Gênesis 44

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hei̱nyu̱ma, Yozefu̱ yaaragi̱i̱ri̱ muheereza wa nnyu̱mba gyamwe naakoba yati, “I̱zu̱u̱lya nsawu za bab̯wo badulu na bidyo binene bya b̯uli muntu akusobora kwetweka, kandi ote sente za b̯uli muntu ha mu̱nwa gwa nsawu gyamwe gya bidyo.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Kandi de, ote ki̱kopo kyange kya feeza ha mu̱nwa gwa nsawu gya mwana waab̯u akusembayo b̯uto hamwei̱ na sente zaamwe zi̱yaaleeti̱ri̱ ku̱gu̱li̱sya bidyo.” Yogwo muheereza kwokwo yaakoori̱ nka Yozefu̱ ku̱yaamu̱ragi̱i̱ri̱.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Mwakya karei mambya asaari̱ bab̯wo badulu baaragi̱ri̱, baasetuka kwemuka na ndogoyi̱ zaab̯u.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 B̯ubaali batakadahi̱i̱ri̱ na rub̯uga, Yozefu̱ yaaweera muheereza waamwe naakoba yati, “Byoka ohondere bab̯wo badulu, wakabadwereera obab̯u̱u̱lye nookoba yati, ‘Mukama wange, yaabolokeerye mbabazi̱, hab̯waki mu̱mu̱saswi̱ri̱ na kibiibi?
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Hab̯waki mwei̱bi̱ri̱ ki̱kopo kya mukama wange, tikyokyo ki̱kopo kyanyweramwo, kandi kimuha kwetegereza bikugyenda kubbaho mu mei̱so? Mu̱koori̱ kubiibi hoi̱ kukora kintu nka ki̱kyo!’ ”
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Yogwo muheereza b̯u̱yaadwereeri̱ baana baab̯u Yozefu̱, yaabaweereeri̱ bigambu bya Yozefu̱ bi̱yaamu̱tu̱mi̱ri̱.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Bei̱tu̱ bo baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Kintu kyani ki̱heeri̱ mukama weetu̱ kubaza yatyo? Kikafuuhe, twe kukora kintu nka ki̱kyo.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Wona na sente zi̱twagi̱i̱rye mu nsawu zeetu̱, twazi̱kwi̱ri̱ri̱i̱rye kuruga Kanani̱, kandi twaku̱soboori̱ teetei̱ kwi̱ba zaabbu rundi feeza mu nnyu̱mba gya mukama waamu?
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Yogwo yensei̱ gibakaagya na ki̱kopo muli twe, bamwi̱te, bakusigalaho tufooke beiru baamu we mukama wange.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Yogwo mudulu yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Nka ku̱mu̱kakobi̱ri̱, leka kwokwo kibbe. Yogwo gibakaagya na ki̱kopo, yooyo yaafooka mwiru wange, basi̱geeri̱ho timuli na musangu gwensei̱.”
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 B̯ulohob̯uloho bensei̱ bei̱ci̱i̱rye nsawu zaab̯u hansi baazahula.
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Muheereza wa Yozefu̱ yaatandi̱ki̱si̱i̱rye na kwaza nsawu gya mu̱handu̱ naamaliira na nsawu gya muto, kandi ki̱kopo kyamaliri̱i̱ri̱ ki̱zookeeri̱ mu nsawu gya Bbenyami̱i̱ni̱.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Kikorwa ki̱kyo kyabatu̱ntu̱u̱ze hoi̱ baatandika kutemula bilwalu byab̯u, kasi b̯uli muntu yei̱rya nsawu gyamwe ha ndogoyi̱ gyamwe, baaku̱bayo mu rub̯uga.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Yu̱da na baab̯u b̯u̱baadoori̱, Yozefu̱ yaali nacaali mu nnyu̱mba. B̯u̱baamu̱weeni̱, baagwi̱ri̱ hansi mu mei̱so gaamwe.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Yozefu̱ yaabab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Kiki mu̱koori̱ kintu kyani? Ti̱mu̱kyegi̱ri̱ nti, muntu nka gya akusobora kwega bi̱kwi̱za kubbaho mu mei̱so?”
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Yu̱da yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mukama wange, twakuweera kyani? Kibii twakyetoolaho teetei̱? Ruhanga yooyo yoolokeerye kibii kya beiru baamu hataati̱ mukama weetu̱ tuli beiru baamu, twe hamwei̱ na yogwo gi̱baagi̱i̱rye na ki̱kopo.”
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Bei̱tu̱ Yozefu̱ yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Ki̱kyo gya tinsobora kukikora! Yogwo gi̱baagi̱i̱rye na ki̱kopo yooyo musa yaabba mwiru wange, bei̱tu̱ nywe bandi mu̱gyende na b̯u̱si̱nge mukube hali bbaaweenyu̱.”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Mwomwo Yu̱da yaagyenda hali Yozefu̱ yaabaza naakoba yati, “Mukama wange, nzikiriza nkuweere kigambu. Otazingalira mwiru waamu, nab̯uwakabba nookwijana Faraaho woonyi̱ni̱.
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Mukama wange yaab̯u̱u̱li̱i̱rye beiru baamwe naakoba yati, ‘Bbaaweenyu̱ ali mwomi? Rundi weenyu̱ wondi yensei̱?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 Twamwi̱ri̱ri̱mwo nitukoba yati, ‘Tulina bbaaweetu̱ mu̱gu̱lu̱u̱su̱ na weetu̱ muto, munyakubyalwa mu b̯u̱gu̱lu̱u̱su̱. Waab̯u mwana yogwo mu̱handu̱ yaakwi̱ri̱, yooyo yankei asi̱geeri̱ho ha baana ba mmaawe yooyo kigonze hali bbaaweetu̱.’
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 “Kasi waaweera beiru baamu nookoba yati, ‘Gyende mumundeetere haha muwone.’
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Twawereeri̱ mukama wange Yozefu̱ nitukoba yati, ‘Musigazi tasobora ku̱ti̱ga bbaawe, kakubba amu̱ti̱ga, bbaawe akwi̱za ku̱kwa.’
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Nahaahwo, waatu̱weereeri̱ twe beiru baamu nookoba yati, ‘B̯u̱mu̱tali̱i̱za na weenyu̱ muto, ti̱mu̱li̱i̱ra kumbonaho.’
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 B̯u̱twemu̱ki̱ri̱ hali bbaaweetu̱, twamuweera bi̱byo bigambu bi̱waabazi̱ri̱.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 “Kasi bbaaweetu̱ yaatuweera naakoba yati, ‘Mu̱ku̱beyo aleke muguleyo nganu gindi.’
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Tweri̱ri̱mwo nitukoba yati, ‘Titukusobora ku̱ku̱bayo hataloho weetu̱ akusembayo b̯uto, kubba titusobora kuwona yogwo mudulu kutoolaho weetu̱ naaloho.’
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 “Kasi bbaaweetu̱ yaatuweera naakoba yati, ‘Mu̱kyegi̱ri̱ mu̱kali̱ wange Lakeeri̱ nka ku̱yambyali̱i̱ri̱ baana ba b̯udulu babiri.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Omwei̱ yandu̱gi̱ri̱ho nyaakoba yati, “Bisolo bya mwirungu biteekwa kubba bi̱mu̱temu̱temu̱u̱ri̱.” Kuruga b̯u̱b̯wo tinkamuwoonangaho.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Kakubba ontoolaho Bbenyami̱i̱ni̱, akatunga b̯uzib̯u, nkwi̱za kuziikwa ntakadoori̱ hab̯wa b̯ujune.’”
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 Kasi Yu̱da yaabaza naakoba yati, “Mukama wange, tinkusobora kukuba hali bbaabba ntali na mwana waamwe akusembayo b̯uto. Bbaabba akusobora kwahi kwomeera kakubba amu̱feerwa.
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 Waalituwona tutali hamwei̱ nayo, ali̱gu̱mya gakwa.
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Nyeeragi̱ri̱ kwi̱rya yogwo musigazi mu b̯urungi, ki̱tali̱ki̱kyo, ndijunaanwa biro bya b̯womi b̯wange b̯wensei̱.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 “Hati̱ nu, mukama wange nkwesengereze, leka gya nsigale haha nikuheereza mu kiikaru kya musigazi. Leka musigazi akubeyo na baab̯u.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Gya nsobora teetei̱ kwemuka hali bbaabba ntali na musigazi yogwo? Ti̱nkwendya kuwona kabii nikakudwa hali bbaabba.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.