Gênesis 43
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 Э бокх сас инке пэ кодыя пхув.
1 E a fome era grave na terra.
2 Кала вонэ похалэ ся о марно, саво андэ анда Египто, лэнго дад пхэндя:
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Нэ о Иуда пхэндя лэсти:
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Сар ту мэкэса амарэ пхралэ амэнца, тунче амэ жаса тай тинаса тути хамос.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Ай сар ту на мэкэса лэс, амэ на жаса, пала кода со кодыва мануш пхэндя амэнди: «На сыкадён манди пэ якха, сар тумэнца на авэла тумаро пхрал».
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 О Израилё пушля лэндар:
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Вонэ пхэндэ:
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 О Иуда пхэндя лэ Израилёсти, пэстерэ дадэсти:
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Мэ дав тути алав, со мэ екхжэно фирисарава лэс, мандар пушэса пала лэстэ. Сар мэ на анава лэс каринг тутэ тай на стхава лэс англа тутэ, тунче мэ авава дошало англа тутэ жыпокэ на мэрава.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Сар амэ тэ на цырдас э время, то дувар жылоп тай рисайлоп палпалэ.
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Тунче лэнго дад о Израилё пхэндя лэнди:
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Лэн тумэнца дувар майбут руп, лэс трэбуй тэ отдэн палпалэ, саво сас стходо андэ тумарэ гонэ. Файма, вонэ на прыдикхлэпэ.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Лэн тумэнца тумарэ пхралэс тай майито жан каринг кодыва мануш.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Мэк о Дэл Саворэзорэско дэл тумэнди тынгимос англа лэстэ, соп вов тэ мэкэл и аврэс тумарэ пхралэс тай лэ Вениаминос, тэ рисайвэн черэ екхтанэ. Ай сар манди трэбуй тэ ашавпэ би бэятонэнго, мэк кадя и авэла.
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Тунче вонэ линэ э подаркуря, тай дуйвар майбут руп, тай лэ Вениаминос, майито жылэтар андо Египто тай авилэ англа Иосифо.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Кала о Иосифо дикхля, со лэнца о Вениамино, вов пхэндя пэстерэ барэдэрэ бутярнэсти пэ пэско чер:
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Кодыва мануш стердя, сар лэсти пхэндэ, тай андя лэн андо чер кай о Иосифо.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Кала лэн андэ каринг о Иосифо черэ, вонэ пэрэдарайлэ. Вонэ гындосардэ: «Амэн андярдэ кордэ пала о руп, саво рисардапэ андэ амарэ гонэ андо англуно моло. Вов камэл тэ нахукэл пэ амэндэ, и тэ помарэл, и тэ залэл андэ копэля, и тэ залэл амарэн ослонэн».
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Вонэ поджылэ кай о бутярно лэ Иосифоско тай линэ тэ дэн дума лэса паша вудар лэ черэско:
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 — Ашун, рай, — пхэндэ вонэ, — амэ авэнас кардэ екхвар тэ тинас хамос.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Кала амэ тэрдилям тэ рятярас тай роспханлям э гонэ, саворо амэндар аракхля котэ пэско руп, ворта скати сас. Амэ андям кодыва руп палпалэ.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Амэ андям пэса инке руп, соп тэ тинас хамос. Амэ на ганас, ко тунче стходя амаро руп палпалэ андэ гонэ.
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Вов пхэндя:
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Вов андя лэ пхралэн андо чер кай о Иосифо, дя лэнди паи тэ халавэн э пэрнэ тай сулум лэ ослонэнди.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Вонэ гэтосардэ лэ Иосифости э подаркуря, соп тэ дэн лэн, кала вов авэла андэ епаш дес, пала кода ке лэнди пхэндэ, со вонэ котэ бэшэна тэ хан.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Кала о Иосифо авилятар черэ, вонэ подындярдэ лэсти э подаркуря тай тэлилэ лэсти жы каринг э пхув.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Вов пушля пала лэнго састимо, тунче пхэндя:
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Вонэ пхэндэ:
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 О Иосифо додикхля пэстерэ пхралэс лэ Вениаминос, пэстеря датерэ шавэс, тай пушля:
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Лэ Иосифоско ди сас най по тхан, кала вов дикхля пэстерэ пхралэс, вов йито жылятар тай родэлас тхан, кай тэ авэл екхжэно. Вов зажыля андэ пэско тхан андо чер тай котэ ашыля тэ ровэл.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Тунче вов халадя о муй тай упалэ вижыля, ритярэлас пэс, тэ на ровэл, тай пхэндя:
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Лэсти подинэ пэ екх скаминд, лэ пхралэнди пэ авэр скаминд, тай лэ египтянонэнди, савэ ханас лэса, кадя ж пэ пэско скаминд. Э египтянуря на хан екхтанэ лэ евреёнэнца, кода лэнди сас гряца.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Лэ пхралэн стходэ тэ бэшэн англа лэстэ па пхуримос, лэ англунэстар жы каринг о майцыкно. Вонэ дикхэнас екх пэ екхэстэ тай дивуинаспэ.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Лэнди подэнас о хамос пай мисяля лэ Иосифостар, лэ Вениаминости подэнас панчварэс майбут, сар аврэндэ. Вонэ ханас тай пэнас лэ Иосифоса.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.