Marcos 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARC
1 அநந்தரம்ʼ ஸ ஸமுத்³ரதடே புநருபதே³ஷ்டும்ʼ ப்ராரேபே⁴, ததஸ்தத்ர ப³ஹுஜநாநாம்ʼ ஸமாக³மாத் ஸ ஸாக³ரோபரி நௌகாமாருஹ்ய ஸமுபவிஷ்ட:; ஸர்வ்வே லோகா: ஸமுத்³ரகூலே தஸ்து²:|
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 ததா³ ஸ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²பி⁴ ர்ப³ஹூபதி³ஷ்டவாந் உபதி³ஸ²ம்ʼஸ்²ச கதி²தவாந்,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 அவதா⁴நம்ʼ குருத, ஏகோ பீ³ஜவப்தா பீ³ஜாநி வப்தும்ʼ க³த:;
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 வபநகாலே கியந்தி பீ³ஜாநி மார்க³பாஸ்²வே பதிதாநி, தத ஆகாஸீ²யபக்ஷிண ஏத்ய தாநி சகா²து³:|
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 கியந்தி பீ³ஜாநி ஸ்வல்பம்ருʼத்திகாவத்பாஷாணபூ⁴மௌ பதிதாநி தாநி ம்ருʼதோ³ல்பத்வாத் ஸீ²க்⁴ரமங்குரிதாநி;
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 கிந்தூதி³தே ஸூர்ய்யே த³க்³தா⁴நி ததா² மூலாநோ நாதோ⁴க³தத்வாத் ஸு²ஷ்காணி ச|
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 கியந்தி பீ³ஜாநி கண்டகிவநமத்⁴யே பதிதாநி தத: கண்டகாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³வ்ய தாநி ஜக்³ரஸுஸ்தாநி ந ச ப²லிதாநி|
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 ததா² கியந்தி பீ³ஜாந்யுத்தமபூ⁴மௌ பதிதாநி தாநி ஸம்ʼவ்ருʼத்³வ்ய ப²லாந்யுத்பாதி³தாநி கியந்தி பீ³ஜாநி த்ரிம்ʼஸ²த்³கு³ணாநி கியந்தி ஷஷ்டிகு³ணாநி கியந்தி ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி ப²லிதவந்தி|
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 அத² ஸ தாநவத³த் யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ கர்ணௌ ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 தத³நந்தரம்ʼ நிர்ஜநஸமயே தத்ஸங்கி³நோ த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாஸ்²ச தம்ʼ தத்³த்³ருʼஷ்டாந்தவாக்யஸ்யார்த²ம்ʼ பப்ரச்சு²:|
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 ததா³ ஸ தாநுதி³தவாந் ஈஸ்²வரராஜ்யஸ்ய நிகூ³ட⁴வாக்யம்ʼ போ³த்³து⁴ம்ʼ யுஷ்மாகமதி⁴காரோ(அ)ஸ்தி;
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 கிந்து யே வஹிர்பூ⁴தா: "தே பஸ்²யந்த: பஸ்²யந்தி கிந்து ந ஜாநந்தி, ஸ்²ருʼண்வந்த: ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து ந பு³த்⁴யந்தே, சேத்தை ர்மந:ஸு கதா³பி பரிவர்த்திதேஷு தேஷாம்ʼ பாபாந்யமோசயிஷ்யந்த," அதோஹேதோஸ்தாந் ப்ரதி த்³ருʼஷ்டாந்தைரேவ தாநி மயா கதி²தாநி|
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 அத² ஸ கதி²தவாந் யூயம்ʼ கிமேதத்³ த்³ருʼஷ்டாந்தவாக்யம்ʼ ந பு³த்⁴யத்⁴வே? தர்ஹி கத²ம்ʼ ஸர்வ்வாந் த்³ருʼஷ்டாந்தாந போ⁴த்ஸ்யத்⁴வே?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 பீ³ஜவப்தா வாக்யரூபாணி பீ³ஜாநி வபதி;
14 O que semeia semeia a palavra;
15 தத்ர யே யே லோகா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி, கிந்து ஸ்²ருதமாத்ராத் ஸை²தாந் ஸீ²க்⁴ரமாக³த்ய தேஷாம்ʼ மந:ஸூப்தாநி தாநி வாக்யரூபாணி பீ³ஜாந்யபநயதி தஏவ உப்தபீ³ஜமார்க³பார்ஸ்²வேஸ்வரூபா:|
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 யே ஜநா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸஹஸா பரமாநந்தே³ந க்³ருʼஹ்லந்தி, கிந்து ஹ்ருʼதி³ ஸ்தை²ர்ய்யாபா⁴வாத் கிஞ்சித் காலமாத்ரம்ʼ திஷ்ட²ந்தி தத்பஸ்²சாத் தத்³வாக்யஹேதோ:
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 குத்ரசித் க்லேஸே² உபத்³ரவே வா ஸமுபஸ்தி²தே ததை³வ விக்⁴நம்ʼ ப்ராப்நுவந்தி தஏவ உப்தபீ³ஜபாஷாணபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 யே ஜநா: கதா²ம்ʼ ஸ்²ருʼண்வந்தி கிந்து ஸாம்ʼஸாரிகீ சிந்தா த⁴நப்⁴ராந்தி ர்விஷயலோப⁴ஸ்²ச ஏதே ஸர்வ்வே உபஸ்தா²ய தாம்ʼ கதா²ம்ʼ க்³ரஸந்தி தத: மா விப²லா ப⁴வதி
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 தஏவ உப்தபீ³ஜஸகண்டகபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 யே ஜநா வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா க்³ருʼஹ்லந்தி தேஷாம்ʼ கஸ்ய வா த்ரிம்ʼஸ²த்³கு³ணாநி கஸ்ய வா ஷஷ்டிகு³ணாநி கஸ்ய வா ஸ²தகு³ணாநி ப²லாநி ப⁴வந்தி தஏவ உப்தபீ³ஜோர்வ்வரபூ⁴மிஸ்வரூபா:|
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 ததா³ ஸோ(அ)பரமபி கதி²தவாந் கோபி ஜநோ தீ³பாதா⁴ரம்ʼ பரித்யஜ்ய த்³ரோணஸ்யாத⁴: க²ட்வாயா அதே⁴ வா ஸ்தா²பயிதும்ʼ தீ³பமாநயதி கிம்ʼ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 அதோஹேதோ ர்யந்ந ப்ரகாஸ²யிஷ்யதே தாத்³ருʼக்³ லுக்காயிதம்ʼ கிமபி வஸ்து நாஸ்தி; யத்³ வ்யக்தம்ʼ ந ப⁴விஷ்யதி தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ கு³ப்தம்ʼ கிமபி வஸ்து நாஸ்தி|
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 யஸ்ய ஸ்²ரோதும்ʼ கர்ணௌ ஸ்த: ஸ ஸ்²ருʼணோது|
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 அபரமபி கதி²தவாந் யூயம்ʼ யத்³ யத்³ வாக்யம்ʼ ஸ்²ருʼணுத² தத்ர ஸாவதா⁴நா ப⁴வத, யதோ யூயம்ʼ யேந பரிமாணேந பரிமாத² தேநைவ பரிமாணேந யுஷ்மத³ர்த²மபி பரிமாஸ்யதே; ஸ்²ரோதாரோ யூயம்ʼ யுஷ்மப்⁴யமதி⁴கம்ʼ தா³ஸ்யதே|
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 யஸ்யாஸ்²ரயே வர்த்³த⁴தே தஸ்மை அபரமபி தா³ஸ்யதே, கிந்து யஸ்யாஸ்²ரயே ந வர்த்³த⁴தே தஸ்ய யத் கிஞ்சித³ஸ்தி தத³பி தஸ்மாந் நேஷ்யதே|
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 அநந்தரம்ʼ ஸ கதி²தவாந் ஏகோ லோக: க்ஷேத்ரே பீ³ஜாந்யுப்த்வா
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 ஜாக³ரணநித்³ராப்⁴யாம்ʼ தி³வாநிஸ²ம்ʼ க³மயதி, பரந்து தத்³வீஜம்ʼ தஸ்யாஜ்ஞாதரூபேணாங்குரயதி வர்த்³த⁴தே ச;
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 யதோஹேதோ: ப்ரத²மத: பத்ராணி தத: பரம்ʼ கணிஸா²நி தத்பஸ்²சாத் கணிஸ²பூர்ணாநி ஸ²ஸ்யாநி பூ⁴மி: ஸ்வயமுத்பாத³யதி;
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 கிந்து ப²லேஷு பக்கேஷு ஸ²ஸ்யச்சே²த³நகாலம்ʼ ஜ்ஞாத்வா ஸ தத்க்ஷணம்ʼ ஸ²ஸ்யாநி சி²நத்தி, அநேந துல்யமீஸ்²வரராஜ்யம்ʼ|
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 புந: ஸோ(அ)கத²யத்³ ஈஸ்²வரராஜ்யம்ʼ கேந ஸமம்ʼ? கேந வஸ்துநா ஸஹ வா தது³பமாஸ்யாமி?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 தத் ஸர்ஷபைகேந துல்யம்ʼ யதோ ம்ருʼதி³ வபநகாலே ஸர்ஷபபீ³ஜம்ʼ ஸர்வ்வப்ருʼதி²வீஸ்த²பீ³ஜாத் க்ஷுத்³ரம்ʼ
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 கிந்து வபநாத் பரம் அங்குரயித்வா ஸர்வ்வஸா²காத்³ ப்³ருʼஹத்³ ப⁴வதி, தஸ்ய ப்³ருʼஹத்ய: ஸா²கா²ஸ்²ச ஜாயந்தே ததஸ்தச்சா²யாம்ʼ பக்ஷிண ஆஸ்²ரயந்தே|
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 இத்த²ம்ʼ தேஷாம்ʼ போ³தா⁴நுரூபம்ʼ ஸோ(அ)நேகத்³ருʼஷ்டாந்தைஸ்தாநுபதி³ஷ்டவாந்,
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 த்³ருʼஷ்டாந்தம்ʼ விநா காமபி கதா²ம்ʼ தேப்⁴யோ ந கதி²தவாந் பஸ்²சாந் நிர்ஜநே ஸ ஸி²ஷ்யாந் ஸர்வ்வத்³ருʼஷ்டாந்தார்த²ம்ʼ போ³தி⁴தவாந்|
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 தத்³தி³நஸ்ய ஸந்த்⁴யாயாம்ʼ ஸ தேப்⁴யோ(அ)கத²யத்³ ஆக³ச்ச²த வயம்ʼ பாரம்ʼ யாம|
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 ததா³ தே லோகாந் விஸ்ருʼஜ்ய தமவிலம்ப³ம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா நௌகயா ப்ரதஸ்தி²ரே; அபரா அபி நாவஸ்தயா ஸஹ ஸ்தி²தா:|
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 தத: பரம்ʼ மஹாஜ²ஞ்ப்⁴ஸ²க³மாத் நௌ ர்தோ³லாயமாநா தரங்கே³ண ஜலை: பூர்ணாப⁴வச்ச|
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 ததா³ ஸ நௌகாசஸ்²சாத்³பா⁴கே³ உபதா⁴நே ஸி²ரோ நிதா⁴ய நித்³ரித ஆஸீத் ததஸ்தே தம்ʼ ஜாக³ரயித்வா ஜக³து³:, ஹே ப்ரபோ⁴, அஸ்மாகம்ʼ ப்ராணா யாந்தி கிமத்ர ப⁴வதஸ்²சிந்தா நாஸ்தி?
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 ததா³ ஸ உத்தா²ய வாயும்ʼ தர்ஜிதவாந் ஸமுத்³ரஞ்சோக்தவாந் ஸா²ந்த: ஸுஸ்தி²ரஸ்²ச ப⁴வ; ததோ வாயௌ நிவ்ருʼத்தே(அ)ப்³தி⁴ர்நிஸ்தரங்கோ³பூ⁴த்|
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 ததா³ ஸ தாநுவாச யூயம்ʼ குத ஏதாத்³ருʼக்ஸ²ங்காகுலா ப⁴வத? கிம்ʼ வோ விஸ்²வாஸோ நாஸ்தி?
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 தஸ்மாத்தே(அ)தீவபீ⁴தா: பரஸ்பரம்ʼ வக்துமாரேபி⁴ரே, அஹோ வாயு: ஸிந்து⁴ஸ்²சாஸ்ய நிதே³ஸ²க்³ராஹிணௌ கீத்³ருʼக³யம்ʼ மநுஜ:|
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.