Romanos 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 அஸ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷ இப்³ராஹீம் காயிகக்ரியயா கிம்ʼ லப்³த⁴வாந் ஏதத³தி⁴ கிம்ʼ வதி³ஷ்யாம:?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 ஸ யதி³ நிஜக்ரியாப்⁴ய: ஸபுண்யோ ப⁴வேத் தர்ஹி தஸ்யாத்மஸ்²லாகா⁴ம்ʼ கர்த்தும்ʼ பந்தா² ப⁴வேதி³தி ஸத்யம்ʼ, கிந்த்வீஸ்²வரஸ்ய ஸமீபே நஹி|
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ஸா²ஸ்த்ரே கிம்ʼ லிக²தி? இப்³ராஹீம் ஈஸ்²வரே விஸ்²வஸநாத் ஸ விஸ்²வாஸஸ்தஸ்மை புண்யார்த²ம்ʼ க³ணிதோ ப³பூ⁴வ|
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 கர்ம்மகாரிணோ யத்³ வேதநம்ʼ தத்³ அநுக்³ரஹஸ்ய ப²லம்ʼ நஹி கிந்து தேநோபார்ஜிதம்ʼ மந்தவ்யம்|
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 கிந்து ய: பாபிநம்ʼ ஸபுண்யீகரோதி தஸ்மிந் விஸ்²வாஸிந: கர்ம்மஹீநஸ்ய ஜநஸ்ய யோ விஸ்²வாஸ: ஸ புண்யார்த²ம்ʼ க³ண்யோ ப⁴வதி|
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 அபரம்ʼ யம்ʼ க்ரியாஹீநம் ஈஸ்²வர: ஸபுண்யீகரோதி தஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ தா³யூத்³ வர்ணயாமாஸ, யதா²,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 ஸ த⁴ந்யோ(அ)கா⁴நி ம்ருʼஷ்டாநி யஸ்யாகா³ம்ʼஸ்யாவ்ருʼதாநி ச|
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ஸ ச த⁴ந்ய: பரேஸே²ந பாபம்ʼ யஸ்ய ந க³ண்யதே|
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ஏஷ த⁴ந்யவாத³ஸ்த்வக்சே²தி³நம் அத்வக்சே²தி³நம்ʼ வா கம்ʼ ப்ரதி ப⁴வதி? இப்³ராஹீமோ விஸ்²வாஸ: புண்யார்த²ம்ʼ க³ணித இதி வயம்ʼ வதா³ம:|
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ஸ விஸ்²வாஸஸ்தஸ்ய த்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ கிம் அத்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ கஸ்மிந் ஸமயே புண்யமிவ க³ணித:? த்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ நஹி கிந்த்வத்வக்சே²தி³த்வாவஸ்தா²யாம்ʼ|
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 அபரஞ்ச ஸ யத் ஸர்வ்வேஷாம் அத்வக்சே²தி³நாம்ʼ விஸ்²வாஸிநாம் ஆதி³புருஷோ ப⁴வேத், தே ச புண்யவத்த்வேந க³ண்யேரந்;
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 யே ச லோகா: கேவலம்ʼ சி²ந்நத்வசோ ந ஸந்தோ (அ)ஸ்மத்பூர்வ்வபுருஷ இப்³ராஹீம் அசி²ந்நத்வக் ஸந் யேந விஸ்²வாஸமார்கே³ண க³தவாந் தேநைவ தஸ்ய பாத³சிஹ்நேந க³ச்ச²ந்தி தேஷாம்ʼ த்வக்சே²தி³நாமப்யாதி³புருஷோ ப⁴வேத் தத³ர்த²ம் அத்வக்சே²தி³நோ மாநவஸ்ய விஸ்²வாஸாத் புண்யம் உத்பத்³யத இதி ப்ரமாணஸ்வரூபம்ʼ த்வக்சே²த³சிஹ்நம்ʼ ஸ ப்ராப்நோத்|
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 இப்³ராஹீம் ஜக³தோ(அ)தி⁴காரீ ப⁴விஷ்யதி யைஷா ப்ரதிஜ்ஞா தம்ʼ தஸ்ய வம்ʼஸ²ஞ்ச ப்ரதி பூர்வ்வம் அக்ரியத ஸா வ்யவஸ்தா²மூலிகா நஹி கிந்து விஸ்²வாஸஜந்யபுண்யமூலிகா|
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 யதோ வ்யவஸ்தா²வலம்பி³நோ யத்³யதி⁴காரிணோ ப⁴வந்தி தர்ஹி விஸ்²வாஸோ விப²லோ ஜாயதே ஸா ப்ரதிஜ்ஞாபி லுப்தைவ|
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 அதி⁴கந்து வ்யவஸ்தா² கோபம்ʼ ஜநயதி யதோ (அ)வித்³யமாநாயாம்ʼ வ்யவஸ்தா²யாம் ஆஜ்ஞாலங்க⁴நம்ʼ ந ஸம்ப⁴வதி|
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 அதஏவ ஸா ப்ரதிஜ்ஞா யத்³ அநுக்³ரஹஸ்ய ப²லம்ʼ ப⁴வேத் தத³ர்த²ம்ʼ விஸ்²வாஸமூலிகா யதஸ்ததா²த்வே தத்³வம்ʼஸ²ஸமுதா³யம்ʼ ப்ரதி அர்த²தோ யே வ்யவஸ்த²யா தத்³வம்ʼஸ²ஸம்ப⁴வா: கேவலம்ʼ தாந் ப்ரதி நஹி கிந்து ய இப்³ராஹீமீயவிஸ்²வாஸேந தத்ஸம்ப⁴வாஸ்தாநபி ப்ரதி ஸா ப்ரதிஜ்ஞா ஸ்தா²ஸ்நுர்ப⁴வதி|
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 யோ நிர்ஜீவாந் ஸஜீவாந் அவித்³யமாநாநி வஸ்தூநி ச வித்³யமாநாநி கரோதி இப்³ராஹீமோ விஸ்²வாஸபூ⁴மேஸ்தஸ்யேஸ்²வரஸ்ய ஸாக்ஷாத் ஸோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ ஸர்வ்வேஷாம் ஆதி³புருஷ ஆஸ்தே, யதா² லிகி²தம்ʼ வித்³யதே, அஹம்ʼ த்வாம்ʼ ப³ஹுஜாதீநாம் ஆதி³புருஷம்ʼ க்ருʼத்வா நியுக்தவாந்|
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 த்வதீ³யஸ்தாத்³ருʼஸோ² வம்ʼஸோ² ஜநிஷ்யதே யதி³த³ம்ʼ வாக்யம்ʼ ப்ரதிஸ்²ருதம்ʼ தத³நுஸாராத்³ இப்³ராஹீம் ப³ஹுதே³ஸீ²யலோகாநாம் ஆதி³புருஷோ யத்³ ப⁴வதி தத³ர்த²ம்ʼ ஸோ(அ)நபேக்ஷிதவ்யமப்யபேக்ஷமாணோ விஸ்²வாஸம்ʼ க்ருʼதவாந்|
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 அபரஞ்ச க்ஷீணவிஸ்²வாஸோ ந பூ⁴த்வா ஸ²தவத்ஸரவயஸ்கத்வாத் ஸ்வஸ²ரீரஸ்ய ஜராம்ʼ ஸாராநாம்ந: ஸ்வபா⁴ர்ய்யாயா ரஜோநிவ்ருʼத்திஞ்ச த்ருʼணாய ந மேநே|
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 அபரம் அவிஸ்²வாஸாத்³ ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரதிஜ்ஞாவசநே கமபி ஸம்ʼஸ²யம்ʼ ந சகார;
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 கிந்த்வீஸ்²வரேண யத் ப்ரதிஸ்²ருதம்ʼ தத் ஸாத⁴யிதும்ʼ ஸ²க்யத இதி நிஸ்²சிதம்ʼ விஜ்ஞாய த்³ருʼட⁴விஸ்²வாஸ: ஸந் ஈஸ்²வரஸ்ய மஹிமாநம்ʼ ப்ரகாஸ²யாஞ்சகார|
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 இதி ஹேதோஸ்தஸ்ய ஸ விஸ்²வாஸஸ்ததீ³யபுண்யமிவ க³ணயாஞ்சக்ரே|
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 புண்யமிவாக³ண்யத தத் கேவலஸ்ய தஸ்ய நிமித்தம்ʼ லிகி²தம்ʼ நஹி, அஸ்மாகம்ʼ நிமித்தமபி,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 யதோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ பாபநாஸா²ர்த²ம்ʼ ஸமர்பிதோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ புண்யப்ராப்த்யர்த²ஞ்சோத்தா²பிதோ(அ)ப⁴வத் யோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ ப்ரபு⁴ ர்யீஸு²ஸ்தஸ்யோத்தா²பயிதரீஸ்²வரே
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 யதி³ வயம்ʼ விஸ்²வஸாமஸ்தர்ஹ்யஸ்மாகமபி ஸஏவ விஸ்²வாஸ: புண்யமிவ க³ணயிஷ்யதே|
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.