Atos 16
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 பௌலோ த³ர்ப்³பீ³லுஸ்த்ராநக³ரயோருபஸ்தி²தோப⁴வத் தத்ர தீமதி²யநாமா ஸி²ஷ்ய ஏக ஆஸீத்; ஸ விஸ்²வாஸிந்யா யிஹூதீ³யாயா யோஷிதோ க³ர்ப்³ப⁴ஜாத: கிந்து தஸ்ய பிதாந்யதே³ஸீ²யலோக:|
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 ஸ ஜநோ லுஸ்த்ரா-இகநியநக³ரஸ்தா²நாம்ʼ ப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ ஸமீபேபி ஸுக்²யாதிமாந் ஆஸீத்|
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 பௌலஸ்தம்ʼ ஸ்வஸங்கி³நம்ʼ கர்த்தும்ʼ மதிம்ʼ க்ருʼத்வா தம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தத்³தே³ஸ²நிவாஸிநாம்ʼ யிஹூதீ³யாநாம் அநுரோதா⁴த் தஸ்ய த்வக்சே²த³ம்ʼ க்ருʼதவாந் யதஸ்தஸ்ய பிதா பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோக இதி ஸர்வ்வைரஜ்ஞாயத|
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 தத: பரம்ʼ தே நக³ரே நக³ரே ப்⁴ரமித்வா யிரூஸா²லமஸ்தை²: ப்ரேரிதை ர்லோகப்ராசீநைஸ்²ச நிரூபிதம்ʼ யத்³ வ்யவஸ்தா²பத்ரம்ʼ தத³நுஸாரேணாசரிதும்ʼ லோகேப்⁴யஸ்தத்³ த³த்தவந்த:|
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 தேநைவ ஸர்வ்வே த⁴ர்ம்மஸமாஜா: க்²ரீஷ்டத⁴ர்ம்மே ஸுஸ்தி²ரா: ஸந்த: ப்ரதிதி³நம்ʼ வர்த்³தி⁴தா அப⁴வந்|
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 தேஷு ப்²ருகி³யாகா³லாதியாதே³ஸ²மத்⁴யேந க³தேஷு ஸத்ஸு பவித்ர ஆத்மா தாந் ஆஸி²யாதே³ஸே² கதா²ம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ரதிஷித்³த⁴வாந்|
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 ததா² முஸியாதே³ஸ² உபஸ்தா²ய பி³து²நியாம்ʼ க³ந்தும்ʼ தைருத்³யோகே³ க்ருʼதே ஆத்மா தாந் நாந்வமந்யத|
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 தஸ்மாத் தே முஸியாதே³ஸ²ம்ʼ பரித்யஜ்ய த்ரோயாநக³ரம்ʼ க³த்வா ஸமுபஸ்தி²தா:|
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 ராத்ரௌ பௌல: ஸ்வப்நே த்³ருʼஷ்டவாந் ஏகோ மாகித³நியலோகஸ்திஷ்ட²ந் விநயம்ʼ க்ருʼத்வா தஸ்மை கத²யதி, மாகித³நியாதே³ஸ²ம் ஆக³த்யாஸ்மாந் உபகுர்வ்விதி|
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 தஸ்யேத்த²ம்ʼ ஸ்வப்நத³ர்ஸ²நாத் ப்ரபு⁴ஸ்தத்³தே³ஸீ²யலோகாந் ப்ரதி ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும் அஸ்மாந் ஆஹூயதீதி நிஸ்²சிதம்ʼ பு³த்³த்⁴வா வயம்ʼ தூர்ணம்ʼ மாகித³நியாதே³ஸ²ம்ʼ க³ந்தும் உத்³யோக³ம் அகுர்ம்ம|
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 தத: பரம்ʼ வயம்ʼ த்ரோயாநக³ராத்³ ப்ரஸ்தா²ய ருʼஜுமார்கே³ண ஸாமத்²ராகியோபத்³வீபேந க³த்வா பரே(அ)ஹநி நியாபலிநக³ர உபஸ்தி²தா:|
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 தஸ்மாத்³ க³த்வா மாகித³நியாந்தர்வ்வர்த்தி ரோமீயவஸதிஸ்தா²நம்ʼ யத் பி²லிபீநாமப்ரதா⁴நநக³ரம்ʼ தத்ரோபஸ்தா²ய கதிபயதி³நாநி தத்ர ஸ்தி²தவந்த:|
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 விஸ்²ராமவாரே நக³ராத்³ ப³ஹி ர்க³த்வா நதீ³தடே யத்ர ப்ரார்த²நாசார ஆஸீத் தத்ரோபவிஸ்²ய ஸமாக³தா நாரீ: ப்ரதி கதா²ம்ʼ ப்ராசாரயாம|
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 தத: து²யாதீராநக³ரீயா தூ⁴ஷராம்ப³ரவிக்ராயிணீ லுதி³யாநாமிகா யா ஈஸ்²வரஸேவிகா யோஷித் ஸ்²ரோத்ரீணாம்ʼ மத்⁴ய ஆஸீத் தயா பௌலோக்தவாக்யாநி யத்³ க்³ருʼஹ்யந்தே தத³ர்த²ம்ʼ ப்ரபு⁴ஸ்தஸ்யா மநோத்³வாரம்ʼ முக்தவாந்|
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 அத: ஸா யோஷித் ஸபரிவாரா மஜ்ஜிதா ஸதீ விநயம்ʼ க்ருʼத்வா கதி²தவதீ, யுஷ்மாகம்ʼ விசாராத்³ யதி³ ப்ரபௌ⁴ விஸ்²வாஸிநீ ஜாதாஹம்ʼ தர்ஹி மம க்³ருʼஹம் ஆக³த்ய திஷ்ட²த| இத்த²ம்ʼ ஸா யத்நேநாஸ்மாந் அஸ்தா²பயத்|
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 யஸ்யா க³ணநயா தத³தி⁴பதீநாம்ʼ ப³ஹுத⁴நோபார்ஜநம்ʼ ஜாதம்ʼ தாத்³ருʼஸீ² க³ணகபூ⁴தக்³ரஸ்தா காசந தா³ஸீ ப்ரார்த²நாஸ்தா²நக³மநகால ஆக³த்யாஸ்மாந் ஸாக்ஷாத் க்ருʼதவதீ|
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 ஸாஸ்மாகம்ʼ பௌலஸ்ய ச பஸ்²சாத்³ ஏத்ய ப்ரோச்சை: கதா²மிமாம்ʼ கதி²தவதீ, மநுஷ்யா ஏதே ஸர்வ்வோபரிஸ்த²ஸ்யேஸ்²வரஸ்ய ஸேவகா: ஸந்தோ(அ)ஸ்மாந் ப்ரதி பரித்ராணஸ்ய மார்க³ம்ʼ ப்ரகாஸ²யந்தி|
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 ஸா கந்யா ப³ஹுதி³நாநி தாத்³ருʼஸ²ம் அகரோத் தஸ்மாத் பௌலோ து³:கி²த: ஸந் முக²ம்ʼ பராவர்த்ய தம்ʼ பூ⁴தமவத³த்³, அஹம்ʼ யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய நாம்நா த்வாமாஜ்ஞாபயாமி த்வமஸ்யா ப³ஹிர்க³ச்ச²; தேநைவ தத்க்ஷணாத் ஸ பூ⁴தஸ்தஸ்யா ப³ஹிர்க³த:|
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 தத: ஸ்வேஷாம்ʼ லாப⁴ஸ்ய ப்ரத்யாஸா² விப²லா ஜாதேதி விலோக்ய தஸ்யா: ப்ரப⁴வ: பௌலம்ʼ ஸீலஞ்ச த்⁴ருʼத்வாக்ருʼஷ்ய விசாரஸ்தா²நே(அ)தி⁴பதீநாம்ʼ ஸமீபம் ஆநயந்|
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 தத: ஸா²ஸகாநாம்ʼ நிகடம்ʼ நீத்வா ரோமிலோகா வயம் அஸ்மாகம்ʼ யத்³ வ்யவஹரணம்ʼ க்³ரஹீதும் ஆசரிதுஞ்ச நிஷித்³த⁴ம்ʼ,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 இமே யிஹூதீ³யலோகா: ஸந்தோபி ததே³வ ஸி²க்ஷயித்வா நக³ரே(அ)ஸ்மாகம் அதீவ கலஹம்ʼ குர்வ்வந்தி,
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 இதி கதி²தே ஸதி லோகநிவஹஸ்தயோ: ப்ராதிகூல்யேநோத³திஷ்ட²த் ததா² ஸா²ஸகாஸ்தயோ ர்வஸ்த்ராணி சி²த்வா வேத்ராகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் ஆஜ்ஞாபயந்|
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 அபரம்ʼ தே தௌ ப³ஹு ப்ரஹார்ய்ய த்வமேதௌ காராம்ʼ நீத்வா ஸாவதா⁴நம்ʼ ரக்ஷயேதி காராரக்ஷகம் ஆதி³ஸ²ந்|
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 இத்த²ம் ஆஜ்ஞாம்ʼ ப்ராப்ய ஸ தாவப்⁴யந்தரஸ்த²காராம்ʼ நீத்வா பாதே³ஷு பாத³பாஸீ²பி⁴ ர்ப³த்³த்⁴வா ஸ்தா²பிதாவாந்|
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 அத² நிஸீ²த²ஸமயே பௌலஸீலாவீஸ்²வரமுத்³தி³ஸ்²ய ப்ராத²நாம்ʼ கா³நஞ்ச க்ருʼதவந்தௌ, காராஸ்தி²தா லோகாஸ்²ச தத³ஸ்²ருʼண்வந்
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 ததா³கஸ்மாத் மஹாந் பூ⁴மிகம்போ(அ)ப⁴வத் தேந பி⁴த்திமூலேந ஸஹ காரா கம்பிதாபூ⁴த் தத்க்ஷணாத் ஸர்வ்வாணி த்³வாராணி முக்தாநி ஜாதாநி ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ப³ந்த⁴நாநி ச முக்தாநி|
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 அதஏவ காராரக்ஷகோ நித்³ராதோ ஜாக³ரித்வா காராயா த்³வாராணி முக்தாநி த்³ருʼஷ்ட்வா ப³ந்தி³லோகா: பலாயிதா இத்யநுமாய கோஷாத் க²ங்க³ம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வாத்மகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் உத்³யத:|
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 கிந்து பௌல: ப்ரோச்சைஸ்தமாஹூய கதி²தவாந் பஸ்²ய வயம்ʼ ஸர்வ்வே(அ)த்ராஸ்மஹே, த்வம்ʼ நிஜப்ராணஹிம்ʼஸாம்ʼ மாகார்ஷீ:|
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 ததா³ ப்ரதீ³பம் ஆநேதும் உக்த்வா ஸ கம்பமாந: ஸந் உல்லம்ப்யாப்⁴யந்தரம் ஆக³த்ய பௌலஸீலயோ: பாதே³ஷு பதிதவாந்|
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 பஸ்²சாத் ஸ தௌ ப³ஹிராநீய ப்ருʼஷ்டவாந் ஹே மஹேச்சௌ² பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ மயா கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ?
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 தஸ்மை தஸ்ய க்³ருʼஹஸ்தி²தஸர்வ்வலோகேப்⁴யஸ்²ச ப்ரபோ⁴: கதா²ம்ʼ கதி²தவந்தௌ|
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 ததா² ராத்ரேஸ்தஸ்மிந்நேவ த³ண்டே³ ஸ தௌ க்³ருʼஹீத்வா தயோ: ப்ரஹாராணாம்ʼ க்ஷதாநி ப்ரக்ஷாலிதவாந் தத: ஸ ஸ்வயம்ʼ தஸ்ய ஸர்வ்வே பரிஜநாஸ்²ச மஜ்ஜிதா அப⁴வந்|
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 தி³ந உபஸ்தி²தே தௌ லோகௌ மோசயேதி கதா²ம்ʼ கத²யிதும்ʼ ஸா²ஸகா: பதா³திக³ணம்ʼ ப்ரேஷிதவந்த:|
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 தத: காராரக்ஷக: பௌலாய தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ கதி²தவாந் யுவாம்ʼ த்யாஜயிதும்ʼ ஸா²ஸகா லோகாந ப்ரேஷிதவந்த இதா³நீம்ʼ யுவாம்ʼ ப³ஹி ர்பூ⁴த்வா குஸ²லேந ப்ரதிஷ்டே²தாம்ʼ|
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 கிந்து பௌலஸ்தாந் அவத³த் ரோமிலோகயோராவயோ: கமபி தோ³ஷம் ந நிஸ்²சித்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ஸமக்ஷம் ஆவாம்ʼ கஸ²யா தாட³யித்வா காராயாம்ʼ ப³த்³த⁴வந்த இதா³நீம்ʼ கிமாவாம்ʼ கு³ப்தம்ʼ விஸ்த்ரக்ஷ்யந்தி? தந்ந ப⁴விஷ்யதி, ஸ்வயமாக³த்யாவாம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நயந்து|
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 ததா³ பதா³திபி⁴: ஸா²ஸகேப்⁴ய ஏதத்³வார்த்தாயாம்ʼ கதி²தாயாம்ʼ தௌ ரோமிலோகாவிதி கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தே பீ⁴தா:
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 ஸந்தஸ்தயோ: ஸந்நிதி⁴மாக³த்ய விநயம் அகுர்வ்வந் அபரம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நக³ராத் ப்ரஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்தி²தவந்த:|
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 ததஸ்தௌ காராயா நிர்க³த்ய லுதி³யாயா க்³ருʼஹம்ʼ க³தவந்தௌ தத்ர ப்⁴ராத்ருʼக³ணம்ʼ ஸாக்ஷாத்க்ருʼத்ய தாந் ஸாந்த்வயித்வா தஸ்மாத் ஸ்தா²நாத் ப்ரஸ்தி²தௌ|
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.