Atos 12
'Abi'uai Apa'uana Mahamahana (RRO) vs NAA
1 Ua raninai Heroda Obia hauna ehore Tirama ena marea haukia baika ea'inakia enuatae kea'i ki'anakia paunai.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ia ehore Ioane a'ana Iakobo akiua ai ehara 'arina,
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Heroda Iuda haukia eihanakia babai weiana hauna teaonamo aina, ua buonai ia ehore Petero abomo ea'ina. Rani weiana hanona Iuda haukia ekia tatu ha Parawa ibakupu aha'i tatuna ranina.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ea'ina wapura itunai ekaiabuna, huari haukia harau haea 'abaihau imakiai eutana, bani bani kate'imana. Heroda ena raona hanona tatu murinai kebakarahina mako wairakiai kebabakaina.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ua buonai Petero wapura itunai te'imana, ia a'ikakauma haukia hanona Tirama tenoi tabura taburana Petero paunai.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Heroda eraonana kebakarahina ṉa ehoma rani weiana a'i nimai baha rabinai, Petero hanona huari haukia rua baiatakiai enoti eparua mai ibirikia rua. Ba huari haukia rua pa'abi 'akonai tebai'ima.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Aonai biai mo Obiapaka ena aneru ia herenai ekoroti eana ikaihuri ebaeana, aneru ehore Petero robuna eati 'apuana, ebaona etibaha, “'Omikiri biai,” raninai imana rua tabiri te'eho.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Aneru ehore Petero ehina bena etibaha, “Emu habuni mobatotona, emu tamaka moaba'au.” Petero ua ebabai aiho, aneru e'abi mue, “Emu iro'abu moa'ina moro'abuni'o, muri'uai koka'a.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Petero wapura ituna ikaihurina ekarahi aneru murinai eka'a, ia a'i ebabataina aneru ena aka weiana hanona tohana 'ao nimahabanai.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 'Ima haukia kori 'uaina mai ibaruana tekaboinakia teao auri pa'abina weiana katekarahi aiarai katetoto hauna kipona ekaikauna, ba terarua tekarahi aiara taearana teka'a teao aonai beronai aneru Petero herenai ekaobo.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Weiana Petero aona ea e'abi etibaha, “Bariu au a'iobi haraina Obiapaka ehore ena aneru euhuna, Heroda ena hiabu ba'anai mai Iuda haukia ekia raona weiana here'uai katebabai aokiai ebamaurina'u.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Kipona aonai eraona raona haraina, ba beronai Maria ena itu eao, Maria weiana hanona Ioane Mareko hinana, a'ikakauma haukia bo'ona weia teto'una tibahuba'ari.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Petero itu weiana pa'abinai ehara hara, ba ta'ara'i uahona ha atana Roda eao pa'abi kekaikauna.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Uaho Petero aiana e'iobina raninai, aona enamo ki'a baha, pa'abi a'i ekaikauna ia ebeau emue eao ehina benakia etibaha, “Petero hanona pa'abi 'akonai ekoroti.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ia uaho tehina bena tetibaha, “Oi nuao 'abaea!” 'A uaho e'abi tabura weiana hanona tohana. Ua buonai ia te'abi tetibaha, “Ṉa pa'e Petero ne'imana aneruna.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 'A Petero ehara hara oho paunai, ia pa'abi tekaikauna ba teihana raninai teta'u ta'u huri.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Petero imanai ehara abunakia urukia keaha'i, ba Obiapaka wapura itunai aea ebakarahi aihona hauna pouna ehinana, abomo ehina benakia Iakobo mai uaho'abakia herekiai pouna katehinana. Ba ekaobo 'eka ha eao.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Raurani 'amarinai atetua rarina erama huari haukia kipokia baiatakiai tebakai bakai Petero herenai taba erama.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Heroda e'abi katetabuna, ia a'i tetabu ahina, ua buonai i'imana haukia ebakainakia ba ena 'abiai teahu 'arinakia. Neiana murinai Heroda Iudea ehabona eao Kaisarea ua'a emiaho.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Heroda hanona Turo mai Sidono maearimakia eopuereai ki'anakia, ua buonai ikoikiai aokia tebahamona herena kateao. Kori'uaina Heroda ena itu nipoki aina hauna atana Blasto herena teao teba'amena temaiaina ia taikiai, ba teao Heroda herena baibua tenoi aina. Pokina ekia aniani hanona obia hauna weiana ena hanoai nimai.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Heroda etina'ana wapunai, ia ehore ena obia habunina ebatotona ena obia imia'aunai emia'au maearima eiroronakia.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ba aiara maearimakia ia teioaina tetibaha, “Neiana hanona Tirama ha aiana, ia maearima ha aiana aha'i.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Weiana aonai Obiapaka ena aneru beronai Heroda eahu obona pokina ia Tirama a'i ebanamona paunai, 'erau'erau ia hauanina teana ba e'ari.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ia Tirama ena 'abi hanona etabura haeamona erama otaraina, a'ikakauma maearimakia hanona ebo'o hao bo'o hao.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banaba mai Saulo ekia aka weiana moni tebenakia hauna tebaorena raninai Ierusalema tehabona, Ioane atana ha Mareko abomo tebaka'ana kipokia Antioka teao.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.