Romanos 9
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 அஹம்ʼ காஞ்சித்³ கல்பிதாம்ʼ கதா²ம்ʼ ந கத²யாமி, க்²ரீஷ்டஸ்ய ஸாக்ஷாத் ஸத்யமேவ ப்³ரவீமி பவித்ரஸ்யாத்மந: ஸாக்ஷாந் மதீ³யம்ʼ மந ஏதத் ஸாக்ஷ்யம்ʼ த³தா³தி|
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 மமாந்தரதிஸ²யது³:க²ம்ʼ நிரந்தரம்ʼ கே²த³ஸ்²ச
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 தஸ்மாத்³ அஹம்ʼ ஸ்வஜாதீயப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ நிமித்தாத் ஸ்வயம்ʼ க்²ரீஷ்டாச்சா²பாக்ராந்தோ ப⁴விதும் ஐச்ச²ம்|
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 யதஸ்த இஸ்ராயேலஸ்ய வம்ʼஸா² அபி ச த³த்தகபுத்ரத்வம்ʼ தேஜோ நியமோ வ்யவஸ்தா²தா³நம்ʼ மந்தி³ரே ப⁴ஜநம்ʼ ப்ரதிஜ்ஞா: பித்ருʼபுருஷக³ணஸ்²சைதேஷு ஸர்வ்வேஷு தேஷாம் அதி⁴காரோ(அ)ஸ்தி|
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 தத் கேவலம்ʼ நஹி கிந்து ஸர்வ்வாத்⁴யக்ஷ: ஸர்வ்வதா³ ஸச்சிதா³நந்த³ ஈஸ்²வரோ ய: க்²ரீஷ்ட: ஸோ(அ)பி ஸா²ரீரிகஸம்ப³ந்தே⁴ந தேஷாம்ʼ வம்ʼஸ²ஸம்ப⁴வ:|
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 ஈஸ்²வரஸ்ய வாக்யம்ʼ விப²லம்ʼ ஜாதம் இதி நஹி யத்காரணாத்³ இஸ்ராயேலோ வம்ʼஸே² யே ஜாதாஸ்தே ஸர்வ்வே வஸ்துத இஸ்ராயேலீயா ந ப⁴வந்தி|
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 அபரம் இப்³ராஹீமோ வம்ʼஸே² ஜாதா அபி ஸர்வ்வே தஸ்யைவ ஸந்தாநா ந ப⁴வந்தி கிந்து இஸ்ஹாகோ நாம்நா தவ வம்ʼஸோ² விக்²யாதோ ப⁴விஷ்யதி|
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 அர்தா²த் ஸா²ரீரிகஸம்ʼஸர்கா³த் ஜாதா: ஸந்தாநா யாவந்தஸ்தாவந்த ஏவேஸ்²வரஸ்ய ஸந்தாநா ந ப⁴வந்தி கிந்து ப்ரதிஸ்²ரவணாத்³ யே ஜாயந்தே தஏவேஸ்²வரவம்ʼஸோ² க³ண்யதே|
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 யதஸ்தத்ப்ரதிஸ்²ருதே ர்வாக்யமேதத், ஏதாத்³ருʼஸே² ஸமயே (அ)ஹம்ʼ புநராக³மிஷ்யாமி தத்பூர்வ்வம்ʼ ஸாராயா: புத்ர ஏகோ ஜநிஷ்யதே|
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 அபரமபி வதா³மி ஸ்வமநோ(அ)பி⁴லாஷத ஈஸ்²வரேண யந்நிரூபிதம்ʼ தத் கர்ம்மதோ நஹி கிந்த்வாஹ்வயிது ர்ஜாதமேதத்³ யதா² ஸித்³த்⁴யதி
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 தத³ர்த²ம்ʼ ரிப்³காநாமிகயா யோஷிதா ஜநைகஸ்மாத்³ அர்தா²த்³ அஸ்மாகம் இஸ்ஹாக: பூர்வ்வபுருஷாத்³ க³ர்பே⁴ த்⁴ருʼதே தஸ்யா: ஸந்தாநயோ: ப்ரஸவாத் பூர்வ்வம்ʼ கிஞ்ச தயோ: ஸு²பா⁴ஸு²ப⁴கர்ம்மண: கரணாத் பூர்வ்வம்ʼ
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 தாம்ʼ ப்ரதீத³ம்ʼ வாக்யம் உக்தம்ʼ, ஜ்யேஷ்ட²: கநிஷ்ட²ம்ʼ ஸேவிஷ்யதே,
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 யதா² லிகி²தம் ஆஸ்தே, ததா²ப்யேஷாவி ந ப்ரீத்வா யாகூபி³ ப்ரீதவாந் அஹம்ʼ|
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 தர்ஹி வயம்ʼ கிம்ʼ ப்³ரூம:? ஈஸ்²வர: கிம் அந்யாயகாரீ? ததா² ந ப⁴வது|
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 யத: ஸ ஸ்வயம்ʼ மூஸாம் அவத³த்; அஹம்ʼ யஸ்மிந் அநுக்³ரஹம்ʼ சிகீர்ஷாமி தமேவாநுக்³ருʼஹ்லாமி, யஞ்ச த³யிதும் இச்சா²மி தமேவ த³யே|
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 அதஏவேச்ச²தா யதமாநேந வா மாநவேந தந்ந ஸாத்⁴யதே த³யாகாரிணேஸ்²வரேணைவ ஸாத்⁴யதே|
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 பி²ரௌணி ஸா²ஸ்த்ரே லிக²தி, அஹம்ʼ த்வத்³த்³வாரா மத்பராக்ரமம்ʼ த³ர்ஸ²யிதும்ʼ ஸர்வ்வப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ நிஜநாம ப்ரகாஸ²யிதுஞ்ச த்வாம்ʼ ஸ்தா²பிதவாந்|
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 அத: ஸ யம் அநுக்³ரஹீதும் இச்ச²தி தமேவாநுக்³ருʼஹ்லாதி, யஞ்ச நிக்³ரஹீதும் இச்ச²தி தம்ʼ நிக்³ருʼஹ்லாதி|
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 யதி³ வத³ஸி தர்ஹி ஸ தோ³ஷம்ʼ குதோ க்³ருʼஹ்லாதி? ததீ³யேச்சா²யா: ப்ரதிப³ந்த⁴கத்வம்ʼ கர்த்தம்ʼ கஸ்ய ஸாமர்த்²யம்ʼ வித்³யதே?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ஹே ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரதிபக்ஷ மர்த்ய த்வம்ʼ க:? ஏதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ மாம்ʼ குத: ஸ்ருʼஷ்டவாந்? இதி கதா²ம்ʼ ஸ்ருʼஷ்டவஸ்து ஸ்ரஷ்ட்ரே கிம்ʼ கத²யிஷ்யதி?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ஏகஸ்மாந் ம்ருʼத்பிண்டா³த்³ உத்க்ருʼஷ்டாபக்ருʼஷ்டௌ த்³விவிதௌ⁴ கலஸௌ² கர்த்தும்ʼ கிம்ʼ குலாலஸ்ய ஸாமர்த்²யம்ʼ நாஸ்தி?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 ஈஸ்²வர: கோபம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ நிஜஸ²க்திம்ʼ ஜ்ஞாபயிதுஞ்சேச்ச²ந் யதி³ விநாஸ²ஸ்ய யோக்³யாநி க்ரோத⁴பா⁴ஜநாநி ப்ரதி ப³ஹுகாலம்ʼ தீ³ர்க⁴ஸஹிஷ்ணுதாம் ஆஸ்²ரயதி;
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 அபரஞ்ச விப⁴வப்ராப்த்யர்த²ம்ʼ பூர்வ்வம்ʼ நியுக்தாந்யநுக்³ரஹபாத்ராணி ப்ரதி நிஜவிப⁴வஸ்ய பா³ஹுல்யம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ கேவலயிஹூதி³நாம்ʼ நஹி பி⁴ந்நதே³ஸி²நாமபி மத்⁴யாத்³
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 அஸ்மாநிவ தாந்யாஹ்வயதி தத்ர தவ கிம்ʼ?
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 ஹோஸே²யக்³ரந்தே² யதா² லிகி²தம் ஆஸ்தே, யோ லோகோ மம நாஸீத் தம்ʼ வதி³ஷ்யாமி மதீ³யகம்ʼ| யா ஜாதி ர்மே(அ)ப்ரியா சாஸீத் தாம்ʼ வதி³ஷ்யாம்யஹம்ʼ ப்ரியாம்ʼ|
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 யூயம்ʼ மதீ³யலோகா ந யத்ரேதி வாக்யமௌச்யத| அமரேஸ²ஸ்ய ஸந்தாநா இதி க்²யாஸ்யந்தி தத்ர தே|
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 இஸ்ராயேலீயலோகேஷு யிஸா²யியோ(அ)பி வாசமேதாம்ʼ ப்ராசாரயத், இஸ்ராயேலீயவம்ʼஸா²நாம்ʼ யா ஸம்ʼக்²யா ஸா து நிஸ்²சிதம்ʼ| ஸமுத்³ரஸிகதாஸம்ʼக்²யாஸமாநா யதி³ ஜாயதே| ததா²பி கேவலம்ʼ லோகைரல்பைஸ்த்ராணம்ʼ வ்ரஜிஷ்யதே|
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 யதோ ந்யாயேந ஸ்வம்ʼ கர்ம்ம பரேஸ²: ஸாத⁴யிஷ்யதி| தே³ஸே² ஸஏவ ஸம்ʼக்ஷேபாந்நிஜம்ʼ கர்ம்ம கரிஷ்யதி|
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 யிஸா²யியோ(அ)பரமபி கத²யாமாஸ, ஸைந்யாத்⁴யக்ஷபரேஸே²ந சேத் கிஞ்சிந்நோத³ஸி²ஷ்யத| ததா³ வயம்ʼ ஸிதோ³மேவாப⁴விஷ்யாம விநிஸ்²சிதம்ʼ| யத்³வா வயம் அமோராயா அக³மிஷ்யாம துல்யதாம்ʼ|
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 தர்ஹி வயம்ʼ கிம்ʼ வக்ஷ்யாம:? இதரதே³ஸீ²யா லோகா அபி புண்யார்த²ம் அயதமாநா விஸ்²வாஸேந புண்யம் அலப⁴ந்த;
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 கிந்த்விஸ்ராயேல்லோகா வ்யவஸ்தா²பாலநேந புண்யார்த²ம்ʼ யதமாநாஸ்தந் நாலப⁴ந்த|
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 தஸ்ய கிம்ʼ காரணம்ʼ? தே விஸ்²வாஸேந நஹி கிந்து வ்யவஸ்தா²யா: க்ரியயா சேஷ்டித்வா தஸ்மிந் ஸ்க²லநஜநகே பாஷாணே பாத³ஸ்க²லநம்ʼ ப்ராப்தா:|
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 லிகி²தம்ʼ யாத்³ருʼஸ²ம் ஆஸ்தே, பஸ்²ய பாத³ஸ்க²லார்த²ம்ʼ ஹி ஸீயோநி ப்ரஸ்தரந்ததா²| பா³தா⁴காரஞ்ச பாஷாணம்ʼ பரிஸ்தா²பிதவாநஹம்| விஸ்²வஸிஷ்யதி யஸ்தத்ர ஸ ஜநோ ந த்ரபிஷ்யதே|
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.