Gênesis 8
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 О Дэл на бистардя пала Ноё и палай саворэ вэшэско жундимос тай пала ското, савэ сас лэса андо ковчего. Вов бишалдя э балвал пэ пхув, и о паи ашыля тэ ужалтар.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Э хаинга лэ барэ паести тай э фэлястрэ лэ нэбости запхандадилэпэ, и о брышынд парашыля тэ жал пай нэбо.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 О паи найито ужалас пай пхув, и каринг о шэл панчдэшто дес вов фартэ ужылятар.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 По ефтадэшто дес ефтатерэ шонэстар о ковчего тэрдиля пэ Араратски плая.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 О паи жаластар жы каринг о дэшто шон, и андо пэрво дес андо дэшто шон линэ тэ дичён о вэрхо лэ плаенго.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Прожылэ саранда деса, и о Ноё отпхандадя э фэлястра, сави вов стердя андо ковчего,
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 и вяшадя лэ воронос, и вов вивурялас и привурялас палпалэ жы кола времятэ, сар вишутиля э пхув.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Тунче о Ноё вяшадя лэ голубос, соп тэ дикхэл, ужыля ли о паи упрал пай пхув,
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 но о голубо на аракхля шуко тхан, соп тэ прибэшэл, и рисайля каринг о Ноё андо ковчего, пала кода со о паи ушарадя ся пхув. О Ноё процырдя о васт и ля лэ голубос каринг пэстэ андо ковчего.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Прожылэ ефта деса, и вов упалэ вяшадя лэ голубос анда ковчего.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Кала увэчери о голубо рисайля, андо муй лэстэ сас тэрно листо анда оливково кашт. Тунче о Ноё поля, со о паи жылятар пай пхув.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Вов поаштярдя инке ефта деса и упалэ вяшадя лэ голубос, и вов бутэр на рисайля.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Карик о англуно дес англунэ шонэско шовшэл екхэскэ бэршэско лэ Ноёстерэ жувимасти э пхув вишутиля лэ паестар. О Ноё одпхандадя ушарди лэ ковчегоско и дикхля, со э пхув шуки.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Карик биштай ефтато дес дуйтонэ шонэстар э пхув ся сас шуки.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Тунче о Дэл пхэндя лэ Ноёсти:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 — Вижа анда ковчего, ту и тери ромни, терэ шавэ и лэнди ромня.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Виндяр аври ся, со исы жундо, со исы туса, — э черэкля, э жундимос, саво пхирэл па пхув, соп вонэ тэ пхэрэн э пхув, и тэ анэн бэятонэн тэ ашэн майбут пэ пхув.
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 О Ноё вижыля анда ковчего екхтанэ пэстерэ шавэнца, ла ромняса и э ромня лэ шавэнди.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Баро тай цыкно пхуяко жундимос, и саворэ черэкля, — ся, со пхирэл пай пхув, — вижылэ анда ковчего пэстеря породаса, екх пала екхэстэ.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 О Ноё стердя лэ РАЕСТИ жэртвенико и андя пэр лэстэ жэртва: ля коисавэн андай саворэ вужэ скотонэндар тай лэ черэкляндар, зашындя лэн тай спхабардя пэ яг.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 О РАЙ ашундя лэ накхэса лашо фано и пхэндя андо ди Пэсти:
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Андэ саворэ деса ла пхуятерэ
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.