రనావమ్ అవరోహ్య పలాయితుమ్ అచేష్టన్త|

³⁰ Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,

³¹ తతః పౌలః సేనాపతయే సైన్యగణాయ చ కథితవాన్, ఏతే యది పోతమధ్యే న తిష్ఠన్తి తర్హి యుష్మాకం రక్షణం న శక్యం|

³¹ disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.

³² తదా సేనాగణో రజ్జూన్ ఛిత్వా నావం జలే పతితుమ్ అదదాత్|

³² Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.

³³ ప్రభాతసమయే పౌలః సర్వ్వాన్ జనాన్ భోజనార్థం ప్రార్థ్య వ్యాహరత్, అద్య చతుర్దశదినాని యావద్ యూయమ్ అపేక్షమానా అనాహారాః కాలమ్ అయాపయత కిమపి నాభుంగ్ధం|

³³ Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.

³⁴ అతో వినయేेఽహం భక్ష్యం భుజ్యతాం తతో యుష్మాకం మఙ్గలం భవిష్యతి, యుష్మాకం కస్యచిజ్జనస్య శిరసః కేశైకోపి న నంక్ష్యతి|

³⁴ Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ ఇతి వ్యాహృత్య పౌలం పూపం గృహీత్వేశ్వరం ధన్యం భాషమాణస్తం భంక్త్వా భోక్తుమ్ ఆరబ్ధవాన్|

³⁵ Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.

³⁶ అనన్తరం సర్వ్వే చ సుస్థిరాః సన్తః ఖాద్యాని పర్ప్యగృహ్లన్|

³⁶ Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.

³⁷ అస్మాకం పోతే షట్సప్తత్యధికశతద్వయలోకా ఆసన్|

³⁷ Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.

³⁸ సర్వ్వేషు లోకేషు యథేష్టం భుక్తవత్సు పోతస్థన్ గోధూమాన్ జలధౌ నిక్షిప్య తైః పోతస్య భారో లఘూకృతః|

³⁸ Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.

³⁹ దినే జాతేఽపి స కో దేశ ఇతి తదా న పర్య్యచీయత; కిన్తు తత్ర సమతటమ్ ఏకం ఖాతం దృష్ట్వా యది శక్నుమస్తర్హి వయం తస్యాభ్యన్తరం పోతం గమయామ ఇతి మతిం కృత్వా తే లఙ్గరాన్ ఛిత్త్వా జలధౌ త్యక్తవన్తః|

³⁹ Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.

⁴⁰ తథా కర్ణబన్ధనం మోచయిత్వా ప్రధానం వాతవసనమ్ ఉత్తోల్య తీరసమీపం గతవన్తః|

⁴⁰ Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ కిన్తు ద్వయోః సముద్రయోః సఙ్గమస్థానే సైకతోపరి పోతే నిక్షిప్తే ఽగ్రభాగే బాధితే పశ్చాద్భాగే ప్రబలతరఙ్గోఽలగత్ తేన పోతో భగ్నః|

⁴¹ Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.

⁴² తస్మాద్ బన్దయశ్చేద్ బాహుభిస్తరన్తః పలాయన్తే ఇత్యాశఙ్కయా సేనాగణస్తాన్ హన్తుమ్ అమన్త్రయత్;

⁴² O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;

⁴³ కిన్తు శతసేనాపతిః పౌలం రక్షితుం ప్రయత్నం కృత్వా తాన్ తచ్చేష్టాయా నివర్త్య ఇత్యాదిష్టవాన్, యే బాహుతరణం జానన్తి తేఽగ్రే ప్రోల్లమ్ప్య సముద్రే పతిత్వా బాహుభిస్తీర్త్త్వా కూలం యాన్తు|

⁴³ mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.

⁴⁴ అపరమ్ అవశిష్టా జనాః కాష్ఠం పోతీయం ద్రవ్యం వా యేన యత్ ప్రాప్యతే తదవలమ్బ్య యాన్తు; ఇత్థం సర్వ్వే భూమిం ప్రాప్య ప్రాణై ర్జీవితాః|

⁴⁴ Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →