Lucas 10

'Abi'uai Apa'uana Mahamahana (RRO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Neiana murinai Obiapaka ehore haukia imabui haraurua rua etina'anakia, ikoikiai baiatakiai rua rua euhunakia kate'uai kateao ia kipona keao aiarakia mai 'ekakia ikoikiai.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ehina benakia etibaha, “Umai aniani aba ebo'o harai ia aka haukia mo a'i ebo'o, ua buonai uma poki hauna katonoina, ia kehore aka haukia keuhunakia ena umai kateaka.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Tomoao! Au wai nauhu ahinimi ihobona mamoe nahukia 'abakia, waeha 'aki baiatakiai.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Mahoa ihiua hiua, pute 'ao tamaka ha a'i katoa'i. Taearai abomo maearima ha kipokia a'i katokikipa.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Itu tabanai katokara'au, katohina 'uaina 'abina hauna neiana, ‘Baibua hanona itu neianai!’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Hau weiana aona kebaibua raninai, wai emi baibua hanona ia ahanai kemiaho. Ia keaha'i raninai emi baibua hanona kemue heremi.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Kipokia itu weianai katomiaho oioi, taba tibaibeni haukia katoani 'ao katoinu, pokina aka hauna mai 'arana hanona enamo. Itu ha ha a'i katoao.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Aiara tabana aonai katokatoto, katea'i taeanimi raninai wairamiai taba tekaitina hauna katoana,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 aiara weianai inawa haukia katoba maurinakia, abomo katohina benakia, katotibaha, ‘Tirama ena obia aiarana hanona aba nimai heremi.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ia aiara ha aonai katokatoto, a'i katea'i taeanimi raninai katokarahi taearanai kato'abi katotibaha,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Emi aiara apurorona weiana etau to'ona 'apumaiai hauna aba ṯatabu tabu obona niwahi heremi. Weia kato'iobina Tirama ena obia aiarana aba herekai.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Au wai nahina benimi, bakai berauranai Sodoma ena haiara ma kenamo 'apua ba aiara weiana ena haiara keapa'ua.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Korasina e! Heremuai hanona keki'a wairai. Betesaida e! Oi abomo heremuai hanona keki'a wairai. Ba ta'u ta'u huri akakia neiakia heremi ai ababai haukia weia Turo mai Sidono aokiai pababai raninai, aba wa'i baha pateraona kabe, habuni ki'a obokia patebatotonakia rabuai pateata patemiati.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Bakai berauranai Turo mai Sidono ekia haiara ma kenamo 'apua ba wai 'eumi keapa'ua.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Kaperanauma e! Oi abomu mo. Kipomu pokara'au poao kupa ubinai ṉa nuhoma. Ia aha'i. Oi hanona katetori oboni'o koriri 'ari 'ekana.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Iesu i'abana haukia ehina benakia etibaha, “Wai aiami niona hauna au aia'u abomo aba niona, wai nibaki'animi hauna au abomo nibaki'ana'u, ia au nibaki'ana'u hauna euhuna'u hauna abomo nibaki'ana.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Haukia imabui haraurua rua teao haeamona mai aonamokia temue herena te'abi tetibaha, “Obiapaka e, oi atamuai auba ki'a obokia tau'u ahinakia hanona aiamai teona.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Iesu ia ehina benakia etibaha, “Au Satani kupai e'eho hanona aihana matoha 'imare 'abana.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Au hiabu wai aba abenimi, 'erau 'ao hara katoehe 'ininakia abomo 'ou hauna ena hiabu ikoinai katotara haona, taba ha a'i kebamani'animi.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Auba ki'a obokia aiami teona paunai a'i katoaonamo, 'a atami kupai aba terere hauna katoaonamo aina.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Rani weianai Iesu Auba Robe paunai aona enamo ki'a e'abi etibaha, “Hama'u e, kupa mai hanopaka Obiana nabanamoni'o, pokina taba neiakia aotipa mai aobero haukia herekiai obuninakia haukia miori papakia herekiai obawaira tinana. 'E, hama'u, pokina neiana hanona oi emu raona namona.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Taba ikoinai hanona Hama'u aba ebaibeni here'uai, Nahuna hauna tai ha a'i e'iobina ia Hamana ikupaianamo, Hamana hauna tai ha a'i e'iobina Nahuna mai nahuna nenuatae ainakia herekiai kebawaira tinana haukia ikupaiakia mo.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Weiana Iesu eiha kabe i'abana haukia ehinabe buninakia etibaha, “Taba neiakia ṯoihanakia haumi hanona tutai harai ṯoiha tinanakia.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Pokina au wai nahina benimi, mahabanai haukia mai aiara obiakia bo'okia tenuatae wai ṯoiha haukia pateiha ia a'i teiha, tuo'o haukia pateo'o ia a'i teo'o.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Weia rauhubu poki hauna ha emikiri Iesu ehobona etibaha, “Ba'iobi haumu e, taba kababaina hanona mauri banaibanai ka'ina?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Iesu ia ena 'abi ebamuena etibaha, “Rauhubu pukana aonai aea terere aihona? Aea o'iobi aihona?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ia ena 'abi ebamuena etibaha, “Obiapaka emu Tirama koraona'au aina mai aomu ikoinai, mai aubamu ikoinai, mai taburamu ikoinai, mai emu raona ikoinai, abomo heremu hauna koraona'au aina oi kipomu nuraona'au aini'o 'abana.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Iesu ia ena 'abi ebamuena etibaha, “Emu 'abi hanona ebero, ṉa kobabai aiho hanona komauri.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Rauhubu poki hauna kipona eapaina ebakai bakai etibaha, “Ba here'u hauna hanona tai?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Iesu ia ena 'abi ebamuena etibaha, “Hau ha Ierusalema ai eriri Ieriko eao aonai kakikaki haukia tehe abuna, ena habuni tebakurinakia teahu ki'ana herekai mo pe'ari ba tehabona.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Rani weianai Robe hauna ha taeara weianai eka'a eao, eihana raninai taeara haia haianai ekabanai.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Ihobonaimo Lebi itubuna hauna ha taeara weianai eao, eihana raninai taeara haia haianai ekabanai.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 'A Samaria hauna ha ena kaoao ai hau weiana herenai ekara'au, eihana raninai eaoko'o aina.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Eao herena hauna mani'akia tehoro mai bine beinai etaronakia e'apanakia. Ba ena doniki ahanai ebamia'auna, eaoaina iha'ini itunai ua'a e'imana.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Erani hau weiana ehore moni rua etara 'aunakia itu iha'inina hauna ebena ehina bena etibaha, ‘Ko'ima haraina, herenai bita kone'e hanona e'u mueai 'arakia kabeni'o.’”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Iesu ia ebakaina etibaha, “Oi taba ṉa nuhoma? Hau weiakia teaihau aonai aeana hauna kakikaki haukia imakiai enouta hauna herena haunai ebaona?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Ia etibaha, “Weiana eaoko'o aina hauna.” Iesu ia ehina bena etibaha, “Moao ebabaina ihobona mo kobabaina.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Iesu i'abana haukia kipokia taearai teao aiara haeai tekara'au, weia babi'e ha atana Mareta ehore ea'i taeana ena ituai.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ia hatina atana Maria hanona eao Obiapaka aena pokinai emiati ena ba'iobi 'abikia aiakia nio'o.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 'A Mareta baki ia'i taeakia a'i a'i haraina ebabaina hanona aona earo'ari, ba emikiri eao Iesu ehina bena etibaha, “Obiapaka e, oi a'i nuraonana hati'u naiana ehabona'u kipo'u aka ikoinai nababai. Mohina bena mebaraina'u.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Obiapaka ia ena 'abi ebamuena etibaha, “Mareta e, Mareta e, oi hanona aomu niaro'ari taba bo'okia paukiai nuatetua,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 ia taba hamona mo nahanuataeai hauna Maria aba enuatae aina, ia herenai a'i katea'i pare 'apuana.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.