Atos 22
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 ஹே பித்ருʼக³ணா ஹே ப்⁴ராத்ருʼக³ணா:, இதா³நீம்ʼ மம நிவேத³நே ஸமவத⁴த்த|
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 ததா³ ஸ இப்³ரீயபா⁴ஷயா கதா²ம்ʼ கத²யதீதி ஸ்²ருத்வா ஸர்வ்வே லோகா அதீவ நி:ஸ²ப்³தா³ ஸந்தோ(அ)திஷ்ட²ந்|
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 பஸ்²சாத் ஸோ(அ)கத²யத்³ அஹம்ʼ யிஹூதீ³ய இதி நிஸ்²சய: கிலிகியாதே³ஸ²ஸ்ய தார்ஷநக³ரம்ʼ மம ஜந்மபூ⁴மி:,ஏதந்நக³ரீயஸ்ய க³மிலீயேலநாம்நோ(அ)த்⁴யாபகஸ்ய ஸி²ஷ்யோ பூ⁴த்வா பூர்வ்வபுருஷாணாம்ʼ விதி⁴வ்யவஸ்தா²நுஸாரேண ஸம்பூர்ணரூபேண ஸி²க்ஷிதோ(அ)ப⁴வம் இதா³நீந்தநா யூயம்ʼ யாத்³ருʼஸா² ப⁴வத² தாத்³ருʼஸோ²(அ)ஹமபீஸ்²வரஸேவாயாம் உத்³யோகீ³ ஜாத:|
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 மதமேதத்³ த்³விஷ்ட்வா தத்³க்³ராஹிநாரீபுருஷாந் காராயாம்ʼ ப³த்³த்⁴வா தேஷாம்ʼ ப்ராணநாஸ²பர்ய்யந்தாம்ʼ விபக்ஷதாம் அகரவம்|
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 மஹாயாஜக: ஸபா⁴ஸத³: ப்ராசீநலோகாஸ்²ச மமைதஸ்யா: கதா²யா: ப்ரமாணம்ʼ தா³தும்ʼ ஸ²க்நுவந்தி, யஸ்மாத் தேஷாம்ʼ ஸமீபாத்³ த³ம்மேஷகநக³ரநிவாஸிப்⁴ராத்ருʼக³ணார்த²ம் ஆஜ்ஞாபத்ராணி க்³ருʼஹீத்வா யே தத்ர ஸ்தி²தாஸ்தாந் த³ண்ட³யிதும்ʼ யிரூஸா²லமம் ஆநயநார்த²ம்ʼ த³ம்மேஷகநக³ரம்ʼ க³தோஸ்மி|
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 கிந்து க³ச்ச²ந் தந்நக³ரஸ்ய ஸமீபம்ʼ ப்ராப்தவாந் ததா³ த்³விதீயப்ரஹரவேலாயாம்ʼ ஸத்யாம் அகஸ்மாத்³ க³க³ணாந்நிர்க³த்ய மஹதீ தீ³ப்தி ர்மம சதுர்தி³ஸி² ப்ரகாஸி²தவதீ|
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 ததோ மயி பூ⁴மௌै பதிதே ஸதி, ஹே ஸௌ²ல ஹே ஸௌ²ல குதோ மாம்ʼ தாட³யஸி? மாம்ப்ரதி பா⁴ஷித ஏதாத்³ருʼஸ² ஏகோ ரவோபி மயா ஸ்²ருத:|
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ததா³ஹம்ʼ ப்ரத்யவத³ம்ʼ, ஹே ப்ரபே⁴ கோ ப⁴வாந்? தத: ஸோ(அ)வாதீ³த் யம்ʼ த்வம்ʼ தாட³யஸி ஸ நாஸரதீயோ யீஸு²ரஹம்ʼ|
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 மம ஸங்கி³நோ லோகாஸ்தாம்ʼ தீ³ப்திம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா பி⁴யம்ʼ ப்ராப்தா:, கிந்து மாம்ப்ரத்யுதி³தம்ʼ தத்³வாக்யம்ʼ தேे நாபு³த்⁴யந்த|
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 தத: பரம்ʼ ப்ருʼஷ்டவாநஹம்ʼ, ஹே ப்ரபோ⁴ மயா கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ? தத: ப்ரபு⁴ரகத²யத், உத்தா²ய த³ம்மேஷகநக³ரம்ʼ யாஹி த்வயா யத்³யத் கர்த்தவ்யம்ʼ நிரூபிதமாஸ்தே தத் தத்ர த்வம்ʼ ஜ்ஞாபயிஷ்யஸே|
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 அநந்தரம்ʼ தஸ்யா: க²ரதரதீ³ப்தே: காரணாத் கிமபி ந த்³ருʼஷ்ட்வா ஸங்கி³க³ணேந த்⁴ருʼதஹஸ்த: ஸந் த³ம்மேஷகநக³ரம்ʼ வ்ரஜிதவாந்|
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 தந்நக³ரநிவாஸிநாம்ʼ ஸர்வ்வேஷாம்ʼ யிஹூதீ³யாநாம்ʼ மாந்யோ வ்யவஸ்தா²நுஸாரேண ப⁴க்தஸ்²ச ஹநாநீயநாமா மாநவ ஏகோ
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 மம ஸந்நிதி⁴ம் ஏத்ய திஷ்ட²ந் அகத²யத், ஹே ப்⁴ராத: ஸௌ²ல ஸுத்³ருʼஷ்டி ர்ப⁴வ தஸ்மிந் த³ண்டே³(அ)ஹம்ʼ ஸம்யக் தம்ʼ த்³ருʼஷ்டவாந்|
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 தத: ஸ மஹ்யம்ʼ கதி²தவாந் யதா² த்வம் ஈஸ்²வரஸ்யாபி⁴ப்ராயம்ʼ வேத்ஸி தஸ்ய ஸு²த்³த⁴ஸத்த்வஜநஸ்ய த³ர்ஸ²நம்ʼ ப்ராப்ய தஸ்ய ஸ்ரீமுக²ஸ்ய வாக்யம்ʼ ஸ்²ருʼணோஷி தந்நிமித்தம் அஸ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷாணாம் ஈஸ்²வரஸ்த்வாம்ʼ மநோநீதம்ʼ க்ருʼதவாநம்ʼ|
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 யதோ யத்³யத்³ அத்³ராக்ஷீரஸ்²ரௌஷீஸ்²ச ஸர்வ்வேஷாம்ʼ மாநவாநாம்ʼ ஸமீபே த்வம்ʼ தேஷாம்ʼ ஸாக்ஷீ ப⁴விஷ்யஸி|
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 அதஏவ குதோ விலம்ப³ஸே? ப்ரபோ⁴ ர்நாம்நா ப்ரார்த்²ய நிஜபாபப்ரக்ஷாலநார்த²ம்ʼ மஜ்ஜநாய ஸமுத்திஷ்ட²|
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 தத: பரம்ʼ யிரூஸா²லம்நக³ரம்ʼ ப்ரத்யாக³த்ய மந்தி³ரே(அ)ஹம் ஏகதா³ ப்ரார்த²யே, தஸ்மிந் ஸமயே(அ)ஹம் அபி⁴பூ⁴த: ஸந் ப்ரபூ⁴ம்ʼ ஸாக்ஷாத் பஸ்²யந்,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 த்வம்ʼ த்வரயா யிரூஸா²லம: ப்ரதிஷ்ட²ஸ்வ யதோ லோகாமயி தவ ஸாக்ஷ்யம்ʼ ந க்³ரஹீஷ்யந்தி, மாம்ப்ரத்யுதி³தம்ʼ தஸ்யேத³ம்ʼ வாக்யம் அஸ்²ரௌஷம்|
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 ததோஹம்ʼ ப்ரத்யவாதி³ஷம் ஹே ப்ரபோ⁴ ப்ரதிப⁴ஜநப⁴வநம்ʼ த்வயி விஸ்²வாஸிநோ லோகாந் ப³த்³த்⁴வா ப்ரஹ்ருʼதவாந்,
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 ததா² தவ ஸாக்ஷிண: ஸ்திபா²நஸ்ய ரக்தபாதநஸமயே தஸ்ய விநாஸ²ம்ʼ ஸம்மந்ய ஸந்நிதௌ⁴ திஷ்ட²ந் ஹந்த்ருʼலோகாநாம்ʼ வாஸாம்ʼஸி ரக்ஷிதவாந், ஏதத் தே விது³:|
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 தத: ஸோ(அ)கத²யத் ப்ரதிஷ்ட²ஸ்வ த்வாம்ʼ தூ³ரஸ்த²பி⁴ந்நதே³ஸீ²யாநாம்ʼ ஸமீபம்ʼ ப்ரேஷயிஷ்யே|
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 ததா³ லோகா ஏதாவத்பர்ய்யந்தாம்ʼ ததீ³யாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ப்ரோச்சைரகத²யந், ஏநம்ʼ பூ⁴மண்ட³லாத்³ தூ³ரீகுருத, ஏதாத்³ருʼஸ²ஜநஸ்ய ஜீவநம்ʼ நோசிதம்|
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 இத்யுச்சை: கத²யித்வா வஸநாநி பரித்யஜ்ய க³க³ணம்ʼ ப்ரதி தூ⁴லீரக்ஷிபந்
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 தத: ஸஹஸ்ரஸேநாபதி: பௌலம்ʼ து³ர்கா³ப்⁴யந்தர நேதும்ʼ ஸமாதி³ஸ²த்| ஏதஸ்ய ப்ரதிகூலா: ஸந்தோ லோகா: கிந்நிமித்தம் ஏதாவது³ச்சை:ஸ்வரம் அகுர்வ்வந், ஏதத்³ வேத்தும்ʼ தம்ʼ கஸ²யா ப்ரஹ்ருʼத்ய தஸ்ய பரீக்ஷாம்ʼ கர்த்துமாதி³ஸ²த்|
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 பதா³தயஸ்²சர்ம்மநிர்ம்மிதரஜ்ஜுபி⁴ஸ்தஸ்ய ப³ந்த⁴நம்ʼ கர்த்துமுத்³யதாஸ்தாஸ்ததா³நீம்ʼ பௌல: ஸம்முக²ஸ்தி²தம்ʼ ஸ²தஸேநாபதிம் உக்தவாந் த³ண்டா³ஜ்ஞாயாம் அப்ராப்தாயாம்ʼ கிம்ʼ ரோமிலோகம்ʼ ப்ரஹர்த்தும்ʼ யுஷ்மாகம் அதி⁴காரோஸ்தி?
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 ஏநாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா ஸ ஸஹஸ்ரஸேநாபதே: ஸந்நிதி⁴ம்ʼ க³த்வா தாம்ʼ வார்த்தாமவத³த் ஸ ரோமிலோக ஏதஸ்மாத் ஸாவதா⁴ந: ஸந் கர்ம்ம குரு|
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 தஸ்மாத் ஸஹஸ்ரஸேநாபதி ர்க³த்வா தமப்ராக்ஷீத் த்வம்ʼ கிம்ʼ ரோமிலோக:? இதி மாம்ʼ ப்³ரூஹி| ஸோ(அ)கத²யத் ஸத்யம்|
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 தத: ஸஹஸ்ரஸேநாபதி: கதி²தவாந் ப³ஹுத்³ரவிணம்ʼ த³த்த்வாஹம்ʼ தத் பௌரஸக்²யம்ʼ ப்ராப்தவாந்; கிந்து பௌல: கதி²தவாந் அஹம்ʼ ஜநுநா தத் ப்ராப்தோ(அ)ஸ்மி|
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 இத்த²ம்ʼ ஸதி யே ப்ரஹாரேண தம்ʼ பரீக்ஷிதும்ʼ ஸமுத்³யதா ஆஸந் தே தஸ்ய ஸமீபாத் ப்ராதிஷ்ட²ந்த; ஸஹஸ்ரஸேநாபதிஸ்தம்ʼ ரோமிலோகம்ʼ விஜ்ஞாய ஸ்வயம்ʼ யத் தஸ்ய ப³ந்த⁴நம் அகார்ஷீத் தத்காரணாத்³ அபி³பே⁴த்|
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 யிஹூதீ³யலோகா: பௌலம்ʼ குதோ(அ)பவத³ந்தே தஸ்ய வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஜ்ஞாதும்ʼ வாஞ்ச²ந் ஸஹஸ்ரஸேநாபதி: பரே(அ)ஹநி பௌலம்ʼ ப³ந்த⁴நாத் மோசயித்வா ப்ரதா⁴நயாஜகாந் மஹாஸபா⁴யா: ஸர்வ்வலோகாஸ்²ச ஸமுபஸ்தா²தும் ஆதி³ஸ்²ய தேஷாம்ʼ ஸந்நிதௌ⁴ பௌலம் அவரோஹ்ய ஸ்தா²பிதவாந்|
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.