Gênesis 29
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVI
1 О Яково жаластар майдур тай авиля пэ пхув каринг э восточни народуря.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Котэ вов додикхля хаинг андэ мал тай катар латэ трин гуртуря бакрэн, пала кода со андай кодыя хаинг паярэнас лэ скотос. Э хаинг сас ушаради барэ барэса.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Кала саворэ гуртуря стидэнаспэ, э пастухоря злэнас о бар тай паярэнас лэ бакрэн, ай тунче стхонас о бар палпалэ по тхан.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 О Яково пушля кай э пастухоря:
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 О Яково пушля:
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 — Сар лэстэ ся мишто?
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 — О кхам инке вучес сыно, — пхэндя вов. — Инке най время тэ стидэн о ското. Дэн паи лэ бакрэнди тай даравэн лэн палпалэ пэ мал.
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуй тэ стидэнпэ ся гуртуря тай тэ злэн о бар пай хаинг, тунче амэ даса паи лэ бакрэнди.
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Вов инке дэлас дума лэнца, кала поджыля э Рахиль пэстерэ дадэстерэ бакрэнца — вой праварэлас лэ бакрэн.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Кала о Яково додикхля лэ Рахиля лэстерэ какостеря лэ Лаваностеря щя, лэ бакрэнца и бузнэнца, вов поджыля изля пай хаинг о бар тай дя паи лэ Лаваностерэ бакрэнди.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Тунче о Яково чюмидя ла Рахиля тай фартэ заровля,
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 и пхэндя лати, со вов родо лати дадэсти, ла Ревэкако шаво. Э Рахиль прастая тай роспхэнэн пэстерэ дадэсти.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Кала о Лавано ашундя, кай авиля лэстеря пхьяко шаво, вов прастая каринг лэстэ, обля лэс, чюмидя тай акхардя лэс пэстэ андо чер. О Яково роспхэндя лэсти пала ся,
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 ай о Лавано пхэндя:
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 о Лавано пхэндя лэ Яковости:
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Кай о Лавано сас дуй щея: ла барэдэря акхарэнас Лия, ай ла цыкня — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Кай Лия сас ковлэ якха, ай э Рахиль сас шукарни тай лащи пай муй и пэса.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 О Яково покамля ла Рахиля тай пхэндя лэ Лаваности:
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 О Лавано пхэндя:
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 О Яково терэлас бути ефта бэрша, соп тэ лэл ла Рахиля, и кадыла бэрша прожылэ важ лэстэ, сар найбут деса, пала кода со вов камэлас ла.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Тунче о Яково пхэндя лэ Лаваности:
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 О Лавано акхардя саворэн, ко жувэлас найдур паша лэстэ, тай стходя лащи мисяля.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Ай сар авиля э рят, о Лавано ля пэстеря щя ла Лия тай дя ла лэ Яковости, и о Яково сутя ласа.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 О Лавано дя ла щяти ла Лияти пэстеря бутярня ла Зелфа.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Кала десайля, о Яково дикхля, ай кода э Лия! Вов пхэндя лэ Лаваности:
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 О Лавано пхэндя:
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Стер о ябьявэско курко кадыла щяса, ай тунче амэ отдава тути и ла цыкня, важ авэр ефта бэрша бути.
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 О Яково кадя и тердя: прондярдя о курко лэ ябьявэско ла Лияса, ай тунче о Лавано отдя лэ Яковости пэстеря щя ла Рахиля.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 О Лавано дя ла Рахиляти пэстеря бутярня ла Вала.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 О Яково ля тэ жувэл ла Рахиляса тай камэлас ла майбут, сар ла Лия. Вов терэлас бути лэ Лаваности инке ефта бэрша.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Кала о РАЙ дикхля, со э Лия исы найкамли, Вов отпхандя лати э пэрь, соб тэ анэл бэятонэн. Ай э Рахиль сас бибэяцэндери.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Э Лия ашыля пхари тай андя шаворэс. Вой пхэндя: «О РАЙ додикхля мэрни бибахт. Акана мэрно ром чячес лэла ман тэ камэл», тай дя лэсти алав Рувимо.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акэ сар о РАЙ ашундя, со мэ найкамли, Вов дя манди инке кадылэ шаворэс». Вой дя лэсти алав Симеоно.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэрно ром приашэла каринг мандэ, пала кода со мэ андэм лэсти тринэн шавэн». Пала кода лэс акхарэнас Левиё.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэ ашарава лэ РАЕС». Пала кода дя лэсти алав Иуда. Тунче вой парашыля тэ анэл бэятонэн.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.