Marcos 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 அநந்தரம்ʼ ஸ ஸமுத்³ரதடே புநருபதே³ஷ்டும்ʼ ப்ராரேபே⁴, ததஸ்தத்ர ப³ஹுஜநாநாம்ʼ ஸமாக³மாத் ஸ ஸாக³ரோபரி நௌகாமாருஹ்ய ஸமுபவிஷ்ட:; ஸர்வ்வே லோகா: ஸமுத்³ரகூலே தஸ்து²:|
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 ததா³ ஸ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²பி⁴ ர்ப³ஹூபதி³ஷ்டவாந் உபதி³ஸ²ம்ʼஸ்²ச கதி²தவாந்,
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 அவதா⁴நம்ʼ குருத, ஏகோ பீ³ஜவப்தா பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ க³த:;
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 வபநகாலே கியந்தி பீ³ஜாநி மார்க³பாஸ்²வே பதிதாநி, தத ஆகாஸீ²யபக்ஷிண ஏத்ய தாநி சகா²து³:|
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 கியந்தி பீ³ஜாநி ஸ்வல்பம்ருʼத்திகாவத்பாஷாணபூ⁴மௌ பதிதாநி தாநி ம்ருʼதோ³ல்பத்வாத் ஸீ²க்⁴ரமங்குரிதாநி;
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 கிந்தூதி³தே ஸூர்ய்யே த³க்³தா⁴நி ததா² மூலாநோ நாதோ⁴க³தத்வாத் ஸு²ஷ்காணி ச|
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 கியந்தி பீ³ஜாநி கண்டகிவநமத்⁴யே பதிதாநி தத: கண்டகாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³வ்ய தாநி ஜக்³ரஸுஸ்தாநி ந ச ப²லிதாநி|
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 ததா² கியந்தி பீ³ஜாந்யுத்தமபூ⁴மௌ பதிதாநி தாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³வ்ய ப²லாந்யுத்பாதி³தாநி கியந்தி பீ³ஜாநி த்ரிம்ʼஸ²த்³கு³ணாநி கியந்தி ஷஷ்டிகு³ணாநி கியந்தி ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி ப²லிதவந்தி|
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 அத² ஸ தாநவத³த் யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ கர்ணௌ ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 தத³நந்தரம்ʼ நிர்ஜநஸமயே தத்ஸங்கி³நோ த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாஸ்²ச தம்ʼ தத்³த்³ருʼஷ்டாந்தவாக்யஸ்யார்த²ம்ʼ பப்ரச்சு²:|
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 ததா³ ஸ தாநுதி³தவாந் ஈஸ்²வரராஜ்யஸ்ய நிகூ³ட⁴வாக்யம்ʼ போ³த்³து⁴ம்ʼ யுஷ்மாகமதி⁴காரோ(அ)ஸ்தி;
11 Jesus disse a eles:
12 கிந்து யே வஹிர்பூ⁴தா: "தே பஸ்²யந்த: பஸ்²யந்தி கிந்து ந ஜாநந்தி, ஸ்²ருʼண்வந்த: ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து ந பு³த்⁴யந்தே, சேத்தை ர்மந:ஸு கதா³பி பரிவர்த்திதேஷு தேஷாம்ʼ பாபாந்யமோசயிஷ்யந்த," அதோஹேதோஸ்தாந் ப்ரதி த்³ருʼஷ்டாந்தைரேவ தாநி மயா கதி²தாநி|
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 அத² ஸ கதி²தவாந் யூயம்ʼ கிமேதத்³ த்³ருʼஷ்டாந்தவாக்யம்ʼ ந பு³த்⁴யத்⁴வே? தர்ஹி கத²ம்ʼ ஸர்வ்வாந் த்³ருʼஷ்டாந்தாந போ⁴த்ஸ்யத்⁴வே?
13 Então Jesus perguntou:
14 பீ³ஜவப்தா வாக்யரூபாணி பீ³ஜாநி வபதி;
14 E continuou:
15 தத்ர யே யே லோகா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி, கிந்து ஸ்²ருதமாத்ராத் ஸை²தாந் ஸீ²க்⁴ரமாக³த்ய தேஷாம்ʼ மந:ஸூப்தாநி தாநி வாக்யரூபாணி பீ³ஜாந்யபநயதி தஏவ உப்தபீ³ஜமார்க³பார்ஸ்²வேஸ்வரூபா:|
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 யே ஜநா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸஹஸா பரமாநந்தே³ந க்³ருʼஹ்லந்தி, கிந்து ஹ்ருʼதி³ ஸ்தை²ர்ய்யாபா⁴வாத் கிஞ்சித் காலமாத்ரம்ʼ திஷ்ட²ந்தி தத்பஸ்²சாத் தத்³வாக்யஹேதோ:
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 குத்ரசித் க்லேஸே² உபத்³ரவே வா ஸமுபஸ்தி²தே ததை³வ விக்⁴நம்ʼ ப்ராப்நுவந்தி தஏவ உப்தபீ³ஜபாஷாணபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 யே ஜநா: கதா²ம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து ஸாம்ʼஸாரிகீ சிந்தா த⁴நப்⁴ராந்தி ர்விஷயலோப⁴ஸ்²ச ஏதே ஸர்வ்வே உபஸ்தா²ய தாம்ʼ கதா²ம்ʼ க்³ரஸந்தி தத: மா விப²லா ப⁴வதி
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 தஏவ உப்தபீ³ஜஸகண்டகபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 யே ஜநா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா க்³ருʼஹ்லந்தி தேஷாம்ʼ கஸ்ய வா த்ரிம்ʼஸ²த்³கு³ணாநி கஸ்ய வா ஷஷ்டிகு³ணாநி கஸ்ய வா ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி ப⁴வந்தி தஏவ உப்தபீ³ஜோர்வ்வரபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 ததா³ ஸோ(அ)பரமபி கதி²தவாந் கோபி ஜநோ தீ³பாதா⁴ரம்ʼ பரித்யஜ்ய த்³ரோணஸ்யாத⁴: க²ட்வாயா அதே⁴ வா ஸ்தா²பயிதும்ʼ தீ³பமாநயதி கிம்ʼ?
21 Jesus continuou:
22 அதோஹேதோ ர்யந்ந ப்ரகாஸ²யிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ லுக்காயிதம்ʼ கிமபி வஸ்து நாஸ்தி; யத்³ வ்யக்தம்ʼ ந ப⁴விஷ்யதி தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ கு³ப்தம்ʼ கிமபி வஸ்து நாஸ்தி|
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ கர்ணௌ ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 அபரமபி கதி²தவாந் யூயம்ʼ யத்³ யத்³ வாக்யம்ʼ ஸ்²ருʼணுத² தத்ர ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, யதோ யூயம்ʼ யேந பரிமாணேந பரிமாத² தேநைவ பரிமாணேந யுஷ்மத³ர்த²மபி பரிமாஸ்யதே; ஸ்²ரோதாரோ யூயம்ʼ யுஷ்மப்⁴யமதி⁴கம்ʼ தா³ஸ்யதே|
24 Disse também:
25 யஸ்யாஸ்²ரயே வர்த்³த⁴தே தஸ்மை அபரமபி தா³ஸ்யதே, கிந்து யஸ்யாஸ்²ரயே ந வர்த்³த⁴தே தஸ்ய யத் கிஞ்சித³ஸ்தி தத³பி தஸ்மாந் நேஷ்யதே|
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 அநந்தரம்ʼ ஸ கதி²தவாந் ஏகோ லோக: க்ஷேத்ரே பீ³ஜாந்யுப்த்வா
26 Jesus disse:
27 ஜாக³ரணநித்³ராப்⁴யாம்ʼ தி³வாநிஸ²ம்ʼ க³மயதி, பரந்து தத்³வீஜம்ʼ தஸ்யாஜ்ஞாதரூபேணாங்குரயதி வர்த்³த⁴தே ச;
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 யதோஹேதோ: ப்ரத²மத: பத்ராணி தத: பரம்ʼ கணிஸா²நி தத்பஸ்²சாத் கணிஸ²பூர்ணாநி ஸ²ஸ்யாநி பூ⁴மி: ஸ்வயமுத்பாத³யதி;
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 கிந்து ப²லேஷு பக்கேஷு ஸ²ஸ்யச்சே²த³நகாலம்ʼ ஜ்ஞாத்வா ஸ தத்க்ஷணம்ʼ ஸ²ஸ்யாநி சி²நத்தி, அநேந துல்யமீஸ்²வரராஜ்யம்ʼ|
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 புந: ஸோ(அ)கத²யத்³ ஈஸ்²வரராஜ்யம்ʼ கேந ஸமம்ʼ? கேந வஸ்துநா ஸஹ வா தது³பமாஸ்யாமி?
30 Jesus continuou:
31 தத் ஸர்ஷபைகேந துல்யம்ʼ யதோ ம்ருʼதி³ வபநகாலே ஸர்ஷபபீ³ஜம்ʼ ஸர்வ்வப்ருʼதி²வீஸ்த²பீ³ஜாத் க்ஷுத்³ரம்ʼ
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 கிந்து வபநாத் பரம் அங்குரயித்வா ஸர்வ்வஸா²காத்³ ப்³ருʼஹத்³ ப⁴வதி, தஸ்ய ப்³ருʼஹத்ய: ஸா²கா²ஸ்²ச ஜாயந்தே ததஸ்தச்சா²யாம்ʼ பக்ஷிண ஆஸ்²ரயந்தே|
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 இத்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ போ³தா⁴நுரூபம்ʼ ஸோ(அ)நேகத்³ருʼஷ்டாந்தைஸ்தாநுபதி³ஷ்டவாந்,
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 த்³ருʼஷ்டாந்தம்ʼ விநா காமபி கதா²ம்ʼ தேப்⁴யோ ந கதி²தவாந் பஸ்²சாந் நிர்ஜநே ஸ ஸி²ஷ்யாந் ஸர்வ்வத்³ருʼஷ்டாந்தார்த²ம்ʼ போ³தி⁴தவாந்|
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 தத்³தி³நஸ்ய ஸந்த்⁴யாயாம்ʼ ஸ தேப்⁴யோ(அ)கத²யத்³ ஆக³ச்ச²த வயம்ʼ பாரம்ʼ யாம|
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 ததா³ தே லோகாந் விஸ்ருʼஜ்ய தமவிலம்ப³ம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா நௌகயா ப்ரதஸ்தி²ரே; அபரா அபி நாவஸ்தயா ஸஹ ஸ்தி²தா:|
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 தத: பரம்ʼ மஹாஜ²ஞ்ப்⁴ஸ²க³மாத் நௌ ர்தோ³லாயமாநா தரங்கே³ண ஜலை: பூர்ணாப⁴வச்ச|
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 ததா³ ஸ நௌகாசஸ்²சாத்³பா⁴கே³ உபதா⁴நே ஸி²ரோ நிதா⁴ய நித்³ரித ஆஸீத் ததஸ்தே தம்ʼ ஜாக³ரயித்வா ஜக³து³:, ஹே ப்ரபோ⁴, அஸ்மாகம்ʼ ப்ராணா யாந்தி கிமத்ர ப⁴வதஸ்²சிந்தா நாஸ்தி?
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 ததா³ ஸ உத்தா²ய வாயும்ʼ தர்ஜிதவாந் ஸமுத்³ரஞ்சோக்தவாந் ஸா²ந்த: ஸுஸ்தி²ரஸ்²ச ப⁴வ; ததோ வாயௌ நிவ்ருʼத்தே(அ)ப்³தி⁴ர்நிஸ்தரங்கோ³பூ⁴த்|
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 ததா³ ஸ தாநுவாச யூயம்ʼ குத ஏதாத்³ருʼக்ஸ²ங்காகுலா ப⁴வத? கிம்ʼ வோ விஸ்²வாஸோ நாஸ்தி?
40 Aí ele perguntou:
41 தஸ்மாத்தே(அ)தீவபீ⁴தா: பரஸ்பரம்ʼ வக்துமாரேபி⁴ரே, அஹோ வாயு: ஸிந்து⁴ஸ்²சாஸ்ய நிதே³ஸ²க்³ராஹிணௌ கீத்³ருʼக³யம்ʼ மநுஜ:|
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.