2 Coríntios 1
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVT
1 Bbaruha gigi gi̱ru̱gi̱ri̱ hali gya Pau̱lo, wa Ruhanga gi̱yaakomi̱ri̱ mu kwendya kwamwe, kubba mukwenda wa Yesu̱, Mutongoole wa Ruhanga; na hali mwi̱ra weetu̱ Ti̱mi̱teo. Tu̱gi̱handi̱i̱ki̱i̱ri̱ kitebe kya beikiriza ba Yesu̱ ba rub̯uga lwa Koli̱nso, hamwei̱ na Bantu ba Ruhanga bensei̱ bali mu kicweka kyʼAkaaya kyensei̱.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Nywe nywensei̱ batu̱handi̱i̱ki̱i̱ri̱ bbaruha gigi, mwibara lya Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, tukubasabira Ruhanga Bbaaweetu̱ abagiire mbabazi̱ kandi abahe kwicala na b̯u̱si̱nge.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Ruhanga kandi Bbaa Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, yogwo Bbaaweetu̱ wa mbabazi̱, kandi yogwo Ruhanga atu̱hu̱u̱mu̱u̱lya mitima, ahaariizib̯we.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Kubba, yooyo atu̱hu̱u̱mu̱u̱lya b̯wi̱re b̯wensei̱ b̯utubba mu b̯ujune, aleke natwe tusobore ku̱hu̱u̱mu̱u̱lya bandi bali mu b̯ujune, nka twe Ruhanga ku̱yaatu̱hu̱u̱muli̱i̱rye.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Kuwonawona kwa Ku̱ri̱si̱to kwabbeeri̱ kwakalasanu̱ maani natwe dede, kwatuleetera kubba na b̯ujune b̯unene mu mitima myetu̱. Bei̱tu̱, Ruhanga nka ku̱yaahu̱u̱mu̱li̱i̱rye Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, kwokwo natwe tulitunga kuhuumula kunene mu mitima myetu̱.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Nab̯utwabba nitukuwonawona, tukuwonawona aleke nanywe mu̱tu̱nge kuhuumula mitima kandi mujunwe kuruga mu maani ga bibii byenyu̱; nab̯utwakabba tu̱hu̱u̱mwi̱ri̱ mu mutima myetu̱, kuhuumula ku̱kwo kwokwo ku̱kwi̱za kubaha maani mu mitima myenyu̱ gaabaleetera kugumisiriza bizib̯u.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Nahab̯waki̱kyo, kyokyo tubeesigira ki̱mwei̱, kubba tu̱beegi̱ri̱ nka bantu bakuwonawona hamwei̱ natwe, kandi de kwokwo Ruhanga alibaha kuhuumula mu mitima.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Bei̱ra bange, ti̱tu̱kwendya mwi̱cale mu̱teegi̱ri̱ bizib̯u bi̱twarabi̱ri̱mwo b̯utwali nituli mu kicweka kyʼAsi̱ya. Hab̯wakubba bi̱byo bizib̯u byali byakalasanu̱, byatu̱ki̱i̱ri̱ na kutukira, twadwa na ha ku̱byokya mikono.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Kyo mu mananu, mu mitima myetu̱ twadoori̱ hakuteekereza, titwalutonde. Bei̱tu̱ kandi kyo ki̱kyo kintu, kyabbeeri̱ho yatyo, mwakutujuna tuleke kwesiga maani geetu̱ twankei, kyonkei twesi̱genge Ruhanga yogwo ahimboola baku̱u̱.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Yooyo yogwo atujuna kuruga mu bizib̯u, kandi akwi̱za kutujuna; kandi yooyo gi̱tu̱ku̱ni̱hi̱ra akwi̱za kutujunanga bizib̯u byetu̱ b̯wi̱re b̯wensei̱.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Nanywe mu̱tu̱sagi̱kenge nimutusabira. Kubba mu kutusabira, kiliha Ruhanga kutujuna naasi̱gi̱ki̱ra ha kusaba kwa bantu banene bakuhayo ku̱si̱i̱ma kwab̯u hali yo hab̯wa mbabazi̱ zaamwe zinene zaabba atwolokeerye.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Twe hataati̱, kintu ki̱mwei̱ kitukusobora kubazaho na mitima mitatiro, kandi nikikatuha kwehaariiza mu mitima myetu̱ kyokyo nti, nkoragana gyetu̱ na bantu bandi mumu mu nsi kandi na maani maani nkoragana gyetu̱ nanywe, gi̱tubbereeri̱ girungi hoi̱, kandi gya mananu ku̱si̱gi̱ki̱ra ha ngesu za Ruhanga zi̱yendya. Bei̱tu̱ bi̱byo byensei̱ bi̱bbeeri̱ho hab̯wa mbabazi̱ za Ruhanga zi̱yaatu̱gi̱ri̱i̱ri̱, hatali hab̯wa magezi̱ ga gigi nsi.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Kubba bbaruha zeetu̱ zensei̱ zitubahandiikira, titukabahandiikiranga bigambu bimutakusobora kusoma nimukabyetegereza.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Kadi nab̯ukyabba nti haloho bigambu bindi bimutakwetegereza, bei̱tu̱ kuli kunihira kwetu̱ nti, mu̱kwi̱za kudwa hakubyetegereza ceke ceke. B̯u̱b̯wo mwomwo mu̱kwi̱za kubba na nsonga gikubaha ku̱twepanki̱sya, nka twe de, ku̱tu̱li̱beepanki̱sya ha kiro kya kwi̱ra kwa Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Hei̱nyu̱ma gya kwetegereza nkoragana gyetu̱ nanywe nka kugili, nyaacwi̱ri̱mwo kubanza kwi̱zayo ku̱kwo Koli̱nso kubab̯ungira, aleke kimpe kwi̱za gwakabiri.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Gya mu kuteekaniza kwange, nyaali nteekani̱i̱ze kubab̯ungira ninkugyenda Makedooni̱, kandi de nzi̱re mbarabeho ninkurugayo. Kasi mwomwo, b̯undibba mbab̯u̱ngi̱i̱ri̱ mulimbohera ntanda gindigyenda nagyo mu lugyendu lwange lwa B̯uyudaaya.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Mukuteekereza gya kudwa ha kuhindula biteekerezu byange nkab̯u̱la kwi̱za, kyali kintu ki̱dooli̱? Rundi mukuteekereza b̯unyaali ninkuteekaniiza, nyaateekani̱i̱ze nka bantu ba mu nsi kubakora, bab̯wo beikiriza kintu nibakoba, “Kili kwokwo,” kasi hei̱nyu̱ma ni̱bei̱ra nibahinduka nibakoba, “Kili kwokwo Kwahi”?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Nkubarahirira mu mei̱so ga Ruhanga wa mananu nti, b̯ukwenda b̯wa kub̯unga kwetu̱, tutakab̯ubatumire na mitima mibiri.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Hab̯wakubba yogwo mwana wa Ruhanga Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, wa Silivaano, Ti̱mi̱teo nagya gi̱twabatebereerye agira kwahi mitima mibiri miteekereza bintu bikwahukana. Bei̱tu̱ hali yo kigambu kya Ruhanga tikihinduka biro byensei̱.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Ki̱nku̱manyi̱sa kyokyo nti, bintu byensei̱ bya Ruhanga bi̱yaaragani̱si̱i̱rye mu Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to, tibilihinduka. Kyokyo tukobera “Amiina” hab̯wa ku̱heesya Ruhanga ki̱ti̱i̱ni̱sa.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Mwi̱zu̱ke nti, Ruhanga yogwo yooyo twe twensei̱ atu̱tati̱i̱rya mitima mu Ku̱ri̱si̱to; kandi de yooyo munyakututuma hali nywe,
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 yaatutaho kawoneru ka kubba bantu baamwe, kandi yaatuha Mwozo waamwe eicala mu mitima myetu̱ naali kawoneru ka ku̱gu̱mya nti, akwi̱za ku̱doosereerya muragu gwamwe.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Ruhanga naali kei̱so wange, kinyakungaana kwi̱rayo ku̱kwo Koli̱nso, nyaaweeni̱ ninkusobora ku̱bakwati̱sya ki̱ni̱ga naakubafubira hab̯wa bikorwa byenyu̱ bibiibi, nyaacwamwo kubeeganyira.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Twe tuli kwahi balemi̱ bakuragira kikyani kimukusemeera kuhondera, bei̱tu̱ tuli bakori̱ b̯u̱kori̱ hamwei̱ nanywe hab̯wa b̯urungi b̯wenyu̱, hab̯wakubba kwikiriza kwenyu̱ mu Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to kwokwo kubaha kwemeera na maani mu Mukama weetu̱ Yesu̱ Ku̱ri̱si̱to.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.