Gênesis 43
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 Э бокх сас инке пэ кодыя пхув.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Кала вонэ похалэ ся о марно, саво андэ анда Египто, лэнго дад пхэндя:
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Нэ о Иуда пхэндя лэсти:
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Сар ту мэкэса амарэ пхралэ амэнца, тунче амэ жаса тай тинаса тути хамос.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Ай сар ту на мэкэса лэс, амэ на жаса, пала кода со кодыва мануш пхэндя амэнди: «На сыкадён манди пэ якха, сар тумэнца на авэла тумаро пхрал».
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 О Израилё пушля лэндар:
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Вонэ пхэндэ:
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 О Иуда пхэндя лэ Израилёсти, пэстерэ дадэсти:
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Мэ дав тути алав, со мэ екхжэно фирисарава лэс, мандар пушэса пала лэстэ. Сар мэ на анава лэс каринг тутэ тай на стхава лэс англа тутэ, тунче мэ авава дошало англа тутэ жыпокэ на мэрава.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Сар амэ тэ на цырдас э время, то дувар жылоп тай рисайлоп палпалэ.
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Тунче лэнго дад о Израилё пхэндя лэнди:
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Лэн тумэнца дувар майбут руп, лэс трэбуй тэ отдэн палпалэ, саво сас стходо андэ тумарэ гонэ. Файма, вонэ на прыдикхлэпэ.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Лэн тумэнца тумарэ пхралэс тай майито жан каринг кодыва мануш.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Мэк о Дэл Саворэзорэско дэл тумэнди тынгимос англа лэстэ, соп вов тэ мэкэл и аврэс тумарэ пхралэс тай лэ Вениаминос, тэ рисайвэн черэ екхтанэ. Ай сар манди трэбуй тэ ашавпэ би бэятонэнго, мэк кадя и авэла.
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Тунче вонэ линэ э подаркуря, тай дуйвар майбут руп, тай лэ Вениаминос, майито жылэтар андо Египто тай авилэ англа Иосифо.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Кала о Иосифо дикхля, со лэнца о Вениамино, вов пхэндя пэстерэ барэдэрэ бутярнэсти пэ пэско чер:
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Кодыва мануш стердя, сар лэсти пхэндэ, тай андя лэн андо чер кай о Иосифо.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Кала лэн андэ каринг о Иосифо черэ, вонэ пэрэдарайлэ. Вонэ гындосардэ: «Амэн андярдэ кордэ пала о руп, саво рисардапэ андэ амарэ гонэ андо англуно моло. Вов камэл тэ нахукэл пэ амэндэ, и тэ помарэл, и тэ залэл андэ копэля, и тэ залэл амарэн ослонэн».
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Вонэ поджылэ кай о бутярно лэ Иосифоско тай линэ тэ дэн дума лэса паша вудар лэ черэско:
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 — Ашун, рай, — пхэндэ вонэ, — амэ авэнас кардэ екхвар тэ тинас хамос.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 Кала амэ тэрдилям тэ рятярас тай роспханлям э гонэ, саворо амэндар аракхля котэ пэско руп, ворта скати сас. Амэ андям кодыва руп палпалэ.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Амэ андям пэса инке руп, соп тэ тинас хамос. Амэ на ганас, ко тунче стходя амаро руп палпалэ андэ гонэ.
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Вов пхэндя:
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Вов андя лэ пхралэн андо чер кай о Иосифо, дя лэнди паи тэ халавэн э пэрнэ тай сулум лэ ослонэнди.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Вонэ гэтосардэ лэ Иосифости э подаркуря, соп тэ дэн лэн, кала вов авэла андэ епаш дес, пала кода ке лэнди пхэндэ, со вонэ котэ бэшэна тэ хан.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Кала о Иосифо авилятар черэ, вонэ подындярдэ лэсти э подаркуря тай тэлилэ лэсти жы каринг э пхув.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Вов пушля пала лэнго састимо, тунче пхэндя:
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Вонэ пхэндэ:
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 О Иосифо додикхля пэстерэ пхралэс лэ Вениаминос, пэстеря датерэ шавэс, тай пушля:
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Лэ Иосифоско ди сас най по тхан, кала вов дикхля пэстерэ пхралэс, вов йито жылятар тай родэлас тхан, кай тэ авэл екхжэно. Вов зажыля андэ пэско тхан андо чер тай котэ ашыля тэ ровэл.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Тунче вов халадя о муй тай упалэ вижыля, ритярэлас пэс, тэ на ровэл, тай пхэндя:
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Лэсти подинэ пэ екх скаминд, лэ пхралэнди пэ авэр скаминд, тай лэ египтянонэнди, савэ ханас лэса, кадя ж пэ пэско скаминд. Э египтянуря на хан екхтанэ лэ евреёнэнца, кода лэнди сас гряца.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Лэ пхралэн стходэ тэ бэшэн англа лэстэ па пхуримос, лэ англунэстар жы каринг о майцыкно. Вонэ дикхэнас екх пэ екхэстэ тай дивуинаспэ.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Лэнди подэнас о хамос пай мисяля лэ Иосифостар, лэ Вениаминости подэнас панчварэс майбут, сар аврэндэ. Вонэ ханас тай пэнас лэ Иосифоса.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.