Gênesis 47
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 О Иосифо жыля каринг о фараоно тай пхэндя лэсти:
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Вов витидя панчжэн пхралэн тай авиля лэнца кай о фараоно.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 О фараоно пушля лэ пхралэндар:
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Амэ авилям кардэ тэ жувас, пала кода со пэ пхув Ханаано бари бокх, тай терэ копэленди най кай тэ праварэн э гуртуря. Мангас, мэк терэ копэлен тэ жувас андо Гошэно.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Э Египтоско пхув ся сын англа тутэ. Стхов теро дадэс тай терэ пхралэн тэ жувэн по майлашо тхан пэ кадыя пхув. Мэк жувэн андо Гошэно. Сар ту ганэс машкара лэндэ исы лашэ бутярнэ, стхов лэн барэдэрэнца, кай тэ дикхэн и пала мэрно ското.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 О Иосифо андя пэсти дадэс лэ Яковос англа фараоно, тай о Яково бахталисардя лэ фараонос.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 О фараоно пушля лэстар:
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 О Яково пхэндя лэ фараоности:
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 О Яково бахталисардя лэ фараонос тай жылятар лэстар черал.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 О Иосифо стходя пэстерэ дадэс тай лэ пхралэн тэ жувэн андо Египто тай дя лэнди э майлащи пхув андо тхан Раамсесо, сар пхэндясас о фараоно.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 О Иосифо андя бут хамос лэ дадэсти, тай лэ пхралэнди, тай саворэ пэстерэ дадэстерэ еренди, дя саворэнди скати, сас манушэн андо ери.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Никай на ашыля хамос, пала кода со бокх сас бари. О Египто тай Ханаано саслэ би зорати ла бокхатар.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Э мануша потинэнас пала ворзо, саво тинэнас Иосифостар. Кадя о Иосифо стидя ся э ловэ, савэ сас андо Египто тай андо Ханаано тай гаравдя лэско руп андо чер кай о фараоно.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Кала кай э мануша андо Египто тай андо Ханаано на ашылэпэ э ловэ, саворэ египтянуря авилэ каринг о Иосифо тай пхэнэн:
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 О Иосифо пхэндя:
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Вонэ андэ лэ скотос каринг о Иосифо, ай вов парудя лэнди о марно пэ граст, пэ бакрэ, пэ бузня, пэ гурува, пэ гуруня тай ослуря. Ся кодыва бэрш вов парувэлас лэнди о марно по ското.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Кала кодыва бэрш прожыля, вонэ авилэ тай пхэндэ:
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Пала со амэ тэ хасайвас англа терэ якха, амэ тай амари пхув? Тин амэн тай амари пхув, парув по марно, ай амэ аваса лэ фараоности копэля савора амаря пхуяса. Дэ амэнди сымбуря важ э пхув, соп амэ тэ жувас тай тэ на мэрас тай соп кадыя пхув тэ на авэл шушы.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Кадя о Иосифо тиндя ся пхув андо Египто важ о фараоно. Э египтянуря саворэ битиндэ пэстерэ маля, пала кода со э бокх сас бари. Кадя э пхув ашыля лэ фараоностери,
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 ай лэ манушэн о Иосифо стердя копэленца, екхэ брягостар андо Египто жы каринг авэр.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Вов кати на тиндя э пхув лэ рашаенго, пала кода со вонэ савори время прилэнас котор о хамос фараоностар, ай кадлэс которос, саво дэлас лэнди о фараоно, хутилэлас лэнди, кай тэ жувэн. Акэ пала со вонэ на битиндэ пэстери пхув.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 О Иосифо пхэндя лэ народости:
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Кала барёла о ворзо, отдэн панчто котор саворэ ворзостар лэ фараоности, ай авэр штар котора авэна тумэнди важ э сымбуря пэ маля тай тэ хан тумэ тай тумарэ бэяцэ.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Вонэ пхэндэ:
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Тунче о Иосифо дя законо андо Египто пала э пхув, саво сас андо зор и екхатар: екх панчто котор саворэстар, со дэл э пхув, — кода лэ фараоности. Кати най лэ рашаендеря пхуятар, сави най исин лэ фараоностери хулаимос.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Тунче э израильтянуря линэ тэ жувэн андо Египто, пэ пхув Гошэно. Котэ лэндэ сас чера, лэндэ аракхадёнас бут бэяцэ, та лэн терэласпэ ся майбут.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 О Яково прожудя андо Египто дэшуефта бэрша. Кадя вов прожудя шэл штардэша ефта бэрша.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Кала авиля э время лэ Израилёсти тэ мэрэл, вов акхардя пэстерэ шавэс лэ Иосифос тай пхэндя лэсти:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 ай кала жаватар каринг э мулэ папуря, виндяр ман анда Египто тай прахосар ман котэ, кай прахомэ вонэ.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 — Солаха, — пхэндя о Яково.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.