Apocalipse 18
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ACF
1 Hei̱nyu̱ma gya kuwona yogwo mu̱kali̱ mwenzi̱, munyakubba kawoneru ka rub̯uga Bbabbu̱looni̱, nyaaweeni̱ malayika wondi naaku̱si̱ri̱mu̱ka hansi kuruga mwiguru. Malayika yogwo, yei̱zi̱i̱ri̱ mu maani ganene hoi̱. Kandi b̯u̱yaasi̱ri̱mu̱ki̱ri̱ hansi, ki̱ti̱i̱ni̱sa kya Ruhanga kiyaali nakyo, kyasyani̱i̱rye nsi gyensei̱.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Nyeegwi̱ri̱ niyaaluka neiraka lya hakyendi̱ naakoba,
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Hab̯wa ngesu zaalwo zibiibi,
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Hei̱nyu̱ma gya yogwo malayika kukoba yatyo, nyeegwi̱ri̱ iraka lindi kuruga mwiguru nilikoba yati,
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Hab̯wakubba bibii byab̯u bi̱kanyi̱reeni̱ maani mu mei̱so ga Ruhanga,
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Mwomwo Ruhanga yaaragira yogwo munyakubba na b̯u̱sobozi̱ b̯wa kufubira naakoba yati,
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Bantu ba mu lu̱lwo rub̯uga,
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Kale nu, hab̯wa myehaariizo myab̯u mi̱myo,
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 “Bakama bensei̱ bakagira b̯u̱sobozi̱ mu gigi nsi, banyakukora bibii bikwisana bya b̯wenzi̱, bya bab̯wo bantu ba mu lu̱lwo rub̯uga bi̱baakorengi̱, b̯ubaliwona rub̯uga nilukuhya na mworo, bali̱ku̱u̱mu̱lamwo kizabiro nibaliriira bantu ba mu rub̯uga.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Rub̯uga lu̱lwo Bbabbu̱looni̱ b̯ululibba nilukuhya, bahandu̱ bab̯wo ti̱bakwi̱za ku̱lwesegeerya heehi̱, hab̯wa b̯u̱ti̱i̱ni̱ b̯ubalibba nab̯wo. Kandi, balilira nibakoba yati,
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 “Nahab̯waki̱kyo, basu̱u̱b̯u̱zi̱ banyamaani ba mu nsi zi̱zo, banyakutundanga bintu hali bantu ba mu Bbabbu̱looni̱, bakwi̱za kulira kizabiro kinyamaani hab̯wa rub̯uga lu̱lwo. Bakwi̱za kululiriira, hab̯wa kusaalirwa kuwona bafeereerwe bantu banyakugulanga bintu byab̯u bya muhendu.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Bantu ba mu lu̱lwo rub̯uga baagu̱lengi̱ bintu binene nka zaabbu, feeza, mahi̱ga ga muhendu; na ngoye za muhendu zikumeremeta, zi̱teebeerwe mu marangi̱ ganene, gakwahukana. Bintu bindi bi̱baagu̱lengi̱ zaali mbaahu za b̯uli mu̱li̱ngo, na bintu byensei̱ bi̱koleerwe mu masyangi ga nzegu̱, mu byoma bya b̯uli mu̱li̱ngo, na mahi̱ga ga muhendu gaku̱bi̱mba nnyu̱mba.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Bintu bindi bi̱baagu̱lengi̱yo byali b̯ubbaani, ndungo za nyeni̱, maaci ga vi̱i̱no, maku̱ta ga kudya, b̯u̱kooro na mpuule za nganu. Kandi, bindi mu bintu bi̱baagu̱lengi̱, byalingi bisolo nka nte, ntaama, mbaraasi hamwei̱ na bigaali bikasikwa mbaraasi. Baagu̱lengi̱ de na bantu, babaaforengi̱ beiru baab̯u.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 “Bab̯wo basu̱u̱bu̱zi̱ balikoba yati, ‘Ee, bantu ba Bbabbu̱looni̱, bintu byensei̱ birungi, bya mitima myenyu̱ myendyengi̱, kabi̱mali̱ki̱ri̱ho! Bi̱ti̱i̱ni̱sa na bintu bibaha kwezegwa nka bantu ba hakyendi̱, byensei̱ bi̱mali̱ki̱ri̱ho. Kandi, nka ku̱bi̱mali̱ki̱ri̱ho, ti̱mu̱li̱i̱ra kubiwonaho.’
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Hab̯wa kuwona bab̯wo bantu ba Bbabbu̱looni̱ banyakubaha b̯u̱gu̱u̱da b̯wensei̱ b̯ubaali nab̯wo nibakuwonawona hoi̱, kandi nibakutaaga mu b̯u̱ru̱mi̱, basu̱u̱b̯u̱zi̱ bab̯wo banyaku̱gu̱lyanga Babbabbu̱looni̱ bi̱byo bintu, bakwi̱za kwemeera hadei nibabasaasira. Balyemeera hadei nibali na b̯u̱ti̱i̱ni̱, nibakuteekereza ha b̯ujune na nnaku bi̱i̱zi̱i̱ri̱ bei̱ra baab̯u, nabo nka kubikugyenda ku̱bei̱zi̱ra. Nahab̯waki̱kyo, bakwi̱za kulira kizabiro kinyamaani nibakoba,
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 “ ‘Ee, kamahanu Bbabbu̱looni̱! Bbabbu̱looni̱ koowonaweeni̱, weewe munyukubba rub̯uga lunyamaani!
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Bei̱tu̱ mu kiro ki̱mwei̱, b̯u̱gu̱u̱da b̯wensei̱ b̯wa rub̯uga b̯ulwali nab̯wo, b̯u̱mali̱ki̱ri̱ho.’
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Beemereeri̱ hadei, nibakuwona rub̯uga lu̱lwo nilukuhya, baalira nibakoba yati, ‘Kuruga kadei na kadei, tihakabbangaho rub̯uga lu̱nyaku̱ku̱ma nka rub̯uga lwa Bbabbu̱looni̱!’
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Hei̱nyu̱ma, baagwi̱ri̱ hansi mwicuucu, baalira hab̯wa b̯ujune b̯unene b̯ubaalingi nab̯wo. Baali̱i̱ri̱ kizabiro kinyamaani baakoba yati,
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Mwomwo, nyeegwa iraka lindi nilikubaza kuruga mwiguru nilikukoba yati,
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Hei̱nyu̱ma, malayika yaasengi̱ri̱ i̱hi̱ga likooto, likwijanjana lumengu, yaalikasuka mwitaka. Kasi mwomwo, yaakoba yati,
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Byembu bya bantu ba Bbabbu̱looni̱ bi̱baahi̱i̱mengi̱, bi̱dongo bi̱baaku̱u̱tengi̱ na bikwatu bindi byensei̱ bi̱baahi̱i̱misyengi̱, zibbe ndere na ngwara,
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Tihaloho taara gyensei̱ gya mu rub̯uga gi̱li̱i̱ra kwaka.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Nahab̯waki̱kyo, bantu ba Ruhanga na baragu̱ri̱ baamwe na bab̯wo banyakwi̱twa, bensei̱ bei̱ti̱i̱rwe hab̯wenyu̱.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.