Atos 16
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NAA
1 பௌலோ த³ர்ப்³பீ³லுஸ்த்ராநக³ரயோருபஸ்தி²தோப⁴வத் தத்ர தீமதி²யநாமா ஸி²ஷ்ய ஏக ஆஸீத்; ஸ விஸ்²வாஸிந்யா யிஹூதீ³யாயா யோஷிதோ க³ர்ப்³ப⁴ஜாத: கிந்து தஸ்ய பிதாந்யதே³ஸீ²யலோக:|
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 ஸ ஜநோ லுஸ்த்ரா-இகநியநக³ரஸ்தா²நாம்ʼ ப்⁴ராத்ருʼணாம்ʼ ஸமீபேபி ஸுக்²யாதிமாந் ஆஸீத்|
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 பௌலஸ்தம்ʼ ஸ்வஸங்கி³நம்ʼ கர்த்தும்ʼ மதிம்ʼ க்ருʼத்வா தம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தத்³தே³ஸ²நிவாஸிநாம்ʼ யிஹூதீ³யாநாம் அநுரோதா⁴த் தஸ்ய த்வக்சே²த³ம்ʼ க்ருʼதவாந் யதஸ்தஸ்ய பிதா பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோக இதி ஸர்வ்வைரஜ்ஞாயத|
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 தத: பரம்ʼ தே நக³ரே நக³ரே ப்⁴ரமித்வா யிரூஸா²லமஸ்தை²: ப்ரேரிதை ர்லோகப்ராசீநைஸ்²ச நிரூபிதம்ʼ யத்³ வ்யவஸ்தா²பத்ரம்ʼ தத³நுஸாரேணாசரிதும்ʼ லோகேப்⁴யஸ்தத்³ த³த்தவந்த:|
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 தேநைவ ஸர்வ்வே த⁴ர்ம்மஸமாஜா: க்²ரீஷ்டத⁴ர்ம்மே ஸுஸ்தி²ரா: ஸந்த: ப்ரதிதி³நம்ʼ வர்த்³தி⁴தா அப⁴வந்|
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 தேஷு ப்²ருகி³யாகா³லாதியாதே³ஸ²மத்⁴யேந க³தேஷு ஸத்ஸு பவித்ர ஆத்மா தாந் ஆஸி²யாதே³ஸே² கதா²ம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும்ʼ ப்ரதிஷித்³த⁴வாந்|
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 ததா² முஸியாதே³ஸ² உபஸ்தா²ய பி³து²நியாம்ʼ க³ந்தும்ʼ தைருத்³யோகே³ க்ருʼதே ஆத்மா தாந் நாந்வமந்யத|
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 தஸ்மாத் தே முஸியாதே³ஸ²ம்ʼ பரித்யஜ்ய த்ரோயாநக³ரம்ʼ க³த்வா ஸமுபஸ்தி²தா:|
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 ராத்ரௌ பௌல: ஸ்வப்நே த்³ருʼஷ்டவாந் ஏகோ மாகித³நியலோகஸ்திஷ்ட²ந் விநயம்ʼ க்ருʼத்வா தஸ்மை கத²யதி, மாகித³நியாதே³ஸ²ம் ஆக³த்யாஸ்மாந் உபகுர்வ்விதி|
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 தஸ்யேத்த²ம்ʼ ஸ்வப்நத³ர்ஸ²நாத் ப்ரபு⁴ஸ்தத்³தே³ஸீ²யலோகாந் ப்ரதி ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும் அஸ்மாந் ஆஹூயதீதி நிஸ்²சிதம்ʼ பு³த்³த்⁴வா வயம்ʼ தூர்ணம்ʼ மாகித³நியாதே³ஸ²ம்ʼ க³ந்தும் உத்³யோக³ம் அகுர்ம்ம|
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 தத: பரம்ʼ வயம்ʼ த்ரோயாநக³ராத்³ ப்ரஸ்தா²ய ருʼஜுமார்கே³ண ஸாமத்²ராகியோபத்³வீபேந க³த்வா பரே(அ)ஹநி நியாபலிநக³ர உபஸ்தி²தா:|
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 தஸ்மாத்³ க³த்வா மாகித³நியாந்தர்வ்வர்த்தி ரோமீயவஸதிஸ்தா²நம்ʼ யத் பி²லிபீநாமப்ரதா⁴நநக³ரம்ʼ தத்ரோபஸ்தா²ய கதிபயதி³நாநி தத்ர ஸ்தி²தவந்த:|
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 விஸ்²ராமவாரே நக³ராத்³ ப³ஹி ர்க³த்வா நதீ³தடே யத்ர ப்ரார்த²நாசார ஆஸீத் தத்ரோபவிஸ்²ய ஸமாக³தா நாரீ: ப்ரதி கதா²ம்ʼ ப்ராசாரயாம|
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 தத: து²யாதீராநக³ரீயா தூ⁴ஷராம்ப³ரவிக்ராயிணீ லுதி³யாநாமிகா யா ஈஸ்²வரஸேவிகா யோஷித் ஸ்²ரோத்ரீணாம்ʼ மத்⁴ய ஆஸீத் தயா பௌலோக்தவாக்யாநி யத்³ க்³ருʼஹ்யந்தே தத³ர்த²ம்ʼ ப்ரபு⁴ஸ்தஸ்யா மநோத்³வாரம்ʼ முக்தவாந்|
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 அத: ஸா யோஷித் ஸபரிவாரா மஜ்ஜிதா ஸதீ விநயம்ʼ க்ருʼத்வா கதி²தவதீ, யுஷ்மாகம்ʼ விசாராத்³ யதி³ ப்ரபௌ⁴ விஸ்²வாஸிநீ ஜாதாஹம்ʼ தர்ஹி மம க்³ருʼஹம் ஆக³த்ய திஷ்ட²த| இத்த²ம்ʼ ஸா யத்நேநாஸ்மாந் அஸ்தா²பயத்|
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 யஸ்யா க³ணநயா தத³தி⁴பதீநாம்ʼ ப³ஹுத⁴நோபார்ஜநம்ʼ ஜாதம்ʼ தாத்³ருʼஸீ² க³ணகபூ⁴தக்³ரஸ்தா காசந தா³ஸீ ப்ரார்த²நாஸ்தா²நக³மநகால ஆக³த்யாஸ்மாந் ஸாக்ஷாத் க்ருʼதவதீ|
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 ஸாஸ்மாகம்ʼ பௌலஸ்ய ச பஸ்²சாத்³ ஏத்ய ப்ரோச்சை: கதா²மிமாம்ʼ கதி²தவதீ, மநுஷ்யா ஏதே ஸர்வ்வோபரிஸ்த²ஸ்யேஸ்²வரஸ்ய ஸேவகா: ஸந்தோ(அ)ஸ்மாந் ப்ரதி பரித்ராணஸ்ய மார்க³ம்ʼ ப்ரகாஸ²யந்தி|
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 ஸா கந்யா ப³ஹுதி³நாநி தாத்³ருʼஸ²ம் அகரோத் தஸ்மாத் பௌலோ து³:கி²த: ஸந் முக²ம்ʼ பராவர்த்ய தம்ʼ பூ⁴தமவத³த்³, அஹம்ʼ யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய நாம்நா த்வாமாஜ்ஞாபயாமி த்வமஸ்யா ப³ஹிர்க³ச்ச²; தேநைவ தத்க்ஷணாத் ஸ பூ⁴தஸ்தஸ்யா ப³ஹிர்க³த:|
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 தத: ஸ்வேஷாம்ʼ லாப⁴ஸ்ய ப்ரத்யாஸா² விப²லா ஜாதேதி விலோக்ய தஸ்யா: ப்ரப⁴வ: பௌலம்ʼ ஸீலஞ்ச த்⁴ருʼத்வாக்ருʼஷ்ய விசாரஸ்தா²நே(அ)தி⁴பதீநாம்ʼ ஸமீபம் ஆநயந்|
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 தத: ஸா²ஸகாநாம்ʼ நிகடம்ʼ நீத்வா ரோமிலோகா வயம் அஸ்மாகம்ʼ யத்³ வ்யவஹரணம்ʼ க்³ரஹீதும் ஆசரிதுஞ்ச நிஷித்³த⁴ம்ʼ,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 இமே யிஹூதீ³யலோகா: ஸந்தோபி ததே³வ ஸி²க்ஷயித்வா நக³ரே(அ)ஸ்மாகம் அதீவ கலஹம்ʼ குர்வ்வந்தி,
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 இதி கதி²தே ஸதி லோகநிவஹஸ்தயோ: ப்ராதிகூல்யேநோத³திஷ்ட²த் ததா² ஸா²ஸகாஸ்தயோ ர்வஸ்த்ராணி சி²த்வா வேத்ராகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் ஆஜ்ஞாபயந்|
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 அபரம்ʼ தே தௌ ப³ஹு ப்ரஹார்ய்ய த்வமேதௌ காராம்ʼ நீத்வா ஸாவதா⁴நம்ʼ ரக்ஷயேதி காராரக்ஷகம் ஆதி³ஸ²ந்|
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 இத்த²ம் ஆஜ்ஞாம்ʼ ப்ராப்ய ஸ தாவப்⁴யந்தரஸ்த²காராம்ʼ நீத்வா பாதே³ஷு பாத³பாஸீ²பி⁴ ர்ப³த்³த்⁴வா ஸ்தா²பிதாவாந்|
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 அத² நிஸீ²த²ஸமயே பௌலஸீலாவீஸ்²வரமுத்³தி³ஸ்²ய ப்ராத²நாம்ʼ கா³நஞ்ச க்ருʼதவந்தௌ, காராஸ்தி²தா லோகாஸ்²ச தத³ஸ்²ருʼண்வந்
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 ததா³கஸ்மாத் மஹாந் பூ⁴மிகம்போ(அ)ப⁴வத் தேந பி⁴த்திமூலேந ஸஹ காரா கம்பிதாபூ⁴த் தத்க்ஷணாத் ஸர்வ்வாணி த்³வாராணி முக்தாநி ஜாதாநி ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ப³ந்த⁴நாநி ச முக்தாநி|
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 அதஏவ காராரக்ஷகோ நித்³ராதோ ஜாக³ரித்வா காராயா த்³வாராணி முக்தாநி த்³ருʼஷ்ட்வா ப³ந்தி³லோகா: பலாயிதா இத்யநுமாய கோஷாத் க²ங்க³ம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வாத்மகா⁴தம்ʼ கர்த்தும் உத்³யத:|
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 கிந்து பௌல: ப்ரோச்சைஸ்தமாஹூய கதி²தவாந் பஸ்²ய வயம்ʼ ஸர்வ்வே(அ)த்ராஸ்மஹே, த்வம்ʼ நிஜப்ராணஹிம்ʼஸாம்ʼ மாகார்ஷீ:|
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 ததா³ ப்ரதீ³பம் ஆநேதும் உக்த்வா ஸ கம்பமாந: ஸந் உல்லம்ப்யாப்⁴யந்தரம் ஆக³த்ய பௌலஸீலயோ: பாதே³ஷு பதிதவாந்|
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 பஸ்²சாத் ஸ தௌ ப³ஹிராநீய ப்ருʼஷ்டவாந் ஹே மஹேச்சௌ² பரித்ராணம்ʼ ப்ராப்தும்ʼ மயா கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ?
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 தஸ்மை தஸ்ய க்³ருʼஹஸ்தி²தஸர்வ்வலோகேப்⁴யஸ்²ச ப்ரபோ⁴: கதா²ம்ʼ கதி²தவந்தௌ|
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 ததா² ராத்ரேஸ்தஸ்மிந்நேவ த³ண்டே³ ஸ தௌ க்³ருʼஹீத்வா தயோ: ப்ரஹாராணாம்ʼ க்ஷதாநி ப்ரக்ஷாலிதவாந் தத: ஸ ஸ்வயம்ʼ தஸ்ய ஸர்வ்வே பரிஜநாஸ்²ச மஜ்ஜிதா அப⁴வந்|
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 பஸ்²சாத் தௌ ஸ்வக்³ருʼஹமாநீய தயோ: ஸம்முகே² கா²த்³யத்³ரவ்யாணி ஸ்தா²பிதவாந் ததா² ஸ ஸ்வயம்ʼ ததீ³யா: ஸர்வ்வே பரிவாராஸ்²சேஸ்²வரே விஸ்²வஸந்த: ஸாநந்தி³தா அப⁴வந்|
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 தி³ந உபஸ்தி²தே தௌ லோகௌ மோசயேதி கதா²ம்ʼ கத²யிதும்ʼ ஸா²ஸகா: பதா³திக³ணம்ʼ ப்ரேஷிதவந்த:|
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 தத: காராரக்ஷக: பௌலாய தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ கதி²தவாந் யுவாம்ʼ த்யாஜயிதும்ʼ ஸா²ஸகா லோகாந ப்ரேஷிதவந்த இதா³நீம்ʼ யுவாம்ʼ ப³ஹி ர்பூ⁴த்வா குஸ²லேந ப்ரதிஷ்டே²தாம்ʼ|
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 கிந்து பௌலஸ்தாந் அவத³த் ரோமிலோகயோராவயோ: கமபி தோ³ஷம் ந நிஸ்²சித்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ஸமக்ஷம் ஆவாம்ʼ கஸ²யா தாட³யித்வா காராயாம்ʼ ப³த்³த⁴வந்த இதா³நீம்ʼ கிமாவாம்ʼ கு³ப்தம்ʼ விஸ்த்ரக்ஷ்யந்தி? தந்ந ப⁴விஷ்யதி, ஸ்வயமாக³த்யாவாம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நயந்து|
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 ததா³ பதா³திபி⁴: ஸா²ஸகேப்⁴ய ஏதத்³வார்த்தாயாம்ʼ கதி²தாயாம்ʼ தௌ ரோமிலோகாவிதி கதா²ம்ʼ ஸ்²ருத்வா தே பீ⁴தா:
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 ஸந்தஸ்தயோ: ஸந்நிதி⁴மாக³த்ய விநயம் அகுர்வ்வந் அபரம்ʼ ப³ஹி: க்ருʼத்வா நக³ராத் ப்ரஸ்தா²தும்ʼ ப்ரார்தி²தவந்த:|
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 ததஸ்தௌ காராயா நிர்க³த்ய லுதி³யாயா க்³ருʼஹம்ʼ க³தவந்தௌ தத்ர ப்⁴ராத்ருʼக³ணம்ʼ ஸாக்ஷாத்க்ருʼத்ய தாந் ஸாந்த்வயித்வா தஸ்மாத் ஸ்தா²நாத் ப்ரஸ்தி²தௌ|
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.