Gênesis 43
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ARIB
1 Hab̯wi̱re b̯u̱b̯wo, nzala gyeteeryenge b̯weteerya mu nsi.
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 Hei̱nyu̱ma, b̯u̱baamaari̱ kudya nganu gibaali baleeti̱ri̱ kuruga mu Mi̱si̱ri̱, bbaawaab̯u yaabaweera naakoba yati, “Mu̱ku̱beyo, mutugulireyo bidyo bindi.”
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Bei̱tu̱ Yu̱da yaamu̱weereeri̱ naakoba yati, “Yodi̱ mudulu yaatu̱pompogereerye ki̱mwei̱ naatuweera nti, ‘B̯u̱mu̱tali̱i̱ra haha na weenyu̱ muto, ti̱mu̱kwi̱za kumbonaho.’
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 B̯uwaakatwikiriza kugyenda hamwei̱ na yogwo weetu̱, tu̱kwi̱za ku̱si̱ri̱mu̱ka tugyende tu̱bagu̱li̱reyo bidyo.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 B̯wotamwikirize nitukagyenda nayo, b̯u̱b̯wo tukubba tutakugyenda, hab̯wakubba yogwo mudulu yaatu̱weereeri̱ naakoba yati, ‘Timulimbonaho, b̯umutalibba na weenyu̱ muto.’ ”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 I̱saleeri̱ yaabazi̱ri̱ naakoba yati, “Hab̯waki mu̱ndeeteeri̱ b̯ujune, kuweera yogwo mudulu nti, mulinayo weenyu̱ wondi muto?”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Bei̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Yodi̱ mudulu, yaatu̱b̯u̱li̱ri̱i̱rye kamwei̱ na kamwei̱ kub̯ubyalasanwa b̯wetu̱, naakoba yati, ‘Bbaaweenyu̱ acaaliho mwomi? Mulinaho weenyu̱ wondi?’ Twei̱rengemwo bigambu bi̱yaab̯u̱u̱lyengi̱. Twakakyegi̱ri̱ teetei̱ nka kwakwi̱za kutusaba tutwaleyo weetu̱?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Yu̱da yaaweereeri̱ bbaawe I̱saleeri̱, naakoba yati, “Leka tugyende na yogo musigazi, aleke we na baana beetu̱ bensei̱, twomeere tu̱takwa.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 Gya nyeeheeri̱i̱yo kumulinda, onjunaane, kakubba ntamwi̱rya nkamuhemba mu mei̱so gaamu. Gyagya gyolijunaana mu b̯womi b̯wange bwensei̱.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Kabbenge tu̱takereeri̱i̱rwe, twakabba tu̱ku̱bi̱ri̱yo murundi gwakabiri.”
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Bbaawaab̯u I̱saleeri̱ yaabaweereeri̱ naakoba yati, “Kyakabba nikili yatyo, mukore kiki, mutwale mu nsahu zeenyu̱ bisembu bimwaha yogwo mudulu, kandi mumutwalire ku bintu birungi bya mu nsi gigi. Mumutwalire kisembu kya maku̱ta gaku̱wonya kurungi, gakuruga mu misaali nigatamba b̯u̱ru̱mi̱, na mugaaju gu̱ku̱wonya kurungi. Mumutwalire manyondo, b̯ubbaani, binyoowa na majereeru.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Mutwale mirundi mibiri ha muhendu gwa sente. Mwi̱ryeyo sente zi̱mwagi̱i̱rye mu mi̱nwa mya nsawu zeenyu̱, rundi gyalingi nsobi̱.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Mutwalegane weenyu̱ Bbenyami̱i̱ni̱. Mu̱byokye mugyenda hali yogwo mudulu.
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Ruhanga Waamaani Gensei̱ abagiire kisa mu mei̱so ga yogwo mudulu. Akwi̱za ku̱teesya weenyu̱ mu̱handu̱. Mu̱kwi̱za kwi̱ra nayo na Bbenyami̱i̱ni̱, bei̱tu̱ gya nab̯unyaabba nanganye hab̯wa baana bange, kanferwe.”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Kasi mwomwo badulu baatwala bisembu, baatwala mirundi mibiri ha muhendu gwa sente. Baatweri̱ Bbenyami̱i̱ni̱, baabyokya lugyendu kugyenda Mi̱si̱ri̱. B̯u̱baadoori̱yo, baagyenda ku̱romba na Yozefu̱.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Yozefu̱ b̯u̱yaaweeni̱ Bbenyami̱i̱ni̱ naali hamwei̱ na baab̯u, yaaweera mu̱li̱ndi̱ wa nnyu̱mba gyamwe naakoba yati, “Badulu bab̯wo bengi̱i̱rye mu nnyu̱mba gyange, obasalire kisolo hab̯wakubba bakudya nagya kyamwinsi.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Mudulu yaakoori̱ Yozefu̱ nka ku̱yaamu̱ragi̱i̱ri̱, yaabengi̱i̱rya mu nnyu̱mba gyamwe.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Baab̯u Yozefu̱ baati̱i̱ni̱ri̱ hab̯wa ku̱bengi̱i̱rya mu nnyu̱mba gya Yozefu̱, kasi babaza nibakoba yati, “Sente zi̱twagi̱i̱rye mu nsawu zeetu̱ ha murundi gwakubanza, zoozo zi̱tu̱letereeri̱ kwi̱za haha. Bakugyenda kutukwata, batunyage ndogoyi̱ zeetu̱, kandi batufoore beiru baamwe.”
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Nahaahwo, baagyendi̱ri̱ hali muheereza wa nnyu̱mba gya Yozefu̱ baabaza nayo beemereeri̱ ha mulyangu gwa nnyu̱mba.
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 Baamuweera nibakoba yati, “Mukama weetu̱, ha murundi gwakubanza twezi̱ri̱ haha kugula bidyo.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 B̯u̱twadoori̱ ha b̯wicalu b̯wetu̱ twahu̱u̱ri̱ nsawu gya b̯uli muntu twagyamwo sente zaamwe zensei̱ nka kuzaalingi kandi zo nzizi tu̱zi̱i̱ri̱i̱rye.
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Kandi tu̱leeti̱ri̱ sente zindi zaku̱gu̱li̱sya bidyo, ti̱twegi̱ri̱ munyakuta zizi sente mu nsawu zeetu̱.”
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Mu̱li̱ndi̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mu̱hu̱u̱mu̱le, mu̱leke kwelalikiira, Ruhanga weenyu̱ kandi Ruhanga wa bbaaweenyu̱, yooyo yaabateereeri̱ sente mu nsawu zeenyu̱, sente zeenyu̱ nyaazi̱tu̱ngi̱ri̱.” Kasi yaahu̱lu̱kya Si̱myoni̱ yaamuleeta mu bo.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Mu̱li̱ndi̱ b̯u̱yaaleeti̱ri̱ baab̯u Yozefu̱ mu nnyu̱mba, yaabaheeri̱ meezi̱ ga kunaaba magulu, yaabaha na bidyo bya ndogoyi̱ zaab̯u.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Bab̯wo baab̯u baategeka kisembu kyakuha Yozefu̱, b̯u̱yaakei̱za kwamu̱gi̱, kubba baalingi babaweereeri̱ nka kubakugyenda kudya nayo.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Yozefu̱ b̯u̱yaadoori̱ kwamu̱gi̱, baamu̱heeri̱ bisembu bibaalingi baleeti̱ri̱, beetu̱lu̱ka hansi mu mei̱so gaamwe kumuha ki̱ti̱i̱ni̱sa.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Yaabaramu̱ki̱i̱rye naakoba yati, “Muli teetei̱? Bbaaweenyu̱ mu̱gu̱lu̱u̱su̱ gi̱mwambwereeri̱ ali̱yo kurungi? Acaali mwomi?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati “Mwiru waamu kandi bbaaweetu̱, ali̱yo kurungi, akyaloho.” Beetu̱lu̱ki̱ri̱ hansi nibamutamwo ki̱ti̱i̱ni̱sa.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yozefu̱ b̯u̱yaabyokeerye mei̱so, yaawona Bbenyami̱i̱ni̱ waab̯u mwa mmaawe, yaab̯u̱u̱lya naakoba yati, “Yogo, yooyo weenyu̱ akusembayo b̯uto, gi̱mwambwereeri̱?” Yaaweereeri̱ Bbenyami̱i̱ni̱ yati, “Ruhanga aku̱gi̱i̱re mbabazi̱, mwana wange!”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yozefu̱ b̯u̱yaaweeni̱ waab̯u, yaakwatwa kisa, yaabyoka b̯wangu yaaruga cali yaali ei̱cali̱i̱ri̱, yaatoolya cali yaaliriira. Yei̱ngi̱i̱ri̱ mu ki̱si̱i̱ka kyamwe, yaatandika kulira.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Hei̱nyu̱ma yaanaabi̱ri̱ mei̱so, yaahuluka cali baalingi yeegu̱mya. Yaaragi̱i̱ri̱ baheereza baamwe naakoba yati, “Mu̱basegeerye bidyo.”
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Bei̱tu̱ kandi yo baamu̱segereerye hab̯wamwe, baab̯u de hab̯wab̯u, na Banyami̱si̱ri̱ banyakudya nayo de hab̯wab̯u, kubba Banyami̱si̱ri̱ batakadyenge na Bahebburaniya, kyali kyamuziro.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Yozefu̱ yoolokeerye baab̯u b̯uli omwei̱ haakwicaara, b̯uli muntu yaamwi̱cali̱i̱rye naahonderanga b̯u̱handu̱ b̯wamwei, kinyakuhuuniiza baab̯u.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Nahaahwo, Yozefu̱ yaabatoneeri̱ bidyo kuruga habyamwe, bei̱tu̱ Bbenyami̱i̱ni̱ baamu̱heeri̱ bidyo binene, mirundi mitaanu kukira bi̱baaheeri̱ baab̯u. Baadi̱i̱ri̱ kandi baanywa nibali banzu̱ru̱ku̱ nayo.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.