Marcos 5
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARIB
1 அத² தூ ஸிந்து⁴பாரம்ʼ க³த்வா கி³தே³ரீயப்ரதே³ஸ² உபதஸ்து²:|
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 நௌகாதோ நிர்க³தமாத்ராத்³ அபவித்ரபூ⁴தக்³ரஸ்த ஏக: ஸ்²மஸா²நாதே³த்ய தம்ʼ ஸாக்ஷாச் சகார|
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ஸ ஸ்²மஸா²நே(அ)வாத்ஸீத் கோபி தம்ʼ ஸ்²ருʼங்க²லேந ப³த்³வ்வா ஸ்தா²பயிதும்ʼ நாஸ²க்நோத்|
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 ஜநைர்வாரம்ʼ நிக³டை³: ஸ்²ருʼங்க²லைஸ்²ச ஸ ப³த்³தோ⁴பி ஸ்²ருʼங்க²லாந்யாக்ருʼஷ்ய மோசிதவாந் நிக³டா³நி ச ப⁴ம்ʼக்த்வா க²ண்ட³ம்ʼ க²ண்ட³ம்ʼ க்ருʼதவாந் கோபி தம்ʼ வஸீ²கர்த்தும்ʼ ந ஸ²ஸ²க|
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 தி³வாநிஸ²ம்ʼ ஸதா³ பர்வ்வதம்ʼ ஸ்²மஸா²நஞ்ச ப்⁴ரமித்வா சீத்ஸ²ப்³த³ம்ʼ க்ருʼதவாந் க்³ராவபி⁴ஸ்²ச ஸ்வயம்ʼ ஸ்வம்ʼ க்ருʼதவாந்|
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 ஸ யீஸு²ம்ʼ தூ³ராத் பஸ்²யந்நேவ தா⁴வந் தம்ʼ ப்ரணநாம உசைருவம்ʼஸ்²சோவாச,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 ஹே ஸர்வ்வோபரிஸ்தே²ஸ்²வரபுத்ர யீஸோ² ப⁴வதா ஸஹ மே க: ஸம்ப³ந்த⁴:? அஹம்ʼ த்வாமீஸ்²வரேண ஸா²பயே மாம்ʼ மா யாதய|
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 யதோ யீஸு²ஸ்தம்ʼ கதி²தவாந் ரே அபவித்ரபூ⁴த, அஸ்மாந்நராத்³ ப³ஹிர்நிர்க³ச்ச²|
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 அத² ஸ தம்ʼ ப்ருʼஷ்டவாந் கிந்தே நாம? தேந ப்ரத்யுக்தம்ʼ வயமநேகே (அ)ஸ்மஸ்ததோ(அ)ஸ்மந்நாம பா³ஹிநீ|
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ததோஸ்மாந் தே³ஸா²ந்ந ப்ரேஷயேதி தே தம்ʼ ப்ரார்த²யந்த|
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 ததா³நீம்ʼ பர்வ்வதம்ʼ நிகஷா ப்³ருʼஹந் வராஹவ்ரஜஸ்²சரந்நாஸீத்|
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 தஸ்மாத்³ பூ⁴தா விநயேந ஜக³து³:, அமும்ʼ வராஹவ்ரஜம் ஆஸ்²ரயிதும் அஸ்மாந் ப்ரஹிணு|
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 யீஸு²நாநுஜ்ஞாதாஸ்தே(அ)பவித்ரபூ⁴தா ப³ஹிர்நிர்யாய வராஹவ்ரஜம்ʼ ப்ராவிஸ²ந் தத: ஸர்வ்வே வராஹா வஸ்துதஸ்து ப்ராயோத்³விஸஹஸ்ரஸம்ʼங்க்²யகா: கடகேந மஹாஜவாத்³ தா⁴வந்த: ஸிந்தௌ⁴ ப்ராணாந் ஜஹு:|
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 தஸ்மாத்³ வராஹபாலகா: பலாயமாநா: புரே க்³ராமே ச தத்³வார்த்தம்ʼ கத²யாஞ்சக்ரு:| ததா³ லோகா க⁴டிதம்ʼ தத்கார்ய்யம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ ப³ஹிர்ஜக்³மு:
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 யீஸோ²: ஸந்நிதி⁴ம்ʼ க³த்வா தம்ʼ பூ⁴தக்³ரஸ்தம் அர்தா²த்³ பா³ஹிநீபூ⁴தக்³ரஸ்தம்ʼ நரம்ʼ ஸவஸ்த்ரம்ʼ ஸசேதநம்ʼ ஸமுபவிஷ்டஞ்ச த்³ருʼृஷ்ட்வா பி³ப்⁴யு:|
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 ததோ த்³ருʼஷ்டதத்கார்ய்யலோகாஸ்தஸ்ய பூ⁴தக்³ரஸ்தநரஸ்ய வராஹவ்ரஜஸ்யாபி தாம்ʼ த⁴டநாம்ʼ வர்ணயாமாஸு:|
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 ததஸ்தே ஸ்வஸீமாதோ ப³ஹிர்க³ந்தும்ʼ யீஸு²ம்ʼ விநேதுமாரேபி⁴ரே|
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 அத² தஸ்ய நௌகாரோஹணகாலே ஸ பூ⁴தமுக்தோ நா யீஸு²நா ஸஹ ஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்த²யதே;
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 கிந்து ஸ தமநநுமத்ய கதி²தவாந் த்வம்ʼ நிஜாத்மீயாநாம்ʼ ஸமீபம்ʼ க்³ருʼஹஞ்ச க³ச்ச² ப்ரபு⁴ஸ்த்வயி க்ருʼபாம்ʼ க்ருʼத்வா யாநி கர்ம்மாணி க்ருʼதவாந் தாநி தாந் ஜ்ஞாபய|
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 அத: ஸ ப்ரஸ்தா²ய யீஸு²நா க்ருʼதம்ʼ தத்ஸர்வ்வாஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம தி³காபலிதே³ஸே² ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ராரப்³த⁴வாந் தத: ஸர்வ்வே லோகா ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ மேநிரே|
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 அநந்தரம்ʼ யீஸௌ² நாவா புநரந்யபார உத்தீர்ணே ஸிந்து⁴தடே ச திஷ்ட²தி ஸதி தத்ஸமீபே ப³ஹுலோகாநாம்ʼ ஸமாக³மோ(அ)பூ⁴த்|
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 அபரம்ʼ யாயீர் நாம்நா கஸ்²சித்³ ப⁴ஜநக்³ருʼஹஸ்யாதி⁴ப ஆக³த்ய தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வைவ சரணயோ: பதித்வா ப³ஹு நிவேத்³ய கதி²தவாந்;
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 மம கந்யா ம்ருʼதப்ராயாபூ⁴த்³ அதோ ப⁴வாநேத்ய ததா³ரோக்³யாய தஸ்யா கா³த்ரே ஹஸ்தம் அர்பயது தேநைவ ஸா ஜீவிஷ்யதி|
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 ததா³ யீஸு²ஸ்தேந ஸஹ சலித: கிந்து தத்பஸ்²சாத்³ ப³ஹுலோகாஸ்²சலித்வா தாத்³கா³த்ரே பதிதா:|
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 அத² த்³வாத³ஸ²வர்ஷாணி ப்ரத³ரரோகே³ண
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 ஸீ²ர்ணா சிகித்ஸகாநாம்ʼ நாநாசிகித்ஸாபி⁴ஸ்²ச து³:க²ம்ʼ பு⁴க்தவதீ ச ஸர்வ்வஸ்வம்ʼ வ்யயித்வாபி நாரோக்³யம்ʼ ப்ராப்தா ச புநரபி பீடி³தாஸீச்ச
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 யா ஸ்த்ரீ ஸா யீஸோ² ர்வார்த்தாம்ʼ ப்ராப்ய மநஸாகத²யத் யத்³யஹம்ʼ தஸ்ய வஸ்த்ரமாத்ர ஸ்ப்ரஷ்டும்ʼ லபே⁴யம்ʼ ததா³ ரோக³ஹீநா ப⁴விஷ்யாமி|
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 அதோஹேதோ: ஸா லோகாரண்யமத்⁴யே தத்பஸ்²சாதா³க³த்ய தஸ்ய வஸ்த்ரம்ʼ பஸ்பர்ஸ²|
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 தேநைவ தத்க்ஷணம்ʼ தஸ்யா ரக்தஸ்ரோத: ஸு²ஷ்கம்ʼ ஸ்வயம்ʼ தஸ்மாத்³ ரோகா³ந்முக்தா இத்யபி தே³ஹே(அ)நுபூ⁴தா|
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 அத² ஸ்வஸ்மாத் ஸ²க்தி ர்நிர்க³தா யீஸு²ரேதந்மநஸா ஜ்ஞாத்வா லோகநிவஹம்ʼ ப்ரதி முக²ம்ʼ வ்யாவ்ருʼத்ய ப்ருʼஷ்டவாந் கேந மத்³வஸ்த்ரம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டம்ʼ?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 ததஸ்தஸ்ய ஸி²ஷ்யா ஊசு: ப⁴வதோ வபுஷி லோகா: ஸம்ʼக⁴ர்ஷந்தி தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா கேந மத்³வஸ்த்ரம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்டமிதி குத: கத²யதி?
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 கிந்து கேந தத் கர்ம்ம க்ருʼதம்ʼ தத்³ த்³ரஷ்டும்ʼ யீஸு²ஸ்²சதுர்தி³ஸோ² த்³ருʼஷ்டவாந்|
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 தத: ஸா ஸ்த்ரீ பீ⁴தா கம்பிதா ச ஸதீ ஸ்வஸ்யா ருக்ப்ரதிக்ரியா ஜாதேதி ஜ்ஞாத்வாக³த்ய தத்ஸம்முகே² பதித்வா ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஸத்யம்ʼ தஸ்மை கத²யாமாஸ|
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ஸ்தாம்ʼ க³தி³தவாந், ஹே கந்யே தவ ப்ரதீதிஸ்த்வாம் அரோகா³மகரோத் த்வம்ʼ க்ஷேமேண வ்ரஜ ஸ்வரோகா³ந்முக்தா ச திஷ்ட²|
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 இதிவாக்யவத³நகாலே ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பஸ்ய நிவேஸ²நால் லோகா ஏத்யாதி⁴பம்ʼ ப³பா⁴ஷிரே தவ கந்யா ம்ருʼதா தஸ்மாத்³ கு³ரும்ʼ புந: குத: க்லிஸ்²நாஸி?
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 கிந்து யீஸு²ஸ்தத்³ வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வைவ ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பம்ʼ க³தி³தவாந் மா பை⁴ஷீ: கேவலம்ʼ விஸ்²வாஸிஹி|
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 அத² பிதரோ யாகூப்³ தத்³ப்⁴ராதா யோஹந் ச ஏதாந் விநா கமபி ஸ்வபஸ்²சாத்³ யாதும்ʼ நாந்வமந்யத|
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 தஸ்ய ப⁴ஜநக்³ருʼஹாதி⁴பஸ்ய நிவேஸ²நஸமீபம் ஆக³த்ய கலஹம்ʼ ப³ஹுரோத³நம்ʼ விலாபஞ்ச குர்வ்வதோ லோகாந் த³த³ர்ஸ²|
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 தஸ்மாந் நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவிஸ்²ய ப்ரோக்தவாந் யூயம்ʼ குத இத்த²ம்ʼ கலஹம்ʼ ரோத³நஞ்ச குருத²? கந்யா ந ம்ருʼதா நித்³ராதி|
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 தஸ்மாத்தே தமுபஜஹஸு: கிந்து யீஸு²: ஸர்வ்வாந ப³ஹிஷ்க்ருʼத்ய கந்யாயா: பிதரௌ ஸ்வஸங்கி³நஸ்²ச க்³ருʼஹீத்வா யத்ர கந்யாஸீத் தத் ஸ்தா²நம்ʼ ப்ரவிஷ்டவாந்|
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 அத² ஸ தஸ்யா: கந்யாயா ஹஸ்தௌ த்⁴ருʼத்வா தாம்ʼ ப³பா⁴ஷே டாலீதா² கூமீ, அர்த²தோ ஹே கந்யே த்வமுத்திஷ்ட² இத்யாஜ்ஞாபயாமி|
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 துநைவ தத்க்ஷணம்ʼ ஸா த்³வாத³ஸ²வர்ஷவயஸ்கா கந்யா போத்தா²ய சலிதுமாரேபே⁴, இத: ஸர்வ்வே மஹாவிஸ்மயம்ʼ க³தா:|
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 தத ஏதஸ்யை கிஞ்சித் கா²த்³யம்ʼ த³த்தேதி கத²யித்வா ஏதத்கர்ம்ம கமபி ந ஜ்ஞாபயதேதி த்³ருʼட⁴மாதி³ஷ்டவாந்|
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.