Lucas 15
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs BKJ
1 ததா³ கரஸஞ்சாயிந: பாபிநஸ்²ச லோகா உபதே³ஸ்²கதா²ம்ʼ ஸ்²ரோதும்ʼ யீஸோ²: ஸமீபம் ஆக³ச்ச²ந்|
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 தத: பி²ரூஸி²ந உபாத்⁴யாயாஸ்²ச விவத³மாநா: கத²யாமாஸு: ஏஷ மாநுஷ: பாபிபி⁴: ஸஹ ப்ரணயம்ʼ க்ருʼத்வா தை: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ பு⁴ம்ʼக்தே|
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 ததா³ ஸ தேப்⁴ய இமாம்ʼ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²ம்ʼ கதி²தவாந்,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 கஸ்யசித் ஸ²தமேஷேஷு திஷ்ட²த்மு தேஷாமேகம்ʼ ஸ யதி³ ஹாரயதி தர்ஹி மத்⁴யேப்ராந்தரம் ஏகோநஸ²தமேஷாந் விஹாய ஹாரிதமேஷஸ்ய உத்³தே³ஸ²ப்ராப்திபர்ய்யநதம்ʼ ந க³வேஷயதி, ஏதாத்³ருʼஸோ² லோகோ யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யே க ஆஸ்தே?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 தஸ்யோத்³தே³ஸ²ம்ʼ ப்ராப்ய ஹ்ருʼஷ்டமநாஸ்தம்ʼ ஸ்கந்தே⁴ நிதா⁴ய ஸ்வஸ்தா²நம் ஆநீய ப³ந்து⁴பா³ந்த⁴வஸமீபவாஸிந ஆஹூய வக்தி,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ஹாரிதம்ʼ மேஷம்ʼ ப்ராப்தோஹம் அதோ ஹேதோ ர்மயா ஸார்த்³த⁴ம் ஆநந்த³த|
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 தத்³வத³ஹம்ʼ யுஷ்மாந் வதா³மி, யேஷாம்ʼ மந:பராவர்த்தநஸ்ய ப்ரயோஜநம்ʼ நாஸ்தி, தாத்³ருʼஸை²கோநஸ²ததா⁴ர்ம்மிககாரணாத்³ ய ஆநந்த³ஸ்தஸ்மாத்³ ஏகஸ்ய மந:பரிவர்த்திந: பாபிந: காரணாத் ஸ்வர்கே³ (அ)தி⁴காநந்தோ³ ஜாயதே|
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 அபரஞ்ச த³ஸா²நாம்ʼ ரூப்யக²ண்டா³நாம் ஏகக²ண்டே³ ஹாரிதே ப்ரதீ³பம்ʼ ப்ரஜ்வால்ய க்³ருʼஹம்ʼ ஸம்மார்ஜ்ய தஸ்ய ப்ராப்திம்ʼ யாவத்³ யத்நேந ந க³வேஷயதி, ஏதாத்³ருʼஸீ² யோஷித் காஸ்தே?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 ப்ராப்தே ஸதி ப³ந்து⁴பா³ந்த⁴வஸமீபவாஸிநீராஹூய கத²யதி, ஹாரிதம்ʼ ரூப்யக²ண்ட³ம்ʼ ப்ராப்தாஹம்ʼ தஸ்மாதே³வ மயா ஸார்த்³த⁴ம் ஆநந்த³த|
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 தத்³வத³ஹம்ʼ யுஷ்மாந் வ்யாஹராமி, ஏகேந பாபிநா மநஸி பரிவர்த்திதே, ஈஸ்²வரஸ்ய தூ³தாநாம்ʼ மத்⁴யேப்யாநந்தோ³ ஜாயதே|
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 அபரஞ்ச ஸ கத²யாமாஸ, கஸ்யசித்³ த்³வௌ புத்ராவாஸ்தாம்ʼ,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 தயோ: கநிஷ்ட²: புத்ர: பித்ரே கத²யாமாஸ, ஹே பிதஸ்தவ ஸம்பத்த்யா யமம்ʼஸ²ம்ʼ ப்ராப்ஸ்யாம்யஹம்ʼ விப⁴ஜ்ய தம்ʼ தே³ஹி, தத: பிதா நிஜாம்ʼ ஸம்பத்திம்ʼ விப⁴ஜ்ய தாப்⁴யாம்ʼ த³தௌ³|
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 கதிபயாத் காலாத் பரம்ʼ ஸ கநிஷ்ட²புத்ர: ஸமஸ்தம்ʼ த⁴நம்ʼ ஸம்ʼக்³ருʼஹ்ய தூ³ரதே³ஸ²ம்ʼ க³த்வா து³ஷ்டாசரணேந ஸர்வ்வாம்ʼ ஸம்பத்திம்ʼ நாஸ²யாமாஸ|
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 தஸ்ய ஸர்வ்வத⁴நே வ்யயம்ʼ க³தே தத்³தே³ஸே² மஹாது³ர்பி⁴க்ஷம்ʼ ப³பூ⁴வ, ததஸ்தஸ்ய தை³ந்யத³ஸா² ப⁴விதும் ஆரேபே⁴|
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 தத: பரம்ʼ ஸ க³த்வா தத்³தே³ஸீ²யம்ʼ க்³ருʼஹஸ்த²மேகம் ஆஸ்²ரயத; தத: ஸதம்ʼ ஸூ²கரவ்ரஜம்ʼ சாரயிதும்ʼ ப்ராந்தரம்ʼ ப்ரேஷயாமாஸ|
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 கேநாபி தஸ்மை ப⁴க்ஷ்யாதா³நாத் ஸ ஸூ²கரப²லவல்கலேந பிசிண்ட³பூரணாம்ʼ வவாஞ்ச²|
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 ஸே²ஷே ஸ மநஸி சேதநாம்ʼ ப்ராப்ய கத²யாமாஸ, ஹா மம பிது: ஸமீபே கதி கதி வேதநபு⁴ஜோ தா³ஸா யதே²ஷ்டம்ʼ ததோதி⁴கஞ்ச ப⁴க்ஷ்யம்ʼ ப்ராப்நுவந்தி கிந்த்வஹம்ʼ க்ஷுதா⁴ முமூர்ஷு:|
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 அஹமுத்தா²ய பிது: ஸமீபம்ʼ க³த்வா கதா²மேதாம்ʼ வதி³ஷ்யாமி, ஹே பிதர் ஈஸ்²வரஸ்ய தவ ச விருத்³த⁴ம்ʼ பாபமகரவம்
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 தவ புத்ரஇதி விக்²யாதோ ப⁴விதும்ʼ ந யோக்³யோஸ்மி ச, மாம்ʼ தவ வைதநிகம்ʼ தா³ஸம்ʼ க்ருʼத்வா ஸ்தா²பய|
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 பஸ்²சாத் ஸ உத்தா²ய பிது: ஸமீபம்ʼ ஜகா³ம; ததஸ்தஸ்ய பிதாதிதூ³ரே தம்ʼ நிரீக்ஷ்ய த³யாஞ்சக்ரே, தா⁴வித்வா தஸ்ய கண்ட²ம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தம்ʼ சுசும்ப³ ச|
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ததா³ புத்ர உவாச, ஹே பிதர் ஈஸ்²வரஸ்ய தவ ச விருத்³த⁴ம்ʼ பாபமகரவம்ʼ, தவ புத்ரஇதி விக்²யாதோ ப⁴விதும்ʼ ந யோக்³யோஸ்மி ச|
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 கிந்து தஸ்ய பிதா நிஜதா³ஸாந் ஆதி³தே³ஸ², ஸர்வ்வோத்தமவஸ்த்ராண்யாநீய பரிதா⁴பயதைநம்ʼ ஹஸ்தே சாங்கு³ரீயகம் அர்பயத பாத³யோஸ்²சோபாநஹௌ ஸமர்பயத;
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 புஷ்டம்ʼ கோ³வத்ஸம் ஆநீய மாரயத ச தம்ʼ பு⁴க்த்வா வயம் ஆநந்தா³ம|
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 யதோ மம புத்ரோயம் அம்ரியத புநரஜீவீத்³ ஹாரிதஸ்²ச லப்³தோ⁴பூ⁴த் ததஸ்த ஆநந்தி³தும் ஆரேபி⁴ரே|
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 தத்காலே தஸ்ய ஜ்யேஷ்ட²: புத்ர: க்ஷேத்ர ஆஸீத்| அத² ஸ நிவேஸ²நஸ்ய நிகடம்ʼ ஆக³ச்ச²ந் ந்ருʼத்யாநாம்ʼ வாத்³யாநாஞ்ச ஸ²ப்³த³ம்ʼ ஸ்²ருத்வா
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 தா³ஸாநாம் ஏகம் ஆஹூய பப்ரச்ச², கிம்ʼ காரணமஸ்ய?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 தத: ஸோவாதீ³த், தவ ப்⁴ராதாக³மத், தவ தாதஸ்²ச தம்ʼ ஸுஸ²ரீரம்ʼ ப்ராப்ய புஷ்டம்ʼ கோ³வத்ஸம்ʼ மாரிதவாந்|
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 தத: ஸ ப்ரகுப்ய நிவேஸ²நாந்த: ப்ரவேஷ்டும்ʼ ந ஸம்மேநே; ததஸ்தஸ்ய பிதா ப³ஹிராக³த்ய தம்ʼ ஸாத⁴யாமாஸ|
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 தத: ஸ பிதரம்ʼ ப்ரத்யுவாச, பஸ்²ய தவ காஞ்சித³ப்யாஜ்ஞாம்ʼ ந விலம்ʼக்⁴ய ப³ஹூந் வத்ஸராந் அஹம்ʼ த்வாம்ʼ ஸேவே ததா²பி மித்ரை: ஸார்த்³த⁴ம் உத்ஸவம்ʼ கர்த்தும்ʼ கதா³பி சா²க³மேகமபி மஹ்யம்ʼ நாத³தா³:;
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 கிந்து தவ ய: புத்ரோ வேஸ்²யாக³மநாதி³பி⁴ஸ்தவ ஸம்பத்திம் அபவ்யயிதவாந் தஸ்மிந்நாக³தமாத்ரே தஸ்யைவ நிமித்தம்ʼ புஷ்டம்ʼ கோ³வத்ஸம்ʼ மாரிதவாந்|
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 ததா³ தஸ்ய பிதாவோசத், ஹே புத்ர த்வம்ʼ ஸர்வ்வதா³ மயா ஸஹாஸி தஸ்மாந் மம யத்³யதா³ஸ்தே தத்ஸர்வ்வம்ʼ தவ|
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 கிந்து தவாயம்ʼ ப்⁴ராதா ம்ருʼத: புநரஜீவீத்³ ஹாரிதஸ்²ச பூ⁴த்வா ப்ராப்தோபூ⁴த், ஏதஸ்மாத் காரணாத்³ உத்ஸவாநந்தௌ³ கர்த்தும் உசிதமஸ்மாகம்|
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.