Gênesis 41
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Прожылэ дуй бэрша, тай снипэ лэ фараоности суно: вов тэрдёлас катар э лэн Нило,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 тай акэ андай лэн Нило вижылэ ефта гуруня — лашэ тай тхулэ — и линэ тэ правардён пэ чяр катар о комыш.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Пала лэндэ вижылэ анда Нило авэр ефта гуруня — чишлэ тай санэ — тай тэрдэ кодылэнца катар э лэн.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Э чишлэ, санэ гуруня похалэ ефта лашэн, тхулэн гурунян. Катэ о фараоно прошутяпэ.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Вов упалэ засутя, тай лэсти снисайля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх бур.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Пала лэндэ вибарилэ инке ефта колосуря — санэ тай попхабардэ ла восточнона балваляса.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Э санэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ о фараоно прошутяпэ. Кода сас суно.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Тэсара лэс на ашавэнас пхарэ гындуря палай сунэ. Вов акхардя пэстэ саворэн врэжыторен тай лэ бутжангэн, савэ сас андо Египто, тай роспхэндя лэнди пэстерэ сунэ, ай нико лэндар на ганэлас, сар тэ отпхандэс лэн.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Тунче о майбаро чехымари пхэндя лэ фараоности:
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Екхвар о фараоно холяйляс пэ пэстерэ бутярнэ тай пхангля ман тай лэ майбарэс пэклимарес андо баруно.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Андэ екх рят манди тай лэсти снисайля суно, тай андэ екх суно и андэ авэр суно сас пэско гындо.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Котэ амэнца сас екх тэрно евреё, бутярно лэ барэдэрэско по баруно.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Вов роспхэндя амэнди э сунэ, ай ся кадя тай терэлпэ, сар вов пхэндя амэнди: ман рисардэ палпалэ пэ мэрно тхан, ай аврэс манушэс амбладэ по кашт.
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 О фараоно бишалдя пала Иосифо, тай лэс йито андэ анда баруно. Вов подшындя э бал, пэрэля пэр пэстэ авэр йида тай авиля каринг о фараоно.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 О Иосифо пхэндя:
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 тай вижыле андай лэн Нило ефта гуруня, тхулэ тай лашэ, тай линэ тэ правардён пэ чяр катар о комыш.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Пала лэндэ вижылэ авэр ефта гуруня, чишлэ, екх э кокала, ся абисавэ, кацавэн мэ никала данглал на дикхлэм па ся египтоско пхув.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Э чишлэ тай абисавэ гуруня похалэ лэ ефта тхулэн гурунян, савэ вижылэ данглал.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Тай кала вонэ похалэ лэн, вонэ на тхулилэ, ай ашылэпэ кацавэ жэ абисавэ, сар саслэ данглал. Катэ мэ просутэмпэ.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 Инке мэ дикхэлэм андо суно ефта колосуря пэ екх бур, пхэрди лашэ ворзоса.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Пала лэндэ вибарилэ авэр ефта колосуря, шукэ, санэ тай попхабардэ ла восточнона балваляса.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Э санэ колосуря накхадэ ефта лашэн колосонэн. Мэ роспхэндэм лэ врэжыторенди, тай нико лэндар на отпхандадя манди о суно.
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 О Иосифо пхэндя лэ фараоности:
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Ефта лашэ гуруня — када ефта бэрша, тай ефта лашэ колосуря — када ефта бэрша. Када исы екх суно.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Э ефта чишлэ, абисавэ гуруня, савэ авилэ палал, — када ефта бэрша, тай кадя жэ э ефта санэ колосуря, попхабардэ ла восточнона балваляса — када ефта бокхалэ бэрша.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Акэ кода ворта, со мэ пхэндэм лэ фараоности: о Дэл сыкадя лэсти Пэско гындо, со Вов камэл тэ терэл.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Пай ся египтоско пхув авэна ефта бэрша баро барвалимос,
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 ай пала лэндэ авэна ефта бокхалэ бэрша. Тунче ся о барвалимос ефта бэршэнго андо Египто авэна забистэрдэ, тай э бокх шушарэла э пхув.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Нико на сэрэла пала барвалимос пэ кадыя пхув ла бокхатар, сави авэла фартэ чёры.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Ай со сас сыкадо о суно лэ фараоности дувар, кода со о Дэл састэс камэл када йито тэ терэл па Пэско гындо.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Ай акана мэк о фараоно аракхэла годявэрнэс манушэс тай мэк стхол лэс барэдэрэса пэ ся Египтоско пхув.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Мэк о фараоно стхол раен па ся пхув, соп вонэ тэ стидэн панчто котор ся, со дэла э пхув андо Египто андэ кола ефта лашэ бэрша.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Мэк андэ кола лашэ бэрша стидэн лэ фараоностерэ алавэстар о ворзо тай фирисарэн лэс андэ форуря.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Трэбуй тэ фирисарэн кодыва хамос тай тунче тэ хан лэс, кала андо Египто авэна ефта бокхалэ бэрша, тэ на хасайвэн саворэ бокхатар.
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Кадыя дума чялиля лэ фараоности тай лэстерэ раенди.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 О фараоно пушля пэстерэ раендар:
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Тай о фараоно пхэндя лэ Иосифости:
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Мэ стхав тут барэдэрэса пэ ся мэрно чер, тай ся мэрно народо авэла тэ кандэл терэ алава. Кати мэрно троно авэла майупрэ тутар.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Вов зля па най пэстери янгрусни тай стходя ла по най лэ Иосифоско, вурядя лэс андэ сани похтаницко йида тай амблавдя лэсти пэ кор сомнакуно цэпо.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Вов пхэндя тэ пхиравэн лэс андо вурдон сар дуйтонэс пала пэстэ тай тэ цыпин англа лэстэ «Аврех!» Кадя вов стходя лэс пэ ся Египтоско пхув.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Вов дя лэ Иосифости алав Цавнат-Панеахо тай дя лэсти ромня ла Асната, лэ Поти-Перастери щей, саво сас рашай по форо Оно. Тунче о Иосифо лагля андо дром па ся египтоско пхув.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Кала о Иосифо ля тэ терэл бути по фараоно, по Египтоско тхагар, лэсти сас триндэша бэрша. Вов вижыля лэ фараоностар тай традэлас па ся Египто.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Ся ефта чялэ бэрша э пхув дэлас барвало хамос.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 О Иосифо стидэлас ся, со дэлас э пхув андэ кадыла ефта бэрша андо Египто, тай стховэлас андэ форуря. Андэ саворэ форуря вов стидэлас хамос, саво барёлас пэ пашутнэ маля.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Вов стидэлас кадя бут ворзо, сар о чишай андо баро паи. Лэс сас кадя бут, кай вов парашыля тэ ангичел, пала када со лэс сас фартэ бут.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Англа када, сар авилэ э бокхалэ бэрша, кай о Иосифо аракхадилэ дуй шавэ ла Аснататар, лэ Поти-Перастеря щятар, саво сас рашай по форо Оно.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 О Иосифо дя алав пэстерэ англунэ шавэсти Манасия тай пхэндя: «О Дэл дя тэ бистрав ся мэрни грижа тай ся мэрнэ дадэско ери».
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Лэ дуйтонэсти шавэсти вов дя алав Ефремо тай пхэндя: «О Дэл дя манди бэятонэн пэ пхув, кай сымас грижомэ».
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Прожылэ ефта лашэ бэрша андо Египто,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 тай авилэ ефта бокхалэ бэрша, сар о Иосифо пхэндя. Э бокх сас андэ саворэ авэр пхуя, ай кати пэ Египтоско пхув сас хамос.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Кала ся о Египто ашыля тэ бокхайвэл, э мануша линэпэ тэ мангэн лэ фараонос пала хамос, тай о фараоно пхэндя лэ египтянонэнди:
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Кала э бокх росжыляпэ па ся пхув, о Иосифо пхэрнадя складуря тай ля тэ битинэл о ворзо лэ египтянонэнди. Э бокх андо Египто сас чёры.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Пала кода со па ся тхана сас бари бокх, э мануша анда саворэ тхана авэнас андо Египто тэ тинэн кай Иосифо о ворзо.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.