Gênesis 50

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yozefu̱ yeetu̱lu̱ki̱ri̱ mu mei̱so ga bbaawe yaatandika kulira, yaamugwa mu salaka.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Yozefu̱ yaaragira bakori̱ ba byab̯womi bajanjabe mutumbi gwa bbaawe, kwokwo de baakakoori̱.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Baajanjaba mutumbi hab̯wa biro maku̱mi̱ ganei, kaka kooko kasu̱mi̱ kanyakwetagi̱syanga kwomya mutumbi. Banyami̱si̱ri̱ baamu̱li̱i̱ri̱ kumala biro nsanju.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Biro bya kuganya b̯u̱byakamali̱ki̱ri̱, Yozefu̱ yaaweera balemi̱ ba Faraaho naakoba yati, “Mwakabba mu̱ngonzi̱ri̱, muweere Faraaho nimukoba yati,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‘Bbaabba atakakwi̱ri̱, yankoreseerye ndagaanu naakoba yati, “Nyanga gi̱nyeeli̱mi̱i̱ri̱ mu nsi gya Kanani̱ hooho olinziikira.” Nahab̯waki̱kyo, leka ngyende nziike bbaabba, nkwi̱za kwi̱ra.’ ”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Faraaho yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Gyenda oziike bbaawu nka ku̱weeragi̱ri̱.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Nahaahwo, Yozefu̱ yaagyenda hamwei̱ na baheereza ba Faraaho, bahandu̱ ba mu nnyu̱mba gyamwe hamwei̱ na ba mu nsi gya Mi̱si̱ri̱ gyensei̱ kuziika bbaawe.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Yozefu̱ yaatwalegeeni̱ bantu ba mu̱gi̱ gwamwe bensei̱ na gwa bbaawe. Baana bato hamwei̱ na magana gaab̯u byobyo byasi̱geeri̱ mu nsi gya Goseni̱.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Yaagyendi̱ri̱ na lugologombo lwa bantu, batembi̱ri̱ bigaali na mbaraasi.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 B̯u̱baadoori̱ mu rub̯uga Ataadi̱ lu̱basu̱ku̱si̱rengi̱ho bilimwa, ntaadu̱ko gya mugira gwa Yorodaani, baali̱i̱ri̱ hoi̱ hab̯wa Yakobbo. Yozefu̱ yaali̱i̱ri̱ bbaawe kumala biro musanju.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Banyakanani̱ banyakwicalanga hahwo b̯u̱baaweeni̱ bantu nka kubaali kuganya ha rub̯uga Ataadi̱ lu̱basu̱ku̱si̱rengi̱ho bilimwa, baakoba yati, “Ku̱kwa kwʼI̱saleeri̱, kyasaali̱i̱ze hoi̱ Banyami̱si̱ri̱.” Kiikaru ki̱kyo, baakyeta Abberi̱-mi̱si̱rayi̱mu̱, kili heehi̱ na Yorodaani.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Nahab̯waki̱kyo, kwokwo yatyo batabani̱ ba Yakobbo baazi̱i̱ki̱ri̱ Bbaawaawu̱ nka kuyaali abaragi̱i̱ri̱.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Baamu̱tweri̱ mu nsi gya Kanani̱, baamuziika mu b̯wingira b̯wa mu kibanja kya Makipera, ki̱hereeri̱ b̯uhulukalyoba b̯wa Mamu̱le, kyʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ kiyaali agu̱u̱ri̱ kuruga hali Efu̱rooni̱ Mu̱hi̱i̱ti̱, aleke kikorenge nkei̱ri̱mbo.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yozefu̱ b̯u̱yaamaari̱ kuziika bbaawe, yei̱ra Mi̱si̱ri̱ na baab̯u, hamwei̱ na bantu benseenya banyakubba bagyendi̱ri̱ ku̱mu̱zi̱ki̱sya bbaawe.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Baab̯u Yozefu̱ b̯u̱baaweeni̱ bbaawaab̯u akwi̱ri̱, baabazi̱ri̱ nibakoba yati, “Kale nu hataati̱ Yozefu̱ akwi̱za kuhoora nzi̱go gya bibiibi byensei̱ bi̱twamu̱koori̱.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Kasi baamutumira b̯ukwenda b̯ukukoba yati, “Bbaawu b̯uyaali atakakwi̱ri̱ yaateeri̱ho kiragiro kikukoba yati,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Muweere Yozefu̱ nimukoba yati, “Beiraba ganyira bibii na nsobi̱ za baana beenyu̱, bi̱baakoori̱.” ’ Kandi oi̱re oganyire bibii bya twe baheereza ba Ruhanga wa bbaawe.” B̯u̱baamu̱weereeri̱ bi̱byo bigambu Yozefu̱ yaalira.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Kasi baab̯u bei̱za baagwa mu mei̱so gaamwe nibakoba yati, “Hataati̱ tuli baheereza baamu.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Yozefu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mu̱tati̱i̱na, Ruhanga yooyo agira b̯u̱sobozi̱ b̯wa kufubira bantu. Gya tindi Ruhanga.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Nywe mwendeerye kunkora kubiibi, bei̱tu̱ Ruhanga yaakifoora kirungi mwa kujuna bantu banene, nka kukili hataati̱.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Nahab̯waki̱kyo mu̱leke ku̱ti̱i̱na, nkwi̱za kubaheereza kurungi hamwei̱ na baana beenyu̱.” Kwokwo yatyo yaabatati̱i̱rye na bigambu bya mbabazi̱.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Nahab̯waki̱kyo Yozefu̱ yei̱ceeri̱ Mi̱si̱ri̱ na bantu ba mu̱gi̱ gwa bbaawe benseenya, yaakwi̱ri̱ adooseerye myaka ki̱ku̱mi̱ nei̱ku̱mi̱ (110) mya b̯u̱handu̱.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Yozefu̱ yaasoboori̱ kuwonaho baana bʼEfu̱rayi̱mu̱ na beizukulu baamwe. Yaatangiira baana ba Maki̱i̱ri̱, mu̱tabani̱ wa Manaase, mu mu̱gi̱ gwamwe.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Yozefu̱ yaaweereeri̱ baab̯u naakoba yati, “Gya ndi heehi̱ ku̱kwa, bei̱tu̱ Ruhanga alijuna beizukulu beenyu̱ abatoole mu gigi nsi, abatwale mu nsi gi̱yaaragani̱si̱i̱rye I̱bbu̱rahi̱mu̱, I̱saka na Yakobbo.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yozefu̱ yaasabi̱ri̱ baana bʼI̱saleeri̱ kurahira. Yaabaweera naakoba yati, “Mu mananu Ruhanga b̯walikabajuna kuruga Mi̱si̱ri̱, mulinakutwala maku̱ha gange kuruga haha.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Yozefu̱ yaakwi̱ri̱ adooseerye myaka ki̱ku̱mi̱ nei̱ku̱mi̱ (110) mya b̯u̱handu̱. Baamwomeerye mubiri gwamwe, baamuta mu sandu̱u̱ko mu Mi̱si̱ri̱.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.