Gênesis 29
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARA
1 О Яково жаластар майдур тай авиля пэ пхув каринг э восточни народуря.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Котэ вов додикхля хаинг андэ мал тай катар латэ трин гуртуря бакрэн, пала кода со андай кодыя хаинг паярэнас лэ скотос. Э хаинг сас ушаради барэ барэса.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Кала саворэ гуртуря стидэнаспэ, э пастухоря злэнас о бар тай паярэнас лэ бакрэн, ай тунче стхонас о бар палпалэ по тхан.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 О Яково пушля кай э пастухоря:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 О Яково пушля:
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 — Сар лэстэ ся мишто?
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 — О кхам инке вучес сыно, — пхэндя вов. — Инке най время тэ стидэн о ското. Дэн паи лэ бакрэнди тай даравэн лэн палпалэ пэ мал.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуй тэ стидэнпэ ся гуртуря тай тэ злэн о бар пай хаинг, тунче амэ даса паи лэ бакрэнди.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Вов инке дэлас дума лэнца, кала поджыля э Рахиль пэстерэ дадэстерэ бакрэнца — вой праварэлас лэ бакрэн.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Кала о Яково додикхля лэ Рахиля лэстерэ какостеря лэ Лаваностеря щя, лэ бакрэнца и бузнэнца, вов поджыля изля пай хаинг о бар тай дя паи лэ Лаваностерэ бакрэнди.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Тунче о Яково чюмидя ла Рахиля тай фартэ заровля,
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 и пхэндя лати, со вов родо лати дадэсти, ла Ревэкако шаво. Э Рахиль прастая тай роспхэнэн пэстерэ дадэсти.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Кала о Лавано ашундя, кай авиля лэстеря пхьяко шаво, вов прастая каринг лэстэ, обля лэс, чюмидя тай акхардя лэс пэстэ андо чер. О Яково роспхэндя лэсти пала ся,
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 ай о Лавано пхэндя:
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 о Лавано пхэндя лэ Яковости:
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Кай о Лавано сас дуй щея: ла барэдэря акхарэнас Лия, ай ла цыкня — Рахиль.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Кай Лия сас ковлэ якха, ай э Рахиль сас шукарни тай лащи пай муй и пэса.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 О Яково покамля ла Рахиля тай пхэндя лэ Лаваности:
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 О Лавано пхэндя:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 О Яково терэлас бути ефта бэрша, соп тэ лэл ла Рахиля, и кадыла бэрша прожылэ важ лэстэ, сар найбут деса, пала кода со вов камэлас ла.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Тунче о Яково пхэндя лэ Лаваности:
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 О Лавано акхардя саворэн, ко жувэлас найдур паша лэстэ, тай стходя лащи мисяля.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ай сар авиля э рят, о Лавано ля пэстеря щя ла Лия тай дя ла лэ Яковости, и о Яково сутя ласа.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 О Лавано дя ла щяти ла Лияти пэстеря бутярня ла Зелфа.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Кала десайля, о Яково дикхля, ай кода э Лия! Вов пхэндя лэ Лаваности:
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 О Лавано пхэндя:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Стер о ябьявэско курко кадыла щяса, ай тунче амэ отдава тути и ла цыкня, важ авэр ефта бэрша бути.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 О Яково кадя и тердя: прондярдя о курко лэ ябьявэско ла Лияса, ай тунче о Лавано отдя лэ Яковости пэстеря щя ла Рахиля.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 О Лавано дя ла Рахиляти пэстеря бутярня ла Вала.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 О Яково ля тэ жувэл ла Рахиляса тай камэлас ла майбут, сар ла Лия. Вов терэлас бути лэ Лаваности инке ефта бэрша.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Кала о РАЙ дикхля, со э Лия исы найкамли, Вов отпхандя лати э пэрь, соб тэ анэл бэятонэн. Ай э Рахиль сас бибэяцэндери.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Э Лия ашыля пхари тай андя шаворэс. Вой пхэндя: «О РАЙ додикхля мэрни бибахт. Акана мэрно ром чячес лэла ман тэ камэл», тай дя лэсти алав Рувимо.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акэ сар о РАЙ ашундя, со мэ найкамли, Вов дя манди инке кадылэ шаворэс». Вой дя лэсти алав Симеоно.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэрно ром приашэла каринг мандэ, пала кода со мэ андэм лэсти тринэн шавэн». Пала кода лэс акхарэнас Левиё.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэ ашарава лэ РАЕС». Пала кода дя лэсти алав Иуда. Тунче вой парашыля тэ анэл бэятонэн.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.