Gênesis 8
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARA
1 О Дэл на бистардя пала Ноё и палай саворэ вэшэско жундимос тай пала ското, савэ сас лэса андо ковчего. Вов бишалдя э балвал пэ пхув, и о паи ашыля тэ ужалтар.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Э хаинга лэ барэ паести тай э фэлястрэ лэ нэбости запхандадилэпэ, и о брышынд парашыля тэ жал пай нэбо.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 О паи найито ужалас пай пхув, и каринг о шэл панчдэшто дес вов фартэ ужылятар.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 По ефтадэшто дес ефтатерэ шонэстар о ковчего тэрдиля пэ Араратски плая.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 О паи жаластар жы каринг о дэшто шон, и андо пэрво дес андо дэшто шон линэ тэ дичён о вэрхо лэ плаенго.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Прожылэ саранда деса, и о Ноё отпхандадя э фэлястра, сави вов стердя андо ковчего,
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 и вяшадя лэ воронос, и вов вивурялас и привурялас палпалэ жы кола времятэ, сар вишутиля э пхув.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Тунче о Ноё вяшадя лэ голубос, соп тэ дикхэл, ужыля ли о паи упрал пай пхув,
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 но о голубо на аракхля шуко тхан, соп тэ прибэшэл, и рисайля каринг о Ноё андо ковчего, пала кода со о паи ушарадя ся пхув. О Ноё процырдя о васт и ля лэ голубос каринг пэстэ андо ковчего.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Прожылэ ефта деса, и вов упалэ вяшадя лэ голубос анда ковчего.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Кала увэчери о голубо рисайля, андо муй лэстэ сас тэрно листо анда оливково кашт. Тунче о Ноё поля, со о паи жылятар пай пхув.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Вов поаштярдя инке ефта деса и упалэ вяшадя лэ голубос, и вов бутэр на рисайля.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Карик о англуно дес англунэ шонэско шовшэл екхэскэ бэршэско лэ Ноёстерэ жувимасти э пхув вишутиля лэ паестар. О Ноё одпхандадя ушарди лэ ковчегоско и дикхля, со э пхув шуки.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Карик биштай ефтато дес дуйтонэ шонэстар э пхув ся сас шуки.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Тунче о Дэл пхэндя лэ Ноёсти:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 — Вижа анда ковчего, ту и тери ромни, терэ шавэ и лэнди ромня.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Виндяр аври ся, со исы жундо, со исы туса, — э черэкля, э жундимос, саво пхирэл па пхув, соп вонэ тэ пхэрэн э пхув, и тэ анэн бэятонэн тэ ашэн майбут пэ пхув.
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 О Ноё вижыля анда ковчего екхтанэ пэстерэ шавэнца, ла ромняса и э ромня лэ шавэнди.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Баро тай цыкно пхуяко жундимос, и саворэ черэкля, — ся, со пхирэл пай пхув, — вижылэ анда ковчего пэстеря породаса, екх пала екхэстэ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 О Ноё стердя лэ РАЕСТИ жэртвенико и андя пэр лэстэ жэртва: ля коисавэн андай саворэ вужэ скотонэндар тай лэ черэкляндар, зашындя лэн тай спхабардя пэ яг.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 О РАЙ ашундя лэ накхэса лашо фано и пхэндя андо ди Пэсти:
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Андэ саворэ деса ла пхуятерэ
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.