Gênesis 43
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 Э бокх сас инке пэ кодыя пхув.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Кала вонэ похалэ ся о марно, саво андэ анда Египто, лэнго дад пхэндя:
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Нэ о Иуда пхэндя лэсти:
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Сар ту мэкэса амарэ пхралэ амэнца, тунче амэ жаса тай тинаса тути хамос.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Ай сар ту на мэкэса лэс, амэ на жаса, пала кода со кодыва мануш пхэндя амэнди: «На сыкадён манди пэ якха, сар тумэнца на авэла тумаро пхрал».
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 О Израилё пушля лэндар:
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Вонэ пхэндэ:
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 О Иуда пхэндя лэ Израилёсти, пэстерэ дадэсти:
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Мэ дав тути алав, со мэ екхжэно фирисарава лэс, мандар пушэса пала лэстэ. Сар мэ на анава лэс каринг тутэ тай на стхава лэс англа тутэ, тунче мэ авава дошало англа тутэ жыпокэ на мэрава.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Сар амэ тэ на цырдас э время, то дувар жылоп тай рисайлоп палпалэ.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Тунче лэнго дад о Израилё пхэндя лэнди:
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Лэн тумэнца дувар майбут руп, лэс трэбуй тэ отдэн палпалэ, саво сас стходо андэ тумарэ гонэ. Файма, вонэ на прыдикхлэпэ.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Лэн тумэнца тумарэ пхралэс тай майито жан каринг кодыва мануш.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Мэк о Дэл Саворэзорэско дэл тумэнди тынгимос англа лэстэ, соп вов тэ мэкэл и аврэс тумарэ пхралэс тай лэ Вениаминос, тэ рисайвэн черэ екхтанэ. Ай сар манди трэбуй тэ ашавпэ би бэятонэнго, мэк кадя и авэла.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Тунче вонэ линэ э подаркуря, тай дуйвар майбут руп, тай лэ Вениаминос, майито жылэтар андо Египто тай авилэ англа Иосифо.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Кала о Иосифо дикхля, со лэнца о Вениамино, вов пхэндя пэстерэ барэдэрэ бутярнэсти пэ пэско чер:
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Кодыва мануш стердя, сар лэсти пхэндэ, тай андя лэн андо чер кай о Иосифо.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Кала лэн андэ каринг о Иосифо черэ, вонэ пэрэдарайлэ. Вонэ гындосардэ: «Амэн андярдэ кордэ пала о руп, саво рисардапэ андэ амарэ гонэ андо англуно моло. Вов камэл тэ нахукэл пэ амэндэ, и тэ помарэл, и тэ залэл андэ копэля, и тэ залэл амарэн ослонэн».
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Вонэ поджылэ кай о бутярно лэ Иосифоско тай линэ тэ дэн дума лэса паша вудар лэ черэско:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 — Ашун, рай, — пхэндэ вонэ, — амэ авэнас кардэ екхвар тэ тинас хамос.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Кала амэ тэрдилям тэ рятярас тай роспханлям э гонэ, саворо амэндар аракхля котэ пэско руп, ворта скати сас. Амэ андям кодыва руп палпалэ.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Амэ андям пэса инке руп, соп тэ тинас хамос. Амэ на ганас, ко тунче стходя амаро руп палпалэ андэ гонэ.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Вов пхэндя:
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Вов андя лэ пхралэн андо чер кай о Иосифо, дя лэнди паи тэ халавэн э пэрнэ тай сулум лэ ослонэнди.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Вонэ гэтосардэ лэ Иосифости э подаркуря, соп тэ дэн лэн, кала вов авэла андэ епаш дес, пала кода ке лэнди пхэндэ, со вонэ котэ бэшэна тэ хан.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Кала о Иосифо авилятар черэ, вонэ подындярдэ лэсти э подаркуря тай тэлилэ лэсти жы каринг э пхув.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Вов пушля пала лэнго састимо, тунче пхэндя:
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Вонэ пхэндэ:
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 О Иосифо додикхля пэстерэ пхралэс лэ Вениаминос, пэстеря датерэ шавэс, тай пушля:
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Лэ Иосифоско ди сас най по тхан, кала вов дикхля пэстерэ пхралэс, вов йито жылятар тай родэлас тхан, кай тэ авэл екхжэно. Вов зажыля андэ пэско тхан андо чер тай котэ ашыля тэ ровэл.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Тунче вов халадя о муй тай упалэ вижыля, ритярэлас пэс, тэ на ровэл, тай пхэндя:
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Лэсти подинэ пэ екх скаминд, лэ пхралэнди пэ авэр скаминд, тай лэ египтянонэнди, савэ ханас лэса, кадя ж пэ пэско скаминд. Э египтянуря на хан екхтанэ лэ евреёнэнца, кода лэнди сас гряца.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Лэ пхралэн стходэ тэ бэшэн англа лэстэ па пхуримос, лэ англунэстар жы каринг о майцыкно. Вонэ дикхэнас екх пэ екхэстэ тай дивуинаспэ.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Лэнди подэнас о хамос пай мисяля лэ Иосифостар, лэ Вениаминости подэнас панчварэс майбут, сар аврэндэ. Вонэ ханас тай пэнас лэ Иосифоса.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.