Gênesis 30
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 Э Рахиль дикхэлас, со вой на анэл лэ Яковости бэятонэн, тай ритярэлас холи пэ пэстери пхэй, пэ Лия. Вой пхэндя лэ Яковости:
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 О Яково холяйля пэр латэ и пхэндя:
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Тунче вой пхэндя:
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Кадя вой дя лэсти пэстеря бутярня ла Вала, сар ромня, о Яково сутя ласа.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 Вой ашыля пхари тай андя лэсти шавэс.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Тунче э Рахиль пхэндя: «О Дэл сыкадя мэрно чячимос, Вов ашундя мэрно мангимос тай дя манди шавэс». Пала кода вой дя лэсти алав Дано.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Э Вала, э бутярни ла Рахиляти, упалэ ашыля пхари тай андя лэ Яковости дуйтонэ шавэс.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Тунче э Рахиль пхэндя: «Барэ маримаса мэ мараваспэ мэрня пхьяса тай биросардэм». И вой дя лэсти алав Нефалимо.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Кала э Лия дикхля, кай вой парашыля тэ анэл бэятонэн, вой ля пэстеря бутярня ла Зелфа тай дя ла лэ Яковости сар ромня.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Ла Лиятери бутярни э Зелфа андя лэ Яковости шавэс.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Э Лия пхэндя: «Сави бахт!» Тай дя лэсти алав Гадо.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Лэ Лиятери бутярни э Зелфа андя лэ Яковости дуйтонэ шавэс.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Э Лия пхэндя: «Сави мэ сым бахтали! Э жувля пхэнэна пэр мандэ сави бахтали!» Тай дя лэсти алав Асиро.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Андэ кодыя время, кала э мануша стидэн э пшэница, о Рувимо жыля андэ мал, аракхля мандрагоруря тай андя лэн пэстеря дати. Э Рахиль пхэндя ла Лияти:
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Ай кадыя пхэндя лати:
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Кала каринг э рят о Яково авилятар лэ маляндар, э Лия вижыля англа лэстэ и пхэндя:
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 О Дэл ашундя ла Лия, вой ашыля пхари тай андя лэ Яковости панчтонэ шавэс.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Тунче э Лия пхэндя: «О Дэл дя манди награда пала кода, со мэ дэм лэ ромэсти мэрня бутярня». Тай дэл лэсти алав Исахаро.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Э Лия упалэ ашыля пхари тай андя лэ Яковости шовтонэ шавэс.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Вой пхэндя: «О Дэл дя манди кучютно подарко. Акана мэрно ром дэла манди патив, пала кода со мэ андэм лэсти шовэн шавэн». И Лия дя лэсти алав Завулоно.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Пай варисави-то время вой андя щеёра и дя лати алав Дина.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 О Дэл сэрэсардя пала э Рахиль, ашундя лако мангимос тай терэл кадя, соп вой тэ анэл бэятонэн.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 Вой ашыля пхари тай андя лэ шавэс и пхэндя: «О Дэл изля пар мандэ мэрно лажавимос».
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Вой дя лэсти алав Иосифо, пала кода со вой пхэндя: «Тэ дэл манди о РАЙ инке екхэ шавэс».
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 Пала кода сар э Рахиль андя лэ Иосифос, о Яково пхэндя лэ Лаваности:
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Дэ манди мэрнэ ромнян тай лэ бэятонэн, пала савэ мэ теравас бути тути, тай мэ жаватар андо дром. Ту ганэс, сар бут мэ теравас бути тути.
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Ай о Лавано пхэндя лэсти:
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Пхэн тери цымин, мэ потинава ла.
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 О Яково пхэндя лэсти:
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Жы мандэ лэн на сас бут, ай акана вонэ тердэпэ пэ бутэстэ майбут, тай о РАЙ бахталисардя тут пала мандэ. Кала жэ акана мэ стидава варисо важ мэрно чер?
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 О Лавано пушля:
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 Мэк ман тэ обжав саворэ гуртуря тай тэ стхав ригатар саворэ пятнисти и э крапчяти бакрэн и бузнэн тай саворэ калэ бакрорэн. Вонэ авэна мэрно потинимос.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 О чячимос мэрно дичёлапэ ангэ, кала закамэса ту тэ дикхэс о потинимос, саво дян манди. Тай сар кай ту аракхэса мандэ най крапчято тай най пятнисто бузно тай кало бакроро, вонэ лэна тэ ангиченпэ чёрданэ.
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 — Допхэндямпэ, — пхэндя о Лавано. — Мэк авэла кадя, сар ту пхэндян.
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 Тай андэ кодыва жэ дес вов отходя ригатар саворэ бузнэн лэ крапинэнца тай лэ латкэнца, саворэ пятнисти тай крапчяти бузнян — колэ, пэ савэ сас парнимос, — тай саворэн калэ бакрорэн тай отдя лэн тэ дикхэн лэсти шавэ.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 Вов тердя тэ авэл машкара пэстэ и Яково тринэ десэнго дром, ай о Яково кадя ж праварэлас лэ Лаваностерэ бакрэн, савэ ашылэпэ.
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 О Яково вишындя зэлэни рувля па тополи, миндалё тай пай чинаря, зля э шкорка и стердя пэр лэндэ парнэ тхана.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 Вов стходя э опшындэ рувля андэ саворэ балая, соп вонэ тэ авэн ворта англа ското, кала о ското авэл тэ пэл паи. Андэ кодыя время, кала э бакря ашэн пхарэ, сар авэнас тэ пэн паи,
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 вонэ терэнас кода англа рувля, тай э бакрорэ аркхадёнаспэ лэндэ пёстри, крапчяти тай пятнисти.
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Инке о Яково бандярэлас лэ бакрэн каринг э пёстри тай каринг э калэ ското, саво сас лэ Лаваноско, ай лэ тэрнэн стхолас ригатар. Кадя лэстэ ашылэ пэсти гуртуря, тай вов ритярэлас лэн ригатар лэ Лаваностерэ бакрэндар.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Кала авэнас тэ пэн зоралэ бакря тай бузня, о Яково шолас англа лэндэ андэ балая э рувля, кай вонэ тэ терэн бакрорэн англа э рувля.
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Ай кала авэнас э бакря найзоралэ, вов на шолас э рувля. Кадя ковло ското доросэласпэ лэ Лаваности, ай зорало лэ Яковости.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Кадя о Яково ашыля барвало, лэстэ сас акана бут цыкно тай баро ското, бутярнэ тай бутярня, вэрблюдоря тай ослуря.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.