Romanos 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 அஸ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷ இப்³ராஹீம் காயிகக்ரியயா கிம்ʼ லப்³த⁴வாந் ஏதத³தி⁴ கிம்ʼ வதி³ஷ்யாம:?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ஸ யதி³ நிஜக்ரியாப்⁴ய: ஸபுண்யோ ப⁴வேத் தர்ஹி தஸ்யாத்மஸ்²லாகா⁴ம்ʼ கர்த்தும்ʼ பந்தா² ப⁴வேதி³தி ஸத்யம்ʼ, கிந்த்வீஸ்²வரஸ்ய ஸமீபே நஹி|
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ஸா²ஸ்த்ரே கிம்ʼ லிக²தி? இப்³ராஹீம் ஈஸ்²வரே விஸ்²வஸநாத் ஸ விஸ்²வாஸஸ்தஸ்மை புண்யார்த²ம்ʼ க³ணிதோ ப³பூ⁴வ|
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 கர்ம்மகாரிணோ யத்³ வேதநம்ʼ தத்³ அநுக்³ரஹஸ்ய ப²லம்ʼ நஹி கிந்து தேநோபார்ஜிதம்ʼ மந்தவ்யம்|
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 கிந்து ய: பாபிநம்ʼ ஸபுண்யீகரோதி தஸ்மிந் விஸ்²வாஸிந: கர்ம்மஹீநஸ்ய ஜநஸ்ய யோ விஸ்²வாஸ: ஸ புண்யார்த²ம்ʼ க³ண்யோ ப⁴வதி|
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 அபரம்ʼ யம்ʼ க்ரியாஹீநம் ஈஸ்²வர: ஸபுண்யீகரோதி தஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ தா³யூத்³ வர்ணயாமாஸ, யதா²,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 ஸ த⁴ந்யோ(அ)கா⁴நி ம்ருʼஷ்டாநி யஸ்யாகா³ம்ʼஸ்யாவ்ருʼதாநி ச|
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ஸ ச த⁴ந்ய: பரேஸே²ந பாபம்ʼ யஸ்ய ந க³ண்யதே|
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ஏஷ த⁴ந்யவாத³ஸ்த்வக்சே²தி³நம் அத்வக்சே²தி³நம்ʼ வா கம்ʼ ப்ரதி ப⁴வதி? இப்³ராஹீமோ விஸ்²வாஸ: புண்யார்த²ம்ʼ க³ணித இதி வயம்ʼ வதா³ம:|
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ஸ விஸ்²வாஸஸ்தஸ்ய த்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ கிம் அத்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ கஸ்மிந் ஸமயே புண்யமிவ க³ணித:? த்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ நஹி கிந்த்வத்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ|
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 அபரஞ்ச ஸ யத் ஸர்வ்வேஷாம் அத்வக்சே²தி³நாம்ʼ விஸ்²வாஸிநாம் ஆதி³புருஷோ ப⁴வேத், தே ச புண்யவத்த்வேந க³ண்யேரந்;
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 யே ச லோகா: கேவலம்ʼ சி²ந்நத்வசோ ந ஸந்தோ (அ)ஸ்மத்பூர்வ்வபுருஷ இப்³ராஹீம் அசி²ந்நத்வக் ஸந் யேந விஸ்²வாஸமார்கே³ண க³தவாந் தேநைவ தஸ்ய பாத³சிஹ்நேந க³ச்ச²ந்தி தேஷாம்ʼ த்வக்சே²தி³நாமப்யாதி³புருஷோ ப⁴வேத் தத³ர்த²ம் அத்வக்சே²தி³நோ மாநவஸ்ய விஸ்²வாஸாத் புண்யம் உத்பத்³யத இதி ப்ரமாணஸ்வரூபம்ʼ த்வக்சே²த³சிஹ்நம்ʼ ஸ ப்ராப்நோத்|
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 இப்³ராஹீம் ஜக³தோ(அ)தி⁴காரீ ப⁴விஷ்யதி யைஷா ப்ரதிஜ்ஞா தம்ʼ தஸ்ய வம்ʼஸ²ஞ்ச ப்ரதி பூர்வ்வம் அக்ரியத ஸா வ்யவஸ்தா²மூலிகா நஹி கிந்து விஸ்²வாஸஜந்யபுண்யமூலிகா|
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 யதோ வ்யவஸ்தா²வலம்பி³நோ யத்³யதி⁴காரிணோ ப⁴வந்தி தர்ஹி விஸ்²வாஸோ விப²லோ ஜாயதே ஸா ப்ரதிஜ்ஞாபி லுப்தைவ|
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 அதி⁴கந்து வ்யவஸ்தா² கோபம்ʼ ஜநயதி யதோ (அ)வித்³யமாநாயாம்ʼ வ்யவஸ்தா²யாம் ஆஜ்ஞாலங்க⁴நம்ʼ ந ஸம்ப⁴வதி|
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 அதஏவ ஸா ப்ரதிஜ்ஞா யத்³ அநுக்³ரஹஸ்ய ப²லம்ʼ ப⁴வேத் தத³ர்த²ம்ʼ விஸ்²வாஸமூலிகா யதஸ்ததா²த்வே தத்³வம்ʼஸ²ஸமுதா³யம்ʼ ப்ரதி அர்த²தோ யே வ்யவஸ்த²யா தத்³வம்ʼஸ²ஸம்ப⁴வா: கேவலம்ʼ தாந் ப்ரதி நஹி கிந்து ய இப்³ராஹீமீயவிஸ்²வாஸேந தத்ஸம்ப⁴வாஸ்தாநபி ப்ரதி ஸா ப்ரதிஜ்ஞா ஸ்தா²ஸ்நுர்ப⁴வதி|
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 யோ நிர்ஜீவாந் ஸஜீவாந் அவித்³யமாநாநி வஸ்தூநி ச வித்³யமாநாநி கரோதி இப்³ராஹீமோ விஸ்²வாஸபூ⁴மேஸ்தஸ்யேஸ்²வரஸ்ய ஸாக்ஷாத் ஸோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ ஸர்வ்வேஷாம் ஆதி³புருஷ ஆஸ்தே, யதா² லிகி²தம்ʼ வித்³யதே, அஹம்ʼ த்வாம்ʼ ப³ஹுஜாதீநாம் ஆதி³புருஷம்ʼ க்ருʼத்வா நியுக்தவாந்|
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 த்வதீ³யஸ்தாத்³ருʼஸோ² வம்ʼஸோ² ஜநிஷ்யதே யதி³த³ம்ʼ வாக்யம்ʼ ப்ரதிஸ்²ருதம்ʼ தத³நுஸாராத்³ இப்³ராஹீம் ப³ஹுதே³ஸீ²யலோகாநாம் ஆதி³புருஷோ யத்³ ப⁴வதி தத³ர்த²ம்ʼ ஸோ(அ)நபேக்ஷிதவ்யமப்யபேக்ஷமாணோ விஸ்²வாஸம்ʼ க்ருʼதவாந்|
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 அபரஞ்ச க்ஷீணவிஸ்²வாஸோ ந பூ⁴த்வா ஸ²தவத்ஸரவயஸ்கத்வாத் ஸ்வஸ²ரீரஸ்ய ஜராம்ʼ ஸாராநாம்ந: ஸ்வபா⁴ர்ய்யாயா ரஜோநிவ்ருʼத்திஞ்ச த்ருʼணாய ந மேநே|
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 அபரம் அவிஸ்²வாஸாத்³ ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரதிஜ்ஞாவசநே கமபி ஸம்ʼஸ²யம்ʼ ந சகார;
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 கிந்த்வீஸ்²வரேண யத் ப்ரதிஸ்²ருதம்ʼ தத் ஸாத⁴யிதும்ʼ ஸ²க்யத இதி நிஸ்²சிதம்ʼ விஜ்ஞாய த்³ருʼட⁴விஸ்²வாஸ: ஸந் ஈஸ்²வரஸ்ய மஹிமாநம்ʼ ப்ரகாஸ²யாஞ்சகார|
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 இதி ஹேதோஸ்தஸ்ய ஸ விஸ்²வாஸஸ்ததீ³யபுண்யமிவ க³ணயாஞ்சக்ரே|
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 புண்யமிவாக³ண்யத தத் கேவலஸ்ய தஸ்ய நிமித்தம்ʼ லிகி²தம்ʼ நஹி, அஸ்மாகம்ʼ நிமித்தமபி,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 யதோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ பாபநாஸா²ர்த²ம்ʼ ஸமர்பிதோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ புண்யப்ராப்த்யர்த²ஞ்சோத்தா²பிதோ(அ)ப⁴வத் யோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ ப்ரபு⁴ ர்யீஸு²ஸ்தஸ்யோத்தா²பயிதரீஸ்²வரே
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 யதி³ வயம்ʼ விஸ்²வஸாமஸ்தர்ஹ்யஸ்மாகமபி ஸஏவ விஸ்²வாஸ: புண்யமிவ க³ணயிஷ்யதே|
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.