Marcos 6
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 அநந்தரம்ʼ ஸ தத்ஸ்தா²நாத் ப்ரஸ்தா²ய ஸ்வப்ரதே³ஸ²மாக³த: ஸி²ஷ்யாஸ்²ச தத்பஸ்²சாத்³ க³தா:|
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 அத² விஸ்²ராமவாரே ஸதி ஸ ப⁴ஜநக்³ருʼஹே உபதே³ஷ்டுமாரப்³த⁴வாந் ததோ(அ)நேகே லோகாஸ்தத்கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா விஸ்மித்ய ஜக³து³:, அஸ்ய மநுஜஸ்ய ஈத்³ருʼஸீ² ஆஸ்²சர்ய்யக்ரியா கஸ்மாஜ் ஜாதா? ததா² ஸ்வகராப்⁴யாம் இத்த²மத்³பு⁴தம்ʼ கர்ம்ம கர்த்தாुம் ஏதஸ்மை கத²ம்ʼ ஜ்ஞாநம்ʼ த³த்தம்?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 கிமயம்ʼ மரியம: புத்ரஸ்தஜ்ஞா நோ? கிமயம்ʼ யாகூப்³-யோஸி-யிஹுதா³-ஸி²மோநாம்ʼ ப்⁴ராதா நோ? அஸ்ய ப⁴கி³ந்ய: கிமிஹாஸ்மாபி⁴: ஸஹ நோ? இத்த²ம்ʼ தே தத³ர்தே² ப்ரத்யூஹம்ʼ க³தா:|
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 ததா³ யீஸு²ஸ்தேப்⁴யோ(அ)கத²யத் ஸ்வதே³ஸ²ம்ʼ ஸ்வகுடும்பா³ந் ஸ்வபரிஜநாம்ʼஸ்²ச விநா குத்ராபி ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ அஸத்க்ருʼதோ ந ப⁴வதி|
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 அபரஞ்ச தேஷாமப்ரத்யயாத் ஸ விஸ்மித: கியதாம்ʼ ரோகி³ணாம்ʼ வபு:ஷு ஹஸ்தம் அர்பயித்வா கேவலம்ʼ தேஷாமாரோக்³யகரணாத்³ அந்யத் கிமபி சித்ரகார்ய்யம்ʼ கர்த்தாம்ʼ ந ஸ²க்த:|
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 அத² ஸ சதுர்தி³க்ஸ்த² க்³ராமாந் ப்⁴ரமித்வா உபதி³ஷ்டவாந்
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாந் ஆஹூய அமேத்⁴யபூ⁴தாந் வஸீ²கர்த்தாம்ʼ ஸ²க்திம்ʼ த³த்த்வா தேஷாம்ʼ த்³வௌ த்³வௌ ஜநோ ப்ரேஷிதவாந்|
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 புநரித்யாதி³ஸ²த்³ யூயம் ஏகைகாம்ʼ யஷ்டிம்ʼ விநா வஸ்த்ரஸம்ʼபுட: பூப: கடிப³ந்தே⁴ தாம்ரக²ண்ட³ஞ்ச ஏஷாம்ʼ கிமபி மா க்³ரஹ்லீத,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 மார்க³யாத்ராயை பாதே³ஷூபாநஹௌ த³த்த்வா த்³வே உத்தரீயே மா பரித⁴த்³வ்வம்ʼ|
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 அபரமப்யுக்தம்ʼ தேந யூயம்ʼ யஸ்யாம்ʼ புர்ய்யாம்ʼ யஸ்ய நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவேக்ஷ்யத² தாம்ʼ புரீம்ʼ யாவந்ந த்யக்ஷ்யத² தாவத் தந்நிவேஸ²நே ஸ்தா²ஸ்யத²|
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 தத்ர யதி³ கேபி யுஷ்மாகமாதித்²யம்ʼ ந வித³த⁴தி யுஷ்மாகம்ʼ கதா²ஸ்²ச ந ஸ்²ருʼண்வந்தி தர்ஹி தத்ஸ்தா²நாத் ப்ரஸ்தா²நஸமயே தேஷாம்ʼ விருத்³த⁴ம்ʼ ஸாக்ஷ்யம்ʼ தா³தும்ʼ ஸ்வபாதா³நாஸ்பா²ல்ய ரஜ: ஸம்பாதயத; அஹம்ʼ யுஷ்மாந் யதா²ர்த²ம்ʼ வச்மி விசாரதி³நே தந்நக³ரஸ்யாவஸ்தா²த: ஸிதோ³மாமோரயோ ர்நக³ரயோரவஸ்தா² ஸஹ்யதரா ப⁴விஷ்யதி|
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 அத² தே க³த்வா லோகாநாம்ʼ மந:பராவர்த்தநீ: கதா² ப்ரசாரிதவந்த:|
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 ஏவமநேகாந் பூ⁴தாம்ʼஸ்²ச த்யாஜிதவந்தஸ்ததா² தைலேந மர்த்³த³யித்வா ப³ஹூந் ஜநாநரோகா³நகார்ஷு:|
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 இத்த²ம்ʼ தஸ்ய ஸுக்²யாதிஸ்²சதுர்தி³ஸோ² வ்யாப்தா ததா³ ஹேரோத்³ ராஜா தந்நிஸ²ம்ய கதி²தவாந், யோஹந் மஜ்ஜக: ஸ்²மஸா²நாத்³ உத்தி²த அதோஹேதோஸ்தேந ஸர்வ்வா ஏதா அத்³பு⁴தக்ரியா: ப்ரகாஸ²ந்தே|
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 அந்யே(அ)கத²யந் அயம் ஏலிய:, கேபி கதி²தவந்த ஏஷ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ யத்³வா ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நாம்ʼ ஸத்³ருʼஸ² ஏகோயம்|
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 கிந்து ஹேரோத்³ இத்யாகர்ண்ய பா⁴ஷிதவாந் யஸ்யாஹம்ʼ ஸி²ரஸ்²சி²ந்நவாந் ஸ ஏவ யோஹநயம்ʼ ஸ ஸ்²மஸா²நாது³த³திஷ்ட²த்|
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 பூர்வ்வம்ʼ ஸ்வப்⁴ராது: பி²லிபஸ்ய பத்ந்யா உத்³வாஹம்ʼ க்ருʼதவந்தம்ʼ ஹேரோத³ம்ʼ யோஹநவாதீ³த் ஸ்வபா⁴த்ருʼவதூ⁴ ர்ந விவாஹ்யா|
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 அத: காரணாத் ஹேரோத்³ லோகம்ʼ ப்ரஹித்ய யோஹநம்ʼ த்⁴ருʼத்வா ப³ந்த⁴நாலயே ப³த்³த⁴வாந்|
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 ஹேரோதி³யா தஸ்மை யோஹநே ப்ரகுப்ய தம்ʼ ஹந்தும் ஐச்ச²த் கிந்து ந ஸ²க்தா,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 யஸ்மாத்³ ஹேரோத்³ தம்ʼ தா⁴ர்ம்மிகம்ʼ ஸத்புருஷஞ்ச ஜ்ஞாத்வா ஸம்மந்ய ரக்ஷிதவாந்; தத்கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தத³நுஸாரேண ப³ஹூநி கர்ம்மாணி க்ருʼதவாந் ஹ்ருʼஷ்டமநாஸ்தது³பதே³ஸ²ம்ʼ ஸ்²ருதவாம்ʼஸ்²ச|
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 கிந்து ஹேரோத்³ யதா³ ஸ்வஜந்மதி³நே ப்ரதா⁴நலோகேப்⁴ய: ஸேநாநீப்⁴யஸ்²ச கா³லீல்ப்ரதே³ஸீ²யஸ்²ரேஷ்ட²லோகேப்⁴யஸ்²ச ராத்ரௌ போ⁴ஜ்யமேகம்ʼ க்ருʼதவாந்
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 தஸ்மிந் ஸு²ப⁴தி³நே ஹேரோதி³யாயா: கந்யா ஸமேத்ய தேஷாம்ʼ ஸமக்ஷம்ʼ ஸம்ʼந்ருʼத்ய ஹேரோத³ஸ்தேந ஸஹோபவிஷ்டாநாஞ்ச தோஷமஜீஜநத் ததா ந்ருʼப: கந்யாமாஹ ஸ்ம மத்தோ யத்³ யாசஸே ததே³வ துப்⁴யம்ʼ தா³ஸ்யே|
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ஸ²பத²ம்ʼ க்ருʼத்வாகத²யத் சேத்³ ராஜ்யார்த்³த⁴மபி யாசஸே தத³பி துப்⁴யம்ʼ தா³ஸ்யே|
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 தத: ஸா ப³ஹி ர்க³த்வா ஸ்வமாதரம்ʼ பப்ரச்ச² கிமஹம்ʼ யாசிஷ்யே? ததா³ ஸாகத²யத் யோஹநோ மஜ்ஜகஸ்ய ஸி²ர:|
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 அத² தூர்ணம்ʼ பூ⁴பஸமீபம் ஏத்ய யாசமாநாவத³த் க்ஷணேஸ்மிந் யோஹநோ மஜ்ஜகஸ்ய ஸி²ர: பாத்ரே நிதா⁴ய தே³ஹி, ஏதத்³ யாசே(அ)ஹம்ʼ|
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 தஸ்மாத் பூ⁴போ(அ)திது³:கி²த:, ததா²பி ஸ்வஸ²பத²ஸ்ய ஸஹபோ⁴ஜிநாஞ்சாநுரோதா⁴த் தத³நங்கீ³கர்த்தும்ʼ ந ஸ²க்த:|
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 தத்க்ஷணம்ʼ ராஜா கா⁴தகம்ʼ ப்ரேஷ்ய தஸ்ய ஸி²ர ஆநேதுமாதி³ஷ்டவாந்|
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 தத: ஸ காராகா³ரம்ʼ க³த்வா தச்சி²ரஸ்²சி²த்வா பாத்ரே நிதா⁴யாநீய தஸ்யை கந்யாயை த³த்தவாந் கந்யா ச ஸ்வமாத்ரே த³தௌ³|
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 அநநதரம்ʼ யோஹந: ஸி²ஷ்யாஸ்தத்³வார்த்தாம்ʼ ப்ராப்யாக³த்ய தஸ்ய குணபம்ʼ ஸ்²மஸா²நே(அ)ஸ்தா²பயந்|
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 அத² ப்ரேஷிதா யீஸோ²: ஸந்நிதௌ⁴ மிலிதா யத்³ யச் சக்ரு: ஸி²க்ஷயாமாஸுஸ்²ச தத்ஸர்வ்வவார்த்தாஸ்தஸ்மை கதி²தவந்த:|
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 ஸ தாநுவாச யூயம்ʼ விஜநஸ்தா²நம்ʼ க³த்வா விஸ்²ராம்யத யதஸ்தத்ஸந்நிதௌ⁴ ப³ஹுலோகாநாம்ʼ ஸமாக³மாத் தே போ⁴க்தும்ʼ நாவகாஸ²ம்ʼ ப்ராப்தா:|
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 ததஸ்தே நாவா விஜநஸ்தா²நம்ʼ கு³ப்தம்ʼ க³க்³மு:|
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 ததோ லோகநிவஹஸ்தேஷாம்ʼ ஸ்தா²நாந்தரயாநம்ʼ த³த³ர்ஸ², அநேகே தம்ʼ பரிசித்ய நாநாபுரேப்⁴ய: பதை³ர்வ்ரஜித்வா ஜவேந தைஷாமக்³ரே யீஸோ²: ஸமீப உபதஸ்து²:|
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 ததா³ யீஸு² ர்நாவோ ப³ஹிர்க³த்ய லோகாரண்யாநீம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தேஷு கருணாம்ʼ க்ருʼதவாந் யதஸ்தே(அ)ரக்ஷகமேஷா இவாஸந் ததா³ ஸ தாந நாநாப்ரஸங்கா³ந் உபதி³ஷ்டவாந்|
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 அத² தி³வாந்தே ஸதி ஸி²ஷ்யா ஏத்ய யீஸு²மூசிரே, இத³ம்ʼ விஜநஸ்தா²நம்ʼ தி³நஞ்சாவஸந்நம்ʼ|
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 லோகாநாம்ʼ கிமபி கா²த்³யம்ʼ நாஸ்தி, அதஸ்²சதுர்தி³க்ஷு க்³ராமாந் க³ந்தும்ʼ போ⁴ஜ்யத்³ரவ்யாணி க்ரேதுஞ்ச ப⁴வாந் தாந் விஸ்ருʼஜது|
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 ததா³ ஸ தாநுவாச யூயமேவ தாந் போ⁴ஜயத; ததஸ்தே ஜக³து³ ர்வயம்ʼ க³த்வா த்³விஸ²தஸம்ʼக்²யகை ர்முத்³ராபாதை³: பூபாந் க்ரீத்வா கிம்ʼ தாந் போ⁴ஜயிஷ்யாம:?
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 ததா³ ஸ தாந் ப்ருʼஷ்ட²வாந் யுஷ்மாகம்ʼ ஸந்நிதௌ⁴ கதி பூபா ஆஸதே? க³த்வா பஸ்²யத; ததஸ்தே த்³ருʼஷ்ட்வா தமவத³ந் பஞ்ச பூபா த்³வௌ மத்ஸ்யௌ ச ஸந்தி|
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 ததா³ ஸ லோகாந் ஸ²ஸ்போபரி பம்ʼக்திபி⁴ருபவேஸ²யிதும் ஆதி³ஷ்டவாந்,
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 ததஸ்தே ஸ²தம்ʼ ஸ²தம்ʼ ஜநா: பஞ்சாஸ²த் பஞ்சாஸ²ஜ்ஜநாஸ்²ச பம்ʼக்திபி⁴ ர்பு⁴வி ஸமுபவிவிஸு²:|
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 அத² ஸ தாந் பஞ்சபூபாந் மத்ஸ்யத்³வயஞ்ச த்⁴ருʼத்வா ஸ்வர்க³ம்ʼ பஸ்²யந் ஈஸ்²வரகு³ணாந் அந்வகீர்த்தயத் தாந் பூபாந் ப⁴ம்ʼக்த்வா லோகேப்⁴ய: பரிவேஷயிதும்ʼ ஸி²ஷ்யேப்⁴யோ த³த்தவாந் த்³வா மத்ஸ்யௌ ச விப⁴ஜ்ய ஸர்வ்வேப்⁴யோ த³த்தவாந்|
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 தத: ஸர்வ்வே பு⁴க்த்வாத்ருʼப்யந்|
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 அநந்தரம்ʼ ஸி²ஷ்யா அவஸி²ஷ்டை: பூபை ர்மத்ஸ்யைஸ்²ச பூர்ணாந் த்³வத³ஸ² ட³ல்லகாந் ஜக்³ருʼஹு:|
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 தே போ⁴க்தார: ப்ராய: பஞ்ச ஸஹஸ்ராணி புருஷா ஆஸந்|
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 அத² ஸ லோகாந் விஸ்ருʼஜந்நேவ நாவமாரோடு⁴ம்ʼ ஸ்வஸ்மாத³க்³ரே பாரே பை³த்ஸைதா³புரம்ʼ யாதுஞ்ச ஸ்²ஷ்யிाந் வாட⁴மாதி³ஷ்டவாந்|
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 ததா³ ஸ ஸர்வ்வாந் விஸ்ருʼஜ்ய ப்ரார்த²யிதும்ʼ பர்வ்வதம்ʼ க³த:|
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 தத: ஸந்த்⁴யாயாம்ʼ ஸத்யாம்ʼ நௌ: ஸிந்து⁴மத்⁴ய உபஸ்தி²தா கிந்து ஸ ஏகாகீ ஸ்த²லே ஸ்தி²த:|
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 அத² ஸம்முக²வாதவஹநாத் ஸி²ஷ்யா நாவம்ʼ வாஹயித்வா பரிஸ்²ராந்தா இதி ஜ்ஞாத்வா ஸ நிஸா²சதுர்த²யாமே ஸிந்தூ⁴பரி பத்³ப்⁴யாம்ʼ வ்ரஜந் தேஷாம்ʼ ஸமீபமேத்ய தேஷாமக்³ரே யாதும் உத்³யத:|
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 கிந்து ஸி²ஷ்யா: ஸிந்தூ⁴பரி தம்ʼ வ்ரஜந்தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா பூ⁴தமநுமாய ருருவு:,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 யத: ஸர்வ்வே தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா வ்யாகுலிதா:| அதஏவ யீஸு²ஸ்தத்க்ஷணம்ʼ தை: ஸஹாலப்ய கதி²தவாந், ஸுஸ்தி²ரா பூ⁴த, அயமஹம்ʼ மா பை⁴ஷ்ட|
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 அத² நௌகாமாருஹ்ய தஸ்மிந் தேஷாம்ʼ ஸந்நிதி⁴ம்ʼ க³தே வாதோ நிவ்ருʼத்த:; தஸ்மாத்தே மந:ஸு விஸ்மிதா ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ மேநிரே|
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 யதஸ்தே மநஸாம்ʼ காடி²ந்யாத் தத் பூபீயம் ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம ந விவிக்தவந்த:|
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 அத² தே பாரம்ʼ க³த்வா கி³நேஷரத்ப்ரதே³ஸ²மேத்ய தட உபஸ்தி²தா:|
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 தேஷு நௌகாதோ ப³ஹிர்க³தேஷு தத்ப்ரதே³ஸீ²யா லோகாஸ்தம்ʼ பரிசித்ய
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 சதுர்தி³க்ஷு தா⁴வந்தோ யத்ர யத்ர ரோகி³ணோ நரா ஆஸந் தாந் ஸர்வ்வாந க²ட்வோபரி நிதா⁴ய யத்ர குத்ரசித் தத்³வார்த்தாம்ʼ ப்ராபு: தத் ஸ்தா²நம் ஆநேதும் ஆரேபி⁴ரே|
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 ததா² யத்ர யத்ர க்³ராமே யத்ர யத்ர புரே யத்ர யத்ர பல்ல்யாஞ்ச தேந ப்ரவேஸ²: க்ருʼதஸ்தத்³வர்த்மமத்⁴யே லோகா: பீடி³தாந் ஸ்தா²பயித்வா தஸ்ய சேலக்³ரந்தி²மாத்ரம்ʼ ஸ்ப்ரஷ்டும் தேஷாமர்தே² தத³நுஜ்ஞாம்ʼ ப்ரார்த²யந்த: யாவந்தோ லோகா: பஸ்ப்ருʼஸு²ஸ்தாவந்த ஏவ க³தா³ந்முக்தா:|
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.