2 Coríntios 7

Rote Dela Alkitab (ROW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Toronoo susue nggara e! Huu Lamatuaꞌ helu-fuli basa dalaꞌ ia ra fee neu nggita, naeni de ata musi tao tameu rala tara ma masodꞌa tara. Afi hela manggenggeoꞌ mbei boe, leo sia ao tara. Huu hita nau dadꞌi meuꞌ parsen natun esa fee neu Lamatuaꞌ, fo tatudꞌu tae, hita tamatau ma fee hadꞌa-hormat neu E.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Toronoo nggara, e! Fee hai kakaꞌeꞌ. Soi rala mara fo simbo hai no malole. Afiꞌ miꞌiteme rala mara. Huu dalahulun, leleꞌ hai sia hei taladꞌa mara, hai nda tao mita salaꞌ neu atahori esa sa boe. Hai nda kokoe mita atahori fo tao salaꞌ sa. Hai o nda laka-ese mita atahori fo sangga hahambuꞌ mia se sa.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Au masud ngga, nda fua salaꞌ neu nggi sa. Te au ufadꞌe basa ena, ae hai sue nggi. De mae taꞌo bee o, itaꞌ hai mate do masodꞌaꞌ o, hai nenefutu-paꞌaꞌ mo nggi.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ia naa au nda dudꞌuꞌa sa ena, huu umuhere neu nggi. Au o olaꞌ koao soꞌal hei. Hei o tao manggatee rala ngga boe. Dadꞌi itaꞌ mae hai hambu sususaꞌ mataꞌ-mataꞌ o, au rala ngga namahoꞌo nakandooꞌ a, huu hei.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Maꞌahulun leleꞌ hai ima sia profinsi Makedonia, hai bengge mitaꞌ mamate mara. Huu hai hambu sususaꞌ dii-onaꞌ na. Hai o mireresi mo atahori deaꞌ ra boe. Hai mimedꞌa nemetaus sia rala mara.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Te Lamatualain, mana fee bebꞌeꞌi-baraꞌaiꞌ neu atahori mana mopo nemehena nara, ma mana namedꞌa baraat. Dadꞌi Ana tao manggatee hai rala mara leleꞌ Ana haitua Titus nema.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Titus neneman naa tao manggatee hai rala mara. Huu ana nafadꞌe nae, leleꞌ eni feꞌe sia naa, hei tao manggatee eni ralan. Rena taꞌo naa, naa tao manggatee hai rala mara. Ana o dui nae, hei hii mae mita au, ma hei fale rala mara tebꞌe huu hei nda ena-ai mana hohonggeꞌ a sa. Ana o dui soꞌal hei tao saa fo tulu-fali au. Naa de au rala ngga namahoꞌo.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Naa, au bubꞌuluꞌ ae, susura dalahulu ngga mana ena-ai nggi seli, memaꞌ tao nggi susa. Te au nda fale-rala ngga suraꞌ susura naa sa. (Tao-tao te leleꞌ naa, au fale rala ngga mbei, leleꞌ au bubꞌuluꞌ, susura ngga naa, tao nggi susa, mae losaꞌ a o.)
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Te aleꞌ ia, au rala ngga namahoꞌo. Au nda maꞌahee sa huu leleꞌ naa hei susa. Hokoꞌ! Au umuhoꞌo, huu leleꞌ naa, susura ngga kokoe nggi fo doaꞌ leo. Basa ma mitaa sala-kiluꞌ naa, ma lao hela tatao-nonoꞌi nda maloleꞌ naa sa, fo heoꞌ baliꞌ tungga Lamatuaꞌ dala masodꞌa ndoo-tetun. Te Lamatuaꞌ mana tao nggi fale rala mara taꞌo naa. No taꞌo naa, hai susuram tao nggi dadꞌi maloleꞌ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Huu mete ma hita fale rala tara tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun, na hita taloeꞌ tao dala deꞌulakaꞌ ra, fo heoꞌ baliꞌ tao dala ndoo-tetuꞌ ra. Naa mana mboꞌi nggita mia Lamatuaꞌ huku-dokin, naa fo hita o sudi boe fale rala tara takandooꞌ a. Te mete ma tae hita fale rala tara te siaꞌ a bafa tara, onaꞌ atahori raefafoꞌ ia biasa nara, dei fo hita tambalutu.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Hei dudꞌuꞌa sobꞌa! Leleꞌ hei baca au susura ngga, au bubꞌuluꞌ hei fale rala mara boe. Naa tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun. Huu naa tao nggi tao ues mitaꞌ mamate mara fo ena-ai mana hohonggeꞌ a. Hei bengge mo deꞌulakaꞌ naa. Hei o mimitau boe, afiꞌ losa ana tao nakandoo deꞌulakaꞌ naa. Hei hii mae mita au fai, ma mihehere fo taoꞌ a maloleꞌ. Hei o mihehere fo mae huku-doki atahori mana tao salaꞌ a. Huu hei tao ndoo-tetuꞌ taꞌo naa, naa de hei meuꞌ. No taꞌo naa, nda hambu esa fee salaꞌ neu nggi sa boe.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Dadꞌi au nda suraꞌ susura dalahulu ngga na, fee neu atahori mana tao deꞌulakaꞌ a sa. Au o nda suraꞌ fee neu atahori mana hambu deꞌulakaꞌ mia atahori naa deꞌulakan sa. Te au suraꞌ susura naa fee neu nggi, fo utudꞌu ae, hei dedꞌea-oꞌolam sia Lamatuaꞌ matan naa, tetebꞌes. Ma ama sue hai no tetebꞌes.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Basa ia ra, tao manggatee hai rala mara. Hei o tao manggatee Titus ralan boe, naa fo ralan o teer boe. Naa o tao hai rala mara boe maꞌahee.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Au soꞌu-soꞌuꞌ ita nggi sia Titus matan soꞌal hei tatao-nonoꞌi malole mara. Au o ufadꞌe e ae, hei nda tao miꞌimamaeꞌ mita au sa. Huu basa dalaꞌ fo hai dui mita neu hei, naa tebꞌe. Ma, basa dalaꞌ fo hai dui soꞌal hei neu Titus, naa o tebꞌe.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Dadꞌi mete ma Titus nasanedꞌa hei tao tungga au parenda ngga, naa ana boe sue nggi. Ana o nasanedꞌa leleꞌ eni naa neti, ama simbo e no hadꞌa-hormat.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Au rala ngga namahoꞌo, huu au umuhere nggi sia basa dalaꞌ ra. De au nda duꞌa-duꞌaꞌ nggi sa ena.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.