Marcos 5
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ACF
1 அத² தூ ஸிந்து⁴பாரம்ʼ க³த்வா கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸ² உபதஸ்து²:|
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 நௌகாதோ நிர்க³தமாத்ராத்³ அபவித்ரபூ⁴தக்³ரஸ்த ஏக: ஸ்²மஸா²நாதே³த்ய தம்ʼ ஸாக்ஷாச் சகார|
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 ஸ ஸ்²மஸா²நே(அ)வாத்ஸீத் கோபி தம்ʼ ஸ்²ருʼங்க²லேந ப³த்³வ்வா ஸ்தா²பயிதும்ʼ நாஸ²க்நோத்|
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 ஜநைர்வாரம்ʼ நிக³டை³: ஸ்²ருʼங்க²லைஸ்²ச ஸ ப³த்³தோ⁴பி ஸ்²ருʼங்க²லாந்யாக்ருʼஷ்ய மோசிதவாந் நிக³டா³நி ச ப⁴ம்ʼக்த்வா க²ண்ட³ம்ʼ க²ண்ட³ம்ʼ க்ருʼதவாந் கோபி தம்ʼ வஸீ²கர்த்தும்ʼ ந ஸ²ஸ²க|
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 தி³வாநிஸ²ம்ʼ ஸதா³ பர்வ்வதம்ʼ ஸ்²மஸா²நஞ்ச ப்⁴ரமித்வா சீத்ஸ²ப்³த³ம்ʼ க்ருʼதவாந் க்³ராவபி⁴ஸ்²ச ஸ்வயம்ʼ ஸ்வம்ʼ க்ருʼதவாந்|
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 ஸ யீஸு²ம்ʼ தூ³ராத் பஸ்²யந்நேவ தா⁴வந் தம்ʼ ப்ரணநாம உசைருவம்ʼஸ்²சோவாச,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 ஹே ஸர்வ்வோபரிஸ்தே²ஸ்²வரபுத்ர யீஸோ² ப⁴வதா ஸஹ மே க: ஸம்ப³ந்த⁴:? அஹம்ʼ த்வாமீஸ்²வரேண ஸா²பயே மாம்ʼ மா யாதய|
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 யதோ யீஸு²ஸ்தம்ʼ கதி²தவாந் ரே அபவித்ரபூ⁴த, அஸ்மாந்நராத்³ ப³ஹிர்நிர்க³ச்ச²|
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 அத² ஸ தம்ʼ ப்ருʼஷ்டவாந் கிந்தே நாம? தேந ப்ரத்யுக்தம்ʼ வயமநேகே (அ)ஸ்மஸ்ததோ(அ)ஸ்மந்நாம பா³ஹிநீ|
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ததோஸ்மாந் தே³ஸா²ந்ந ப்ரேஷயேதி தே தம்ʼ ப்ரார்த²யந்த|
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 ததா³நீம்ʼ பர்வ்வதம்ʼ நிகஷா ப்³ருʼஹந் வராஹவ்ரஜஸ்²சரந்நாஸீத்|
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 தஸ்மாத்³ பூ⁴தா விநயேந ஜக³து³:, அமும்ʼ வராஹவ்ரஜம் ஆஸ்²ரயிதும் அஸ்மாந் ப்ரஹிணு|
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 யீஸு²நாநுஜ்ஞாதாஸ்தே(அ)பவித்ரபூ⁴தா ப³ஹிர்நிர்யாய வராஹவ்ரஜம்ʼ ப்ராவிஸ²ந் தத: ஸர்வ்வே வராஹா வஸ்துதஸ்து ப்ராயோத்³விஸஹஸ்ரஸம்ʼங்க்²யகா: கடகேந மஹாஜவாத்³ தா⁴வந்த: ஸிந்தௌ⁴ ப்ராணாந் ஜஹு:|
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 தஸ்மாத்³ வராஹபாலகா: பலாயமாநா: புரே க்³ராமே ச தத்³வார்த்தம்ʼ கத²யாஞ்சக்ரு:| ததா³ லோகா க⁴டிதம்ʼ தத்கார்ய்யம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ ப³ஹிர்ஜக்³மு:
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 யீஸோ²: ஸந்நிதி⁴ம்ʼ க³த்வா தம்ʼ பூ⁴தக்³ரஸ்தம் அர்தா²த்³ பா³ஹிநீபூ⁴தக்³ரஸ்தம்ʼ நரம்ʼ ஸவஸ்த்ரம்ʼ ஸசேதநம்ʼ ஸமுபவிஷ்டஞ்ச த்³ருʼृஷ்ட்வா பி³ப்⁴யு:|
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 ததோ த்³ருʼஷ்டதத்கார்ய்யலோகாஸ்தஸ்ய பூ⁴தக்³ரஸ்தநரஸ்ய வராஹவ்ரஜஸ்யாபி தாம்ʼ த⁴டநாம்ʼ வர்ணயாமாஸு:|
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 ததஸ்தே ஸ்வஸீமாதோ ப³ஹிர்க³ந்தும்ʼ யீஸு²ம்ʼ விநேதுமாரேபி⁴ரே|
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 அத² தஸ்ய நௌகாரோஹணகாலே ஸ பூ⁴தமுக்தோ நா யீஸு²நா ஸஹ ஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்த²யதே;
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 கிந்து ஸ தமநநுமத்ய கதி²தவாந் த்வம்ʼ நிஜாத்மீயாநாம்ʼ ஸமீபம்ʼ க்³ருʼஹஞ்ச க³ச்ச² ப்ரபு⁴ஸ்த்வயி க்ருʼபாம்ʼ க்ருʼத்வா யாநி கர்ம்மாணி க்ருʼதவாந் தாநி தாந் ஜ்ஞாபய|
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 அத: ஸ ப்ரஸ்தா²ய யீஸு²நா க்ருʼதம்ʼ தத்ஸர்வ்வாஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம தி³காபலிதே³ஸே² ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ராரப்³த⁴வாந் தத: ஸர்வ்வே லோகா ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ மேநிரே|
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 அநந்தரம்ʼ யீஸௌ² நாவா புநரந்யபார உத்தீர்ணே ஸிந்து⁴தடே ச திஷ்ட²தி ஸதி தத்ஸமீபே ப³ஹுலோகாநாம்ʼ ஸமாக³மோ(அ)பூ⁴த்|
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 அபரம்ʼ யாயீர் நாம்நா கஸ்²சித்³ ப⁴ஜநக்³ருʼஹஸ்யாதி⁴ப ஆக³த்ய தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வைவ சரணயோ: பதித்வா ப³ஹு நிவேத்³ய கதி²தவாந்;
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 மம கந்யா ம்ருʼதப்ராயாபூ⁴த்³ அதோ ப⁴வாநேத்ய ததா³ரோக்³யாய தஸ்யா கா³த்ரே ஹஸ்தம் அர்பயது தேநைவ ஸா ஜீவிஷ்யதி|
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 ததா³ யீஸு²ஸ்தேந ஸஹ சலித: கிந்து தத்பஸ்²சாத்³ ப³ஹுலோகாஸ்²சலித்வா தாத்³கா³த்ரே பதிதா:|
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 அத² த்³வாத³ஸ²வர்ஷாணி ப்ரத³ரரோகே³ண
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 ஸீ²ர்ணா சிகித்ஸகாநாம்ʼ நாநாசிகித்ஸாபி⁴ஸ்²ச து³:க²ம்ʼ பு⁴க்தவதீ ச ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ வ்யயித்வாபி நாரோக்³யம்ʼ ப்ராப்தா ச புநரபி பீடி³தாஸீச்ச
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 யா ஸ்த்ரீ ஸா யீஸோ² ர்வார்த்தாம்ʼ ப்ராப்ய மநஸாகத²யத் யத்³யஹம்ʼ தஸ்ய வஸ்த்ரமாத்ர ஸ்ப்ரஷ்டும்ʼ லபே⁴யம்ʼ ததா³ ரோக³ஹீநா ப⁴விஷ்யாமி|
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 அதோஹேதோ: ஸா லோகாரண்யமத்⁴யே தத்பஸ்²சாதா³க³த்ய தஸ்ய வஸ்த்ரம்ʼ பஸ்பர்ஸ²|
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 தேநைவ தத்க்ஷணம்ʼ தஸ்யா ரக்தஸ்ரோத: ஸு²ஷ்கம்ʼ ஸ்வயம்ʼ தஸ்மாத்³ ரோகா³ந்முக்தா இத்யபி தே³ஹே(அ)நுபூ⁴தா|
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 அத² ஸ்வஸ்மாத் ஸ²க்தி ர்நிர்க³தா யீஸு²ரேதந்மநஸா ஜ்ஞாத்வா லோகநிவஹம்ʼ ப்ரதி முக²ம்ʼ வ்யாவ்ருʼத்ய ப்ருʼஷ்டவாந் கேந மத்³வஸ்த்ரம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டம்ʼ?
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 ததஸ்தஸ்ய ஸி²ஷ்யா ஊசு: ப⁴வதோ வபுஷி லோகா: ஸம்ʼக⁴ர்ஷந்தி தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா கேந மத்³வஸ்த்ரம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டமிதி குத: கத²யதி?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 கிந்து கேந தத் கர்ம்ம க்ருʼதம்ʼ தத்³ த்³ரஷ்டும்ʼ யீஸு²ஸ்²சதுர்தி³ஸோ² த்³ருʼஷ்டவாந்|
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 தத: ஸா ஸ்த்ரீ பீ⁴தா கம்பிதா ச ஸதீ ஸ்வஸ்யா ருக்ப்ரதிக்ரியா ஜாதேதி ஜ்ஞாத்வாக³த்ய தத்ஸம்முகே² பதித்வா ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஸத்யம்ʼ தஸ்மை கத²யாமாஸ|
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ஸ்தாம்ʼ க³தி³தவாந், ஹே கந்யே தவ ப்ரதீதிஸ்த்வாம் அரோகா³மகரோத் த்வம்ʼ க்ஷேமேண வ்ரஜ ஸ்வரோகா³ந்முக்தா ச திஷ்ட²|
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 இதிவாக்யவத³நகாலே ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பஸ்ய நிவேஸ²நால் லோகா ஏத்யாதி⁴பம்ʼ ப³பா⁴ஷிரே தவ கந்யா ம்ருʼதா தஸ்மாத்³ கு³ரும்ʼ புந: குத: க்லிஸ்²நாஸி?
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 கிந்து யீஸு²ஸ்தத்³ வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வைவ ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பம்ʼ க³தி³தவாந் மா பை⁴ஷீ: கேவலம்ʼ விஸ்²வாஸிஹி|
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 அத² பிதரோ யாகூப்³ தத்³ப்⁴ராதா யோஹந் ச ஏதாந் விநா கமபி ஸ்வபஸ்²சாத்³ யாதும்ʼ நாந்வமந்யத|
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 தஸ்ய ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பஸ்ய நிவேஸ²நஸமீபம் ஆக³த்ய கலஹம்ʼ ப³ஹுரோத³நம்ʼ விலாபஞ்ச குர்வ்வதோ லோகாந் த³த³ர்ஸ²|
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 தஸ்மாந் நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவிஸ்²ய ப்ரோக்தவாந் யூயம்ʼ குத இத்த²ம்ʼ கலஹம்ʼ ரோத³நஞ்ச குருத²? கந்யா ந ம்ருʼதா நித்³ராதி|
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 தஸ்மாத்தே தமுபஜஹஸு: கிந்து யீஸு²: ஸர்வ்வாந ப³ஹிஷ்க்ருʼத்ய கந்யாயா: பிதரௌ ஸ்வஸங்கி³நஸ்²ச க்³ருʼஹீத்வா யத்ர கந்யாஸீத் தத் ஸ்தா²நம்ʼ ப்ரவிஷ்டவாந்|
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 அத² ஸ தஸ்யா: கந்யாயா ஹஸ்தௌ த்⁴ருʼத்வா தாம்ʼ ப³பா⁴ஷே டாலீதா² கூமீ, அர்த²தோ ஹே கந்யே த்வமுத்திஷ்ட² இத்யாஜ்ஞாபயாமி|
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 துநைவ தத்க்ஷணம்ʼ ஸா த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கா கந்யா போத்தா²ய சலிதுமாரேபே⁴, இத: ஸர்வ்வே மஹாவிஸ்மயம்ʼ க³தா:|
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 தத ஏதஸ்யை கிஞ்சித் கா²த்³யம்ʼ த³த்தேதி கத²யித்வா ஏதத்கர்ம்ம கமபி ந ஜ்ஞாபயதேதி த்³ருʼட⁴மாதி³ஷ்டவாந்|
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.