Gênesis 29
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ACF
1 О Яково жаластар майдур тай авиля пэ пхув каринг э восточни народуря.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Котэ вов додикхля хаинг андэ мал тай катар латэ трин гуртуря бакрэн, пала кода со андай кодыя хаинг паярэнас лэ скотос. Э хаинг сас ушаради барэ барэса.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Кала саворэ гуртуря стидэнаспэ, э пастухоря злэнас о бар тай паярэнас лэ бакрэн, ай тунче стхонас о бар палпалэ по тхан.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 О Яково пушля кай э пастухоря:
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 О Яково пушля:
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 — Сар лэстэ ся мишто?
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 — О кхам инке вучес сыно, — пхэндя вов. — Инке най время тэ стидэн о ското. Дэн паи лэ бакрэнди тай даравэн лэн палпалэ пэ мал.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 — Амэнди нащи, — пхэндэ вонэ. — Трэбуй тэ стидэнпэ ся гуртуря тай тэ злэн о бар пай хаинг, тунче амэ даса паи лэ бакрэнди.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Вов инке дэлас дума лэнца, кала поджыля э Рахиль пэстерэ дадэстерэ бакрэнца — вой праварэлас лэ бакрэн.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Кала о Яково додикхля лэ Рахиля лэстерэ какостеря лэ Лаваностеря щя, лэ бакрэнца и бузнэнца, вов поджыля изля пай хаинг о бар тай дя паи лэ Лаваностерэ бакрэнди.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Тунче о Яково чюмидя ла Рахиля тай фартэ заровля,
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 и пхэндя лати, со вов родо лати дадэсти, ла Ревэкако шаво. Э Рахиль прастая тай роспхэнэн пэстерэ дадэсти.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Кала о Лавано ашундя, кай авиля лэстеря пхьяко шаво, вов прастая каринг лэстэ, обля лэс, чюмидя тай акхардя лэс пэстэ андо чер. О Яково роспхэндя лэсти пала ся,
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 ай о Лавано пхэндя:
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 о Лавано пхэндя лэ Яковости:
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Кай о Лавано сас дуй щея: ла барэдэря акхарэнас Лия, ай ла цыкня — Рахиль.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Кай Лия сас ковлэ якха, ай э Рахиль сас шукарни тай лащи пай муй и пэса.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 О Яково покамля ла Рахиля тай пхэндя лэ Лаваности:
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 О Лавано пхэндя:
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 О Яково терэлас бути ефта бэрша, соп тэ лэл ла Рахиля, и кадыла бэрша прожылэ важ лэстэ, сар найбут деса, пала кода со вов камэлас ла.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Тунче о Яково пхэндя лэ Лаваности:
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 О Лавано акхардя саворэн, ко жувэлас найдур паша лэстэ, тай стходя лащи мисяля.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Ай сар авиля э рят, о Лавано ля пэстеря щя ла Лия тай дя ла лэ Яковости, и о Яково сутя ласа.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 О Лавано дя ла щяти ла Лияти пэстеря бутярня ла Зелфа.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Кала десайля, о Яково дикхля, ай кода э Лия! Вов пхэндя лэ Лаваности:
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 О Лавано пхэндя:
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Стер о ябьявэско курко кадыла щяса, ай тунче амэ отдава тути и ла цыкня, важ авэр ефта бэрша бути.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 О Яково кадя и тердя: прондярдя о курко лэ ябьявэско ла Лияса, ай тунче о Лавано отдя лэ Яковости пэстеря щя ла Рахиля.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 О Лавано дя ла Рахиляти пэстеря бутярня ла Вала.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 О Яково ля тэ жувэл ла Рахиляса тай камэлас ла майбут, сар ла Лия. Вов терэлас бути лэ Лаваности инке ефта бэрша.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Кала о РАЙ дикхля, со э Лия исы найкамли, Вов отпхандя лати э пэрь, соб тэ анэл бэятонэн. Ай э Рахиль сас бибэяцэндери.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Э Лия ашыля пхари тай андя шаворэс. Вой пхэндя: «О РАЙ додикхля мэрни бибахт. Акана мэрно ром чячес лэла ман тэ камэл», тай дя лэсти алав Рувимо.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акэ сар о РАЙ ашундя, со мэ найкамли, Вов дя манди инке кадылэ шаворэс». Вой дя лэсти алав Симеоно.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэрно ром приашэла каринг мандэ, пала кода со мэ андэм лэсти тринэн шавэн». Пала кода лэс акхарэнас Левиё.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Вой упалэ ашыля пхари тай, кала андя шаворэс, пхэндя: «Акана мэ ашарава лэ РАЕС». Пала кода дя лэсти алав Иуда. Тунче вой парашыля тэ анэл бэятонэн.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.