Apocalipse 6
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs ARIB
1 அநந்தரம்ʼ மயி நிரீக்ஷமாணே மேஷஸா²வகேந தாஸாம்ʼ ஸப்தமுத்³ராணாம் ஏகா முத்³ரா முக்தா ததஸ்தேஷாம்ʼ சதுர்ணாம் ஏகஸ்ய ப்ராணிந ஆக³த்ய பஸ்²யேதிவாசகோ மேக⁴க³ர்ஜநதுல்யோ ரவோ மயா ஸ்²ருத:|
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 தத: பரம் ஏக: ஸு²க்லாஸ்²சோ த்³ருʼஷ்ட:, ததா³ரூடோ⁴ ஜநோ த⁴நு ர்தா⁴ரயதி தஸ்மை ச கிரீடமேகம் அதா³யி தத: ஸ ப்ரப⁴வந் ப்ரப⁴விஷ்யம்ʼஸ்²ச நிர்க³தவாந்|
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 அபரம்ʼ த்³விதீயமுத்³ராயாம்ʼ தேந மோசிதாயாம்ʼ த்³விதீயஸ்ய ப்ராணிந ஆக³த்ய பஸ்²யேதி வாக் மயா ஸ்²ருதா|
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 ததோ (அ)ருணவர்ணோ (அ)பர ஏகோ (அ)ஸ்²வோ நிர்க³தவாந் ததா³ரோஹிணி ப்ருʼதி²வீத: ஸா²ந்த்யபஹரணஸ்ய லோகாநாம்ʼ மத்⁴யே பரஸ்பரம்ʼ ப்ரதிகா⁴தோத்பாத³நஸ்ய ச ஸாமர்த்²யம்ʼ ஸமர்பிதம், ஏகோ ப்³ருʼஹத்க²ங்கோ³ (அ)பி தஸ்மா அதா³யி|
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 அபரம்ʼ த்ருʼதீயமுத்³ராயாம்ʼ தந மோசிதாயாம்ʼ த்ருʼதீயஸ்ய ப்ராணிந ஆக³த்ய பஸ்²யேதி வாக் மயா ஸ்²ருதா, தத: காலவர்ண ஏகோ (அ)ஸ்²வோ மயா த்³ருʼஷ்ட:, ததா³ரோஹிணோ ஹஸ்தே துலா திஷ்ட²தி
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 அநந்தரம்ʼ ப்ராணிசதுஷ்டயஸ்ய மத்⁴யாத்³ வாகி³யம்ʼ ஸ்²ருதா கோ³தூ⁴மாநாமேக: ஸேடகோ முத்³ராபாதை³கமூல்ய:, யவாநாஞ்ச ஸேடகத்ரயம்ʼ முத்³ராபாதை³கமூல்யம்ʼ தைலத்³ராக்ஷாரஸாஸ்²ச த்வயா மா ஹிம்ʼஸிதவ்யா:|
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 அநந்தரம்ʼ சதுர்த²முத்³ராயாம்ʼ தேந மோசிதாயாம்ʼ சதுர்த²ஸ்ய ப்ராணிந ஆக³த்ய பஸ்²யேதி வாக் மயா ஸ்²ருதா|
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 தத: பாண்டு³ரவர்ண ஏகோ (அ)ஸ்²வோ மயா த்³ருʼஷ்ட:, ததா³ரோஹிணோ நாம ம்ருʼத்யுரிதி பரலோகஸ்²ச தம் அநுசரதி க²ங்கே³ந து³ர்பி⁴க்ஷேண மஹாமார்ய்யா வந்யபஸு²பி⁴ஸ்²ச லோகாநாம்ʼ ப³தா⁴ய ப்ருʼதி²வ்யாஸ்²சதுர்தா²ம்ʼஸ²ஸ்யாதி⁴பத்யம்ʼ தஸ்மா அதா³யி|
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 அநந்தரம்ʼ பஞ்சமமுத்³ராயாம்ʼ தேந மோசிதாயாம் ஈஸ்²வரவாக்யஹேதோஸ்தத்ர ஸாக்ஷ்யதா³நாச்ச சே²தி³தாநாம்ʼ லோகாநாம்ʼ தே³ஹிநோ வேத்³யா அதோ⁴ மயாத்³ருʼஸ்²யந்த|
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 த உச்சைரித³ம்ʼ க³த³ந்தி, ஹே பவித்ர ஸத்யமய ப்ரபோ⁴ அஸ்மாகம்ʼ ரக்தபாதே ப்ருʼதி²வீநிவாஸிபி⁴ ர்விவதி³தும்ʼ தஸ்ய ப²ல தா³துஞ்ச கதி காலம்ʼ விலம்ப³ஸே?
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 ததஸ்தேஷாம் ஏகைகஸ்மை ஸு²ப்⁴ர: பரிச்ச²தோ³ (அ)தா³யி வாகி³யஞ்சாகத்²யத யூயமல்பகாலம் அர்த²தோ யுஷ்மாகம்ʼ யே ஸஹாதா³ஸா ப்⁴ராதரோ யூயமிவ கா⁴நிஷ்யந்தே தேஷாம்ʼ ஸம்ʼக்²யா யாவத் ஸம்பூர்ணதாம்ʼ ந க³ச்ச²தி தாவத்³ விரமத|
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 அநந்தரம்ʼ யதா³ ஸ ஷஷ்ட²முத்³ராமமோசயத் ததா³ மயி நிரீக்ஷமாணே மஹாந் பூ⁴கம்போ (அ)ப⁴வத் ஸூர்ய்யஸ்²ச உஷ்ட்ரலோமஜவஸ்த்ரவத் க்ருʼஷ்ணவர்ணஸ்²சந்த்³ரமாஸ்²ச ரக்தஸங்காஸோ² (அ)ப⁴வத்
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 க³க³நஸ்த²தாராஸ்²ச ப்ரப³லவாயுநா சாலிதாத்³ உடு³ம்ப³ரவ்ருʼக்ஷாத் நிபாதிதாந்யபக்கப²லாநீவ பூ⁴தலே ந்யபதந்|
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 ஆகாஸ²மண்ட³லஞ்ச ஸங்குச்யமாநக்³ரந்த²இவாந்தர்தா⁴நம் அக³மத் கி³ரய உபத்³வீபாஸ்²ச ஸர்வ்வே ஸ்தா²நாந்தரம்ʼ சாலிதா:
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 ப்ருʼதி²வீஸ்தா² பூ⁴பாலா மஹால்லோகா: ஸஹஸ்த்ரபதயோ த⁴நிந: பராக்ரமிணஸ்²ச லோகா தா³ஸா முக்தாஸ்²ச ஸர்வ்வே (அ)பி கு³ஹாஸு கி³ரிஸ்த²ஸை²லேஷு ச ஸ்வாந் ப்ராச்சா²த³யந்|
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 தே ச கி³ரீந் ஸை²லாம்ʼஸ்²ச வத³ந்தி யூயம் அஸ்மது³பரி பதித்வா ஸிம்ʼஹாஸநோபவிஷ்டஜநஸ்ய த்³ருʼஷ்டிதோ மேஷஸா²வகஸ்ய கோபாச்சாஸ்மாந் கோ³பாயத;
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 யதஸ்தஸ்ய க்ரோத⁴ஸ்ய மஹாதி³நம் உபஸ்தி²தம்ʼ க: ஸ்தா²தும்ʼ ஸ²க்நோதி?
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.