2 Coríntios 7
Rote Dela Alkitab (ROW) vs ACF
1 Toronoo susue nggara e! Huu Lamatuaꞌ helu-fuli basa dalaꞌ ia ra fee neu nggita, naeni de ata musi tao tameu rala tara ma masodꞌa tara. Afi hela manggenggeoꞌ mbei boe, leo sia ao tara. Huu hita nau dadꞌi meuꞌ parsen natun esa fee neu Lamatuaꞌ, fo tatudꞌu tae, hita tamatau ma fee hadꞌa-hormat neu E.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Toronoo nggara, e! Fee hai kakaꞌeꞌ. Soi rala mara fo simbo hai no malole. Afiꞌ miꞌiteme rala mara. Huu dalahulun, leleꞌ hai sia hei taladꞌa mara, hai nda tao mita salaꞌ neu atahori esa sa boe. Hai nda kokoe mita atahori fo tao salaꞌ sa. Hai o nda laka-ese mita atahori fo sangga hahambuꞌ mia se sa.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Au masud ngga, nda fua salaꞌ neu nggi sa. Te au ufadꞌe basa ena, ae hai sue nggi. De mae taꞌo bee o, itaꞌ hai mate do masodꞌaꞌ o, hai nenefutu-paꞌaꞌ mo nggi.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Ia naa au nda dudꞌuꞌa sa ena, huu umuhere neu nggi. Au o olaꞌ koao soꞌal hei. Hei o tao manggatee rala ngga boe. Dadꞌi itaꞌ mae hai hambu sususaꞌ mataꞌ-mataꞌ o, au rala ngga namahoꞌo nakandooꞌ a, huu hei.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Maꞌahulun leleꞌ hai ima sia profinsi Makedonia, hai bengge mitaꞌ mamate mara. Huu hai hambu sususaꞌ dii-onaꞌ na. Hai o mireresi mo atahori deaꞌ ra boe. Hai mimedꞌa nemetaus sia rala mara.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Te Lamatualain, mana fee bebꞌeꞌi-baraꞌaiꞌ neu atahori mana mopo nemehena nara, ma mana namedꞌa baraat. Dadꞌi Ana tao manggatee hai rala mara leleꞌ Ana haitua Titus nema.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Titus neneman naa tao manggatee hai rala mara. Huu ana nafadꞌe nae, leleꞌ eni feꞌe sia naa, hei tao manggatee eni ralan. Rena taꞌo naa, naa tao manggatee hai rala mara. Ana o dui nae, hei hii mae mita au, ma hei fale rala mara tebꞌe huu hei nda ena-ai mana hohonggeꞌ a sa. Ana o dui soꞌal hei tao saa fo tulu-fali au. Naa de au rala ngga namahoꞌo.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Naa, au bubꞌuluꞌ ae, susura dalahulu ngga mana ena-ai nggi seli, memaꞌ tao nggi susa. Te au nda fale-rala ngga suraꞌ susura naa sa. (Tao-tao te leleꞌ naa, au fale rala ngga mbei, leleꞌ au bubꞌuluꞌ, susura ngga naa, tao nggi susa, mae losaꞌ a o.)
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Te aleꞌ ia, au rala ngga namahoꞌo. Au nda maꞌahee sa huu leleꞌ naa hei susa. Hokoꞌ! Au umuhoꞌo, huu leleꞌ naa, susura ngga kokoe nggi fo doaꞌ leo. Basa ma mitaa sala-kiluꞌ naa, ma lao hela tatao-nonoꞌi nda maloleꞌ naa sa, fo heoꞌ baliꞌ tungga Lamatuaꞌ dala masodꞌa ndoo-tetun. Te Lamatuaꞌ mana tao nggi fale rala mara taꞌo naa. No taꞌo naa, hai susuram tao nggi dadꞌi maloleꞌ.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Huu mete ma hita fale rala tara tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun, na hita taloeꞌ tao dala deꞌulakaꞌ ra, fo heoꞌ baliꞌ tao dala ndoo-tetuꞌ ra. Naa mana mboꞌi nggita mia Lamatuaꞌ huku-dokin, naa fo hita o sudi boe fale rala tara takandooꞌ a. Te mete ma tae hita fale rala tara te siaꞌ a bafa tara, onaꞌ atahori raefafoꞌ ia biasa nara, dei fo hita tambalutu.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Hei dudꞌuꞌa sobꞌa! Leleꞌ hei baca au susura ngga, au bubꞌuluꞌ hei fale rala mara boe. Naa tungga Lamatuaꞌ hihii-nanaun. Huu naa tao nggi tao ues mitaꞌ mamate mara fo ena-ai mana hohonggeꞌ a. Hei bengge mo deꞌulakaꞌ naa. Hei o mimitau boe, afiꞌ losa ana tao nakandoo deꞌulakaꞌ naa. Hei hii mae mita au fai, ma mihehere fo taoꞌ a maloleꞌ. Hei o mihehere fo mae huku-doki atahori mana tao salaꞌ a. Huu hei tao ndoo-tetuꞌ taꞌo naa, naa de hei meuꞌ. No taꞌo naa, nda hambu esa fee salaꞌ neu nggi sa boe.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Dadꞌi au nda suraꞌ susura dalahulu ngga na, fee neu atahori mana tao deꞌulakaꞌ a sa. Au o nda suraꞌ fee neu atahori mana hambu deꞌulakaꞌ mia atahori naa deꞌulakan sa. Te au suraꞌ susura naa fee neu nggi, fo utudꞌu ae, hei dedꞌea-oꞌolam sia Lamatuaꞌ matan naa, tetebꞌes. Ma ama sue hai no tetebꞌes.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Basa ia ra, tao manggatee hai rala mara. Hei o tao manggatee Titus ralan boe, naa fo ralan o teer boe. Naa o tao hai rala mara boe maꞌahee.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Au soꞌu-soꞌuꞌ ita nggi sia Titus matan soꞌal hei tatao-nonoꞌi malole mara. Au o ufadꞌe e ae, hei nda tao miꞌimamaeꞌ mita au sa. Huu basa dalaꞌ fo hai dui mita neu hei, naa tebꞌe. Ma, basa dalaꞌ fo hai dui soꞌal hei neu Titus, naa o tebꞌe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Dadꞌi mete ma Titus nasanedꞌa hei tao tungga au parenda ngga, naa ana boe sue nggi. Ana o nasanedꞌa leleꞌ eni naa neti, ama simbo e no hadꞌa-hormat.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Au rala ngga namahoꞌo, huu au umuhere nggi sia basa dalaꞌ ra. De au nda duꞌa-duꞌaꞌ nggi sa ena.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.