Apocalipse 18
Sanskrit Bible (NT) in Malayalam Script (സത്യവേദഃ।) (SAN_MAL) vs NVT
1 തദനന്തരം സ്വർഗാദ് അവരോഹൻ അപര ഏകോ ദൂതോ മയാ ദൃഷ്ടഃ സ മഹാപരാക്രമവിശിഷ്ടസ്തസ്യ തേജസാ ച പൃഥിവീ ദീപ്താ|
1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor.
2 സ ബലവതാ സ്വരേണ വാചമിമാമ് അഘോഷയത് പതിതാ പതിതാ മഹാബാബിൽ, സാ ഭൂതാനാം വസതിഃ സർവ്വേഷാമ് അശുച്യാത്മനാം കാരാ സർവ്വേഷാമ് അശുചീനാം ഘൃണ്യാനാഞ്ച പക്ഷിണാം പിഞ്ജരശ്ചാഭവത്|
2 Ele deu um forte grito: “Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu! Tornou-se habitação de demônios, esconderijo de todo espírito impuro, covil de toda ave impura e de todo animal impuro e detestável.
3 യതഃ സർവ്വജാതീയാസ്തസ്യാ വ്യഭിചാരജാതാം കോപമദിരാം പീതവന്തഃ പൃഥിവ്യാ രാജാനശ്ച തയാ സഹ വ്യഭിചാരം കൃതവന്തഃ പൃഥിവ്യാ വണിജശ്ച തസ്യാഃ സുഖഭോഗബാഹുല്യാദ് ധനാഢ്യതാം ഗതവന്തഃ|
3 Porque todas as nações caíram por causa do Os reis da terra cometeram adultério com ela. Por ela tanto desejar luxo extravagante, os comerciantes da terra enriqueceram”.
4 തതഃ പരം സ്വർഗാത് മയാപര ഏഷ രവഃ ശ്രുതഃ, ഹേ മമ പ്രജാഃ, യൂയം യത് തസ്യാഃ പാപാനാമ് അംശിനോ ന ഭവത തസ്യാ ദണ്ഡൈശ്ച ദണ്ഡയുക്താ ന ഭവത തദർഥം തതോ നിർഗച്ഛത|
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: “Saiam dela, meu povo! Não participem de seus pecados, ou serão castigados com ela.
5 യതസ്തസ്യാഃ പാപാനി ഗഗനസ്പർശാന്യഭവൻ തസ്യാ അധർമ്മക്രിയാശ്ചേശ്വരേണ സംസ്മൃതാഃ|
5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu, e Deus se lembrou de seus atos perversos.
6 പരാൻ പ്രതി തയാ യദ്വദ് വ്യവഹൃതം തദ്വത് താം പ്രതി വ്യവഹരത, തസ്യാഃ കർമ്മണാം ദ്വിഗുണഫലാനി തസ്യൈ ദത്ത, യസ്മിൻ കംസേ സാ പരാൻ മദ്യമ് അപായയത് തമേവ തസ്യാഃ പാനാർഥം ദ്വിഗുണമദ്യേന പൂരയത|
6 Façam com ela o que ela tem feito; deem-lhe em dobro o castigo por Ela preparou um cálice de terror para os outros, por isso preparem-lhe uma porção dobrada.
7 തയാ യാത്മശ്ലാഘാ യശ്ച സുഖഭോഗഃ കൃതസ്തയോ ർദ്വിഗുണൗ യാതനാശോകൗ തസ്യൈ ദത്ത, യതഃ സാ സ്വകീയാന്തഃകരണേ വദതി, രാജ്ഞീവദ് ഉപവിഷ്ടാഹം നാനാഥാ ന ച ശോകവിത്|
7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo, agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza. Ela se vangloriou em seu coração: ‘Sou rainha em meu trono. Não sou uma viúva desamparada, e não tenho motivo para me lamentar’.
8 തസ്മാദ് ദിവസ ഏകസ്മിൻ മാരീദുർഭിക്ഷശോചനൈഃ, സാ സമാപ്ലോഷ്യതേ നാരീ ധ്യക്ഷ്യതേ വഹ്നിനാ ച സാ; യദ് വിചാരാധിപസ്തസ്യാ ബലവാൻ പ്രഭുരീശ്വരഃ,
8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia: morte, pranto e fome. O fogo a consumirá por completo, pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso”.
9 വ്യഭിചാരസ്തയാ സാർദ്ധം സുഖഭോഗശ്ച യൈഃ കൃതഃ, തേ സർവ്വ ഏവ രാജാനസ്തദ്ദാഹധൂമദർശനാത്, പ്രരോദിഷ്യന്തി വക്ഷാംസി ചാഹനിഷ്യന്തി ബാഹുഭിഃ|
9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados.
10 തസ്യാസ്തൈ ര്യാതനാഭീതേ ർദൂരേ സ്ഥിത്വേദമുച്യതേ, ഹാ ഹാ ബാബിൽ മഹാസ്ഥാന ഹാ പ്രഭാവാന്വിതേ പുരി, ഏകസ്മിൻ ആഗതാ ദണ്ഡേ വിചാരാജ്ഞാ ത്വദീയകാ|
10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão: “Que terrível, que terrível, ó Babilônia, grande cidade! Num só instante, o julgamento caiu sobre você!”.
11 മേദിന്യാ വണിജശ്ച തസ്യാഃ കൃതേ രുദന്തി ശോചന്തി ച യതസ്തേഷാം പണ്യദ്രവ്യാണി കേനാപി ന ക്രീയന്തേ|
11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias.
12 ഫലതഃ സുവർണരൗപ്യമണിമുക്താഃ സൂക്ഷ്മവസ്ത്രാണി കൃഷ്ണലോഹിതവാസാംസി പട്ടവസ്ത്രാണി സിന്ദൂരവർണവാസാംസി ചന്ദനാദികാഷ്ഠാനി ഗജദന്തേന മഹാർഘകാഷ്ഠേന പിത്തലലൗഹാഭ്യാം മർമ്മരപ്രസ്തരേണ വാ നിർമ്മിതാനി സർവ്വവിധപാത്രാണി
12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore.
13 ത്വഗേലാ ധൂപഃ സുഗന്ധിദ്രവ്യം ഗന്ധരസോ ദ്രാക്ഷാരസസ്തൈലം ശസ്യചൂർണം ഗോധൂമോ ഗാവോ മേഷാ അശ്വാ രഥാ ദാസേയാ മനുഷ്യപ്രാണാശ്ചൈതാനി പണ്യദ്രവ്യാണി കേനാപി ന ക്രീയന്തേ|
13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.
14 തവ മനോഽഭിലാഷസ്യ ഫലാനാം സമയോ ഗതഃ, ത്വത്തോ ദൂരീകൃതം യദ്യത് ശോഭനം ഭൂഷണം തവ, കദാചന തദുദ്ദേശോ ന പുന ർലപ്സ്യതേ ത്വയാ|
14 “Acabaram as coisas extravagantes de que você tanto gostava”, dizem eles. “Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre, e nunca mais serão seus.”
15 തദ്വിക്രേതാരോ യേ വണിജസ്തയാ ധനിനോ ജാതാസ്തേ തസ്യാ യാതനായാ ഭയാദ് ദൂരേ തിഷ്ഠനതോ രോദിഷ്യന്തി ശോചന്തശ്ചേദം ഗദിഷ്യന്തി
15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:
16 ഹാ ഹാ മഹാപുരി, ത്വം സൂക്ഷ്മവസ്ത്രൈഃ കൃഷ്ണലോഹിതവസ്ത്രൈഃ സിന്ദൂരവർണവാസോഭിശ്ചാച്ഛാദിതാ സ്വർണമണിമുക്താഭിരലങ്കൃതാ ചാസീഃ,
16 “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho, adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 കിന്ത്വേകസ്മിൻ ദണ്ഡേ സാ മഹാസമ്പദ് ലുപ്താ| അപരം പോതാനാം കർണധാരാഃ സമൂूഹലോകാ നാവികാഃ സമുദ്രവ്യവസായിനശ്ച സർവ്വേ
17 Num só instante, toda a sua riqueza se foi!”. E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe.
18 ദൂരേ തിഷ്ഠന്തസ്തസ്യാ ദാഹസ്യ ധൂമം നിരീക്ഷമാണാ ഉച്ചൈഃസ്വരേണ വദന്തി തസ്യാ മഹാനഗര്യ്യാഃ കിം തുല്യം?
18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: “Onde há outra cidade tão grande como essa?”.
19 അപരം സ്വശിരഃസു മൃത്തികാം നിക്ഷിപ്യ തേ രുദന്തഃ ശോചന്തശ്ചോച്ചൈഃസ്വരേണേദം വദന്തി ഹാ ഹാ യസ്യാ മഹാപുര്യ്യാ ബാഹുല്യധനകാരണാത്, സമ്പത്തിഃ സഞ്ചിതാ സർവ്വൈഃ സാമുദ്രപോതനായകൈഃ, ഏകസ്മിന്നേവ ദണ്ഡേ സാ സമ്പൂർണോച്ഛിന്നതാം ഗതാ|
19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão: “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Os donos dos navios se enriqueceram, transportando pelos mares sua imensa riqueza. Num só instante, tudo se foi!”.
20 ഹേ സ്വർഗവാസിനഃ സർവ്വേ പവിത്രാഃ പ്രേരിതാശ്ച ഹേ| ഹേ ഭാവിവാദിനോ യൂയം കൃതേ തസ്യാഃ പ്രഹർഷത| യുഷ്മാകം യത് തയാ സാർദ്ധം യോ വിവാദഃ പുരാഭവത്| ദണ്ഡം സമുചിതം തസ്യ തസ്യൈ വ്യതരദീശ്വരഃ||
20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus, ó povo santo, apóstolos e profetas! Porque finalmente Deus a julgou, por causa de vocês.
21 അനന്തരമ് ഏകോ ബലവാൻ ദൂതോ ബൃഹത്പേഷണീപ്രസ്തരതുല്യം പാഷാണമേകം ഗൃഹീത്വാ സമുദ്രേ നിക്ഷിപ്യ കഥിതവാൻ, ഈദൃഗ്ബലപ്രകാശേന ബാബിൽ മഹാനഗരീ നിപാതയിഷ്യതേ തതസ്തസ്യാ ഉദ്ദേശഃ പുന ർന ലപ്സ്യതേ|
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou: “Assim, Babilônia, a grande cidade, será derrubada com violência e nunca mais será encontrada!
22 വല്ലകീവാദിനാം ശബ്ദം പുന ർന ശ്രോഷ്യതേ ത്വയി| ഗാഥാകാനാഞ്ച ശബ്ദോ വാ വംശീതൂര്യ്യാദിവാദിനാം| ശിൽപകർമ്മകരഃ കോ ഽപി പുന ർന ദ്രക്ഷ്യതേ ത്വയി| പേഷണീപ്രസ്തരധ്വാനഃ പുന ർന ശ്രോഷ്യതേ ത്വയി|
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpas, cantores, flautas e trombetas. Nunca mais se achará em seu meio qualquer artífice em algum ofício. Nunca mais se ouvirá em seu meio o som do moinho.
23 ദീപസ്യാപി പ്രഭാ തദ്വത് പുന ർന ദ്രക്ഷ്യതേ ത്വയി| ന കന്യാവരയോഃ ശബ്ദഃ പുനഃ സംശ്രോഷ്യതേ ത്വയി| യസ്മാന്മുഖ്യാഃ പൃഥിവ്യാ യേ വണിജസ്തേഽഭവൻ തവ| യസ്മാച്ച ജാതയഃ സർവ്വാ മോഹിതാസ്തവ മായയാ|
23 Nunca mais brilhará em seu meio a luz da lâmpada. Nunca mais se ouvirão em seu meio as vozes alegres de noivas e noivos. Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo, e suas feitiçarias enganavam nações.
24 ഭാവിവാദിപവിത്രാണാം യാവന്തശ്ച ഹതാ ഭുവി| സർവ്വേഷാം ശോണിതം തേഷാം പ്രാപ്തം സർവ്വം തവാന്തരേ||
24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo, e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.