Atos 16
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 பௌலோ த³ர்ப்³பீ³லுஸ்த்ராநக³ரயோருபஸ்தி²தோப⁴வத் தத்ர தீமதி²யநாமா ஸி²ஷ்ய ஏக ஆஸீத்; ஸ விஸ்²வாஸிந்யா யிஹூதீ³யாயா யோஷிதோ க³ர்ப்³ப⁴ஜாத: கிந்து தஸ்ய பிதாந்யதே³ஸீ²யலோக:|
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 ஸ ஜநோ லுஸ்த்ரா-இகநியநக³ரஸ்தா²நாம்ʼ ப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ ஸமீபேபி ஸுக்²யாதிமாந் ஆஸீத்|
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 பௌலஸ்தம்ʼ ஸ்வஸங்கி³நம்ʼ கர்த்தும்ʼ மதிம்ʼ க்ருʼத்வா தம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தத்³தே³ஸ²நிவாஸிநாம்ʼ யிஹூதீ³யாநாம் அநுரோதா⁴த் தஸ்ய த்வக்சே²த³ம்ʼ க்ருʼதவாந் யதஸ்தஸ்ய பிதா பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோக இதி ஸர்வ்வைரஜ்ஞாயத|
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 தத: பரம்ʼ தே நக³ரே நக³ரே ப்⁴ரமித்வா யிரூஸா²லமஸ்தை²: ப்ரேரிதை ர்லோகப்ராசீநைஸ்²ச நிரூபிதம்ʼ யத்³ வ்யவஸ்தா²பத்ரம்ʼ தத³நுஸாரேணாசரிதும்ʼ லோகேப்⁴யஸ்தத்³ த³த்தவந்த:|
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 தேநைவ ஸர்வ்வே த⁴ர்ம்மஸமாஜா: க்²ரீஷ்டத⁴ர்ம்மே ஸுஸ்தி²ரா: ஸந்த: ப்ரதிதி³நம்ʼ வர்த்³தி⁴தா அப⁴வந்|
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 தேஷு ப்²ருகி³யாகா³லாதியாதே³ஸ²மத்⁴யேந க³தேஷு ஸத்ஸு பவித்ர ஆத்மா தாந் ஆஸி²யாதே³ஸே² கதா²ம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ரதிஷித்³த⁴வாந்|
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ததா² முஸியாதே³ஸ² உபஸ்தா²ய பி³து²நியாம்ʼ க³ந்தும்ʼ தைருத்³யோகே³ க்ருʼதே ஆத்மா தாந் நாந்வமந்யத|
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 தஸ்மாத் தே முஸியாதே³ஸ²ம்ʼ பரித்யஜ்ய த்ரோயாநக³ரம்ʼ க³த்வா ஸமுபஸ்தி²தா:|
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 ராத்ரௌ பௌல: ஸ்வப்நே த்³ருʼஷ்டவாந் ஏகோ மாகித³நியலோகஸ்திஷ்ட²ந் விநயம்ʼ க்ருʼத்வா தஸ்மை கத²யதி, மாகித³நியாதே³ஸ²ம் ஆக³த்யாஸ்மாந் உபகுர்வ்விதி|
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 தஸ்யேத்த²ம்ʼ ஸ்வப்நத³ர்ஸ²நாத் ப்ரபு⁴ஸ்தத்³தே³ஸீ²யலோகாந் ப்ரதி ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும் அஸ்மாந் ஆஹூயதீதி நிஸ்²சிதம்ʼ பு³த்³த்⁴வா வயம்ʼ தூர்ணம்ʼ மாகித³நியாதே³ஸ²ம்ʼ க³ந்தும் உத்³யோக³ம் அகுர்ம்ம|
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 தத: பரம்ʼ வயம்ʼ த்ரோயாநக³ராத்³ ப்ரஸ்தா²ய ருʼஜுமார்கே³ண ஸாமத்²ராகியோபத்³வீபேந க³த்வா பரே(அ)ஹநி நியாபலிநக³ர உபஸ்தி²தா:|
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 தஸ்மாத்³ க³த்வா மாகித³நியாந்தர்வ்வர்த்தி ரோமீயவஸதிஸ்தா²நம்ʼ யத் பி²லிபீநாமப்ரதா⁴நநக³ரம்ʼ தத்ரோபஸ்தா²ய கதிபயதி³நாநி தத்ர ஸ்தி²தவந்த:|
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 விஸ்²ராமவாரே நக³ராத்³ ப³ஹி ர்க³த்வா நதீ³தடே யத்ர ப்ரார்த²நாசார ஆஸீத் தத்ரோபவிஸ்²ய ஸமாக³தா நாரீ: ப்ரதி கதா²ம்ʼ ப்ராசாரயாம|
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 தத: து²யாதீராநக³ரீயா தூ⁴ஷராம்ப³ரவிக்ராயிணீ லுதி³யாநாமிகா யா ஈஸ்²வரஸேவிகா யோஷித் ஸ்²ரோத்ரீணாம்ʼ மத்⁴ய ஆஸீத் தயா பௌலோக்தவாக்யாநி யத்³ க்³ருʼஹ்யந்தே தத³ர்த²ம்ʼ ப்ரபு⁴ஸ்தஸ்யா மநோத்³வாரம்ʼ முக்தவாந்|
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 அத: ஸா யோஷித் ஸபரிவாரா மஜ்ஜிதா ஸதீ விநயம்ʼ க்ருʼத்வா கதி²தவதீ, யுஷ்மாகம்ʼ விசாராத்³ யதி³ ப்ரபௌ⁴ விஸ்²வாஸிநீ ஜாதாஹம்ʼ தர்ஹி மம க்³ருʼஹம் ஆக³த்ய திஷ்ட²த| இத்த²ம்ʼ ஸா யத்நேநாஸ்மாந் அஸ்தா²பயத்|
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 யஸ்யா க³ணநயா தத³தி⁴பதீநாம்ʼ ப³ஹுத⁴நோபார்ஜநம்ʼ ஜாதம்ʼ தாத்³ருʼஸீ² க³ணகபூ⁴தக்³ரஸ்தா காசந தா³ஸீ ப்ரார்த²நாஸ்தா²நக³மநகால ஆக³த்யாஸ்மாந் ஸாக்ஷாத் க்ருʼதவதீ|
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 ஸாஸ்மாகம்ʼ பௌலஸ்ய ச பஸ்²சாத்³ ஏத்ய ப்ரோச்சை: கதா²மிமாம்ʼ கதி²தவதீ, மநுஷ்யா ஏதே ஸர்வ்வோபரிஸ்த²ஸ்யேஸ்²வரஸ்ய ஸேவகா: ஸந்தோ(அ)ஸ்மாந் ப்ரதி பரித்ராணஸ்ய மார்க³ம்ʼ ப்ரகாஸ²யந்தி|
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 ஸா கந்யா ப³ஹுதி³நாநி தாத்³ருʼஸ²ம் அகரோத் தஸ்மாத் பௌலோ து³:கி²த: ஸந் முக²ம்ʼ பராவர்த்ய தம்ʼ பூ⁴தமவத³த்³, அஹம்ʼ யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய நாம்நா த்வாமாஜ்ஞாபயாமி த்வமஸ்யா ப³ஹிர்க³ச்ச²; தேநைவ தத்க்ஷணாத் ஸ பூ⁴தஸ்தஸ்யா ப³ஹிர்க³த:|
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 தத: ஸ்வேஷாம்ʼ லாப⁴ஸ்ய ப்ரத்யாஸா² விப²லா ஜாதேதி விலோக்ய தஸ்யா: ப்ரப⁴வ: பௌலம்ʼ ஸீலஞ்ச த்⁴ருʼத்வாக்ருʼஷ்ய விசாரஸ்தா²நே(அ)தி⁴பதீநாம்ʼ ஸமீபம் ஆநயந்|
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 தத: ஸா²ஸகாநாம்ʼ நிகடம்ʼ நீத்வா ரோமிலோகா வயம் அஸ்மாகம்ʼ யத்³ வ்யவஹரணம்ʼ க்³ரஹீதும் ஆசரிதுஞ்ச நிஷித்³த⁴ம்ʼ,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 இமே யிஹூதீ³யலோகா: ஸந்தோபி ததே³வ ஸி²க்ஷயித்வா நக³ரே(அ)ஸ்மாகம் அதீவ கலஹம்ʼ குர்வ்வந்தி,
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 இதி கதி²தே ஸதி லோகநிவஹஸ்தயோ: ப்ராதிகூல்யேநோத³திஷ்ட²த் ததா² ஸா²ஸகாஸ்தயோ ர்வஸ்த்ராணி சி²த்வா வேத்ராகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் ஆஜ்ஞாபயந்|
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 அபரம்ʼ தே தௌ ப³ஹு ப்ரஹார்ய்ய த்வமேதௌ காராம்ʼ நீத்வா ஸாவதா⁴நம்ʼ ரக்ஷயேதி காராரக்ஷகம் ஆதி³ஸ²ந்|
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 இத்த²ம் ஆஜ்ஞாம்ʼ ப்ராப்ய ஸ தாவப்⁴யந்தரஸ்த²காராம்ʼ நீத்வா பாதே³ஷு பாத³பாஸீ²பி⁴ ர்ப³த்³த்⁴வா ஸ்தா²பிதாவாந்|
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 அத² நிஸீ²த²ஸமயே பௌலஸீலாவீஸ்²வரமுத்³தி³ஸ்²ய ப்ராத²நாம்ʼ கா³நஞ்ச க்ருʼதவந்தௌ, காராஸ்தி²தா லோகாஸ்²ச தத³ஸ்²ருʼண்வந்
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 ததா³கஸ்மாத் மஹாந் பூ⁴மிகம்போ(அ)ப⁴வத் தேந பி⁴த்திமூலேந ஸஹ காரா கம்பிதாபூ⁴த் தத்க்ஷணாத் ஸர்வ்வாணி த்³வாராணி முக்தாநி ஜாதாநி ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ப³ந்த⁴நாநி ச முக்தாநி|
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 அதஏவ காராரக்ஷகோ நித்³ராதோ ஜாக³ரித்வா காராயா த்³வாராணி முக்தாநி த்³ருʼஷ்ட்வா ப³ந்தி³லோகா: பலாயிதா இத்யநுமாய கோஷாத் க²ங்க³ம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வாத்மகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் உத்³யத:|
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 கிந்து பௌல: ப்ரோச்சைஸ்தமாஹூய கதி²தவாந் பஸ்²ய வயம்ʼ ஸர்வ்வே(அ)த்ராஸ்மஹே, த்வம்ʼ நிஜப்ராணஹிம்ʼஸாம்ʼ மாகார்ஷீ:|
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 ததா³ ப்ரதீ³பம் ஆநேதும் உக்த்வா ஸ கம்பமாந: ஸந் உல்லம்ப்யாப்⁴யந்தரம் ஆக³த்ய பௌலஸீலயோ: பாதே³ஷு பதிதவாந்|
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 பஸ்²சாத் ஸ தௌ ப³ஹிராநீய ப்ருʼஷ்டவாந் ஹே மஹேச்சௌ² பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ மயா கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 தஸ்மை தஸ்ய க்³ருʼஹஸ்தி²தஸர்வ்வலோகேப்⁴யஸ்²ச ப்ரபோ⁴: கதா²ம்ʼ கதி²தவந்தௌ|
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 ததா² ராத்ரேஸ்தஸ்மிந்நேவ த³ண்டே³ ஸ தௌ க்³ருʼஹீத்வா தயோ: ப்ரஹாராணாம்ʼ க்ஷதாநி ப்ரக்ஷாலிதவாந் தத: ஸ ஸ்வயம்ʼ தஸ்ய ஸர்வ்வே பரிஜநாஸ்²ச மஜ்ஜிதா அப⁴வந்|
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 தி³ந உபஸ்தி²தே தௌ லோகௌ மோசயேதி கதா²ம்ʼ கத²யிதும்ʼ ஸா²ஸகா: பதா³திக³ணம்ʼ ப்ரேஷிதவந்த:|
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 தத: காராரக்ஷக: பௌலாய தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ கதி²தவாந் யுவாம்ʼ த்யாஜயிதும்ʼ ஸா²ஸகா லோகாந ப்ரேஷிதவந்த இதா³நீம்ʼ யுவாம்ʼ ப³ஹி ர்பூ⁴த்வா குஸ²லேந ப்ரதிஷ்டே²தாம்ʼ|
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 கிந்து பௌலஸ்தாந் அவத³த் ரோமிலோகயோராவயோ: கமபி தோ³ஷம் ந நிஸ்²சித்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ஸமக்ஷம் ஆவாம்ʼ கஸ²யா தாட³யித்வா காராயாம்ʼ ப³த்³த⁴வந்த இதா³நீம்ʼ கிமாவாம்ʼ கு³ப்தம்ʼ விஸ்த்ரக்ஷ்யந்தி? தந்ந ப⁴விஷ்யதி, ஸ்வயமாக³த்யாவாம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நயந்து|
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 ததா³ பதா³திபி⁴: ஸா²ஸகேப்⁴ய ஏதத்³வார்த்தாயாம்ʼ கதி²தாயாம்ʼ தௌ ரோமிலோகாவிதி கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தே பீ⁴தா:
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 ஸந்தஸ்தயோ: ஸந்நிதி⁴மாக³த்ய விநயம் அகுர்வ்வந் அபரம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நக³ராத் ப்ரஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்தி²தவந்த:|
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 ததஸ்தௌ காராயா நிர்க³த்ய லுதி³யாயா க்³ருʼஹம்ʼ க³தவந்தௌ தத்ர ப்⁴ராத்ருʼக³ணம்ʼ ஸாக்ஷாத்க்ருʼத்ய தாந் ஸாந்த்வயித்வா தஸ்மாத் ஸ்தா²நாத் ப்ரஸ்தி²தௌ|
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.