Lucas 10
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 தத: பரம்ʼ ப்ரபு⁴ரபராந் ஸப்ததிஸி²ஷ்யாந் நியுஜ்ய ஸ்வயம்ʼ யாநி நக³ராணி யாநி ஸ்தா²நாநி ச க³மிஷ்யதி தாநி நக³ராணி தாநி ஸ்தா²நாநி ச ப்ரதி த்³வௌ த்³வௌ ஜநௌ ப்ரஹிதவாந்|
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 தேப்⁴ய: கத²யாமாஸ ச ஸ²ஸ்யாநி ப³ஹூநீதி ஸத்யம்ʼ கிந்து சே²த³கா அல்பே; தஸ்மாத்³தே⁴தோ: ஸ²ஸ்யக்ஷேத்ரே சே²த³காந் அபராநபி ப்ரேஷயிதும்ʼ க்ஷேத்ரஸ்வாமிநம்ʼ ப்ரார்த²யத்⁴வம்ʼ|
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 யூயம்ʼ யாத, பஸ்²யத, வ்ருʼகாணாம்ʼ மத்⁴யே மேஷஸா²வகாநிவ யுஷ்மாந் ப்ரஹிணோமி|
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 யூயம்ʼ க்ஷுத்³ரம்ʼ மஹத்³ வா வஸநஸம்புடகம்ʼ பாது³காஸ்²ச மா க்³ருʼஹ்லீத, மார்க³மத்⁴யே கமபி மா நமத ச|
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 அபரஞ்ச யூயம்ʼ யத்³ யத் நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவிஸ²த² தத்ர நிவேஸ²நஸ்யாஸ்ய மங்க³லம்ʼ பூ⁴யாதி³தி வாக்யம்ʼ ப்ரத²மம்ʼ வத³த|
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 தஸ்மாத் தஸ்மிந் நிவேஸ²நே யதி³ மங்க³லபாத்ரம்ʼ ஸ்தா²ஸ்யதி தர்ஹி தந்மங்க³லம்ʼ தஸ்ய ப⁴விஷ்யதி, நோசேத் யுஷ்மாந் ப்ரதி பராவர்த்திஷ்யதே|
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 அபரஞ்ச தே யத்கிஞ்சித்³ தா³ஸ்யந்தி ததே³வ பு⁴க்த்வா பீத்வா தஸ்மிந்நிவேஸ²நே ஸ்தா²ஸ்யத²; யத: கர்ம்மகாரீ ஜநோ ப்⁴ருʼதிம் அர்ஹதி; க்³ருʼஹாத்³ க்³ருʼஹம்ʼ மா யாஸ்யத²|
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 அந்யச்ச யுஷ்மாஸு கிமபி நக³ரம்ʼ ப்ரவிஷ்டேஷு லோகா யதி³ யுஷ்மாகம் ஆதித்²யம்ʼ கரிஷ்யந்தி, தர்ஹி யத் கா²த்³யம் உபஸ்தா²ஸ்யந்தி ததே³வ கா²தி³ஷ்யத²|
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 தந்நக³ரஸ்தா²ந் ரோகி³ண: ஸ்வஸ்தா²ந் கரிஷ்யத², ஈஸ்²வரீயம்ʼ ராஜ்யம்ʼ யுஷ்மாகம் அந்திகம் ஆக³மத் கதா²மேதாஞ்ச ப்ரசாரயிஷ்யத²|
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 கிந்து கிமபி புரம்ʼ யுஷ்மாஸு ப்ரவிஷ்டேஷு லோகா யதி³ யுஷ்மாகம் ஆதித்²யம்ʼ ந கரிஷ்யந்தி, தர்ஹி தஸ்ய நக³ரஸ்ய பந்தா²நம்ʼ க³த்வா கதா²மேதாம்ʼ வதி³ஷ்யத²,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 யுஷ்மாகம்ʼ நக³ரீயா யா தூ⁴ல்யோ(அ)ஸ்மாஸு ஸமலக³ந் தா அபி யுஷ்மாகம்ʼ ப்ராதிகூல்யேந ஸாக்ஷ்யார்த²ம்ʼ ஸம்பாதயாம:; ததா²பீஸ்²வரராஜ்யம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ ஸமீபம் ஆக³தம் இதி நிஸ்²சிதம்ʼ ஜாநீத|
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 அஹம்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ கத²யாமி, விசாரதி³நே தஸ்ய நக³ரஸ்ய த³ஸா²த: ஸிதோ³மோ த³ஸா² ஸஹ்யா ப⁴விஷ்யதி|
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ஹா ஹா கோராஸீந் நக³ர, ஹா ஹா பை³த்ஸைதா³நக³ர யுவயோர்மத்⁴யே யாத்³ருʼஸா²நி ஆஸ்²சர்ய்யாணி கர்ம்மாண்யக்ரியந்த, தாநி கர்ம்மாணி யதி³ ஸோரஸீதோ³நோ ர்நக³ரயோரகாரிஷ்யந்த, ததா³ இதோ ப³ஹுதி³நபூர்வ்வம்ʼ தந்நிவாஸிந: ஸ²ணவஸ்த்ராணி பரிதா⁴ய கா³த்ரேஷு ப⁴ஸ்ம விலிப்ய ஸமுபவிஸ்²ய ஸமகே²த்ஸ்யந்த|
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 அதோ விசாரதி³வஸே யுஷ்மாகம்ʼ த³ஸா²த: ஸோரஸீதோ³ந்நிவாஸிநாம்ʼ த³ஸா² ஸஹ்யா ப⁴விஷ்யதி|
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 ஹே கப²ர்நாஹூம், த்வம்ʼ ஸ்வர்க³ம்ʼ யாவத்³ உந்நதா கிந்து நரகம்ʼ யாவத் ந்யக்³ப⁴விஷ்யஸி|
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 யோ ஜநோ யுஷ்மாகம்ʼ வாக்யம்ʼ க்³ருʼஹ்லாதி ஸ மமைவ வாக்யம்ʼ க்³ருʼஹ்லாதி; கிஞ்ச யோ ஜநோ யுஷ்மாகம் அவஜ்ஞாம்ʼ கரோதி ஸ மமைவாவஜ்ஞாம்ʼ கரோதி; யோ ஜநோ மமாவஜ்ஞாம்ʼ கரோதி ச ஸ மத்ப்ரேரகஸ்யைவாவஜ்ஞாம்ʼ கரோதி|
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 அத² தே ஸப்ததிஸி²ஷ்யா ஆநந்தே³ந ப்ரத்யாக³த்ய கத²யாமாஸு:, ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வதோ நாம்நா பூ⁴தா அப்யஸ்மாகம்ʼ வஸீ²ப⁴வந்தி|
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 ததா³நீம்ʼ ஸ தாந் ஜகா³த³, வித்³யுதமிவ ஸ்வர்கா³த் பதந்தம்ʼ ஸை²தாநம் அத³ர்ஸ²ம்|
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 பஸ்²யத ஸர்பாந் வ்ருʼஸ்²சிகாந் ரிபோ: ஸர்வ்வபராக்ரமாம்ʼஸ்²ச பத³தலை ர்த³லயிதும்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ ஸ²க்திம்ʼ த³தா³மி தஸ்மாத்³ யுஷ்மாகம்ʼ காபி ஹாநி ர்ந ப⁴விஷ்யதி|
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 பூ⁴தா யுஷ்மாகம்ʼ வஸீ²ப⁴வந்தி, ஏதந்நிமித்தத் மா ஸமுல்லஸத, ஸ்வர்கே³ யுஷ்மாகம்ʼ நாமாநி லிகி²தாநி ஸந்தீதி நிமித்தம்ʼ ஸமுல்லஸத|
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 தத்³க⁴டிகாயாம்ʼ யீஸு² ர்மநஸி ஜாதாஹ்லாத³: கத²யாமாஸ ஹே ஸ்வர்க³ப்ருʼதி²வ்யோரேகாதி⁴பதே பிதஸ்த்வம்ʼ ஜ்ஞாநவதாம்ʼ விது³ஷாஞ்ச லோகாநாம்ʼ புரஸ்தாத் ஸர்வ்வமேதத்³ அப்ரகாஸ்²ய பா³லகாநாம்ʼ புரஸ்தாத் ப்ராகாஸ²ய ஏதஸ்மாத்³தே⁴தோஸ்த்வாம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ வதா³மி, ஹே பிதரித்த²ம்ʼ ப⁴வது யத்³ ஏததே³வ தவ கோ³சர உத்தமம்|
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 பித்ரா ஸர்வ்வாணி மயி ஸமர்பிதாநி பிதரம்ʼ விநா கோபி புத்ரம்ʼ ந ஜாநாதி கிஞ்ச புத்ரம்ʼ விநா யஸ்மை ஜநாய புத்ரஸ்தம்ʼ ப்ரகாஸி²தவாந் தஞ்ச விநா கோபி பிதரம்ʼ ந ஜாநாதி|
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 தப: பரம்ʼ ஸ ஸி²ஷ்யாந் ப்ரதி பராவ்ருʼத்ய கு³ப்தம்ʼ ஜகா³த³, யூயமேதாநி ஸர்வ்வாணி பஸ்²யத² ததோ யுஷ்மாகம்ʼ சக்ஷூம்ʼஷி த⁴ந்யாநி|
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி, யூயம்ʼ யாநி ஸர்வ்வாணி பஸ்²யத² தாநி ப³ஹவோ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நோ பூ⁴பதயஸ்²ச த்³ரஷ்டுமிச்ச²ந்தோபி த்³ரஷ்டும்ʼ ந ப்ராப்நுவந், யுஷ்மாபி⁴ ர்யா யா: கதா²ஸ்²ச ஸ்²ரூயந்தே தா: ஸ்²ரோதுமிச்ச²ந்தோபி ஸ்²ரோதும்ʼ நாலப⁴ந்த|
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 அநந்தரம் ஏகோ வ்யவஸ்தா²பக உத்தா²ய தம்ʼ பரீக்ஷிதும்ʼ பப்ரச்ச², ஹே உபதே³ஸ²க அநந்தாயுஷ: ப்ராப்தயே மயா கிம்ʼ கரணீயம்ʼ?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 யீஸு²: ப்ரத்யுவாச, அத்ரார்தே² வ்யவஸ்தா²யாம்ʼ கிம்ʼ லிகி²தமஸ்தி? த்வம்ʼ கீத்³ருʼக் பட²ஸி?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 தத: ஸோவத³த், த்வம்ʼ ஸர்வ்வாந்த:கரணை: ஸர்வ்வப்ராணை: ஸர்வ்வஸ²க்திபி⁴: ஸர்வ்வசித்தைஸ்²ச ப்ரபௌ⁴ பரமேஸ்²வரே ப்ரேம குரு, ஸமீபவாஸிநி ஸ்வவத் ப்ரேம குரு ச|
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 ததா³ ஸ கத²யாமாஸ, த்வம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ ப்ரத்யவோச:, இத்த²ம் ஆசர தேநைவ ஜீவிஷ்யஸி|
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 கிந்து ஸ ஜந: ஸ்வம்ʼ நிர்த்³தோ³ஷம்ʼ ஜ்ஞாபயிதும்ʼ யீஸு²ம்ʼ பப்ரச்ச², மம ஸமீபவாஸீ க:? ததோ யீஸு²: ப்ரத்யுவாச,
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 ஏகோ ஜநோ யிரூஸா²லம்புராத்³ யிரீஹோபுரம்ʼ யாதி, ஏதர்ஹி த³ஸ்யூநாம்ʼ கரேஷு பதிதே தே தஸ்ய வஸ்த்ராதி³கம்ʼ ஹ்ருʼதவந்த: தமாஹத்ய ம்ருʼதப்ராயம்ʼ க்ருʼத்வா த்யக்த்வா யயு:|
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 அகஸ்மாத்³ ஏகோ யாஜகஸ்தேந மார்கே³ண க³ச்ச²ந் தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா மார்கா³ந்யபார்ஸ்²வேந ஜகா³ம|
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 இத்த²ம் ஏகோ லேவீயஸ்தத்ஸ்தா²நம்ʼ ப்ராப்ய தஸ்யாந்திகம்ʼ க³த்வா தம்ʼ விலோக்யாந்யேந பார்ஸ்²வேந ஜகா³ம|
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 கிந்த்வேக: ஸோ²மிரோணீயோ க³ச்ச²ந் தத்ஸ்தா²நம்ʼ ப்ராப்ய தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வாத³யத|
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 தஸ்யாந்திகம்ʼ க³த்வா தஸ்ய க்ஷதேஷு தைலம்ʼ த்³ராக்ஷாரஸஞ்ச ப்ரக்ஷிப்ய க்ஷதாநி ப³த்³த்⁴வா நிஜவாஹநோபரி தமுபவேஸ்²ய ப்ரவாஸீயக்³ருʼஹம் ஆநீய தம்ʼ ஸிஷேவே|
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 பரஸ்மிந் தி³வஸே நிஜக³மநகாலே த்³வௌ முத்³ராபாதௌ³ தத்³க்³ருʼஹஸ்வாமிநே த³த்த்வாவத³த் ஜநமேநம்ʼ ஸேவஸ்வ தத்ர யோ(அ)தி⁴கோ வ்யயோ ப⁴விஷ்யதி தமஹம்ʼ புநராக³மநகாலே பரிஸோ²த்ஸ்யாமி|
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 ஏஷாம்ʼ த்ரயாணாம்ʼ மத்⁴யே தஸ்ய த³ஸ்யுஹஸ்தபதிதஸ்ய ஜநஸ்ய ஸமீபவாஸீ க:? த்வயா கிம்ʼ பு³த்⁴யதே?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 தத: ஸ வ்யவஸ்தா²பக: கத²யாமாஸ யஸ்தஸ்மிந் த³யாம்ʼ சகார| ததா³ யீஸு²: கத²யாமாஸ த்வமபி க³த்வா ததா²சர|
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 தத: பரம்ʼ தே க³ச்ச²ந்த ஏகம்ʼ க்³ராமம்ʼ ப்ரவிவிஸு²:; ததா³ மர்தா²நாமா ஸ்த்ரீ ஸ்வக்³ருʼஹே தஸ்யாதித்²யம்ʼ சகார|
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 தஸ்மாத் மரியம் நாமதே⁴யா தஸ்யா ப⁴கி³நீ யீஸோ²: பத³ஸமீப உவவிஸ்²ய தஸ்யோபதே³ஸ²கதா²ம்ʼ ஸ்²ரோதுமாரேபே⁴|
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 கிந்து மர்தா² நாநாபரிசர்ய்யாயாம்ʼ வ்யக்³ரா ப³பூ⁴வ தஸ்மாத்³தே⁴தோஸ்தஸ்ய ஸமீபமாக³த்ய ப³பா⁴ஷே; ஹே ப்ரபோ⁴ மம ப⁴கி³நீ கேவலம்ʼ மமோபரி ஸர்வ்வகர்ம்மணாம்ʼ பா⁴ரம் அர்பிதவதீ தத்ர ப⁴வதா கிஞ்சித³பி ந மநோ நிதீ⁴யதே கிம்? மம ஸாஹாய்யம்ʼ கர்த்தும்ʼ ப⁴வாந் தாமாதி³ஸ²து|
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 ததோ யீஸு²: ப்ரத்யுவாச ஹே மர்தே² ஹே மர்தே², த்வம்ʼ நாநாகார்ய்யேஷு சிந்திதவதீ வ்யக்³ரா சாஸி,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 கிந்து ப்ரயோஜநீயம் ஏகமாத்ரம் ஆஸ்தே| அபரஞ்ச யமுத்தமம்ʼ பா⁴க³ம்ʼ கோபி ஹர்த்தும்ʼ ந ஸ²க்நோதி ஸஏவ மரியமா வ்ருʼத:|
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.