Gênesis 43
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVI
1 Hab̯wi̱re b̯u̱b̯wo, nzala gyeteeryenge b̯weteerya mu nsi.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Hei̱nyu̱ma, b̯u̱baamaari̱ kudya nganu gibaali baleeti̱ri̱ kuruga mu Mi̱si̱ri̱, bbaawaab̯u yaabaweera naakoba yati, “Mu̱ku̱beyo, mutugulireyo bidyo bindi.”
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Bei̱tu̱ Yu̱da yaamu̱weereeri̱ naakoba yati, “Yodi̱ mudulu yaatu̱pompogereerye ki̱mwei̱ naatuweera nti, ‘B̯u̱mu̱tali̱i̱ra haha na weenyu̱ muto, ti̱mu̱kwi̱za kumbonaho.’
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 B̯uwaakatwikiriza kugyenda hamwei̱ na yogwo weetu̱, tu̱kwi̱za ku̱si̱ri̱mu̱ka tugyende tu̱bagu̱li̱reyo bidyo.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 B̯wotamwikirize nitukagyenda nayo, b̯u̱b̯wo tukubba tutakugyenda, hab̯wakubba yogwo mudulu yaatu̱weereeri̱ naakoba yati, ‘Timulimbonaho, b̯umutalibba na weenyu̱ muto.’ ”
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 I̱saleeri̱ yaabazi̱ri̱ naakoba yati, “Hab̯waki mu̱ndeeteeri̱ b̯ujune, kuweera yogwo mudulu nti, mulinayo weenyu̱ wondi muto?”
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Bei̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Yodi̱ mudulu, yaatu̱b̯u̱li̱ri̱i̱rye kamwei̱ na kamwei̱ kub̯ubyalasanwa b̯wetu̱, naakoba yati, ‘Bbaaweenyu̱ acaaliho mwomi? Mulinaho weenyu̱ wondi?’ Twei̱rengemwo bigambu bi̱yaab̯u̱u̱lyengi̱. Twakakyegi̱ri̱ teetei̱ nka kwakwi̱za kutusaba tutwaleyo weetu̱?”
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Yu̱da yaaweereeri̱ bbaawe I̱saleeri̱, naakoba yati, “Leka tugyende na yogo musigazi, aleke we na baana beetu̱ bensei̱, twomeere tu̱takwa.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 Gya nyeeheeri̱i̱yo kumulinda, onjunaane, kakubba ntamwi̱rya nkamuhemba mu mei̱so gaamu. Gyagya gyolijunaana mu b̯womi b̯wange bwensei̱.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Kabbenge tu̱takereeri̱i̱rwe, twakabba tu̱ku̱bi̱ri̱yo murundi gwakabiri.”
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Bbaawaab̯u I̱saleeri̱ yaabaweereeri̱ naakoba yati, “Kyakabba nikili yatyo, mukore kiki, mutwale mu nsahu zeenyu̱ bisembu bimwaha yogwo mudulu, kandi mumutwalire ku bintu birungi bya mu nsi gigi. Mumutwalire kisembu kya maku̱ta gaku̱wonya kurungi, gakuruga mu misaali nigatamba b̯u̱ru̱mi̱, na mugaaju gu̱ku̱wonya kurungi. Mumutwalire manyondo, b̯ubbaani, binyoowa na majereeru.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Mutwale mirundi mibiri ha muhendu gwa sente. Mwi̱ryeyo sente zi̱mwagi̱i̱rye mu mi̱nwa mya nsawu zeenyu̱, rundi gyalingi nsobi̱.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Mutwalegane weenyu̱ Bbenyami̱i̱ni̱. Mu̱byokye mugyenda hali yogwo mudulu.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Ruhanga Waamaani Gensei̱ abagiire kisa mu mei̱so ga yogwo mudulu. Akwi̱za ku̱teesya weenyu̱ mu̱handu̱. Mu̱kwi̱za kwi̱ra nayo na Bbenyami̱i̱ni̱, bei̱tu̱ gya nab̯unyaabba nanganye hab̯wa baana bange, kanferwe.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Kasi mwomwo badulu baatwala bisembu, baatwala mirundi mibiri ha muhendu gwa sente. Baatweri̱ Bbenyami̱i̱ni̱, baabyokya lugyendu kugyenda Mi̱si̱ri̱. B̯u̱baadoori̱yo, baagyenda ku̱romba na Yozefu̱.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Yozefu̱ b̯u̱yaaweeni̱ Bbenyami̱i̱ni̱ naali hamwei̱ na baab̯u, yaaweera mu̱li̱ndi̱ wa nnyu̱mba gyamwe naakoba yati, “Badulu bab̯wo bengi̱i̱rye mu nnyu̱mba gyange, obasalire kisolo hab̯wakubba bakudya nagya kyamwinsi.”
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Mudulu yaakoori̱ Yozefu̱ nka ku̱yaamu̱ragi̱i̱ri̱, yaabengi̱i̱rya mu nnyu̱mba gyamwe.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Baab̯u Yozefu̱ baati̱i̱ni̱ri̱ hab̯wa ku̱bengi̱i̱rya mu nnyu̱mba gya Yozefu̱, kasi babaza nibakoba yati, “Sente zi̱twagi̱i̱rye mu nsawu zeetu̱ ha murundi gwakubanza, zoozo zi̱tu̱letereeri̱ kwi̱za haha. Bakugyenda kutukwata, batunyage ndogoyi̱ zeetu̱, kandi batufoore beiru baamwe.”
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Nahaahwo, baagyendi̱ri̱ hali muheereza wa nnyu̱mba gya Yozefu̱ baabaza nayo beemereeri̱ ha mulyangu gwa nnyu̱mba.
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 Baamuweera nibakoba yati, “Mukama weetu̱, ha murundi gwakubanza twezi̱ri̱ haha kugula bidyo.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 B̯u̱twadoori̱ ha b̯wicalu b̯wetu̱ twahu̱u̱ri̱ nsawu gya b̯uli muntu twagyamwo sente zaamwe zensei̱ nka kuzaalingi kandi zo nzizi tu̱zi̱i̱ri̱i̱rye.
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 Kandi tu̱leeti̱ri̱ sente zindi zaku̱gu̱li̱sya bidyo, ti̱twegi̱ri̱ munyakuta zizi sente mu nsawu zeetu̱.”
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 Mu̱li̱ndi̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mu̱hu̱u̱mu̱le, mu̱leke kwelalikiira, Ruhanga weenyu̱ kandi Ruhanga wa bbaaweenyu̱, yooyo yaabateereeri̱ sente mu nsawu zeenyu̱, sente zeenyu̱ nyaazi̱tu̱ngi̱ri̱.” Kasi yaahu̱lu̱kya Si̱myoni̱ yaamuleeta mu bo.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 Mu̱li̱ndi̱ b̯u̱yaaleeti̱ri̱ baab̯u Yozefu̱ mu nnyu̱mba, yaabaheeri̱ meezi̱ ga kunaaba magulu, yaabaha na bidyo bya ndogoyi̱ zaab̯u.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Bab̯wo baab̯u baategeka kisembu kyakuha Yozefu̱, b̯u̱yaakei̱za kwamu̱gi̱, kubba baalingi babaweereeri̱ nka kubakugyenda kudya nayo.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Yozefu̱ b̯u̱yaadoori̱ kwamu̱gi̱, baamu̱heeri̱ bisembu bibaalingi baleeti̱ri̱, beetu̱lu̱ka hansi mu mei̱so gaamwe kumuha ki̱ti̱i̱ni̱sa.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Yaabaramu̱ki̱i̱rye naakoba yati, “Muli teetei̱? Bbaaweenyu̱ mu̱gu̱lu̱u̱su̱ gi̱mwambwereeri̱ ali̱yo kurungi? Acaali mwomi?”
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati “Mwiru waamu kandi bbaaweetu̱, ali̱yo kurungi, akyaloho.” Beetu̱lu̱ki̱ri̱ hansi nibamutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Yozefu̱ b̯u̱yaabyokeerye mei̱so, yaawona Bbenyami̱i̱ni̱ waab̯u mwa mmaawe, yaab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Yogo, yooyo weenyu̱ akusembayo b̯uto, gi̱mwambwereeri̱?” Yaaweereeri̱ Bbenyami̱i̱ni̱ yati, “Ruhanga aku̱gi̱i̱re mbabazi̱, mwana wange!”
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Yozefu̱ b̯u̱yaaweeni̱ waab̯u, yaakwatwa kisa, yaabyoka b̯wangu yaaruga cali yaali ei̱cali̱i̱ri̱, yaatoolya cali yaaliriira. Yei̱ngi̱i̱ri̱ mu ki̱si̱i̱ka kyamwe, yaatandika kulira.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Hei̱nyu̱ma yaanaabi̱ri̱ mei̱so, yaahuluka cali baalingi yeegu̱mya. Yaaragi̱i̱ri̱ baheereza baamwe naakoba yati, “Mu̱basegeerye bidyo.”
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Bei̱tu̱ kandi yo baamu̱segereerye hab̯wamwe, baab̯u de hab̯wab̯u, na Banyami̱si̱ri̱ banyakudya nayo de hab̯wab̯u, kubba Banyami̱si̱ri̱ batakadyenge na Bahebburaniya, kyali kyamuziro.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Yozefu̱ yoolokeerye baab̯u b̯uli omwei̱ haakwicaara, b̯uli muntu yaamwi̱cali̱i̱rye naahonderanga b̯u̱handu̱ b̯wamwei, kinyakuhuuniiza baab̯u.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Nahaahwo, Yozefu̱ yaabatoneeri̱ bidyo kuruga habyamwe, bei̱tu̱ Bbenyami̱i̱ni̱ baamu̱heeri̱ bidyo binene, mirundi mitaanu kukira bi̱baaheeri̱ baab̯u. Baadi̱i̱ri̱ kandi baanywa nibali banzu̱ru̱ku̱ nayo.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.