Apocalipse 14
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 தத: பரம்ʼ நிரீக்ஷமாணேந மயா மேஷஸா²வகோ த்³ருʼஷ்ட: ஸ ஸியோநபர்வ்வதஸ்யோபர்ய்யதிஷ்ட²த், அபரம்ʼ யேஷாம்ʼ பா⁴லேஷு தஸ்ய நாம தத்பிதுஸ்²ச நாம லிகி²தமாஸ்தே தாத்³ருʼஸா²ஸ்²சதுஸ்²சத்வாரிம்ʼஸ²த்ஸஹஸ்ராதி⁴கா லக்ஷலோகாஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம் ஆஸந்|
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 அநந்தரம்ʼ ப³ஹுதோயாநாம்ʼ ரவ இவ கு³ருதரஸ்தநிதஸ்ய ச ரவ இவ ஏகோ ரவ: ஸ்வர்கா³த் மயாஸ்²ராவி| மயா ஸ்²ருத: ஸ ரவோ வீணாவாத³காநாம்ʼ வீணாவாத³நஸ்ய ஸத்³ருʼஸ²:|
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 ஸிம்ʼஹஸநஸ்யாந்திகே ப்ராணிசதுஷ்டயஸ்ய ப்ராசீநவர்க³ஸ்ய சாந்திகே (அ)பி தே நவீநமேகம்ʼ கீ³தம் அகா³யந் கிந்து த⁴ரணீத: பரிக்ரீதாந் தாந் சதுஸ்²சத்வாரிம்ʼஸ²த்யஹஸ்ராதி⁴கலக்ஷலோகாந் விநா நாபரேண கேநாபி தத்³ கீ³தம்ʼ ஸி²க்ஷிதும்ʼ ஸ²க்யதே|
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 இமே யோஷிதாம்ʼ ஸங்கே³ந ந கலங்கிதா யதஸ்தே (அ)மைது²நா மேஷஸா²வகோ யத் கிமபி ஸ்தா²நம்ʼ க³ச்சே²த் தத்ஸர்வ்வஸ்மிந் ஸ்தா²நே தம் அநுக³ச்ச²ந்தி யதஸ்தே மநுஷ்யாணாம்ʼ மத்⁴யத: ப்ரத²மப²லாநீவேஸ்²வரஸ்ய மேஷஸா²வகஸ்ய ச க்ருʼதே பரிக்ரீதா:|
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 தேஷாம்ʼ வத³நேஷு சாந்ருʼதம்ʼ கிமபி ந வித்³யதே யதஸ்தே நிர்த்³தோ³ஷா ஈஸ்²வரஸிம்ʼஹாஸநஸ்யாந்திகே திஷ்ட²ந்தி|
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 அநந்தரம் ஆகாஸ²மத்⁴யேநோட்³டீ³யமாநோ (அ)பர ஏகோ தூ³தோ மயா த்³ருʼஷ்ட: ஸோ (அ)நந்தகாலீயம்ʼ ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ தா⁴ரயதி ஸ ச ஸுஸம்ʼவாத³: ஸர்வ்வஜாதீயாந் ஸர்வ்வவம்ʼஸீ²யாந் ஸர்வ்வபா⁴ஷாவாதி³ந: ஸர்வ்வதே³ஸீ²யாம்ʼஸ்²ச ப்ருʼதி²வீநிவாஸிந: ப்ரதி தேந கோ⁴ஷிதவ்ய:|
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 ஸ உச்சை:ஸ்வரேணேத³ம்ʼ க³த³தி யூயமீஸ்²வராத்³ பி³பீ⁴த தஸ்ய ஸ்தவம்ʼ குருத ச யதஸ்ததீ³யவிசாரஸ்ய த³ண்ட³ உபாதிஷ்ட²த் தஸ்மாத்³ ஆகாஸ²மண்ட³லஸ்ய ப்ருʼதி²வ்யா: ஸமுத்³ரஸ்ய தோயப்ரஸ்ரவணாநாஞ்ச ஸ்ரஷ்டா யுஷ்மாபி⁴: ப்ரணம்யதாம்ʼ|
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 தத்பஸ்²சாத்³ த்³விதீய ஏகோ தூ³த உபஸ்தா²யாவத³த் பதிதா பதிதா ஸா மஹாபா³பி³ல் யா ஸர்வ்வஜாதீயாந் ஸ்வகீயம்ʼ வ்யபி⁴சாரரூபம்ʼ க்ரோத⁴மத³ம் அபாயயத்|
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 தத்பஸ்²சாத்³ த்ருʼதீயோ தூ³த உபஸ்தா²யோச்சைரவத³த், ய: கஸ்²சித தம்ʼ ஸ²ஸு²ம்ʼ தஸ்ய ப்ரதிமாஞ்ச ப்ரணமதி ஸ்வபா⁴லே ஸ்வகரே வா கலங்கம்ʼ க்³ருʼஹ்லாதி ச
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 ஸோ (அ)பீஸ்²வரஸ்ய க்ரோத⁴பாத்ரே ஸ்தி²தம் அமிஸ்²ரிதம்ʼ மத³த் அர்த²த ஈஸ்²வரஸ்ய க்ரோத⁴மத³ம்ʼ பாஸ்யதி பவித்ரதூ³தாநாம்ʼ மேஷஸா²வகஸ்ய ச ஸாக்ஷாத்³ வஹ்நிக³ந்த⁴கயோ ர்யாதநாம்ʼ லப்ஸ்யதே ச|
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 தேஷாம்ʼ யாதநாயா தூ⁴மோ (அ)நந்தகாலம்ʼ யாவத்³ உத்³க³மிஷ்யதி யே ச பஸு²ம்ʼ தஸ்ய ப்ரதிமாஞ்ச பூஜயந்தி தஸ்ய நாம்நோ (அ)ங்கம்ʼ வா க்³ருʼஹ்லந்தி தே தி³வாநிஸ²ம்ʼ கஞ்சந விராமம்ʼ ந ப்ராப்ஸ்யந்தி|
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 யே மாநவா ஈஸ்²வரஸ்யாஜ்ஞா யீஸௌ² விஸ்²வாஸஞ்ச பாலயந்தி தேஷாம்ʼ பவித்ரலோகாநாம்ʼ ஸஹிஷ்ணுதயாத்ர ப்ரகாஸி²தவ்யம்ʼ|
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 அபரம்ʼ ஸ்வர்கா³த் மயா ஸஹ ஸம்பா⁴ஷமாண ஏகோ ரவோ மயாஸ்²ராவி தேநோக்தம்ʼ த்வம்ʼ லிக², இதா³நீமாரப்⁴ய யே ப்ரபௌ⁴ ம்ரியந்தே தே ம்ருʼதா த⁴ந்யா இதி; ஆத்மா பா⁴ஷதே ஸத்யம்ʼ ஸ்வஸ்²ரமேப்⁴யஸ்தை ர்விராம: ப்ராப்தவ்ய: தேஷாம்ʼ கர்ம்மாணி ச தாந் அநுக³ச்ச²ந்தி|
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 தத³நந்தரம்ʼ நிரீக்ஷமாணேந மயா ஸ்²வேதவர்ண ஏகோ மேகோ⁴ த்³ருʼஷ்டஸ்தந்மேகா⁴ரூடோ⁴ ஜநோ மாநவபுத்ராக்ருʼதிரஸ்தி தஸ்ய ஸி²ரஸி ஸுவர்ணகிரீடம்ʼ கரே ச தீக்ஷ்ணம்ʼ தா³த்ரம்ʼ திஷ்ட²தி|
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 தத: பரம் அந்ய ஏகோ தூ³தோ மந்தி³ராத் நிர்க³த்யோச்சை:ஸ்வரேண தம்ʼ மேகா⁴ரூட⁴ம்ʼ ஸம்பா⁴ஷ்யாவத³த் த்வயா தா³த்ரம்ʼ ப்ரஸார்ய்ய ஸ²ஸ்யச்சே²த³நம்ʼ க்ரியதாம்ʼ ஸ²ஸ்யச்சே²த³நஸ்ய ஸமய உபஸ்தி²தோ யதோ மேதி³ந்யா: ஸ²ஸ்யாநி பரிபக்காநி|
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 ததஸ்தேந மேகா⁴ரூடே⁴ந ப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ தா³த்ரம்ʼ ப்ரஸார்ய்ய ப்ருʼதி²வ்யா: ஸ²ஸ்யச்சே²த³நம்ʼ க்ருʼதம்ʼ|
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 அநந்தரம் அபர ஏகோ தூ³த: ஸ்வர்க³ஸ்த²மந்தி³ராத் நிர்க³த: ஸோ (அ)பி தீக்ஷ்ணம்ʼ தா³த்ரம்ʼ தா⁴ரயதி|
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 அபரம் அந்ய ஏகோ தூ³தோ வேதி³தோ நிர்க³த: ஸ வஹ்நேரதி⁴பதி: ஸ உச்சை:ஸ்வரேண தம்ʼ தீக்ஷ்ணதா³த்ரதா⁴ரிணம்ʼ ஸம்பா⁴ஷ்யாவத³த் த்வயா ஸ்வம்ʼ தீக்ஷ்ணம்ʼ தா³த்ரம்ʼ ப்ரஸார்ய்ய மேதி³ந்யா த்³ராக்ஷாகு³ச்ச²ச்சே²த³நம்ʼ க்ரியதாம்ʼ யதஸ்தத்ப²லாநி பரிணதாநி|
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 தத: ஸ தூ³த: ப்ருʼதி²வ்யாம்ʼ ஸ்வதா³த்ரம்ʼ ப்ரஸார்ய்ய ப்ருʼதி²வ்யா த்³ராக்ஷாப²லச்சே²த³நம் அகரோத் தத்ப²லாநி சேஸ்²வரஸ்ய க்ரோத⁴ஸ்வரூபஸ்ய மஹாகுண்ட³ஸ்ய மத்⁴யம்ʼ நிரக்ஷிபத்|
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 தத்குண்ட³ஸ்த²ப²லாநி ச ப³ஹி ர்மர்த்³தி³தாநி தத: குண்ட³மத்⁴யாத் நிர்க³தம்ʼ ரக்தம்ʼ க்ரோஸ²ஸ²தபர்ய்யந்தம் அஸ்²வாநாம்ʼ க²லீநாந் யாவத்³ வ்யாப்நோத்|
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.