Mateus 13

Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC

VC Versão Católica

¹ அபரஞ்ச தஸ்மிந் தி³நே யீஸு²: ஸத்³மநோ க³த்வா ஸரித்பதே ரோத⁴ஸி ஸமுபவிவேஸ²|

¹ Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.

² தத்ர தத்ஸந்நிதௌ⁴ ப³ஹுஜநாநாம்ʼ நிவஹோபஸ்தி²தே: ஸ தரணிமாருஹ்ய ஸமுபாவிஸ²த், தேந மாநவா ரோத⁴ஸி ஸ்தி²தவந்த:|

² Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.

³ ததா³நீம்ʼ ஸ த்³ருʼஷ்டாந்தைஸ்தாந் இத்த²ம்ʼ ப³ஹுஸ² உபதி³ஷ்டவாந்| பஸ்²யத, கஸ்²சித் க்ருʼஷீவலோ பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ ப³ஹிர்ஜகா³ம,

³ E seus discursos foram uma série de parábolas.

⁴ தஸ்ய வபநகாலே கதிபயபீ³ஜேஷு மார்க³பார்ஸ்²வே பதிதேஷு விஹகா³ஸ்தாநி ப⁴க்ஷிதவந்த:|

⁴ Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.

⁵ அபரம்ʼ கதிபயபீ³ஜேஷு ஸ்தோகம்ருʼத்³யுக்தபாஷாணே பதிதேஷு ம்ருʼத³ல்பத்வாத் தத்க்ஷணாத் தாந்யங்குரிதாநி,

⁵ Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.

⁶ கிந்து ரவாவுதி³தே த³க்³தா⁴நி தேஷாம்ʼ மூலாப்ரவிஷ்டத்வாத் ஸு²ஷ்கதாம்ʼ க³தாநி ச|

⁶ Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.

⁷ அபரம்ʼ கதிபயபீ³ஜேஷு கண்டகாநாம்ʼ மத்⁴யே பதிதேஷு கண்டகாந்யேதி⁴த்வா தாநி ஜக்³ரஸு:|

⁷ Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.

⁸ அபரஞ்ச கதிபயபீ³ஜாநி உர்வ்வராயாம்ʼ பதிதாநி; தேஷாம்ʼ மத்⁴யே காநிசித் ஸ²தகு³ணாநி காநிசித் ஷஷ்டிகு³ணாநி காநிசித் த்ரிம்ʼஸ²கு³ம்ʼணாநி ப²லாநி ப²லிதவந்தி|

⁸ Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.

⁹ ஸ்²ரோதும்ʼ யஸ்ய ஸ்²ருதீ ஆஸாதே ஸ ஸ்²ருʼணுயாத்|

⁹ Aquele que tem ouvidos, ouça.

¹⁰ அநந்தரம்ʼ ஸி²ஷ்யைராக³த்ய ஸோ(அ)ப்ருʼச்ச்²யத, ப⁴வதா தேப்⁴ய: குதோ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா² கத்²யதே?

¹⁰ Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?

¹¹ தத: ஸ ப்ரத்யவத³த், ஸ்வர்க³ராஜ்யஸ்ய நிகூ³டா⁴ம்ʼ கதா²ம்ʼ வேதி³தும்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ ஸாமர்த்²யமதா³யி, கிந்து தேப்⁴யோ நாதா³யி|

¹¹ Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.

¹² யஸ்மாத்³ யஸ்யாந்திகே வர்த்³த⁴தே, தஸ்மாயேவ தா³யிஷ்யதே, தஸ்மாத் தஸ்ய பா³ஹுல்யம்ʼ ப⁴விஷ்யதி, கிந்து யஸ்யாந்திகே ந வர்த்³த⁴தே, தஸ்ய யத் கிஞ்சநாஸ்தே, தத³பி தஸ்மாத்³ ஆதா³யிஷ்யதே|

¹² Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.

¹³ தே பஸ்²யந்தோபி ந பஸ்²யந்தி, ஸ்²ருʼண்வந்தோபி ந ஸ்²ருʼண்வந்தி, பு³த்⁴யமாநா அபி ந பு³த்⁴யந்தே ச, தஸ்மாத் தேப்⁴யோ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா² கத்²யதே|

¹³ Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.

¹⁴ யதா² கர்ணை: ஸ்²ரோஷ்யத² யூயம்ʼ வை கிந்து யூயம்ʼ ந போ⁴த்ஸ்யத²| நேத்ரைர்த்³ரக்ஷ்யத² யூயஞ்ச பரிஜ்ஞாதும்ʼ ந ஸ²க்ஷ்யத²| தே மாநுஷா யதா² நைவ பரிபஸ்²யந்தி லோசநை:| கர்ணை ர்யதா² ந ஸ்²ருʼண்வந்தி ந பு³த்⁴யந்தே ச மாநஸை:| வ்யாவர்த்திதேஷு சித்தேஷு காலே குத்ராபி தைர்ஜநை:| மத்தஸ்தே மநுஜா: ஸ்வஸ்தா² யதா² நைவ ப⁴வந்தி ச| ததா² தேஷாம்ʼ மநுஷ்யாணாம்ʼ க்ரியந்தே ஸ்தூ²லபு³த்³த⁴ய:| ப³தி⁴ரீபூ⁴தகர்ணாஸ்²ச ஜாதாஸ்²ச முத்³ரிதா த்³ருʼஸ²:|

¹⁴ Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,

¹⁵ யதே³தாநி வசநாநி யிஸ²யியப⁴விஷ்யத்³வாதி³நா ப்ரோக்தாநி தேஷு தாநி ப²லந்தி|

¹⁵ porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.

¹⁶ கிந்து யுஷ்மாகம்ʼ நயநாநி த⁴ந்யாநி, யஸ்மாத் தாநி வீக்ஷந்தே; த⁴ந்யாஸ்²ச யுஷ்மாகம்ʼ ஸ²ப்³த³க்³ரஹா:, யஸ்மாத் தைராகர்ண்யதே|

¹⁶ Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!

¹⁷ மயா யூயம்ʼ தத்²யம்ʼ வசாமி யுஷ்மாபி⁴ ர்யத்³யத்³ வீக்ஷ்யதே, தத்³ ப³ஹவோ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நோ தா⁴ர்ம்மிகாஸ்²ச மாநவா தி³த்³ருʼக்ஷந்தோபி த்³ரஷ்டும்ʼ நாலப⁴ந்த, புநஸ்²ச யூயம்ʼ யத்³யத் ஸ்²ருʼணுத², தத் தே ஸு²ஸ்²ரூஷமாணா அபி ஸ்²ரோதும்ʼ நாலப⁴ந்த|

¹⁷ Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.

¹⁸ க்ருʼஷீவலீயத்³ருʼஷ்டாந்தஸ்யார்த²ம்ʼ ஸ்²ருʼணுத|

¹⁸ Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:

¹⁹ மார்க³பார்ஸ்²வே பீ³ஜாந்யுப்தாநி தஸ்யார்த² ஏஷ:, யதா³ கஸ்²சித் ராஜ்யஸ்ய கதா²ம்ʼ நிஸ²ம்ய ந பு³த்⁴யதே, ததா³ பாபாத்மாக³த்ய ததீ³யமநஸ உப்தாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஹரந் நயதி|

¹⁹ quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.

²⁰ அபரம்ʼ பாஷாணஸ்த²லே பீ³ஜாந்யுப்தாநி தஸ்யார்த² ஏஷ:; கஸ்²சித் கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வைவ ஹர்ஷசித்தேந க்³ருʼஹ்லாதி,

²⁰ O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,

²¹ கிந்து தஸ்ய மநஸி மூலாப்ரவிஷ்டத்வாத் ஸ கிஞ்சித்காலமாத்ரம்ʼ ஸ்தி²ரஸ்திஷ்ட²தி; பஸ்²சாத தத்கதா²காரணாத் கோபி க்லேஸ்தாட³நா வா சேத் ஜாயதே, தர்ஹி ஸ தத்க்ஷணாத்³ விக்⁴நமேதி|

²¹ mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.

²² அபரம்ʼ கண்டகாநாம்ʼ மத்⁴யே பீ³ஜாந்யுப்தாநி தத³ர்த² ஏஷ:; கேநசித் கதா²யாம்ʼ ஸ்²ருதாயாம்ʼ ஸாம்ʼஸாரிகசிந்தாபி⁴ ர்ப்⁴ராந்திபி⁴ஸ்²ச ஸா க்³ரஸ்யதே, தேந ஸா மா விப²லா ப⁴வதி|

²² O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.

²³ அபரம் உர்வ்வராயாம்ʼ பீ³ஜாந்யுப்தாநி தத³ர்த² ஏஷ:; யே தாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா வுத்⁴யந்தே, தே ப²லிதா: ஸந்த: கேசித் ஸ²தகு³ணாநி கேசித ஷஷ்டிகு³ணாநி கேசிச்ச த்ரிம்ʼஸ²த்³கு³ணாநி ப²லாநி ஜநயந்தி|

²³ A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.

²⁴ அநந்தரம்ʼ ஸோபராமேகாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²முபஸ்தா²ப்ய தேப்⁴ய: கத²யாமாஸ; ஸ்வர்கீ³யராஜ்யம்ʼ தாத்³ருʼஸே²ந கேநசித்³ க்³ருʼஹஸ்தே²நோபமீயதே, யேந ஸ்வீயக்ஷேத்ரே ப்ரஸ²ஸ்தபீ³ஜாந்யௌப்யந்த|

²⁴ Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.

²⁵ கிந்து க்ஷணதா³யாம்ʼ ஸகலலோகேஷு ஸுப்தேஷு தஸ்ய ரிபுராக³த்ய தேஷாம்ʼ கோ³தூ⁴மபீ³ஜாநாம்ʼ மத்⁴யே வந்யயவமபீ³ஜாந்யுப்த்வா வவ்ராஜ|

²⁵ Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.

²⁶ ததோ யதா³ பீ³ஜேப்⁴யோ(அ)ங்கரா ஜாயமாநா: கணிஸா²நி க்⁴ருʼதவந்த:; ததா³ வந்யயவஸாந்யபி த்³ருʼஸ்²யமாநாந்யப⁴வந்|

²⁶ O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.

²⁷ ததோ க்³ருʼஹஸ்த²ஸ்ய தா³ஸேயா ஆக³ம்ய தஸ்மை கத²யாஞ்சக்ரு:, ஹே மஹேச்ச², ப⁴வதா கிம்ʼ க்ஷேத்ரே ப⁴த்³ரபீ³ஜாநி நௌப்யந்த? ததா²த்வே வந்யயவஸாநி க்ருʼத ஆயந்?

²⁷ Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?

²⁸ ததா³நீம்ʼ தேந தே ப்ரதிக³தி³தா:, கேநசித் ரிபுணா கர்ம்மத³மகாரி| தா³ஸேயா: கத²யாமாஸு:, வயம்ʼ க³த்வா தாந்யுத்பாய்ய க்ஷிபாமோ ப⁴வத: கீத்³ருʼஸீ²ச்சா² ஜாயதே?

²⁸ Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?

²⁹ தேநாவாதி³, நஹி, ஸ²ங்கே(அ)ஹம்ʼ வந்யயவஸோத்பாடநகாலே யுஷ்மாபி⁴ஸ்தை: ஸாகம்ʼ கோ³தூ⁴மா அப்யுத்பாடிஷ்யந்தே|

²⁹ - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.

³⁰ அத: ஸ்²ஸ்யகர்த்தநகாலம்ʼ யாவத்³ உப⁴யாந்யபி ஸஹ வர்த்³த⁴ந்தாம்ʼ, பஸ்²சாத் கர்த்தநகாலே கர்த்தகாந் வக்ஷ்யாமி, யூயமாதௌ³ வந்யயவஸாநி ஸம்ʼக்³ருʼஹ்ய தா³ஹயிதும்ʼ வீடிகா ப³த்³வ்வா ஸ்தா²பயத; கிந்து ஸர்வ்வே கோ³தூ⁴மா யுஷ்மாபி⁴ ர்பா⁴ண்டா³கா³ரம்ʼ நீத்வா ஸ்தா²ப்யந்தாம்|

³⁰ Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.

³¹ அநந்தரம்ʼ ஸோபராமேகாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²முத்தா²ப்ய தேப்⁴ய: கதி²தவாந் கஸ்²சிந்மநுஜ: ஸர்ஷபபீ³ஜமேகம்ʼ நீத்வா ஸ்வக்ஷேத்ர உவாப|

³¹ Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.

³² ஸர்ஷபபீ³ஜம்ʼ ஸர்வ்வஸ்மாத்³ பீ³ஜாத் க்ஷுத்³ரமபி ஸத³ங்குரிதம்ʼ ஸர்வ்வஸ்மாத் ஸா²காத் ப்³ருʼஹத்³ ப⁴வதி; ஸ தாத்³ருʼஸ²ஸ்தரு ர்ப⁴வதி, யஸ்ய ஸா²கா²ஸு நப⁴ஸ: க²கா³ ஆக³த்ய நிவஸந்தி; ஸ்வர்கீ³யராஜ்யம்ʼ தாத்³ருʼஸ²ஸ்ய ஸர்ஷபைகஸ்ய ஸமம்|

³² É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.

³³ புநரபி ஸ உபமாகதா²மேகாம்ʼ தேப்⁴ய: கத²யாஞ்சகார; காசந யோஷித் யத் கிண்வமாதா³ய த்³ரோணத்ரயமிதகோ³தூ⁴மசூர்ணாநாம்ʼ மத்⁴யே ஸர்வ்வேஷாம்ʼ மிஸ்ரீப⁴வநபர்ய்யந்தம்ʼ ஸமாச்சா²த்³ய நித⁴த்தவதீ, தத்கிண்வமிவ ஸ்வர்க³ராஜ்யம்ʼ|

³³ Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.

³⁴ இத்த²ம்ʼ யீஸு² ர்மநுஜநிவஹாநாம்ʼ ஸந்நிதா⁴வுபமாகதா²பி⁴ரேதாந்யாக்²யாநாநி கதி²தவாந் உபமாம்ʼ விநா தேப்⁴ய: கிமபி கதா²ம்ʼ நாகத²யத்|

³⁴ Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,

³⁵ ஏதேந த்³ருʼஷ்டாந்தீயேந வாக்யேந வ்யாதா³ய வத³நம்ʼ நிஜம்ʼ| அஹம்ʼ ப்ரகாஸ²யிஷ்யாமி கு³ப்தவாக்யம்ʼ புராப⁴வம்ʼ| யதே³தத்³வசநம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நா ப்ரோக்தமாஸீத், தத் ஸித்³த⁴மப⁴வத்|

³⁵ para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.

³⁶ ஸர்வ்வாந் மநுஜாந் விஸ்ருʼஜ்ய யீஸௌ² க்³ருʼஹம்ʼ ப்ரவிஷ்டே தச்சி²ஷ்யா ஆக³த்ய யீஸ²வே கதி²தவந்த:, க்ஷேத்ரஸ்ய வந்யயவஸீயத்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம் ப⁴வாந அஸ்மாந் ஸ்பஷ்டீக்ருʼத்ய வத³து|

³⁶ Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.

³⁷ தத: ஸ ப்ரத்யுவாச, யேந ப⁴த்³ரபீ³ஜாந்யுப்யந்தே ஸ மநுஜபுத்ர:,

³⁷ Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.

³⁸ க்ஷேத்ரம்ʼ ஜக³த், ப⁴த்³ரபீ³ஜாநீ ராஜ்யஸ்ய ஸந்தாநா:,

³⁸ O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.

³⁹ வந்யயவஸாநி பாபாத்மந: ஸந்தாநா:| யேந ரிபுணா தாந்யுப்தாநி ஸ ஸ²யதாந:, கர்த்தநஸமயஸ்²ச ஜக³த: ஸே²ஷ:, கர்த்தகா: ஸ்வர்கீ³யதூ³தா:|

³⁹ O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.

⁴⁰ யதா² வந்யயவஸாநி ஸம்ʼக்³ருʼஹ்ய தா³ஹ்யந்தே, ததா² ஜக³த: ஸே²ஷே ப⁴விஷ்யதி;

⁴⁰ E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.

⁴¹ அர்தா²த் மநுஜஸுத: ஸ்வாம்ʼயதூ³தாந் ப்ரேஷயிஷ்யதி, தேந தே ச தஸ்ய ராஜ்யாத் ஸர்வ்வாந் விக்⁴நகாரிணோ(அ)தா⁴ர்ம்மிகலோகாம்ʼஸ்²ச ஸம்ʼக்³ருʼஹ்ய

⁴¹ O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal

⁴² யத்ர ரோத³நம்ʼ த³ந்தக⁴ர்ஷணஞ்ச ப⁴வதி, தத்ராக்³நிகுண்டே³ நிக்ஷேப்ஸ்யந்தி|

⁴² e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁴³ ததா³நீம்ʼ தா⁴ர்ம்மிகலோகா: ஸ்வேஷாம்ʼ பிதூ ராஜ்யே பா⁴ஸ்கரஇவ தேஜஸ்விநோ ப⁴விஷ்யந்தி| ஸ்²ரோதும்ʼ யஸ்ய ஸ்²ருதீ ஆஸாதே, ம ஸ்²ருʼணுயாத்|

⁴³ Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.

⁴⁴ அபரஞ்ச க்ஷேத்ரமத்⁴யே நிதி⁴ம்ʼ பஸ்²யந் யோ கோ³பயதி, தத: பரம்ʼ ஸாநந்தோ³ க³த்வா ஸ்வீயஸர்வ்வஸ்வம்ʼ விக்ரீய த்தக்ஷேத்ரம்ʼ க்ரீணாதி, ஸ இவ ஸ்வர்க³ராஜ்யம்ʼ|

⁴⁴ O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.

⁴⁵ அந்யஞ்ச யோ வணிக் உத்தமாம்ʼ முக்தாம்ʼ க³வேஷயந்

⁴⁵ O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.

⁴⁶ மஹார்கா⁴ம்ʼ முக்தாம்ʼ விலோக்ய நிஜஸர்வ்வஸ்வம்ʼ விக்ரீய தாம்ʼ க்ரீணாதி, ஸ இவ ஸ்வர்க³ராஜ்யம்ʼ|

⁴⁶ Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.

⁴⁷ புநஸ்²ச ஸமுத்³ரோ நிக்ஷிப்த: ஸர்வ்வப்ரகாரமீநஸம்ʼக்³ராஹ்யாநாயஇவ ஸ்வர்க³ராஜ்யம்ʼ|

⁴⁷ O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.

⁴⁸ தஸ்மிந் ஆநாயே பூர்ணே ஜநா யதா² ரோத⁴ஸ்யுத்தோல்ய ஸமுபவிஸ்²ய ப்ரஸ²ஸ்தமீநாந் ஸம்ʼக்³ரஹ்ய பா⁴ஜநேஷு நித³த⁴தே, குத்ஸிதாந் நிக்ஷிபந்தி;

⁴⁸ Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.

⁴⁹ ததை²வ ஜக³த: ஸே²ஷே ப⁴விஷ்யதி, ப²லத: ஸ்வர்கீ³யதூ³தா ஆக³த்ய புண்யவஜ்ஜநாநாம்ʼ மத்⁴யாத் பாபிந: ப்ருʼத²க் க்ருʼத்வா வஹ்நிகுண்டே³ நிக்ஷேப்ஸ்யந்தி,

⁴⁹ Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos

⁵⁰ தத்ர ரோத³நம்ʼ த³ந்தை ர்த³ந்தக⁴ர்ஷணஞ்ச ப⁴விஷ்யத:|

⁵⁰ e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.

⁵¹ யீஸு²நா தே ப்ருʼஷ்டா யுஷ்மாபி⁴: கிமேதாந்யாக்²யாநாந்யபு³த்⁴யந்த? ததா³ தே ப்ரத்யவத³ந், ஸத்யம்ʼ ப்ரபோ⁴|

⁵¹ Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.

⁵² ததா³நீம்ʼ ஸ கதி²தவாந், நிஜபா⁴ண்டா³கா³ராத் நவீநபுராதநாநி வஸ்தூநி நிர்க³மயதி யோ க்³ருʼஹஸ்த²: ஸ இவ ஸ்வர்க³ராஜ்யமதி⁴ ஸி²க்ஷிதா: ஸ்வர்வ உபதே³ஷ்டார:|

⁵² Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.

⁵³ அநந்தரம்ʼ யீஸு²ரேதா: ஸர்வ்வா த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²: ஸமாப்ய தஸ்மாத் ஸ்தா²நாத் ப்ரதஸ்தே²| அபரம்ʼ ஸ்வதே³ஸ²மாக³த்ய ஜநாந் ப⁴ஜநப⁴வந உபதி³ஷ்டவாந்;

⁵³ Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.

⁵⁴ தே விஸ்மயம்ʼ க³த்வா கதி²தவந்த ஏதஸ்யைதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ ஜ்ஞாநம் ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம ச கஸ்மாத்³ அஜாயத?

⁵⁴ Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?

⁵⁵ கிமயம்ʼ ஸூத்ரதா⁴ரஸ்ய புத்ரோ நஹி? ஏதஸ்ய மாது ர்நாம ச கிம்ʼ மரியம் நஹி? யாகுப்³-யூஷப்²-ஸி²மோந்-யிஹூதா³ஸ்²ச கிமேதஸ்ய ப்⁴ராதரோ நஹி?

⁵⁵ Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?

⁵⁶ ஏதஸ்ய ப⁴கி³ந்யஸ்²ச கிமஸ்மாகம்ʼ மத்⁴யே ந ஸந்தி? தர்ஹி கஸ்மாத³யமேதாநி லப்³த⁴வாந்? இத்த²ம்ʼ ஸ தேஷாம்ʼ விக்⁴நரூபோ ப³பூ⁴வ;

⁵⁶ E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?

⁵⁷ ததோ யீஸு²நா நிக³தி³தம்ʼ ஸ்வதே³ஸீ²யஜநாநாம்ʼ மத்⁴யம்ʼ விநா ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ குத்ராப்யந்யத்ர நாஸம்மாந்யோ ப⁴வதீ|

⁵⁷ E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.

⁵⁸ தேஷாமவிஸ்²வாஸஹேதோ: ஸ தத்ர ஸ்தா²நே ப³ஹ்வாஸ்²சர்ய்யகர்ம்மாணி ந க்ருʼதவாந்|

⁵⁸ E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Mateus 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →