Romanos 9
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 அஹம்ʼ காஞ்சித்³ கல்பிதாம்ʼ கதா²ம்ʼ ந கத²யாமி, க்²ரீஷ்டஸ்ய ஸாக்ஷாத் ஸத்யமேவ ப்³ரவீமி பவித்ரஸ்யாத்மந: ஸாக்ஷாந் மதீ³யம்ʼ மந ஏதத் ஸாக்ஷ்யம்ʼ த³தா³தி|
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 மமாந்தரதிஸ²யது³:க²ம்ʼ நிரந்தரம்ʼ கே²த³ஸ்²ச
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 தஸ்மாத்³ அஹம்ʼ ஸ்வஜாதீயப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ நிமித்தாத் ஸ்வயம்ʼ க்²ரீஷ்டாச்சா²பாக்ராந்தோ ப⁴விதும் ஐச்ச²ம்|
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 யதஸ்த இஸ்ராயேலஸ்ய வம்ʼஸா² அபி ச த³த்தகபுத்ரத்வம்ʼ தேஜோ நியமோ வ்யவஸ்தா²தா³நம்ʼ மந்தி³ரே ப⁴ஜநம்ʼ ப்ரதிஜ்ஞா: பித்ருʼபுருஷக³ணஸ்²சைதேஷு ஸர்வ்வேஷு தேஷாம் அதி⁴காரோ(அ)ஸ்தி|
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 தத் கேவலம்ʼ நஹி கிந்து ஸர்வ்வாத்⁴யக்ஷ: ஸர்வ்வதா³ ஸச்சிதா³நந்த³ ஈஸ்²வரோ ய: க்²ரீஷ்ட: ஸோ(அ)பி ஸா²ரீரிகஸம்ப³ந்தே⁴ந தேஷாம்ʼ வம்ʼஸ²ஸம்ப⁴வ:|
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 ஈஸ்²வரஸ்ய வாக்யம்ʼ விப²லம்ʼ ஜாதம் இதி நஹி யத்காரணாத்³ இஸ்ராயேலோ வம்ʼஸே² யே ஜாதாஸ்தே ஸர்வ்வே வஸ்துத இஸ்ராயேலீயா ந ப⁴வந்தி|
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 அபரம் இப்³ராஹீமோ வம்ʼஸே² ஜாதா அபி ஸர்வ்வே தஸ்யைவ ஸந்தாநா ந ப⁴வந்தி கிந்து இஸ்ஹாகோ நாம்நா தவ வம்ʼஸோ² விக்²யாதோ ப⁴விஷ்யதி|
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 அர்தா²த் ஸா²ரீரிகஸம்ʼஸர்கா³த் ஜாதா: ஸந்தாநா யாவந்தஸ்தாவந்த ஏவேஸ்²வரஸ்ய ஸந்தாநா ந ப⁴வந்தி கிந்து ப்ரதிஸ்²ரவணாத்³ யே ஜாயந்தே தஏவேஸ்²வரவம்ʼஸோ² க³ண்யதே|
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 யதஸ்தத்ப்ரதிஸ்²ருதே ர்வாக்யமேதத், ஏதாத்³ருʼஸே² ஸமயே (அ)ஹம்ʼ புநராக³மிஷ்யாமி தத்பூர்வ்வம்ʼ ஸாராயா: புத்ர ஏகோ ஜநிஷ்யதே|
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 அபரமபி வதா³மி ஸ்வமநோ(அ)பி⁴லாஷத ஈஸ்²வரேண யந்நிரூபிதம்ʼ தத் கர்ம்மதோ நஹி கிந்த்வாஹ்வயிது ர்ஜாதமேதத்³ யதா² ஸித்³த்⁴யதி
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 தத³ர்த²ம்ʼ ரிப்³காநாமிகயா யோஷிதா ஜநைகஸ்மாத்³ அர்தா²த்³ அஸ்மாகம் இஸ்ஹாக: பூர்வ்வபுருஷாத்³ க³ர்பே⁴ த்⁴ருʼதே தஸ்யா: ஸந்தாநயோ: ப்ரஸவாத் பூர்வ்வம்ʼ கிஞ்ச தயோ: ஸு²பா⁴ஸு²ப⁴கர்ம்மண: கரணாத் பூர்வ்வம்ʼ
11 — ausente —
12 தாம்ʼ ப்ரதீத³ம்ʼ வாக்யம் உக்தம்ʼ, ஜ்யேஷ்ட²: கநிஷ்ட²ம்ʼ ஸேவிஷ்யதே,
12 — ausente —
13 யதா² லிகி²தம் ஆஸ்தே, ததா²ப்யேஷாவி ந ப்ரீத்வா யாகூபி³ ப்ரீதவாந் அஹம்ʼ|
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 தர்ஹி வயம்ʼ கிம்ʼ ப்³ரூம:? ஈஸ்²வர: கிம் அந்யாயகாரீ? ததா² ந ப⁴வது|
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 யத: ஸ ஸ்வயம்ʼ மூஸாம் அவத³த்; அஹம்ʼ யஸ்மிந் அநுக்³ரஹம்ʼ சிகீர்ஷாமி தமேவாநுக்³ருʼஹ்லாமி, யஞ்ச த³யிதும் இச்சா²மி தமேவ த³யே|
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 அதஏவேச்ச²தா யதமாநேந வா மாநவேந தந்ந ஸாத்⁴யதே த³யாகாரிணேஸ்²வரேணைவ ஸாத்⁴யதே|
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 பி²ரௌணி ஸா²ஸ்த்ரே லிக²தி, அஹம்ʼ த்வத்³த்³வாரா மத்பராக்ரமம்ʼ த³ர்ஸ²யிதும்ʼ ஸர்வ்வப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ நிஜநாம ப்ரகாஸ²யிதுஞ்ச த்வாம்ʼ ஸ்தா²பிதவாந்|
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 அத: ஸ யம் அநுக்³ரஹீதும் இச்ச²தி தமேவாநுக்³ருʼஹ்லாதி, யஞ்ச நிக்³ரஹீதும் இச்ச²தி தம்ʼ நிக்³ருʼஹ்லாதி|
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 யதி³ வத³ஸி தர்ஹி ஸ தோ³ஷம்ʼ குதோ க்³ருʼஹ்லாதி? ததீ³யேச்சா²யா: ப்ரதிப³ந்த⁴கத்வம்ʼ கர்த்தம்ʼ கஸ்ய ஸாமர்த்²யம்ʼ வித்³யதே?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ஹே ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரதிபக்ஷ மர்த்ய த்வம்ʼ க:? ஏதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ மாம்ʼ குத: ஸ்ருʼஷ்டவாந்? இதி கதா²ம்ʼ ஸ்ருʼஷ்டவஸ்து ஸ்ரஷ்ட்ரே கிம்ʼ கத²யிஷ்யதி?
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ஏகஸ்மாந் ம்ருʼத்பிண்டா³த்³ உத்க்ருʼஷ்டாபக்ருʼஷ்டௌ த்³விவிதௌ⁴ கலஸௌ² கர்த்தும்ʼ கிம்ʼ குலாலஸ்ய ஸாமர்த்²யம்ʼ நாஸ்தி?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 ஈஸ்²வர: கோபம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ நிஜஸ²க்திம்ʼ ஜ்ஞாபயிதுஞ்சேச்ச²ந் யதி³ விநாஸ²ஸ்ய யோக்³யாநி க்ரோத⁴பா⁴ஜநாநி ப்ரதி ப³ஹுகாலம்ʼ தீ³ர்க⁴ஸஹிஷ்ணுதாம் ஆஸ்²ரயதி;
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 அபரஞ்ச விப⁴வப்ராப்த்யர்த²ம்ʼ பூர்வ்வம்ʼ நியுக்தாந்யநுக்³ரஹபாத்ராணி ப்ரதி நிஜவிப⁴வஸ்ய பா³ஹுல்யம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ கேவலயிஹூதி³நாம்ʼ நஹி பி⁴ந்நதே³ஸி²நாமபி மத்⁴யாத்³
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 அஸ்மாநிவ தாந்யாஹ்வயதி தத்ர தவ கிம்ʼ?
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 ஹோஸே²யக்³ரந்தே² யதா² லிகி²தம் ஆஸ்தே, யோ லோகோ மம நாஸீத் தம்ʼ வதி³ஷ்யாமி மதீ³யகம்ʼ| யா ஜாதி ர்மே(அ)ப்ரியா சாஸீத் தாம்ʼ வதி³ஷ்யாம்யஹம்ʼ ப்ரியாம்ʼ|
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 யூயம்ʼ மதீ³யலோகா ந யத்ரேதி வாக்யமௌச்யத| அமரேஸ²ஸ்ய ஸந்தாநா இதி க்²யாஸ்யந்தி தத்ர தே|
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 இஸ்ராயேலீயலோகேஷு யிஸா²யியோ(அ)பி வாசமேதாம்ʼ ப்ராசாரயத், இஸ்ராயேலீயவம்ʼஸா²நாம்ʼ யா ஸம்ʼக்²யா ஸா து நிஸ்²சிதம்ʼ| ஸமுத்³ரஸிகதாஸம்ʼக்²யாஸமாநா யதி³ ஜாயதே| ததா²பி கேவலம்ʼ லோகைரல்பைஸ்த்ராணம்ʼ வ்ரஜிஷ்யதே|
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 யதோ ந்யாயேந ஸ்வம்ʼ கர்ம்ம பரேஸ²: ஸாத⁴யிஷ்யதி| தே³ஸே² ஸஏவ ஸம்ʼக்ஷேபாந்நிஜம்ʼ கர்ம்ம கரிஷ்யதி|
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 யிஸா²யியோ(அ)பரமபி கத²யாமாஸ, ஸைந்யாத்⁴யக்ஷபரேஸே²ந சேத் கிஞ்சிந்நோத³ஸி²ஷ்யத| ததா³ வயம்ʼ ஸிதோ³மேவாப⁴விஷ்யாம விநிஸ்²சிதம்ʼ| யத்³வா வயம் அமோராயா அக³மிஷ்யாம துல்யதாம்ʼ|
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 தர்ஹி வயம்ʼ கிம்ʼ வக்ஷ்யாம:? இதரதே³ஸீ²யா லோகா அபி புண்யார்த²ம் அயதமாநா விஸ்²வாஸேந புண்யம் அலப⁴ந்த;
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 கிந்த்விஸ்ராயேல்லோகா வ்யவஸ்தா²பாலநேந புண்யார்த²ம்ʼ யதமாநாஸ்தந் நாலப⁴ந்த|
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 தஸ்ய கிம்ʼ காரணம்ʼ? தே விஸ்²வாஸேந நஹி கிந்து வ்யவஸ்தா²யா: க்ரியயா சேஷ்டித்வா தஸ்மிந் ஸ்க²லநஜநகே பாஷாணே பாத³ஸ்க²லநம்ʼ ப்ராப்தா:|
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 லிகி²தம்ʼ யாத்³ருʼஸ²ம் ஆஸ்தே, பஸ்²ய பாத³ஸ்க²லார்த²ம்ʼ ஹி ஸீயோநி ப்ரஸ்தரந்ததா²| பா³தா⁴காரஞ்ச பாஷாணம்ʼ பரிஸ்தா²பிதவாநஹம்| விஸ்²வஸிஷ்யதி யஸ்தத்ர ஸ ஜநோ ந த்ரபிஷ்யதே|
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.