2 Coríntios 7
Rote Dela Alkitab (ROW) vs NVI
1 Toronoo susue nggara e! Huu Lamatuaꞌ helu-fuli basa dalaꞌ ia ra fee neu nggita, naeni de ata musi tao tameu rala tara ma masodꞌa tara. Afi hela manggenggeoꞌ mbei boe, leo sia ao tara. Huu hita nau dadꞌi meuꞌ parsen natun esa fee neu Lamatuaꞌ, fo tatudꞌu tae, hita tamatau ma fee hadꞌa-hormat neu E.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Toronoo nggara, e! Fee hai kakaꞌeꞌ. Soi rala mara fo simbo hai no malole. Afiꞌ miꞌiteme rala mara. Huu dalahulun, leleꞌ hai sia hei taladꞌa mara, hai nda tao mita salaꞌ neu atahori esa sa boe. Hai nda kokoe mita atahori fo tao salaꞌ sa. Hai o nda laka-ese mita atahori fo sangga hahambuꞌ mia se sa.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Au masud ngga, nda fua salaꞌ neu nggi sa. Te au ufadꞌe basa ena, ae hai sue nggi. De mae taꞌo bee o, itaꞌ hai mate do masodꞌaꞌ o, hai nenefutu-paꞌaꞌ mo nggi.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Ia naa au nda dudꞌuꞌa sa ena, huu umuhere neu nggi. Au o olaꞌ koao soꞌal hei. Hei o tao manggatee rala ngga boe. Dadꞌi itaꞌ mae hai hambu sususaꞌ mataꞌ-mataꞌ o, au rala ngga namahoꞌo nakandooꞌ a, huu hei.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Maꞌahulun leleꞌ hai ima sia profinsi Makedonia, hai bengge mitaꞌ mamate mara. Huu hai hambu sususaꞌ dii-onaꞌ na. Hai o mireresi mo atahori deaꞌ ra boe. Hai mimedꞌa nemetaus sia rala mara.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Te Lamatualain, mana fee bebꞌeꞌi-baraꞌaiꞌ neu atahori mana mopo nemehena nara, ma mana namedꞌa baraat. Dadꞌi Ana tao manggatee hai rala mara leleꞌ Ana haitua Titus nema.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Titus neneman naa tao manggatee hai rala mara. Huu ana nafadꞌe nae, leleꞌ eni feꞌe sia naa, hei tao manggatee eni ralan. Rena taꞌo naa, naa tao manggatee hai rala mara. Ana o dui nae, hei hii mae mita au, ma hei fale rala mara tebꞌe huu hei nda ena-ai mana hohonggeꞌ a sa. Ana o dui soꞌal hei tao saa fo tulu-fali au. Naa de au rala ngga namahoꞌo.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Naa, au bubꞌuluꞌ ae, susura dalahulu ngga mana ena-ai nggi seli, memaꞌ tao nggi susa. Te au nda fale-rala ngga suraꞌ susura naa sa. (Tao-tao te leleꞌ naa, au fale rala ngga mbei, leleꞌ au bubꞌuluꞌ, susura ngga naa, tao nggi susa, mae losaꞌ a o.)
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Te aleꞌ ia, au rala ngga namahoꞌo. Au nda maꞌahee sa huu leleꞌ naa hei susa. Hokoꞌ! Au umuhoꞌo, huu leleꞌ naa, susura ngga kokoe nggi fo doaꞌ leo. Basa ma mitaa sala-kiluꞌ naa, ma lao hela tatao-nonoꞌi nda maloleꞌ naa sa, fo heoꞌ baliꞌ tungga Lamatuaꞌ dala masodꞌa ndoo-tetun. Te Lamatuaꞌ mana tao nggi fale rala mara taꞌo naa. No taꞌo naa, hai susuram tao nggi dadꞌi maloleꞌ.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Huu mete ma hita fale rala tara tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun, na hita taloeꞌ tao dala deꞌulakaꞌ ra, fo heoꞌ baliꞌ tao dala ndoo-tetuꞌ ra. Naa mana mboꞌi nggita mia Lamatuaꞌ huku-dokin, naa fo hita o sudi boe fale rala tara takandooꞌ a. Te mete ma tae hita fale rala tara te siaꞌ a bafa tara, onaꞌ atahori raefafoꞌ ia biasa nara, dei fo hita tambalutu.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Hei dudꞌuꞌa sobꞌa! Leleꞌ hei baca au susura ngga, au bubꞌuluꞌ hei fale rala mara boe. Naa tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun. Huu naa tao nggi tao ues mitaꞌ mamate mara fo ena-ai mana hohonggeꞌ a. Hei bengge mo deꞌulakaꞌ naa. Hei o mimitau boe, afiꞌ losa ana tao nakandoo deꞌulakaꞌ naa. Hei hii mae mita au fai, ma mihehere fo taoꞌ a maloleꞌ. Hei o mihehere fo mae huku-doki atahori mana tao salaꞌ a. Huu hei tao ndoo-tetuꞌ taꞌo naa, naa de hei meuꞌ. No taꞌo naa, nda hambu esa fee salaꞌ neu nggi sa boe.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Dadꞌi au nda suraꞌ susura dalahulu ngga na, fee neu atahori mana tao deꞌulakaꞌ a sa. Au o nda suraꞌ fee neu atahori mana hambu deꞌulakaꞌ mia atahori naa deꞌulakan sa. Te au suraꞌ susura naa fee neu nggi, fo utudꞌu ae, hei dedꞌea-oꞌolam sia Lamatuaꞌ matan naa, tetebꞌes. Ma ama sue hai no tetebꞌes.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Basa ia ra, tao manggatee hai rala mara. Hei o tao manggatee Titus ralan boe, naa fo ralan o teer boe. Naa o tao hai rala mara boe maꞌahee.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Au soꞌu-soꞌuꞌ ita nggi sia Titus matan soꞌal hei tatao-nonoꞌi malole mara. Au o ufadꞌe e ae, hei nda tao miꞌimamaeꞌ mita au sa. Huu basa dalaꞌ fo hai dui mita neu hei, naa tebꞌe. Ma, basa dalaꞌ fo hai dui soꞌal hei neu Titus, naa o tebꞌe.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Dadꞌi mete ma Titus nasanedꞌa hei tao tungga au parenda ngga, naa ana boe sue nggi. Ana o nasanedꞌa leleꞌ eni naa neti, ama simbo e no hadꞌa-hormat.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Au rala ngga namahoꞌo, huu au umuhere nggi sia basa dalaꞌ ra. De au nda duꞌa-duꞌaꞌ nggi sa ena.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.