Gênesis 44
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 О Иосифо пхэндя пэстерэ барэдэрэ бутярнэсти:
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Стхов мэрно рупуно тахтай андо гоно лэ майцыкнэсти екхтанэ лэстерэ рупэса пала ворзо.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Кати десайля, лэ пхралэн бишалдэ андо дром пэстерэ ослонэнца.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Вонэ сас инке найдур лэ форостар, кала о Иосифо пхэндя лэ барэдэрэ бутярнэсти:
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Ке кода мэрнэ раеско тахтай, анда саво вов пэл тай пэ саво врэжый! Тумэ стердэ вырыто дило!»
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Кала о барэдэр бутярно дорэсля лэн, вов пхэндя лэнди кадыла алава.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Э пхрала пхэндэ:
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Ке амэ жэ андям тути палпалэ анда пхув Ханаано о руп, саво аракхлям андэ амарэ гонэ. Сости амэнди тэ чёрас о руп чи о сомнак анда чер терэ раестар?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Сар аракхэса о тахтай кай екх терэ копэлендар, мэк вов мэрэл, ай авэр ашэна терэ раести копэленца.
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Вов пхэндя:
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Э пхрала йито стходэ э гонэ тэлэ пэ пхув тай роспхандэ лэн.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 О барэдэр бутярно ля тэ родэл, лэ майпхурэстар жы кай о майтэрно, тай аракхля о тахтай андо гоно кай о Вениамино.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Э пхрала росшындэ пэр пэстэ э гада, стходэ э гонэ пэ ослуря тай рисайлэ палпалэ андо форо.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 О Иуда тай лэсти пхрала рисайлэ андо чер кай о Иосифо, саво сас инке котэ. Вонэ пэлинэ англа лэстэ пэ пхув.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 О Иосифо пхэндя лэнди:
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 — Со амэ тэ пхэнас амарэ раести? — пхэндя о Иуда. — Сар тэ дас дума? Сар тэ сыкавас, со сам чячюнэ? О Дэл сыкавэл э дош терэ копэленди. Акана амэ терэ копэля, мэрно рай, — мэ тай кодыва, кастэ аракхлэ о тахтай.
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 О Иосифо пхэндя:
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Тунче о Иуда поджыля лэстэ тай пхэндя:
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Мэрно рай пушлясас кай пэстерэ копэля: «Исы тумэндэ дад чи пхрал?»
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Тай амэ пхэндямас лэ раести: «Амэндэ исы пхуро дад тай лэстэ исы тэрно шаво, саво аракхадиля лэстэ андэ лэско пхуримос. Лэско пхрал муля, тай вов ашыляпэ екх лэ кай пэсти дэй лэ шавэндар, тай лэско дад камэл лэс».
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Тунче ту пхэндян терэ копэленди: «Анэн лэс мандэ, соп мэ тэ дикхав пэр лэстэ».
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ай амэ пхэндямас амарэ раести: «О шаворо на ашавэла пэстерэ дадэс. Ай сар ашавэла, тунче о дад мэрэла».
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ай ту пхэндян терэ копэленди: «Жыпокэ тумаро пхрал на авэла кардэ тумэнца, на сыкадён манди пэ якха».
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Кала амэ рисайлям каринг амаро дад, амэ роспхэндэ лэсти, со пхэндян мэрно рай.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Тунче амаро дад пхэндя: «Рисайвэн тай тинэн инке найбут хамос».
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Амэ пхэндямас: «Амэнди нащи тэ жас, кати сар жала амэнца о цыкно пхрал, тунче амэ жаса. Амэнди нащи тэ сыкадювас пэ якха кодылэ манушэсти би лэ цыкнэ пхралэса».
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Теро копэли, амаро дад, пхэндя амэнди: «Тумэ екхжэнэ ганэн, со мэрни ромни андя манди дуен шавэн.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Екх лэндар жалятар мандар, тай мэ пхэндэм: «Вов сас росшындо пэ котора», — тай кодыла времятар мэ лэс на дикхлэм.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Сар тумэ лэна мандар и аврэс, тай лэса терэлапэ глаба, тумэ зындярна мэрно суро шэро пэ лэ мулэнди люма грижатар».
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 Акана, сар о шаворо на рисайвэла амэнца каринг о дад, тай сар мэрно дад, саво фартэ камэл лэ шаворэс,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 дикхэла, со лэс нинай амэнца, вов мэрэла. Терэ копэля зындярна о суро шэро амарэ дадэско пэ лэ мулэнди люма грижатар.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Теро копэли дя алав англа дад, со фирисарава лэ шаворэс. Мэ пхэндэм: «Сар мэ на анава лэс каринг тутэ, кадыя дош англа тутэ, дадэ, авэла пэр мандэ ся жувимос».
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Ай акана мангав тут, дэ терэ копэлести тэ ашавпэ катэ копэлеса мэрнэ раести важ о шаворо, ай лэ шаворэс мэк тэ рисайвэл пэстерэ пхралэнца.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Сар мэ рисайвава каринг о дад би лэ шаворэско? Тэ на дикхав мэ э грижа мэрнэ дадэсти.
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.