Apocalipse 18
Sanskrit Bible (NT) in Malayalam Script (സത്യവേദഃ।) (SAN_MAL) vs VC
1 തദനന്തരം സ്വർഗാദ് അവരോഹൻ അപര ഏകോ ദൂതോ മയാ ദൃഷ്ടഃ സ മഹാപരാക്രമവിശിഷ്ടസ്തസ്യ തേജസാ ച പൃഥിവീ ദീപ്താ|
1 Depois disso, vi descer do céu outro anjo que tinha grande poder, e a terra foi iluminada por sua glória.
2 സ ബലവതാ സ്വരേണ വാചമിമാമ് അഘോഷയത് പതിതാ പതിതാ മഹാബാബിൽ, സാ ഭൂതാനാം വസതിഃ സർവ്വേഷാമ് അശുച്യാത്മനാം കാരാ സർവ്വേഷാമ് അശുചീനാം ഘൃണ്യാനാഞ്ച പക്ഷിണാം പിഞ്ജരശ്ചാഭവത്|
2 Clamou em alta voz, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, a Grande. Tornou-se morada dos demônios, prisão dos espíritos imundos e das aves impuras e abomináveis,
3 യതഃ സർവ്വജാതീയാസ്തസ്യാ വ്യഭിചാരജാതാം കോപമദിരാം പീതവന്തഃ പൃഥിവ്യാ രാജാനശ്ച തയാ സഹ വ്യഭിചാരം കൃതവന്തഃ പൃഥിവ്യാ വണിജശ്ച തസ്യാഃ സുഖഭോഗബാഹുല്യാദ് ധനാഢ്യതാം ഗതവന്തഃ|
3 porque todas as nações beberam do vinho da ira de sua luxúria, pecaram com ela os reis da terra e os mercadores da terra se enriqueceram com o excesso do seu luxo.
4 തതഃ പരം സ്വർഗാത് മയാപര ഏഷ രവഃ ശ്രുതഃ, ഹേ മമ പ്രജാഃ, യൂയം യത് തസ്യാഃ പാപാനാമ് അംശിനോ ന ഭവത തസ്യാ ദണ്ഡൈശ്ച ദണ്ഡയുക്താ ന ഭവത തദർഥം തതോ നിർഗച്ഛത|
4 Ouvi outra voz do céu que dizia: Meu povo, sai de seu meio para que não participes de seus pecados e não tenhas parte nas suas pragas,
5 യതസ്തസ്യാഃ പാപാനി ഗഗനസ്പർശാന്യഭവൻ തസ്യാ അധർമ്മക്രിയാശ്ചേശ്വരേണ സംസ്മൃതാഃ|
5 porque seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das suas injustiças.
6 പരാൻ പ്രതി തയാ യദ്വദ് വ്യവഹൃതം തദ്വത് താം പ്രതി വ്യവഹരത, തസ്യാഃ കർമ്മണാം ദ്വിഗുണഫലാനി തസ്യൈ ദത്ത, യസ്മിൻ കംസേ സാ പരാൻ മദ്യമ് അപായയത് തമേവ തസ്യാഃ പാനാർഥം ദ്വിഗുണമദ്യേന പൂരയത|
6 Faze com ela o que fez {contigo}, e retribui-lhe o dobro de seus malefícios; na taça que ela deu de beber, dá-lhe o dobro.
7 തയാ യാത്മശ്ലാഘാ യശ്ച സുഖഭോഗഃ കൃതസ്തയോ ർദ്വിഗുണൗ യാതനാശോകൗ തസ്യൈ ദത്ത, യതഃ സാ സ്വകീയാന്തഃകരണേ വദതി, രാജ്ഞീവദ് ഉപവിഷ്ടാഹം നാനാഥാ ന ച ശോകവിത്|
7 Na mesma proporção em que fez ostentação de luxo, dá-lhe em tormentos e prantos. Pois ela disse no seu coração: Estou no trono como rainha, e não viúva, e nunca conhecerei o luto.
8 തസ്മാദ് ദിവസ ഏകസ്മിൻ മാരീദുർഭിക്ഷശോചനൈഃ, സാ സമാപ്ലോഷ്യതേ നാരീ ധ്യക്ഷ്യതേ വഹ്നിനാ ച സാ; യദ് വിചാരാധിപസ്തസ്യാ ബലവാൻ പ്രഭുരീശ്വരഃ,
8 Por isso, num só dia virão sobre ela as pragas: morte, pranto, fome. Ela será consumida pelo fogo, porque forte é o Senhor Deus que a condenou.
9 വ്യഭിചാരസ്തയാ സാർദ്ധം സുഖഭോഗശ്ച യൈഃ കൃതഃ, തേ സർവ്വ ഏവ രാജാനസ്തദ്ദാഹധൂമദർശനാത്, പ്രരോദിഷ്യന്തി വക്ഷാംസി ചാഹനിഷ്യന്തി ബാഹുഭിഃ|
9 Hão de chorar e lamentar-se por sua causa os reis da terra que com ela se contaminaram e pecaram, quando avistarem a fumaça do seu incêndio.
10 തസ്യാസ്തൈ ര്യാതനാഭീതേ ർദൂരേ സ്ഥിത്വേദമുച്യതേ, ഹാ ഹാ ബാബിൽ മഹാസ്ഥാന ഹാ പ്രഭാവാന്വിതേ പുരി, ഏകസ്മിൻ ആഗതാ ദണ്ഡേ വിചാരാജ്ഞാ ത്വദീയകാ|
10 Parados ao longe, de medo de seus tormentos, eles dirão: Ai, ai da grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Bastou um momento para tua execução!
11 മേദിന്യാ വണിജശ്ച തസ്യാഃ കൃതേ രുദന്തി ശോചന്തി ച യതസ്തേഷാം പണ്യദ്രവ്യാണി കേനാപി ന ക്രീയന്തേ|
11 Também os negociantes da terra choram e se lamentam a seu respeito, porque já não há ninguém que lhes compre os carregamentos:
12 ഫലതഃ സുവർണരൗപ്യമണിമുക്താഃ സൂക്ഷ്മവസ്ത്രാണി കൃഷ്ണലോഹിതവാസാംസി പട്ടവസ്ത്രാണി സിന്ദൂരവർണവാസാംസി ചന്ദനാദികാഷ്ഠാനി ഗജദന്തേന മഹാർഘകാഷ്ഠേന പിത്തലലൗഹാഭ്യാം മർമ്മരപ്രസ്തരേണ വാ നിർമ്മിതാനി സർവ്വവിധപാത്രാണി
12 carregamento de ouro e prata, pedras preciosas e pérolas, linho e púrpura, seda e escarlate, bem como de toda espécie de madeira odorífera, objetos de marfim e madeira preciosa; de bronze, ferro e mármore;
13 ത്വഗേലാ ധൂപഃ സുഗന്ധിദ്രവ്യം ഗന്ധരസോ ദ്രാക്ഷാരസസ്തൈലം ശസ്യചൂർണം ഗോധൂമോ ഗാവോ മേഷാ അശ്വാ രഥാ ദാസേയാ മനുഷ്യപ്രാണാശ്ചൈതാനി പണ്യദ്രവ്യാണി കേനാപി ന ക്രീയന്തേ|
13 de cinamomo e essência; de aromas, mirra e incenso; de vinho e óleo, de farinha e trigo, de animais de carga, ovelhas, cavalos e carros, escravos e outros homens.
14 തവ മനോഽഭിലാഷസ്യ ഫലാനാം സമയോ ഗതഃ, ത്വത്തോ ദൂരീകൃതം യദ്യത് ശോഭനം ഭൂഷണം തവ, കദാചന തദുദ്ദേശോ ന പുന ർലപ്സ്യതേ ത്വയാ|
14 Eis que o bom tempo de tuas paixões animalescas se escoou. Toda a magnificência e todo o brilho se apagaram, e jamais serão reencontrados.
15 തദ്വിക്രേതാരോ യേ വണിജസ്തയാ ധനിനോ ജാതാസ്തേ തസ്യാ യാതനായാ ഭയാദ് ദൂരേ തിഷ്ഠനതോ രോദിഷ്യന്തി ശോചന്തശ്ചേദം ഗദിഷ്യന്തി
15 Os mercadores destas coisas, que delas se enriqueceram, pararão ao longe, de medo de seus tormentos, e hão de chorar e lamentar-se, dizendo:
16 ഹാ ഹാ മഹാപുരി, ത്വം സൂക്ഷ്മവസ്ത്രൈഃ കൃഷ്ണലോഹിതവസ്ത്രൈഃ സിന്ദൂരവർണവാസോഭിശ്ചാച്ഛാദിതാ സ്വർണമണിമുക്താഭിരലങ്കൃതാ ചാസീഃ,
16 Ai, ai da grande cidade, que se revestia de linho, púrpura e escarlate, toda ornada de ouro, pedras preciosas e pérolas.
17 കിന്ത്വേകസ്മിൻ ദണ്ഡേ സാ മഹാസമ്പദ് ലുപ്താ| അപരം പോതാനാം കർണധാരാഃ സമൂूഹലോകാ നാവികാഃ സമുദ്രവ്യവസായിനശ്ച സർവ്വേ
17 Num só momento toda essa riqueza foi devastada! Todos os pilotos e todos os navegantes, os marinheiros e todos os que trabalham no mar paravam ao longe
18 ദൂരേ തിഷ്ഠന്തസ്തസ്യാ ദാഹസ്യ ധൂമം നിരീക്ഷമാണാ ഉച്ചൈഃസ്വരേണ വദന്തി തസ്യാ മഹാനഗര്യ്യാഃ കിം തുല്യം?
18 e exclamavam, ao ver a fumaça do incêndio: Que havia de comparável a essa grande cidade?
19 അപരം സ്വശിരഃസു മൃത്തികാം നിക്ഷിപ്യ തേ രുദന്തഃ ശോചന്തശ്ചോച്ചൈഃസ്വരേണേദം വദന്തി ഹാ ഹാ യസ്യാ മഹാപുര്യ്യാ ബാഹുല്യധനകാരണാത്, സമ്പത്തിഃ സഞ്ചിതാ സർവ്വൈഃ സാമുദ്രപോതനായകൈഃ, ഏകസ്മിന്നേവ ദണ്ഡേ സാ സമ്പൂർണോച്ഛിന്നതാം ഗതാ|
19 E lançavam pó sobre as cabeças, chorando e lamentando-se com estas palavras: Ai, ai da grande cidade, de cuja opulência se enriqueceram todos os que tinham navios no mar. Bastou um momento para ser arrasada!
20 ഹേ സ്വർഗവാസിനഃ സർവ്വേ പവിത്രാഃ പ്രേരിതാശ്ച ഹേ| ഹേ ഭാവിവാദിനോ യൂയം കൃതേ തസ്യാഃ പ്രഹർഷത| യുഷ്മാകം യത് തയാ സാർദ്ധം യോ വിവാദഃ പുരാഭവത്| ദണ്ഡം സമുചിതം തസ്യ തസ്യൈ വ്യതരദീശ്വരഃ||
20 Exulta sobre ela, ó céu; e também vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou contra ela a vossa causa.
21 അനന്തരമ് ഏകോ ബലവാൻ ദൂതോ ബൃഹത്പേഷണീപ്രസ്തരതുല്യം പാഷാണമേകം ഗൃഹീത്വാ സമുദ്രേ നിക്ഷിപ്യ കഥിതവാൻ, ഈദൃഗ്ബലപ്രകാശേന ബാബിൽ മഹാനഗരീ നിപാതയിഷ്യതേ തതസ്തസ്യാ ഉദ്ദേശഃ പുന ർന ലപ്സ്യതേ|
21 Então um anjo poderoso tomou uma pedra do tamanho de uma grande mó de moinho e lançou-a no mar, dizendo: Com tal ímpeto será precipitada Babilônia, a grande cidade, e jamais será encontrada.
22 വല്ലകീവാദിനാം ശബ്ദം പുന ർന ശ്രോഷ്യതേ ത്വയി| ഗാഥാകാനാഞ്ച ശബ്ദോ വാ വംശീതൂര്യ്യാദിവാദിനാം| ശിൽപകർമ്മകരഃ കോ ഽപി പുന ർന ദ്രക്ഷ്യതേ ത്വയി| പേഷണീപ്രസ്തരധ്വാനഃ പുന ർന ശ്രോഷ്യതേ ത്വയി|
22 Já não se ouvirá mais em ti o som dos citaristas, dos cantores, dos tocadores de flauta, de trombetas. Nem se encontrará em ti artífice algum de qualquer espécie. Não se ouvirá mais em ti o ruído do moinho,
23 ദീപസ്യാപി പ്രഭാ തദ്വത് പുന ർന ദ്രക്ഷ്യതേ ത്വയി| ന കന്യാവരയോഃ ശബ്ദഃ പുനഃ സംശ്രോഷ്യതേ ത്വയി| യസ്മാന്മുഖ്യാഃ പൃഥിവ്യാ യേ വണിജസ്തേഽഭവൻ തവ| യസ്മാച്ച ജാതയഃ സർവ്വാ മോഹിതാസ്തവ മായയാ|
23 não brilhará mais em ti a luz de lâmpada, não se ouvirá mais em ti a voz do esposo e da esposa; porque teus mercadores eram senhores do mundo, e todas as nações foram seduzidas por teus malefícios.
24 ഭാവിവാദിപവിത്രാണാം യാവന്തശ്ച ഹതാ ഭുവി| സർവ്വേഷാം ശോണിതം തേഷാം പ്രാപ്തം സർവ്വം തവാന്തരേ||
24 Foi em ti que se encontrou o sangue dos profetas e dos santos, como também de todos aqueles que foram imolados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.