2 Coríntios 1
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs VC
1 Bbaruha gigi gi̱ru̱gi̱ri̱ hali gya Pau̱lo, wa Ruhanga gi̱yaakomi̱ri̱ mu kwendya kwamwe, kubba mukwenda wa Yesu̱, Mutongoole wa Ruhanga; na hali mwi̱ra weetu̱ Ti̱mi̱teo. Tu̱gi̱handi̱i̱ki̱i̱ri̱ kitebe kya beikiriza ba Yesu̱ ba rub̯uga lwa Koli̱nso, hamwei̱ na Bantu ba Ruhanga bensei̱ bali mu kicweka kyʼAkaaya kyensei̱.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Nywe nywensei̱ batu̱handi̱i̱ki̱i̱ri̱ bbaruha gigi, mwibara lya Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, tukubasabira Ruhanga Bbaaweetu̱ abagiire mbabazi̱ kandi abahe kwicala na b̯u̱si̱nge.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ruhanga kandi Bbaa Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, yogwo Bbaaweetu̱ wa mbabazi̱, kandi yogwo Ruhanga atu̱hu̱u̱mu̱u̱lya mitima, ahaariizib̯we.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Kubba, yooyo atu̱hu̱u̱mu̱u̱lya b̯wi̱re b̯wensei̱ b̯utubba mu b̯ujune, aleke natwe tusobore ku̱hu̱u̱mu̱u̱lya bandi bali mu b̯ujune, nka twe Ruhanga ku̱yaatu̱hu̱u̱muli̱i̱rye.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kuwonawona kwa Ku̱ri̱si̱to kwabbeeri̱ kwakalasanu̱ maani natwe dede, kwatuleetera kubba na b̯ujune b̯unene mu mitima myetu̱. Bei̱tu̱, Ruhanga nka ku̱yaahu̱u̱mu̱li̱i̱rye Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, kwokwo natwe tulitunga kuhuumula kunene mu mitima myetu̱.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Nab̯utwabba nitukuwonawona, tukuwonawona aleke nanywe mu̱tu̱nge kuhuumula mitima kandi mujunwe kuruga mu maani ga bibii byenyu̱; nab̯utwakabba tu̱hu̱u̱mwi̱ri̱ mu mutima myetu̱, kuhuumula ku̱kwo kwokwo ku̱kwi̱za kubaha maani mu mitima myenyu̱ gaabaleetera kugumisiriza bizib̯u.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Nahab̯waki̱kyo, kyokyo tubeesigira ki̱mwei̱, kubba tu̱beegi̱ri̱ nka bantu bakuwonawona hamwei̱ natwe, kandi de kwokwo Ruhanga alibaha kuhuumula mu mitima.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Bei̱ra bange, ti̱tu̱kwendya mwi̱cale mu̱teegi̱ri̱ bizib̯u bi̱twarabi̱ri̱mwo b̯utwali nituli mu kicweka kyʼAsi̱ya. Hab̯wakubba bi̱byo bizib̯u byali byakalasanu̱, byatu̱ki̱i̱ri̱ na kutukira, twadwa na ha ku̱byokya mikono.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Kyo mu mananu, mu mitima myetu̱ twadoori̱ hakuteekereza, titwalutonde. Bei̱tu̱ kandi kyo ki̱kyo kintu, kyabbeeri̱ho yatyo, mwakutujuna tuleke kwesiga maani geetu̱ twankei, kyonkei twesi̱genge Ruhanga yogwo ahimboola baku̱u̱.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Yooyo yogwo atujuna kuruga mu bizib̯u, kandi akwi̱za kutujuna; kandi yooyo gi̱tu̱ku̱ni̱hi̱ra akwi̱za kutujunanga bizib̯u byetu̱ b̯wi̱re b̯wensei̱.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Nanywe mu̱tu̱sagi̱kenge nimutusabira. Kubba mu kutusabira, kiliha Ruhanga kutujuna naasi̱gi̱ki̱ra ha kusaba kwa bantu banene bakuhayo ku̱si̱i̱ma kwab̯u hali yo hab̯wa mbabazi̱ zaamwe zinene zaabba atwolokeerye.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Twe hataati̱, kintu ki̱mwei̱ kitukusobora kubazaho na mitima mitatiro, kandi nikikatuha kwehaariiza mu mitima myetu̱ kyokyo nti, nkoragana gyetu̱ na bantu bandi mumu mu nsi kandi na maani maani nkoragana gyetu̱ nanywe, gi̱tubbereeri̱ girungi hoi̱, kandi gya mananu ku̱si̱gi̱ki̱ra ha ngesu za Ruhanga zi̱yendya. Bei̱tu̱ bi̱byo byensei̱ bi̱bbeeri̱ho hab̯wa mbabazi̱ za Ruhanga zi̱yaatu̱gi̱ri̱i̱ri̱, hatali hab̯wa magezi̱ ga gigi nsi.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Kubba bbaruha zeetu̱ zensei̱ zitubahandiikira, titukabahandiikiranga bigambu bimutakusobora kusoma nimukabyetegereza.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Kadi nab̯ukyabba nti haloho bigambu bindi bimutakwetegereza, bei̱tu̱ kuli kunihira kwetu̱ nti, mu̱kwi̱za kudwa hakubyetegereza ceke ceke. B̯u̱b̯wo mwomwo mu̱kwi̱za kubba na nsonga gikubaha ku̱twepanki̱sya, nka twe de, ku̱tu̱li̱beepanki̱sya ha kiro kya kwi̱ra kwa Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Hei̱nyu̱ma gya kwetegereza nkoragana gyetu̱ nanywe nka kugili, nyaacwi̱ri̱mwo kubanza kwi̱zayo ku̱kwo Koli̱nso kubab̯ungira, aleke kimpe kwi̱za gwakabiri.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Gya mu kuteekaniza kwange, nyaali nteekani̱i̱ze kubab̯ungira ninkugyenda Makedooni̱, kandi de nzi̱re mbarabeho ninkurugayo. Kasi mwomwo, b̯undibba mbab̯u̱ngi̱i̱ri̱ mulimbohera ntanda gindigyenda nagyo mu lugyendu lwange lwa B̯uyudaaya.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Mukuteekereza gya kudwa ha kuhindula biteekerezu byange nkab̯u̱la kwi̱za, kyali kintu ki̱dooli̱? Rundi mukuteekereza b̯unyaali ninkuteekaniiza, nyaateekani̱i̱ze nka bantu ba mu nsi kubakora, bab̯wo beikiriza kintu nibakoba, “Kili kwokwo,” kasi hei̱nyu̱ma ni̱bei̱ra nibahinduka nibakoba, “Kili kwokwo Kwahi”?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Nkubarahirira mu mei̱so ga Ruhanga wa mananu nti, b̯ukwenda b̯wa kub̯unga kwetu̱, tutakab̯ubatumire na mitima mibiri.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Hab̯wakubba yogwo mwana wa Ruhanga Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, wa Silivaano, Ti̱mi̱teo nagya gi̱twabatebereerye agira kwahi mitima mibiri miteekereza bintu bikwahukana. Bei̱tu̱ hali yo kigambu kya Ruhanga tikihinduka biro byensei̱.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ki̱nku̱manyi̱sa kyokyo nti, bintu byensei̱ bya Ruhanga bi̱yaaragani̱si̱i̱rye mu Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, tibilihinduka. Kyokyo tukobera “Amiina” hab̯wa ku̱heesya Ruhanga ki̱ti̱i̱ni̱sa.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Mwi̱zu̱ke nti, Ruhanga yogwo yooyo twe twensei̱ atu̱tati̱i̱rya mitima mu Ku̱ri̱si̱to; kandi de yooyo munyakututuma hali nywe,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 yaatutaho kawoneru ka kubba bantu baamwe, kandi yaatuha Mwozo waamwe eicala mu mitima myetu̱ naali kawoneru ka ku̱gu̱mya nti, akwi̱za ku̱doosereerya muragu gwamwe.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Ruhanga naali kei̱so wange, kinyakungaana kwi̱rayo ku̱kwo Koli̱nso, nyaaweeni̱ ninkusobora ku̱bakwati̱sya ki̱ni̱ga naakubafubira hab̯wa bikorwa byenyu̱ bibiibi, nyaacwamwo kubeeganyira.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Twe tuli kwahi balemi̱ bakuragira kikyani kimukusemeera kuhondera, bei̱tu̱ tuli bakori̱ b̯u̱kori̱ hamwei̱ nanywe hab̯wa b̯urungi b̯wenyu̱, hab̯wakubba kwikiriza kwenyu̱ mu Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to kwokwo kubaha kwemeera na maani mu Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.