Atos 12
'Abi'uai Apa'uana Mahamahana (RRO) vs ACF
1 Ua raninai Heroda Obia hauna ehore Tirama ena marea haukia baika ea'inakia enuatae kea'i ki'anakia paunai.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ia ehore Ioane a'ana Iakobo akiua ai ehara 'arina,
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Heroda Iuda haukia eihanakia babai weiana hauna teaonamo aina, ua buonai ia ehore Petero abomo ea'ina. Rani weiana hanona Iuda haukia ekia tatu ha Parawa ibakupu aha'i tatuna ranina.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Ea'ina wapura itunai ekaiabuna, huari haukia harau haea 'abaihau imakiai eutana, bani bani kate'imana. Heroda ena raona hanona tatu murinai kebakarahina mako wairakiai kebabakaina.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ua buonai Petero wapura itunai te'imana, ia a'ikakauma haukia hanona Tirama tenoi tabura taburana Petero paunai.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Heroda eraonana kebakarahina ṉa ehoma rani weiana a'i nimai baha rabinai, Petero hanona huari haukia rua baiatakiai enoti eparua mai ibirikia rua. Ba huari haukia rua pa'abi 'akonai tebai'ima.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Aonai biai mo Obiapaka ena aneru ia herenai ekoroti eana ikaihuri ebaeana, aneru ehore Petero robuna eati 'apuana, ebaona etibaha, “'Omikiri biai,” raninai imana rua tabiri te'eho.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Aneru ehore Petero ehina bena etibaha, “Emu habuni mobatotona, emu tamaka moaba'au.” Petero ua ebabai aiho, aneru e'abi mue, “Emu iro'abu moa'ina moro'abuni'o, muri'uai koka'a.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Petero wapura ituna ikaihurina ekarahi aneru murinai eka'a, ia a'i ebabataina aneru ena aka weiana hanona tohana 'ao nimahabanai.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 'Ima haukia kori 'uaina mai ibaruana tekaboinakia teao auri pa'abina weiana katekarahi aiarai katetoto hauna kipona ekaikauna, ba terarua tekarahi aiara taearana teka'a teao aonai beronai aneru Petero herenai ekaobo.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Weiana Petero aona ea e'abi etibaha, “Bariu au a'iobi haraina Obiapaka ehore ena aneru euhuna, Heroda ena hiabu ba'anai mai Iuda haukia ekia raona weiana here'uai katebabai aokiai ebamaurina'u.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Kipona aonai eraona raona haraina, ba beronai Maria ena itu eao, Maria weiana hanona Ioane Mareko hinana, a'ikakauma haukia bo'ona weia teto'una tibahuba'ari.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Petero itu weiana pa'abinai ehara hara, ba ta'ara'i uahona ha atana Roda eao pa'abi kekaikauna.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Uaho Petero aiana e'iobina raninai, aona enamo ki'a baha, pa'abi a'i ekaikauna ia ebeau emue eao ehina benakia etibaha, “Petero hanona pa'abi 'akonai ekoroti.”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ia uaho tehina bena tetibaha, “Oi nuao 'abaea!” 'A uaho e'abi tabura weiana hanona tohana. Ua buonai ia te'abi tetibaha, “Ṉa pa'e Petero ne'imana aneruna.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 'A Petero ehara hara oho paunai, ia pa'abi tekaikauna ba teihana raninai teta'u ta'u huri.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Petero imanai ehara abunakia urukia keaha'i, ba Obiapaka wapura itunai aea ebakarahi aihona hauna pouna ehinana, abomo ehina benakia Iakobo mai uaho'abakia herekiai pouna katehinana. Ba ekaobo 'eka ha eao.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Raurani 'amarinai atetua rarina erama huari haukia kipokia baiatakiai tebakai bakai Petero herenai taba erama.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Heroda e'abi katetabuna, ia a'i tetabu ahina, ua buonai i'imana haukia ebakainakia ba ena 'abiai teahu 'arinakia. Neiana murinai Heroda Iudea ehabona eao Kaisarea ua'a emiaho.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Heroda hanona Turo mai Sidono maearimakia eopuereai ki'anakia, ua buonai ikoikiai aokia tebahamona herena kateao. Kori'uaina Heroda ena itu nipoki aina hauna atana Blasto herena teao teba'amena temaiaina ia taikiai, ba teao Heroda herena baibua tenoi aina. Pokina ekia aniani hanona obia hauna weiana ena hanoai nimai.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Heroda etina'ana wapunai, ia ehore ena obia habunina ebatotona ena obia imia'aunai emia'au maearima eiroronakia.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Ba aiara maearimakia ia teioaina tetibaha, “Neiana hanona Tirama ha aiana, ia maearima ha aiana aha'i.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Weiana aonai Obiapaka ena aneru beronai Heroda eahu obona pokina ia Tirama a'i ebanamona paunai, 'erau'erau ia hauanina teana ba e'ari.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Ia Tirama ena 'abi hanona etabura haeamona erama otaraina, a'ikakauma maearimakia hanona ebo'o hao bo'o hao.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banaba mai Saulo ekia aka weiana moni tebenakia hauna tebaorena raninai Ierusalema tehabona, Ioane atana ha Mareko abomo tebaka'ana kipokia Antioka teao.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.