Gênesis 47
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 О Иосифо жыля каринг о фараоно тай пхэндя лэсти:
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Вов витидя панчжэн пхралэн тай авиля лэнца кай о фараоно.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 О фараоно пушля лэ пхралэндар:
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Амэ авилям кардэ тэ жувас, пала кода со пэ пхув Ханаано бари бокх, тай терэ копэленди най кай тэ праварэн э гуртуря. Мангас, мэк терэ копэлен тэ жувас андо Гошэно.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Э Египтоско пхув ся сын англа тутэ. Стхов теро дадэс тай терэ пхралэн тэ жувэн по майлашо тхан пэ кадыя пхув. Мэк жувэн андо Гошэно. Сар ту ганэс машкара лэндэ исы лашэ бутярнэ, стхов лэн барэдэрэнца, кай тэ дикхэн и пала мэрно ското.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 О Иосифо андя пэсти дадэс лэ Яковос англа фараоно, тай о Яково бахталисардя лэ фараонос.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 О фараоно пушля лэстар:
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 О Яково пхэндя лэ фараоности:
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 О Яково бахталисардя лэ фараонос тай жылятар лэстар черал.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 О Иосифо стходя пэстерэ дадэс тай лэ пхралэн тэ жувэн андо Египто тай дя лэнди э майлащи пхув андо тхан Раамсесо, сар пхэндясас о фараоно.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 О Иосифо андя бут хамос лэ дадэсти, тай лэ пхралэнди, тай саворэ пэстерэ дадэстерэ еренди, дя саворэнди скати, сас манушэн андо ери.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Никай на ашыля хамос, пала кода со бокх сас бари. О Египто тай Ханаано саслэ би зорати ла бокхатар.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Э мануша потинэнас пала ворзо, саво тинэнас Иосифостар. Кадя о Иосифо стидя ся э ловэ, савэ сас андо Египто тай андо Ханаано тай гаравдя лэско руп андо чер кай о фараоно.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Кала кай э мануша андо Египто тай андо Ханаано на ашылэпэ э ловэ, саворэ египтянуря авилэ каринг о Иосифо тай пхэнэн:
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 О Иосифо пхэндя:
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Вонэ андэ лэ скотос каринг о Иосифо, ай вов парудя лэнди о марно пэ граст, пэ бакрэ, пэ бузня, пэ гурува, пэ гуруня тай ослуря. Ся кодыва бэрш вов парувэлас лэнди о марно по ското.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Кала кодыва бэрш прожыля, вонэ авилэ тай пхэндэ:
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Пала со амэ тэ хасайвас англа терэ якха, амэ тай амари пхув? Тин амэн тай амари пхув, парув по марно, ай амэ аваса лэ фараоности копэля савора амаря пхуяса. Дэ амэнди сымбуря важ э пхув, соп амэ тэ жувас тай тэ на мэрас тай соп кадыя пхув тэ на авэл шушы.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Кадя о Иосифо тиндя ся пхув андо Египто важ о фараоно. Э египтянуря саворэ битиндэ пэстерэ маля, пала кода со э бокх сас бари. Кадя э пхув ашыля лэ фараоностери,
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 ай лэ манушэн о Иосифо стердя копэленца, екхэ брягостар андо Египто жы каринг авэр.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Вов кати на тиндя э пхув лэ рашаенго, пала кода со вонэ савори время прилэнас котор о хамос фараоностар, ай кадлэс которос, саво дэлас лэнди о фараоно, хутилэлас лэнди, кай тэ жувэн. Акэ пала со вонэ на битиндэ пэстери пхув.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 О Иосифо пхэндя лэ народости:
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Кала барёла о ворзо, отдэн панчто котор саворэ ворзостар лэ фараоности, ай авэр штар котора авэна тумэнди важ э сымбуря пэ маля тай тэ хан тумэ тай тумарэ бэяцэ.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Вонэ пхэндэ:
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Тунче о Иосифо дя законо андо Египто пала э пхув, саво сас андо зор и екхатар: екх панчто котор саворэстар, со дэл э пхув, — кода лэ фараоности. Кати най лэ рашаендеря пхуятар, сави най исин лэ фараоностери хулаимос.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Тунче э израильтянуря линэ тэ жувэн андо Египто, пэ пхув Гошэно. Котэ лэндэ сас чера, лэндэ аракхадёнас бут бэяцэ, та лэн терэласпэ ся майбут.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 О Яково прожудя андо Египто дэшуефта бэрша. Кадя вов прожудя шэл штардэша ефта бэрша.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Кала авиля э время лэ Израилёсти тэ мэрэл, вов акхардя пэстерэ шавэс лэ Иосифос тай пхэндя лэсти:
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 ай кала жаватар каринг э мулэ папуря, виндяр ман анда Египто тай прахосар ман котэ, кай прахомэ вонэ.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 — Солаха, — пхэндя о Яково.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.