Gênesis 41
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 Прожылэ дуй бэрша, тай снипэ лэ фараоности суно: вов тэрдёлас катар э лэн Нило,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 тай акэ андай лэн Нило вижылэ ефта гуруня — лашэ тай тхулэ — и линэ тэ правардён пэ чяр катар о комыш.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Пала лэндэ вижылэ анда Нило авэр ефта гуруня — чишлэ тай санэ — тай тэрдэ кодылэнца катар э лэн.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Э чишлэ, санэ гуруня похалэ ефта лашэн, тхулэн гурунян. Катэ о фараоно прошутяпэ.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Вов упалэ засутя, тай лэсти снисайля авэр суно: ефта колосуря — зоралэ тай тхулэ — барёнас пэ екх бур.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Пала лэндэ вибарилэ инке ефта колосуря — санэ тай попхабардэ ла восточнона балваляса.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Э санэ колосуря накхадэ ефта зоралэн, тхулэн колосонэн. Катэ о фараоно прошутяпэ. Кода сас суно.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Тэсара лэс на ашавэнас пхарэ гындуря палай сунэ. Вов акхардя пэстэ саворэн врэжыторен тай лэ бутжангэн, савэ сас андо Египто, тай роспхэндя лэнди пэстерэ сунэ, ай нико лэндар на ганэлас, сар тэ отпхандэс лэн.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Тунче о майбаро чехымари пхэндя лэ фараоности:
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Екхвар о фараоно холяйляс пэ пэстерэ бутярнэ тай пхангля ман тай лэ майбарэс пэклимарес андо баруно.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Андэ екх рят манди тай лэсти снисайля суно, тай андэ екх суно и андэ авэр суно сас пэско гындо.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Котэ амэнца сас екх тэрно евреё, бутярно лэ барэдэрэско по баруно.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Вов роспхэндя амэнди э сунэ, ай ся кадя тай терэлпэ, сар вов пхэндя амэнди: ман рисардэ палпалэ пэ мэрно тхан, ай аврэс манушэс амбладэ по кашт.
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 О фараоно бишалдя пала Иосифо, тай лэс йито андэ анда баруно. Вов подшындя э бал, пэрэля пэр пэстэ авэр йида тай авиля каринг о фараоно.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 О Иосифо пхэндя:
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 тай вижыле андай лэн Нило ефта гуруня, тхулэ тай лашэ, тай линэ тэ правардён пэ чяр катар о комыш.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Пала лэндэ вижылэ авэр ефта гуруня, чишлэ, екх э кокала, ся абисавэ, кацавэн мэ никала данглал на дикхлэм па ся египтоско пхув.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Э чишлэ тай абисавэ гуруня похалэ лэ ефта тхулэн гурунян, савэ вижылэ данглал.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Тай кала вонэ похалэ лэн, вонэ на тхулилэ, ай ашылэпэ кацавэ жэ абисавэ, сар саслэ данглал. Катэ мэ просутэмпэ.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Инке мэ дикхэлэм андо суно ефта колосуря пэ екх бур, пхэрди лашэ ворзоса.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Пала лэндэ вибарилэ авэр ефта колосуря, шукэ, санэ тай попхабардэ ла восточнона балваляса.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Э санэ колосуря накхадэ ефта лашэн колосонэн. Мэ роспхэндэм лэ врэжыторенди, тай нико лэндар на отпхандадя манди о суно.
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 О Иосифо пхэндя лэ фараоности:
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Ефта лашэ гуруня — када ефта бэрша, тай ефта лашэ колосуря — када ефта бэрша. Када исы екх суно.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Э ефта чишлэ, абисавэ гуруня, савэ авилэ палал, — када ефта бэрша, тай кадя жэ э ефта санэ колосуря, попхабардэ ла восточнона балваляса — када ефта бокхалэ бэрша.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Акэ кода ворта, со мэ пхэндэм лэ фараоности: о Дэл сыкадя лэсти Пэско гындо, со Вов камэл тэ терэл.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Пай ся египтоско пхув авэна ефта бэрша баро барвалимос,
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 ай пала лэндэ авэна ефта бокхалэ бэрша. Тунче ся о барвалимос ефта бэршэнго андо Египто авэна забистэрдэ, тай э бокх шушарэла э пхув.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Нико на сэрэла пала барвалимос пэ кадыя пхув ла бокхатар, сави авэла фартэ чёры.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Ай со сас сыкадо о суно лэ фараоности дувар, кода со о Дэл састэс камэл када йито тэ терэл па Пэско гындо.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Ай акана мэк о фараоно аракхэла годявэрнэс манушэс тай мэк стхол лэс барэдэрэса пэ ся Египтоско пхув.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Мэк о фараоно стхол раен па ся пхув, соп вонэ тэ стидэн панчто котор ся, со дэла э пхув андо Египто андэ кола ефта лашэ бэрша.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Мэк андэ кола лашэ бэрша стидэн лэ фараоностерэ алавэстар о ворзо тай фирисарэн лэс андэ форуря.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Трэбуй тэ фирисарэн кодыва хамос тай тунче тэ хан лэс, кала андо Египто авэна ефта бокхалэ бэрша, тэ на хасайвэн саворэ бокхатар.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Кадыя дума чялиля лэ фараоности тай лэстерэ раенди.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 О фараоно пушля пэстерэ раендар:
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Тай о фараоно пхэндя лэ Иосифости:
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Мэ стхав тут барэдэрэса пэ ся мэрно чер, тай ся мэрно народо авэла тэ кандэл терэ алава. Кати мэрно троно авэла майупрэ тутар.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Вов зля па най пэстери янгрусни тай стходя ла по най лэ Иосифоско, вурядя лэс андэ сани похтаницко йида тай амблавдя лэсти пэ кор сомнакуно цэпо.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Вов пхэндя тэ пхиравэн лэс андо вурдон сар дуйтонэс пала пэстэ тай тэ цыпин англа лэстэ «Аврех!» Кадя вов стходя лэс пэ ся Египтоско пхув.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Вов дя лэ Иосифости алав Цавнат-Панеахо тай дя лэсти ромня ла Асната, лэ Поти-Перастери щей, саво сас рашай по форо Оно. Тунче о Иосифо лагля андо дром па ся египтоско пхув.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Кала о Иосифо ля тэ терэл бути по фараоно, по Египтоско тхагар, лэсти сас триндэша бэрша. Вов вижыля лэ фараоностар тай традэлас па ся Египто.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Ся ефта чялэ бэрша э пхув дэлас барвало хамос.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 О Иосифо стидэлас ся, со дэлас э пхув андэ кадыла ефта бэрша андо Египто, тай стховэлас андэ форуря. Андэ саворэ форуря вов стидэлас хамос, саво барёлас пэ пашутнэ маля.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Вов стидэлас кадя бут ворзо, сар о чишай андо баро паи. Лэс сас кадя бут, кай вов парашыля тэ ангичел, пала када со лэс сас фартэ бут.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Англа када, сар авилэ э бокхалэ бэрша, кай о Иосифо аракхадилэ дуй шавэ ла Аснататар, лэ Поти-Перастеря щятар, саво сас рашай по форо Оно.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 О Иосифо дя алав пэстерэ англунэ шавэсти Манасия тай пхэндя: «О Дэл дя тэ бистрав ся мэрни грижа тай ся мэрнэ дадэско ери».
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Лэ дуйтонэсти шавэсти вов дя алав Ефремо тай пхэндя: «О Дэл дя манди бэятонэн пэ пхув, кай сымас грижомэ».
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Прожылэ ефта лашэ бэрша андо Египто,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 тай авилэ ефта бокхалэ бэрша, сар о Иосифо пхэндя. Э бокх сас андэ саворэ авэр пхуя, ай кати пэ Египтоско пхув сас хамос.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Кала ся о Египто ашыля тэ бокхайвэл, э мануша линэпэ тэ мангэн лэ фараонос пала хамос, тай о фараоно пхэндя лэ египтянонэнди:
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Кала э бокх росжыляпэ па ся пхув, о Иосифо пхэрнадя складуря тай ля тэ битинэл о ворзо лэ египтянонэнди. Э бокх андо Египто сас чёры.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Пала кода со па ся тхана сас бари бокх, э мануша анда саворэ тхана авэнас андо Египто тэ тинэн кай Иосифо о ворзо.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.